Welkom

Bijna net zo lekker als thuis - dat is wat mijn opa (97 jaar geworden) in een restaurant als antwoord gaf op de vraag of het hem gesmaakt had. En oma (90 jaar geworden) kon inderdaad lekker koken. De laatste jaren lukte haar dat niet meer, dus deed ik dat voor hen als wij op bezoek kwamen. Eerst nog in een serviceflat, waar nog echt gekookt kon worden. Later in het verzorgingstehuis namen we altijd wat mee om gezellig op te eten. Meestal iets lekkers voor bij de koffie, waarop steevast de vraag kwam of het zelfgebakken was. Soms ook op te warmen avondeten, zoals deze asperges. Niet het allerlekkerst, maar ter afwisseling van het verzorgingstehuis eten was het erg welkom. Verse asperges zijn niet in het menu daar opgenomen, en als het aspergetijd was kookte oma vaak asperges als wij langs kwamen. Op deze manier kon ik wat terugdoen. 
Uit het antwoord spreekt ook respect en waardering voor het eten thuis. Uit eten in een restaurant kan op zijn tijd erg lekker en verrassend zijn. Maar de meeste mensen gebruiken nog de meeste van hun avondmaaltijden thuis. En dan is het wel zo fijn als dat eten lekker en gezellig is.
Via dit blog wil ik schrijven over wat wij hier thuis eten. De berichten van het eerste half jaar hebben als basis een biologisch groentepakket. Het groentepakket heb ik in september 2009 opgezegd omdat ik toen 12 weken in Ierland ben geweest voor het volgen van de 12 Week Certificate Course aan de Ballymaloe Cookery School. Daarna is er bijna 4 jaar met groenten uit eigen volkstuin gekookt. Die heb ik in januari 2014 opgezegd. Ik vind het toch leuker om te koken dan om te tuinieren. Ik moet het nu weer doen met het aanbod van de markt en supermarkt. Verder wordt er nauwelijks uit zakjes en pakjes gekookt. Aardappels, rijst, pasta, couscous, spelt, tortilla's, alles passeert het fornuis. Daarbij veel verschillende groenten en peulvruchten, soms vlees, soms vis, soms kaas.
Manlief verkeert geregeld voor zijn werk in het buitenland. Deze zakenreizen leveren ook inspiratie op voor wat er thuis gekookt en gegeten wordt. Ook zijn antwoord in restaurants luidt vaak: bijna net zo lekker als thuis. Hij heeft het getroffen met iemand die van koken houdt, en ik heb het getroffen met iemand die alles eet en lekker vindt. Het derde gezinslid is Grote Zoon Q, alias GZQ en voorheen mannetje Q. GZQ is al heel wat jaren genezen van de macaroni met gekleurde saus, en eet nu gewoon mee. Natuurlijk vindt hij niet alles even lekker, en soms pas ik ook wat aan voor hem. Grote favoriet is tiramisu.
Door de week kook ik geregeld voor mijn buren via thuisafgehaald. Om de eetvreugde nog verder te vergroten, houden wij ongeveer 1 keer per maand een open tafel voor iedereen die maar wil mee-eten, zolang de tafel nog niet vol is.

Johanneke

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen