zaterdag 20 april 2019

Gnocchi met radicchio, pompoen, olijven en blauwe kaas


Nu is pompoen niet echt een voorjaarsgroente, maar hij is wel mooi oranje. Met Koningsdag in het vooruitzicht kan ik dit recept nog wel posten. 

Op de verre achtergrond een plak pompoen met een knapperig korstje van broodkruim, salie en parmezaanse kaas. Daarmee verwerkte ik de rest van de pompoen. Zonder deze extra pompoen is dit recept voor 3 personen.

Gnocchi met radicchio, pompoen, olijven en blauwe kaas

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)
  • 400 gram (fles)pompoen
  • 1+1 eetlepel (koolzaad)olie
  • peper, zout
  • 1/2 theelepel sambal
  • 2-3 blaadjes salie, in dunne reepjes
  • 1 kleine prei (±150 gram)
  • 1 krop radicchio (± 300 gram)
  • 100 gram zwarte olijven, zonder pit, gehalveerd
  • 500 gram gnocchi
  • 150 gram rochebaron (of andere blauwe kaas)
Snijd de pompoen in blokjes ter grootte van ongeveer een halve gnocchi. Verhit een lepel olie in een koekenpan en bak de pompoenblokjes tot ze beginnen te kleuren. Bestrooi met wat zout en peper, roer de sambal en salie erdoor, voeg 3-4 lepels water toe en laat daarna met een deksel op de pan 5 minuten pruttelen. Meng dan de prei erdoor en laat nog 5 minuten pruttelen. Schep in een ovenschaal en meng de olijven erdoor. 
Veeg de pan schoon. Snijd de radicchio in 6 parten. Bestrijk ze met wat olie en bak ze op hoog vuur in de koekenpan tot er een lichtbruin randje ontstaat. Zet even apart. 
Breng water aan de kook en kook de gnocchi 2 minuten (iets korter dan dat ze boven komen drijven). Schep ze met een schuimspaan uit het water en verdeel over de ovenschaal met groente. Leg de parten radicchio er tussen. Verdeel de rochebaron over de gnocchi en zet de gnocchi ± 5 minuten onder een hete grill tot de kaas smelt en licht kleurt. 

dinsdag 16 april 2019

Mexicaans roerei in een tortilla


Van de bieb had ik weer eens een paar Elle Eten-magazine's meegenomen. Tien jaar geleden ofzo heb ik daar een abonnement op gehad. Op een gegeven moment vond ik de Elle niet praktisch genoeg meer, te hip, te elitair en heb ik er jaren niet meer ingekeken. Tot ik laatst weer een al wat ouder exemplaar van de bieb meenam, en daar stonden weer interessante culinaire stukken in. Dus ik weet wat ik de komende paar maanden bij de bieb kan lenen: de Elle Eten. De inspiratie voor dit roerei komt daar ook vandaan. 

Wat de zoete aardappel betreft, je kunt deze stomen of roosteren. Nu vind ik het een beetje energieverspilling om voor 1 kleine zoete aardappel de oven aan te zetten. Dus ik roosterde wat blokjes mee toen ik toch bietjes roosterde voor het avondeten. Een beetje vooruit denken en combineren is niet verkeerd. Misschien een tipje als je weer eens een recept hebt waarin je 1 bol knoflook moet poffen.

Mexicaans roerei in een tortilla

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 1 persoon)

  • 2 eieren
  • scheutje room (of melk)
  • 1/4 theelepel gemalen korianderzaad
  • 1/4 theelepel gemalen komijnzaad
  • snuf gerookt paprikapoeder
  • chipotlesaus en zout naar smaak
  • 1/4 rode ui, fijngesnipperd
  • 20 gram boter
  • 100 gram gare blokjes zoete aardappel
  • 1 tomaat, in kleine blokjes
  • 1/2 avocado, in blokjes
  • verse koriander naar smaak, fijngehakt
  • 1-2 tortilla's
Roer de eieren kort los met room, koriander, komijn, paprikapoeder, chipotlesaus en zout. 
Smelt de helft van de boter in een pan met dikke bodem en bak de ui op laag vuur een paar minuten. Voeg de rest van de boter toe en het ei. Laat op laag vuur garen terwijl je alles rustig roert. Een roerei moet net gaar zijn en een tikje vochtig zijn. 
Verwarm ondertussen in de magnetron de zoete aardappel en tomaat en eventueel de tortilla. 
Meng zoete aardappel, tomaat, avocado, koriander door het roerei. Schep in de tortilla en rol op. 

maandag 8 april 2019

Tagliatelle met rozenharissa, tomaat, olijven, kappertjes


Rozenharissa is hot. Niet alleen wat smaak betreft, maar ook als gespreksonderwerp bij de Yotam Ottolenghi-inspired Cooking Housewifes. Waar kun je dat kopen, wat is het beste merk, kun je het ook zelf maken? Hoewel ik een recept meer als inspiratiebron zie, en heel gemakkelijk iets vervang of weglaat als ik ergens teveel moeite voor moet doen of het te duur vind, vond ik het wel erg leuk dat de vrienden die laatst kwamen eten een potje rozenharissa van Belazu hadden meegenomen. Daar kon ik natuurlijk niets anders mee maken dan dè pappardelle met rozenharissa uit Simpel. Nu werd bij mij de pappardelle zelfgemaakte tagliatelle, en gebruikte ik gele cherrytomaatjes, maar verder volgde ik het recept toch wel. 
Wij vonden het lekker. Zelfs GZQ die van tevoren over kappertjes en olijven mekkerde, heeft 2 keer opgeschept, ook al kregen wij wel extra olijven toebedeeld. Wel zou ik het een volgende keer als onderdeel van een meergangenmenu in Italiaanse stijl maken, zodat je 1 bordje pasta hebt en verder nog andere gerechten eet. En om eerlijk te zijn proefde ik niet iets van rozen in de harissa. Ergens zat er een zweem zoet in het gerecht, maar daar herkende ik geen roos in. 





Tagliatelle met rozenharissa, tomaat, olijven, kappertjes

(3 personen)

  • 1 eetlepel (koolzaad)olie
  • 2 uien, in dunne kwartringen (±200 gram)
  • 20 gram kappertjes, wat kleiner gehakt
  • 75 gram kalamata-olijven, ontpit en grof gehakt
  • 45 gram rozenharissa (of naar smaak - niet alle merken zullen even pittig zijn)
  • 400 gram (gele) cherrytomaatjes (gehalveerd)
  • 2 deciliter water
  • wat zout
  • 15 gram verse peterselie, fijngehakt
  • 375 gram verse tagliatelle
Verhit de olie in hapjespan. Fruit de ui een paar minuten tot deze lichtbruin begint te kleuren. Voeg de kappertjes, olijven, harissa en tomaatjes toe en bak nog een paar minuten op hoog vuur. Voeg het water, een beetje zout en de helft van de peterselie toe, doe een deksel op de pan en laat 15 minuten pruttelen. 
Breng water met zout aan de kook voor de tagliatelle.
Proef de saus alvast en laat eventueel nog iets inkoken zonder deksel op de pan als je de tagliatelle kookt. Giet de tagliatelle af en schep door de saus. Bestrooi met de achtergehouden peterselie.


bron: Simpel van Yotam Ottolenghi

donderdag 4 april 2019

Cake met peer, citroen en amandelschaafsel


De maaltijdbox waar ik laatst over schreef leverde ook nog wat lekkers voor bij de thee op. In de zak van de couscousmaaltijd zat een mooie, grote citroen. Voor de couscous zou ik niet alles nodig hebben, maar deze citroen was te mooi om niet helemaal af te raspen. Van de zuurkoolschotel bleef een half zakje amandelschaafsel over. Naast de maaltijdbox kreeg ik ook tas met biologisch fruit, met onder andere peren erin. Samen met ingrediënten die ik nagenoeg altijd in huis heb bakte ik even snel iets lekkers voor bij de thee.


Cake met peer, citroen en amandelschaafsel

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vorm van ± 18 bij 18 centimeter)
  • 1 peer, geschild en in kleine blokjes (± 200 gram)
  • 1 eetlepel honing
  • 1 eetlepel citroensap
  • 50 gram suiker
  • 50 gram zachte boter
  • 25 gram yoghurt
  • 1 ei
  • rasp van 1/2 citroen
  • 75 gram zelfrijzend bakmeel
  • 15 gram boter
  • 15 gram havermout
  • 25 gram amandelschaafsel
Leg een stuk bakpapier op de bodem van de vorm. 
Doe de peer met de honing en het citroensap in een klein pannetje en laat de peer op hoog vuur wat zachter worden. Schep af en toe om. Laat in het pannetje iets afkoelen. 
Klop de suiker met de boter tot een romig mengsel. Klop yoghurt, ei en citroenrasp erdoor. Meng als laatste het zelfrijzend bakmeel door het beslag. 
Verdeel het cakebeslag over de vorm. Schep de blokjes peer (zonder vocht) uit het pannetje en erdeel over de vorm. Verwarm het vocht op hoog vuur en laat verdampen tot er een eetlepel over is. Voeg de 15 gram boter toe en laat smelten. Meng havermout en amandelschaafsel door het botermengsel en verdeel dit over de blokjes peer. 
Bak de perencake op 175°C in ± 30 minuten gaar. Laat afkoelen en snijd in 9 stukjes. 

zondag 31 maart 2019

Parelgort met biet, gegrilde courgette, venkel, groene asperges en geitenkaas


Ik kreeg een complimentje van GZQ voor de opmaak van dit bord eten. Zoals het oogde kon het ook in een restaurant geserveerd worden. Daar ben ik natuurlijk erg blij mee. Hij had zelf een ander bord eten, want ik denk dat ik van hem geen compliment had gekregen voor hoe het smaakte. 
Gelukkig heb ik een afhaalster die complimentjes uitdeelde: "Lekker en kleurrijk met die gegrilde asperges en andere groente erbij!"

Parelgort met biet, gegrilde courgette, venkel, groene asperges en geitenkaas

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 4 personen)

  • 1 groentebouillonblokje
  • 1 bosje groene asperges (350 gram)
  • 1 venkelknol (± 350 gram)
  • ± 3 eetlepels koolzaadolie
  • 2 rauwe bietjes (± 250 gram)
  • 275 gram parelgort
  • 1 courgette
  • 2 rode uien
  • peper, zout
  • 2 eetlepels peterselie, gehakt
  • 1 eetlepel vers citroensap
  • 100 gram zachte geitenkaas
Breng 1 liter water aan de kook in een grote pan. Voeg het bouillonblokje toe. 
Snijd het taaie onderste stukje van de groene asperges en kook ze 3-4 minuten in de bouillon. Schep ze met een tang uit de bouillon, spoel even onder koud water en leg opzij. 
Snijd van de venkel de groene stengelstukjes klein en houd deze even apart. Snijd de knol verticaal en over de brede kant in 4-5 plakken waarbij je probeert ervoor te zorgen dat de plakken heel blijven. Kook ze 5 minuten in de bouillon en schep daarna op een bord. 
Giet de bouillon even in een kom. 
Verhit 1 lepel olie in de pan en bak hierin de stukjes venkel tot ze beginnen te kleuren. Schil de bietjes en snijd in kleine blokjes (0,5-1 centimeter). Voeg de blokjes biet en parelgort aan de pan met venkel toe, roer even en voeg dan de bouillon weer toe. Breng aan de kook en laat de parelgort in ± 25 minuten gaar koken. (of houd de tijd van de verpakking aan)
Verhit een grillpan voor. 
Pel de uien en snijd ze in dunne partjes. Meng in een kommetje met een klein drupje olie en grill de ui in ± 10 minuten gaar. Schep af en toe om. Als er al ruimte is, grill dan ook de venkelplakken (bestrijk ze eerst heel licht met wat olie) 2-3 minuten per kant tot ze bruine strepen krijgen. Schep ui en venkel uit de pan en leg even op een bord. Bestrooi met wat zout en maal er wat peper over.
Snijd de courgette in schuine plakken van 1,5 centimeter dik. Bestrijk ze licht met olie en grill 2-3 minuten aan elke kant. Schep bij de ui en venkel en bestrooi ook met wat peper en zout.
Grill tot slot de groene asperges tot er lichtbruine strepen zichtbaar zijn. 
Proef of de parelgort gaar is. Giet eventueel kookvocht af. Roer peterselie en citroensap door de parelgort en breng eventueel nog verder op smaak met peper. 
Schep de parelgort op 4 borden. Verdeel de verschillende groente er mooi over. Bestrooi met de verkruimelde geitenkaas. 

woensdag 27 maart 2019

Peer-abrikooskoeken met hazelnoot


Als ik appeltaart bak, maak ik meestal een dubbel portie deeg. Het deel dat ik niet nodig heb, vries ik in zodat ik de volgende keer snel klaar ben. Soms vries ik het appeltaartdeeg ook in kleinere porties in om een kleiner taartje te kunnen bakken als dat beter uitkomt. Maar dat deeg kun je dus ook prima gebruiken voor een soort koek. Of zijn het nu toch minitaartjes? 


Peer-abrikooskoeken met hazelnoot

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 4 stuks)
  • 2 gedroogde abrikozen, in stukjes
  • 1 eetlepel abrikozen- of perenlikeur (hazelnoot of amandel kan ook)
  • 1 eetlepel hazelnoten
  • 240 gram deeg voor appeltaart
  • 1 grote peer, nog redelijk hard, in kleine blokjes
  • 15 gram boter
  • 15 gram suiker
  • 1 eetlepel hazelnoten 
Je hebt 4 vormpjes of bakringen nodig met een doorsnee van ± 8 centimeter en ± 2 centimeter hoog. 
Doe de abrikozen met de likeur in een kommetje en warm iets op in de magnetron. Laat minimaal een half uurtje wellen.
Rooster de hazelnoten even in een droge koekenpan, laat iets afkoelen en hak ze fijn.
Knip rondjes bakpapier voor de bodem van de vormpjes en vet de zijkanten in. Of leg een stuk bakpapier op de bakplaat waar je de bakringen op zet en vet de ringen van binnen in.
Verdeel het deeg in vieren. Rol elk deel uit tot een ronde lapje en bekleed hiermee de bodem en zijkanten van de vormpjes. Zet even in de koelkast.
Verwarm de boter in een koekenpan en voeg de blokjes peer toe. Bak op halfhoog vuur tot de peer wat zachter begint te worden. Bestrooi dan met de suiker en bak nog een paar minuten tot de peer begint te karamelliseren.
Meng de blokjes peer en abrikoos door elkaar.
Strooi de hazelnoot over de bodem van de deegbakjes. Verdeel de peer en abrikoos erover. 
Bak de peer-abrikooskoeken in ± 35 minuten op 180C gaar en goudbruin. Laat half afkoelen en haal ze dan uit de vormpjes om verder af te laten koelen.

zaterdag 23 maart 2019

Het fenomeen maaltijdbox


Het pr-bureau dat de foodybox verzorgt voerde een campagne met een foodybox limited edition in de vorm van een maaltijdbox. Ik heb nog even getwijfeld of ik moest zeggen dat ik die niet hoefde, een maaltijdbox is niet echt wat voor mij. Ik besloot 'm toch te ontvangen. Het hielp dat in de week dat de box gepland stond manlief op reis was en ik dus in principe voor 2 hoefde te koken. Want dat is al een nadeel van veel boxen: je kunt kiezen uit 2 of 4 personen, en wij hebben een driepersoonshuishouding. Daar komt nog bij dat ik doordeweeks vaak kook via thuisafgehaald, en in totaal 6-8 porties maak. In mijn manier van koken past geen maaltijdbox. 

Verder vind ik een maaltijdbox gewoon veel geld kosten. Ik kook mee met de aanbiedingen, gebruik vaak goedkopere groenten en eigenlijk geen voorgesneden roerbakmix ofzo en bepaalde droge kruidenierswaren koop ik op voorraad als ze in de reclame zijn. In de winter ga ik geen € 2,50 voor een klein bloemkooltje betalen omdat in een recept staat dat er bloemkool in moet. Dan vervang ik bloemkool wel door een andere groente, of ik verzin gewoon een nieuw gerecht met het oorspronkelijke recept als inspiratie. Ik ben per maaltijd een heel stuk minder kwijt dan wat je per maaltijd in een maaltijdbox betaalt. Natuurlijk bestaat de prijs van een maaltijdbox niet alleen uit de kostprijs van de ingrediënten maar betaal je ook voor het samenstellen, het inpakken, het bezorgen en dus voor een gemaksdienst. Maar ik wil helemaal niet dat iemand voor mij verzint wat we gaan eten. Ik vind het veel te leuk om zelf wat te verzinnen. Op de markt of in een winkel rondlopen levert daarvoor ook een stukje inspiratie. Ik heb ook tijd daarvoor. 

Het fenomeen maaltijdbox past niet bij mij. Blijkbaar is dat voor veel mensen anders, gezien het aanbod van maaltijdboxen. Voor deze mensen is deze blog bedoeld. Wat houdt de Ekomenu maaltijdbox in en wat vond ik van de uiteindelijke gerechten.

* De maaltijdbox van Ekomenu is volledig biologisch.
* Er is een ruime keuze met betrekking tot verschillende eetpatronen. Zo heb je een veganbox,  een koolhydraatarme box, een box voor mensen die willen afvallen, een glutenvrije box en nog een heel aantal meer. 
* Bestellen: dat heb ik niet zelf hoeven doen. Het pr-bureau heeft dat allemaal geregeld. In eerste instantie kies je een type box. Maar aanpassen lijkt makkelijk te gaan. Ik heb wat geprobeerd op de site, en zo op het eerste gezicht gaat een maaltijd vervangen door een andere probleemloos, en is een extra maaltijd toevoegen of per maaltijd het aantal personen van 2 naar 4 (of andersom) wijzigen ook simpel te regelen. 
* Bezorgen: de jongen van postnl was iets later dan in het op die ochtend ontvangen sms'je, maar dat was voor mij geen probleem. Overigens is dat niet iets dat direct aan Ekomenu te verwijten valt, in eerste instantie is dat een probleem van postnl. 
* Verpakking: elke maaltijd zat in zijn eigen papieren zak. De zakken heb ik zo in de koelkast gezet en de volgende dag verder uitgezocht. Toen heb ik het vlees in de koelkast gelaten, maar de meeste groente en kruidenierswaren er buiten gelaten. Anders zat mijn koelkast wel erg vol. Met de houdbaarheidsdata zat het goed: het vlees was nog 4-5 dagen goed, dus ik kon de maaltijden over de week verdelen. De groente was voornamelijk onverpakt. Bij sommige producten is aangesloten bij gangbare verpakkingshoeveelheden. Zo zat er voor 2 personen gewoon een pak spaghetti van 500 gram in. Blijkbaar wordt er niet onnodig verpakkingsmaterieel gebruikt voor het ompakken van hoeveelheden. Dus van sommige producten houd je wat over voor je voorraadkast.
* Receptuur: kaarten met beschrijving en hoeveelheden voor 1/2/3/4 personen. Ziet er netjes en duidelijk uit.
* Variatie: de maaltijden die ik kreeg waren de keuze van Ekomenu. Een pasta, een couscousmaaltijd en een gerecht met aardappels. Een keer kip, een keer rund, een keer vegan. Dit kun je zelf eventueel aanpassen.
* Groenteaandeel: groot. Dus een (stuk) wortel, een courgette, een prei. Die prei was wel grappig. Omdat een prei lang is, past dat niet in de zak. Dus is het groen eraf, maar zit dat er wel apart bij. Vanuit verspillingsoogpunt niet meer dan logisch (groen van prei kun je ook eten hoor) maar vanuit houdbaarheid wat minder geslaagd. 

The proof of the pudding is in the eating zoals de Engelsen het zeggen. Want het kan er allemaal netjes uitzien en goed geregeld zijn, uiteindelijk wil je ook een bordje lekker eten voor je hebben staan. Ook al hangt dat ook nog steeds ook af van je kookkunsten....

De uiteindelijke gerechten:


Spaghetti met kalfsgehakt, wortel, bleekselderij, prei, tomaten

Ik vond het lekker, maar niet verrassend. Zo maak ik mijn spaghetti ook. Ik heb wel het hele blik tomaten gebruikt omdat ik genoeg saus wil hebben en niet alleen stukjes groente. Verder een lepeltje sambal voor wat pit. Ook heb ik niet gehakt+prei in een aparte pan aangebakken maar alles in 1 pan gemaakt en een stuk langer laten pruttelen. Het was ruim genoeg, ik heb de dag erna met de rest geluncht. Maar dat kwam ook omdat de puberzoon vond dat er teveel groente in zat. Het was (zonder de tomaat) zeker 600 gram maar dat doe ik zelf ook. Alleen hij houdt van paprika en dat zat er deze keer niet door. 
Het verbaast me ook een beetje dat "spaghetti met tomaten-groente-gehaktsaus" in een maaltijdbox zit. Als je ervan uitgaat dat mensen niet alle dagen in de week uit een box eten, lijkt me dit het standaardgerecht waar je niet over na hoeft te denken en dat toch al wel op het menu staat.
Overigens triggert dit gerecht me wel om voortaan volkoren spaghetti te kopen. Ik heb een tijd volkoren penne en fusili gekocht maar vond dat toch niet lekker genoeg. Bij deze volkoren spaghetti had ik niet het gevoel dat ik volkoren at. Als ik dan geen verschil proef, kan ik beter voor de gezondere versie kiezen. 


Couscous met een stoof van regenboogpeen, courgette en kip

Hier halve penen, want ja, met regenboogpeen moet je natuurlijk oranje, geel en paars hebben.  Groente woog (niet schoongemaakt) zeker 600 gram bij elkaar. Ik heb er weer een likje sambal erbij gedaan. Van de citroen heb ik maximaal een kwart gebruikt, maar de rest kon ik mooi gebruiken in een snelle cake. Dit soort Marokkaans-aandoende stoofjes maak ik zelf ook geregeld - al dan niet vegetarisch door kikkererwten te gebruiken en wat feta door de couscous te doen. Niet iets nieuws dus. Het was weer ruim voldoende.


Ovenschotel met zuurkool

Hiervoor moest geraspte rauwe aardappel en appel gemengd worden met zuurkool. Ik was van tevoren een beetje sceptisch of de aardappel in 25 minuten wel gaar zou worden. Maar dat was wel het geval. Het recept noemde het rösti, maar volgens mij is dat knapperig gebakken aardappelrasp. Zo in een ovenschaal wordt het niet knapperig. Erbij ging een mengsel van gebakken repen paprika, partjes ui en plakjes vegan chorizo. Die vegan chorizo was iets nieuws. Als ik zonder vlees of vis kook, maak ik gebruik van peulvruchten en/of zuivel en niet van iets dat er nog uitziet als vlees. Het worstje was gemaakt van seitan, een vleesvervanger op basis van tarwegluten. Het was een prima iets, wel een tikje zoet. Ik vond het uiteindelijke gerecht aan de bittere kant. Er klopte iets niet. Ik vermoed dat het aan de appel heeft gelegen. GZQ had namelijk ook al een appel uit de fruittas naar school gehad en weer mee teruggenomen met het commentaar dat de appel bitter was. Overigens heeft manlief wel zijn bord leeggegeten, en het restje de volgende dag opgegeten. Er was namelijk weer wat over, maar dat komt ook omdat ik het hele pak zuurkool gebruikt had in plaats van de helft zoals het recept voorschreef. 

Achteraf gezien was het uitproberen van de maaltijdbox van Ekomenu wel goed getimed. Die week regende het namelijk heel erg vaak en veel, dus ik hoefde niet per se door de regen boodschappen te doen.