Toetje van lange vingers, mango, mascarpone- soort van tiramisu

GZQ blijft sputteren als ik een variant op tiramisu maak. Zo ook bij dit toetje met lange vingers, mango en mascarpone. Mijn verweer was dat dit gewoon een heel ander toetje was, met toevallig lange vingers en mascarpone. Tiramisu betekent iets van "trek mij op". De idee is dat je onder ander door de caffeïne in de koffie er weer tegen kan. In dit toetje zit geen koffie, dus is het geen tiramisu en ook geen variant erop. 

Naast de mango gaan er ook Kaapse kruisbessen in. Ik vond die gele besjes uitermate geschikt om als dooier in het paasei te dienen. 

Toetje van lange vingers, mango en mascarpone

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 8 personen)

• 150 gram goed rijpe mango
• sap van 1 sinaasappel
• 3 eetlepels licor 43 (of passoa of cointreau)
• 200-250 gram lange vingers
• 2 eieren
• 100 gram witte basterdsuiker
• 250 gram mascarpone
• 100 gram Kaapse kruisbessen
• ± 20 gram pure chocolade

Pureer de mango met het sinaasappelsap en de licor 43. Giet in een diep bord en leg de lange vingers er vast in. Dit mengsel is niet zo dun als koffie dus wordt veel minder snel opgenomen door de lange vingers. Het is niet erg als ze er 5-10 minuten in liggen. 

Splits de eieren. Klop de eiwitten stijf in een brandschone kom en zet even apart.

Klop het eigeel met de suiker tot een crème. Klop de mascarpone erdoor en meng er dan het stijve eiwit door. 

Haal de Kaapse kruisbessen uit hun lampionnetjes. Houd 5 besjes apart en snijd de rest doormidden of in kwarten. 

Verdeel de helft van de lange vingers over de bodem van een schaal van ± 20 bij 30 centimeter. Verdeel de helft van de mascarponecrème erover. Bestrooi met de stukjes Kaapse kruisbes. Leg hierop de rest van de lange vingers. Verdeel ook de overgebleven mangopuree erover. Bestrijk met de laatste helft mascarponecrème. 

Knip uit papier (of bakpapier als je dat liever gebruikt) 5 eieren en leg deze op de bovenkant van het paastoetje. Zorg dat ze strak op de crème liggen. Rasp met een hele fijne rasp de chocolade over de bovenkant. Zorg dat je geen crème meer ziet. Verwijder dan voorzichtig de paaseieren. Leg in elk ei een Kaapse kruisbes als dooier. Laat het toetje een paar uur (liefst een hele nacht) in de koelkast opstijven en de mangopuree goed in de lange vingers trekken. 

Witte chocolademousse met amarula

Als je van het romige gevoel van bijvoorbeeld Baileys houdt, dan vind je Amarula ook lekker. Amarula is ook een likeur op roombasis. De smaak komt van de marulavrucht, die in zuidelijk Afrika groeit. Ik vind het moeilijk om het te definiëren. Een unieke smaak zullen we maar zeggen om in marketingtermen te blijven. 
Serveer de mousse met een klein glaasje Amarula er naast. 

Witte chocolademousse met Amarula

(3 personen)

• 100 gram witte chocolade, in callets of gehakt
• 3 eetlepels Amarula
• 1/2 blaadje gelatine
• 1 (gepasteuriseerd) eiwit
• 3 eetlepels melk

Doe de chocolade in een hittebestendige kom en hang deze op een pan met daarin een laagje bijna kokend water. Laat de chocolade rustig smelten. Beweeg de kom af en toe heen en weer maar roer nog niet teveel anders wordt de witte chocolade korrelig. Als de chocolade goed gesmolten is, kun je de Amarula er door roeren. 
Week de gelatine 5 minuten in koud water. Verwarm de melk, knijp de gelatine uit en laat de gelatine oplossen in de warme melk. Roer dit door de chocolade. 
Laat het afkoelen tot het nog wel vloeibaar is. Klop het eiwit stijf. Spatel het stijfgeklopte eiwit door de chocolade en verdeel over 3 glaasjes. Laat 3-4 uur opstijven in de koelkast. 

Chipolatapudding

De chipolatataart voor de verjaardag van manlief met veel enthousiasme ontvangen. Bij het maken van de taart had ik wat vulling over die ook met veel liefde naar binnen werd gelepeld. Toen kwam de vraag of ik niet ook chipolatapudding kon maken. Dus bij deze, mijn recept voor zelfgemaakte chipolatapudding. Ik baseerde mij op mijn spekkoekpudding, die weer op het recept van Holtkamp voor chipolatapudding gebaseerd was. Eventueel kun je nog wat fijngehakte ananas (uit blik!) toevoegen. 
't Lastigste van het zelf maken van pudding is eigenlijk het netjes uit de vorm krijgen. Gelukkig maakt het voor de smaak niet uit als dat niet zo goed lukt. 

Chipolatapudding

• 40 gram rozijnen
• 40 gram gehakte bigareaux
• 30 + 20 milliliter marasquin
• 6 bitterkoekjes, in stukjes
• 2 eieren
• 25 gram suiker
• 3 blaadjes gelatine
• 30 milliliter melk
• 2 deciliter slagroom
• 20 gram witte basterdsuiker

Doe de rozijnen en bigareaux met 30 milliliter marasquin in een kommetje en laat een paar uur (of een nacht) wellen. 
Leg, als je verder gaat met het maken van de pudding, de stukjes bitterkoek boven op de rozijnen en bigareaux. 

Doe de eieren en de suiker in een hittebestendige kom. Hang de kom boven een pan met een klein laagje bijna kokend water. Klop de eieren in 5 minuten tot een luchtig mengsel.
Week de gelatine ± 5 minuten in koud water.

Verwarm de melk en los de gelatine hierin in op. Roer goed tot alles is opgelost. Roer de 20 milliliter marasquin erdoor. Klop dit mengsel door het eimengsel. Haal de kom van pan af en klop nog even tot het mengsel kouder wordt.

Klop de slagroom met de basterdsuiker tot zachte pieken. Spatel de slagroom luchtig door het eimengsel. Meng er de rozijnen, bigareaux en bitterkoekjes door. Spoel een puddingvorm om met koud water (of vet in met een neutrale olie) en verdeel het puddingmengsel over de vorm. Laat de pudding minimaal 4 uur opstijven in de koelkast.
Dompel de vorm heel kort in heet water. Leg een bord omgekeerd op de bovenkant en keer vorm en bord samen om. Schud voorzichtig heen en weer om de pudding uit de vorm te krijgen.

IJs met spekkoeklikeur

Omdat het zo lekker is, maken we gewoon nog een toetje met spekkoeklikeur. Een lekker ijsje. Het basisrecept voor dit ijs zonder ei en slagroom las ik bij Antoinette van Eerstkoken. Zij gebruikte een andere likeur dan de spekkoeklikeur. Maar dat maakt het ook zo'n leuk basisrecept voor ijs. Gebruik de likeur die jij lekker vindt en maak daarmee ijs dat helemaal voldoet aan jouw smaak. 

De basis voor dit ijs is eigenlijk gewoon blanke vla of lammetjespap. Pap of vla gekookt van melk met suiker en maizena of bloem. Ik zal daar niet snel gewone bloem voor gebruiken omdat ik bij de combinatie bloem en melk aan bechamelsaus denk en dat in hartige gerechten gebruik. Ik gebruik maizena ook om hartige sauzen te binden, maar toch heb ik daar ook een zoete associatie bij. Raar, hoe je hersens af en toe werken. In elk geval is de basis voor dit ijs dus heel makkelijk te maken. 

IJs met spekkoeklikeur

• 6 deciliter volle melk
• 25 gram maizena
• 80 gram suiker
• snufje zout
• 1 deciliter spekkoeklikeur

Roer de maizena met een beetje melk tot een glad papje. Breng de rest van de melk aan de kook met de suiker en het snufje zout. Roer het maizenapapje door de kokende melk en laat op laag vuur nog 1 minuut doorpruttelen terwijl je in de dunne vla blijft roeren. Laat de vla afkoelen; roer af en toe. Meng de spekkoeklikeur door de vla en laat goed koud worden in de koelkast. 

Draai in de ijsmachine in ± 30 minuten van de koude vla ijs. Laat eventueel nog iets navriezen in de vriezer. 

Spekkoekpudding

Spekkoek in een glaasje. Een boterige vanillegeur, een kruidige smaak van kaneel, kruidnagel en kardemom. Het zit er allemaal in in deze spekkoeklikeur. Nou ja, de specerijen zijn een beetje een gok op basis van wat er zoal door spekkoek gaat, want het recept is natuurlijk geheim. Achterop het familierecept voor spekkoek bleek oma krabbels gezet te hebben voor een drankje met de smaak van spekkoek. Met deze familie-informatie op zak zijn Marc Pieplenbosch en Menno Kleijweg Sahay Drinks gestart. En met succes. Op de International Wine and Spirits Competition 2013 kreeg de spekkoeklikeur zilver, las ik in een persbericht. Om uit te zoeken wat dat dan precies inhoudt, neusde ik even op IWSC-site. Er bestaan immers genoeg prijzen en keurmerken die in het leven zijn geroepen door een brancheorganisatie en waar elke deelnemer uiteindelijk ergens in uitblinkt. Daar ontdekte ik in elk geval dat de rabarcello van Mr. Kitchen, waar ik ook een fles van heb staan, in hetzelfde jaar met brons beoordeeld werd. Ik heb het idee dat niet alle inzendingen ook een label krijgen, dus blijkbaar zegt het wel wat. 

Terug naar de spekkoeklikeur. Ik ontmoette Marc tijdens het wildplukken. Kort kwam het gesprek op zijn spekkoeklikeur. Het zou wel leuk zijn om een recept met spekkoeklikeur te verzinnen, maar dan moest ik natuurlijk wel weten hoe het smaakte. Om het praktisch te houden, kreeg ik direct een fles mee. En belofte maakt schuld. Hierbij dus mijn recept met de spekkoeklikeur. Het heeft even geduurd, maar dit soort toetjes kan ik niet maken als manlief op reis is. Dan krijg ik klachten waarom ik dit soort lekkere dingen maak als hij er niet is. 

Mocht je bedenken om, omdat dat ook zo exotisch is, verse ananas in deze pudding te gebruiken - doe het niet. In verse ananas zit een enzym dat de bindkracht van gelatine afbreekt. Dan krijg je een waterige spekkoekvla. Misschien nog wel lekker, maar niet echt mooi meer om te zien.

Nog een waarschuwing. Om de pudding uit de vorm te krijgen hield ik de vorm even in heet water. Toch te lang want de buitenste rand van de pudding was iets gesmolten. Op de foto zie je dat jammergenoeg nog een beetje. Gelukkig deed het aan de smaak niets af. Deze pudding gaat een favoriet worden. 

Pudding met spekkoeklikeur

• 50 gram gedroogde/gekonfijte papaja
• 50 gram gedroogde/gekonfijte mango
• 0,15 + 0,4 deciliter spekkoeklikeur
• 2 eieren
• 25 gram suiker
• 3 blaadjes gelatine
• 0,3 deciliter melk
• 2 deciliter slagroom
• 20 gram basterdsuiker

Snijd of knip het gedroogde fruit in kleine stukjes en doe ze met de 0,15 deciliter spekkoeklikeur in een bakje. Laat een nacht intrekken.
Doe de eieren en de suiker in een hittebestendige kom. Hang de kom boven een pan met een klein laagje bijna kokend water. Klop de eieren in 5 minuten tot een luchtig mengsel.
Week de gelatine ± 5 minuten in koud water.

Verwarm de melk en los de gelatine hierin in op. Roer goed tot alles is opgelost. Roer de 0,4 deciliter spekkoeklikeur erdoor. Klop dit mengsel door het eimengsel. Haal de kom van pan af en klop nog even tot het mengsel kouder wordt.

Klop de slagroom met de basterdsuiker tot zachte pieken. Spatel de slagroom luchtig door het eimengsel. Meng er 3/4 van het gedroogde fruit door. Spoel een puddingvorm om met koud water (of vet in met een neutrale olie) en verdeel het puddingmengsel over de vorm. Strooi het laatste deel fruit erover. Laat de pudding minimaal 4 uur opstijven in de koelkast.
Dompel de vorm heel kort in heet water. Leg een bord omgekeerd op de bovenkant en keer vorm en bord samen om. Schud voorzichtig heen en weer om de pudding uit de vorm te krijgen.

(voor het recept van deze spekkoekpudding heb ik veel gehad aan het recept voor chipolatapudding van Cees Holtkamp)