Posts tonen met het label thee. Alle posts tonen
Posts tonen met het label thee. Alle posts tonen

maandag 31 december 2018

Vakantie-eten - Albanië 5 - Bergthee

Nog een nagekomen vakantiepost om dit blogjaar mee af te sluiten. Ik wens jullie een gezellige jaarwisseling en drink nog een kopje bergthee op een goed 2019!


Thuis drinken we heel vaak thee bij het avondeten. Dus toen we bij Odaja in Gjirokaster bergthee op de kaart zagen staan, kozen we dat ook uit om te drinken bij het avondeten. Volgens mij vonden ze dat een beetje vreemd, maar wij waren erg blij met een potje bergthee.

De bergthee waar we echt heel gelukkig van werden was de kan met bergthee na onze grote wandeling van Valbona naar Teth. Bij het guesthouse werden we verwelkomd met een kan thee precies op drinktemperatuur zodat we onze dorst konden lessen. Hieronder zie je het ontbijt daar met ook een kan thee.



Bergthee is natuurlijk geen echte thee afkomstig van de Camellia sinensis maar een aftreksel van een kruid dat onder andere in Albanië en Griekenland welig tiert. De plantennaam is Sideritis. In Albanië wordt het veel langs de kant van de weg te koop aangeboden, maar wij moesten toch nog even moeite doen om een verkoper te vinden. Hadden we toch maar mooi echte Albanese bergthee. 

Na onze oversteek van Sarande naar Corfu vonden we nog meer bergthee. Ook in Griekenland wordt van dit kruid, of wellicht botanisch gezien een ietsepietsje andere variant, thee gezet. We namen nog wat pakjes mee naar huis. Bij de discountsupermarkt betaalden we iets van € 1,20 voor 50 gram.

Bij het schrijven van deze post herinnerde ik me weer dat ik al eens eerder Griekse bergthee gedronken: in Nederland bij de Cocomat. Als je daar gaat woonwinkelen kun je ook kiezen uit een kopje bergthee. De oprichter heeft zijn Griekse roots mee genomen in zijn winkelconcept.

Moet je nu perse naar de Cocomat om bergthee te kunnen proeven in Nederland? Nee, ik heb een paar websites gevonden: Griekse en Albanese bergthee. Mooi verpakt, met een gelikt verhaal maar ook met een dito prijs. En misschien dat de Lidl tijdens de Griekse weken zakjes bergthee heeft, maar daar kwam ik net te laat achter. Dus of die goed is, dat weet ik niet. Als je een beetje zoekt vind je nog wel wat meer aanbod, vaak aangeprezen met een grote hoeveelheid gezondheidsvoordelen. En anders moet je vakantiegangers naar die regio's lief aankijken en vragen of ze wat voor je mee terug willen nemen.

Nog even over de namen van planten. Bij een niet zo diepgaande zoektocht op internet kwam ik via sideritis, ook wel ironwort genoemd, op ijzerkruid wat ook wel verbena genoemd wordt. En verbena heet ook verveine. Daar kun je ook een lekker kopje thee van zetten, maar heb je het wel over een andere plant. En als je alleen zoekt op bergthee dan kom je bij de gaultheria uit, een tuinplant met rode besjes. 

Nog wat leesvoer over onze vakantie in Albanië vind je hier:

maandag 18 september 2017

Vakantie-eten - Frankrijk 5 - curry met kokosmelk, courgette, cashewnoten en thee


Over mijn specerijenvoorraad voor op de camping schreef ik al eerder. Thuis gebruik ik een curry ook wel specerijen als kardemom, gember, kaneel, kurkuma. Maar ik kan natuurlijk niet alles meenemen. Tijdens het nadenken over wat we gingen eten bedacht ik mij ineens dat ik ook lekkere thee mee had, die alleen uit specerijen bestond. De thee met kaneel en kardemom, waarbij ik lekkere taart bakte. Die zakjes thee kon ik natuurlijk ook in het avondeten verwerken. Dus ondanks dat ik niet al mijn specerijenpotjes mee had, maakte ik toch een lekkere curry met onder andere kaneel en kardemom als smaakmaker. Celestial heeft ook een thee op basis van gember en kurkuma. Die had ik niet meegenomen, maar kun je natuurlijk ook goed in de deze curry verwerken in plaats van de kurkuma en gember. Het gemberpoeder had ik stiekem toch nog bijgekocht in de vakantie. 


Curry met kokosmelk, courgette, cashewnoten, prei

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3 personen)
  • 1 eetlepel olie
  • 1 kleine ui, gesnipperd
  • 1-2 theelepels sambal
  • 1 theelepel gemberpoeder
  • 1/2 theelepel kurkuma
  • 1 zakje thee kaneel en kardemom
  • 1 blik kokosmelk (400 milliliter)
  • zout naar smaak
  • 1 courgette, in gehalveerde plakjes (±350 gram)
  • 1 prei, in ringen (± 250 gram)
  • 1 gele paprika, in stukken van 2 bij 2 centimeter (±150 gram)
  • 100 gram cashewnoten
  • (wilde en witte) rijst voor erbij
Verhit de olie in een hapjespan. Fruit de ui een paar minuten tot deze begint te kleuren. Voeg sambal, kurkuma en gember toe en fruit even mee. Voeg de kokosmelk door en schraap even goed over de bodem van de pan zodat de specerijen mengen met de kokosmelk. Voeg het theezakje toe. Laat, met een deksel op de pan, de saus ± 5 minuten zacht pruttelen. Vis het theezakje uit de saus en voeg naar smaak zout toe. Meng de courgette, prei en paprika door de saus en laat de groente 5-10 minuten garen. Roer af en toe en voeg, als er veel vocht verdampt, een scheutje water toe. Proef nogmaals en pas eventueel aan. Meng er de cashewnoten door. 

donderdag 13 juli 2017

Courgettecake met kardemom en kaneel en rozenmascarpone


Op een erg warme, zomerse middag liep ik - samen met een groepje leuke foodbloggers - achter Edwin aan door het Beatrixpark in Amsterdam. We gingen wildplukken*). Nou ja, veel geplukt werd er niet, maar ik heb wel veel opgestoken over een boel planten en bomen waarvan je delen gewoon kunt eten. Binnenkort maar een rondje door de uiterwaarden, het Sonsbeekpark, park Immerloo en de diverse plantsoenen maken om te kijken of ik planten herken.

De middag eindigde bij restaurant As - in datzelfde park - met lekkere gerechten waarvoor de thee tot inspiratie leidde of zelfs in verwerkt was. Langoustine met een tomatensaus met daarin de kaneel&kardemom. Lamsvlees en boontjes en augurk die gepickeld was in zoetzuur met de gember&kurkumamix. Toe lavendelijs met perzik en een siroop met kamille. Daarbij dronk ik natuurlijk de bijbehorende thee. Zelf was ik het meeste benieuwd naar de lavendel-kamille. Zo'n grote fan ben ik niet van lavendel en zeg je kamille dan denk ik muf. Aangenaam verrast was ik. Licht en bloemig. Het doosje dat ik meekreeg komt dus wel op hier. Overigens eindigde die middag ook met zomerse hoosbuien.

Het plan de volgende dag was om de thee- en wildplukinspiratie in een gerecht om te zetten. Toen ik naar de stad fietste zag ik in een flits iets staan waarvan ik dacht dat dat wel eens een wilgenroosje kon zijn. Dat zou mooi zijn omdat Edwin daar een leuk verhaal over vertelde. Van de licht gefermenteerde en daarna gedroogde bladeren kun je thee maken. In Oost-Europa gebeurt dat nog steeds. Ook de bloem kun je eten. Ik plukte 1 kleine stengel. Thuis controleerde ik met behulp van een aantal site's of het inderdaad wilgenroosje was. Sinds een biologiewerkstuk van GZQ heb ik daar wat handigheid in gekregen.... Mijn conclusie was dat het om het harig wilgenroosje ging. Daarover vond ik tegenstrijdige informatie op internet. De ene bron gaf aan dat je het gewoon kon gebruiken als het wilgenroosje, maar een andere gaf aan dat het niet zo goed voor je zou zijn. Uiteindelijk heb ik het drogen maar laten zitten, maar de bloemen wel gebruikt voor op de taart. Overigens heeft het wilgenroosje wat smaak en plantenfamilie niet iets met rozen te maken. Dus mijn gebruik van rozenwater is puur een taalkundige uitwerking van de inspiratie.

Als je makkelijk wilt doen, kun je in plaats van kardemom en kaneel ook de inhoud van een zakje thee gebruiken. De verhouding kaneel-kardemom is dan iets anders, maar het is alleen kaneel en kardemom wat je toevoegt, verder niets. 


Bij deze taart drink je natuurlijk een kopje Celestial organics - kaneel & kardemom.




Courgettecake met kardemom en kaneel en rozenmascarpone

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 2 springvormen 14 centimeter doorsnee)


  • 15 kardemompeulen
  • 125 gram boter
  • 50 gram Griekse yoghurt
  • 175 gram suiker
  • 1 theelepel kaneel
  • 3 eieren
  • 200 gram zelfrijzend bakmeel
  • mespunt baking soda
  • 150 gram geraspte courgette, iets uitgeknepen
  • 250 gram mascarpone
  • 100 gram roomkaas
  • 1/4-1/2 theelepel rozenwater
  • 50 gram poedersuiker
  • 150 gram kersen, ontpit en gehalveerd
  • eventueel verse (onbespoten) rozenblaadjes als versiering

Gebruik 2 springvormen met een diameter van 14 centimeter. Klem een vel bakpapier tussen de rand en de bodem van de springvormen. 
Breek de kardemompeulen open in de vijzel en peuter de zaadjes eruit. Vijzel de zaadjes fijn of gebruik een specerijenmolen. 
Verwarm de oven voor op 170C. 
Klop de boter, yoghurt, suiker, kaneel en kardemom tot een romig mengsel. Klop er 1 voor 1 de eieren door.  Meng zelfrijzend bakmeel en baking soda door het beslag. Spatel er als laatste de geraspte courgette door. 
Verdeel het beslag over de 2 springvormen en strijk de bovenkant glad. Bak de cakes in ± 40 minuten gaar. 
Laat de cakebodems afkoelen. Haal ze uit de vorm en snijd ze horizontaal doormidden. 
Meng de mascarpone, roomkaas en poedersuiker. Voeg een beetje rozenwater toe en proef. Als je het nu al goed naar rozen vindt smaken laat je het hierbij. Anders voeg je nog een beetje extra rozenwater toe. Laat de vulling nog een uurtje opstijven in de koelkast voordat je 'm verwerkt. 
Leg 1 plak cake op een mooie schaal. Verdeel hierover iets meer dan een kwart van de rozenmascarpone. Leg hierop weer een plak cake en verdeel vervolgens weer iets meer dan een kwart van de vulling erover. Verdeel hier de halve kersen over. Leg hierop weer een plak cake en vervolgens weer een laag mascarponevulling. Dek af met de laatste cakelaag. Smeer de laatste vulling over de bovenkant. Versier de bovenkant eventueel met wat rozenblaadjes. 

*) het wildplukken werd georganiseerd door Kroonophetwerk op uitnodiging van Celestial Seasonings ter gelegenheid van de introductie van hun biologische "theeën". 3 van de 4 van deze smaken mogen eigenlijk geen thee heten, want deze bestaan voor 100% uit gedroogde kruiden en specerijen. Er zit geen kruimel thee in. 

vrijdag 16 december 2016

Tulband met maanzaad en citroen


Zo rond 3-4 uur druppelen de eerste familieleden binnen voor het samenzijn op eerste kerstdag. Voor degenen die er op tijd zijn is er nog een kop thee of koffie met iets lekkers. De anderen schuiven direct aan bij de borrel.

Concreet vertaald is de thee met lekkers een kop kerstthee met een stuk van deze tulband met maanzaad en citroen.

Een schone zus was blij met deze kerstthee van Simon Lévelt. Zij reageert allergisch op appel, en in veel kerstmelanges zit gedroogde appel. In deze niet. Nu moet ik er wel even bij zeggen dat dit de kerstthee 2015 was, dus of er dit jaar ook geen gedroogde appel in zit, dat weet ik niet. Nu weet ik dat wel, want ik heb het even voor je nagekeken. Volgens de ingrediëntenopgave van Simon Lévelt zit er nog steeds geen appel in de kerstthee.


Tulband met maanzaad en citroen

  • 150 gram zachte boter
  • 250 gram suiker
  • 5 eieren, gesplitst
  • 25 gram maanzaad
  • 2 theelepels citroenrasp
  • 100 gram yoghurt
  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
  • 1 theelepel baking soda
  • 100 gram roomkaas
  • 50-100 gram poedersuiker
  • 1 theelepel citroenrasp
  • iets maanzaad om te bestrooien


Vet de tulbandvorm heel goed in met een beetje gesmolten boter en bestrooi met paneermeel of bloem. Zorg dat je alle hoekjes goed meeneemt. Klop het teveel aan paneermeel of bloem weer uit de vorm. 
Klop in een grote beslagkom de boter met de suiker ± 5 minuten tot een romig mengsel. Klop er 1 voor 1 de eidooiers door. Klop er dan maanzaad, citroenrasp en yoghurt door. Zeef zelfrijzend bakmeel en baking soda boven de kom en meng dat door het botersuikermengsel. 
Verwarm de oven voor op 175C. 
Klop de eiwitten in een vetvrije kom stijf. Meng ± 1/3 deel van het eiwit door het beslag om het beslag wat losser te maken. Spatel de rest van het eiwit door het beslag. Schep het beslag in de tulbandvorm. Bak de tulband in ± 1 uur gaar. 
Laat de tulband een kwartiertje afkoelen in de vorm en stort 'm dan op een taartrooster om verder af te laten koelen. 
Als de tulband is afgekoeld maak je het glazuur. Zeef hiervoor 50 gram poedersuiker boven de roomkaas en klop door elkaar. Meng het citroenrasp erdoor. Proef of je nog meer suiker in het glazuur wilt. 
Snijd eventueel de bovenkant van de tulband (= de onderkant als je de tulband met de mooie, ronde kant naar boven hebt staan zoals je 'm normaal serveert) bij om ervoor te zorgen dat de tulband goed recht staat. Verdeel het glazuur over de bovenkant van de tulband en bestrooi met nog wat maanzaad. 

Bij mijn tulband was het glazuur (bewust) niet netjes verdeeld omdat ik inschatte dat een aantal jonge gasten het glazuur niet zo lekker zou vinden. 

zaterdag 3 december 2016

Cocktail van earl grey, appelsap, bietensap en gember

2 weken geleden treinde ik naar Zaandam voor het All You Need is Food-event. Een kleine impressie: 

Ik proefde bij de stand van KoppertCress eindelijk de sechuan button waar ik ooit over had gelezen in een recensie van "Smaakvol en gezond eten met al je zintuigen" van Joke Boon. Het ziet er uit als een klein geel bloemknopje, en als je ervan eet voel je een tinteling op je tong. Grappig. Die ga ik nog wel een keer bestellen bij de Sligro. Maar eerst iets leuks er mee verzinnen. 

Onno Kleyn hield een culinaire quiz, waar ik de winnaar van was. Naast alle tasjes met producten mocht ik ook 2 kilo boek - De Grote Kleyn - mee naar huis dragen. 

Old Amsterdam was er met een #pairingissharing - workshop. Na een korte intro over smaak (lees vooral Het nieuwe proefboek van Peter Klosse als je daar meer over wilt weten) konden we een alcoholvrije cocktail verzinnen bij hun Old Amsterdam of hun Old White. Antoinette en ik bedachten een lekker drankje op basis van thee, biet en appel en een tikje gember. Thuis bedacht ik dat die ingrediënten, samen met de kaas, heel goed in een salade kunnen. Waar die cocktail dan weer erg goed bij past. Consensus was er hier thuis over dat een scheutje wodka een goede toevoeging zou zijn. Minder consensus was er dan weer over hoe groot (of hoe klein) dat scheutje moest zijn.

#pairingissharing

Cocktail van earl greythee, bietensap, appelsap en gember

  • 2 theelepels losse earl greythee
  • 1/2 liter kokend water
  • 1 deciliter bietensap
  • 2 deciliter appelsap
  • 2 deciliter tonic
  • 2 centimeter gember, in plakjes
  • eventueel een scheut(je) wodka
Doe de thee in een thee-ei en hang dat in een theepot. Giet het kokende water erop en laat 3-5 minuten trekken. Haal dan het thee-ei uit de thee en laat de thee afkoelen. Zet daarna in de koelkast. 
Doe het bietensap en het appelsap met de stukjes gember in een groot glas en stamp de gember een beetje plat en roer krachtig door.  Het is de bedoeling dat dat gember smaak afgeeft, maar niet zo fijn wordt dat je 'm er niet meer uit kunt zeven. Zeef de gember uit het sap. 
Meng de thee met het sap. Verdeel over 5 glazen en schenk er wat tonic bij. 

Salade van biet, appel, gember, harde geitenkaas en avocado

  • 1 eetlepel hazelnootolie
  • 1 limoen
  • peper, zout
  • 1 theelepel versgeraspte gemberwortel
  • 300 gram gare bietjes
  • 1 appel
  • 150 gram harde geitenkaas (bijv. old white)
  • 1 avocado
Snijd vanuit het midden 4 dunne plakjes van de limoen. Pers de rest uit. 
Verhit een koekenpan tot heet. Bestrijk een klein oppervlak met een drupje olie en bak hier de 4 limoenplakjes in tot ze beginnen te kleuren. Schep uit de pan, en snijd voorzichtig in kwarten. 
Meng de hazelnootolie met een halve eetlepel limoensap en wat peper en zout tot een dressing. Schep de gember erdoor. Snijd de bietjes doormidden en dan in mooie plakjes. Schep ze om met de dressing en zet even apart. 
Was de appel en snijd 'm in kwarten. Haal het klokhuis eruit en snijd de appel (met schil) in plakjes. Bedruppel met wat limoensap.
Snijd de geitenkaas in blokjes. 
Halveer de avocado. Trek de schil eraf, verwijder de pit en snijd in plakjes. Druppel hier ook wat limoensap over. 
Verdeel de bietjes, appel en avocado over kleine bordjes of schaaltjes. Verdeel de kaas erover en garneer met 1-2 stukjes limoen. 

woensdag 15 juni 2016

Irish teabrack (rozijnencake) met dirty chai

Ooit vonden mijn zusjes in de trein een hele, gesloten verpakking van thee met chocoladesmaak van Celestial Seasonings. Dat was geen succes. Volgens mij zijn die zakjes in de container beland. Later kreeg ik een thee met onder andere cacao en roze peper erdoor om te proeven. Ook die thee was niet echt mijn smaak, alhoewel het pakje wel helemaal op is gegaan aan thee zetten en een klein beetje in een toetje. Een paar maanden geleden zat er in een #foodybox die ik kreeg een pakje dirty chai van Celestial Seasonings; een mengsel van zwarte thee, specerijen en espresso. Mijn negatieve oordeel over thee met cacao trok ik door naar thee met koffie. Het pakje gaf ik zonder van de thee te proeven weg.



Toch gebruik ik deze dirty chai in deze variant van een Irish teabrack, een soort kruidige cake met veel in thee geweekte rozijnen. Hoe kwam ik er aan? Een lezing over thee door Mariella Erkens en proeven hoe thee, waaronder de dirty chai, eten kan beïnvloeden kon ik niet weerstaan toen ik een uitnodiging kreeg voor het #dirtychaievent van een tijdje geleden. Mariella stortte een schat aan thee-informatie over ons uit en liet een aantal gerechten proeven waar zelfs de thee in verwerkt zat. Na afloop kreeg ik een pakje mee. 

Dus toen had ik weer een pakje in huis. Ter afwisseling van de groene thee die ik meestal drink is dit een lekker ander kopje thee. 's Winters in plaats van warme chocolademelk lijkt me ook een goed idee, want als je er echt een chai latte van maakt, valt het wel zwaarder dan een gewoon kopje thee. Voor mijn blog wilde ik er iets anders mee doen. Toen zag ik deze post van Antoinette voorbij komen en werd daardoor geïnspireerd om mijn Irish teabrack weer een keer te maken. In plaats van zwarte thee en aparte specerijen nu sterke chai.


Irish teabrack met chai


  • 250 milliliter kokend water
  • 1 zakje chai
  • 250 gram rozijnen
  • 1 ei
  • 150 gram bruine basterdsuiker
  • 2 eetlepels melk
  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
Doe het zakje chai in een hitte bestendig kom en overgiet met kokend water. Laat ± 15 minuten rustig trekken tot een sterke thee. Vis dan het zakje eruit en doe de rozijnen in de warme thee. Laat de rozijnen een paar uur of een nacht wellen. 
Leg een stukje bakpapier op de bodem van een cakevorm en vet de zijkanten in.
Klop het ei met de suiker en de melk door elkaar. Roer de niet opgenomen thee erdoor. Meng het zelfrijzend bakmeel erdoor. Meng de geweekte rozijnen voorzichtig door het beslag. Giet het beslag in de vorm en bak de irish teabrack op 170C in 75-85 minuten gaar. 
Laat iets afkoelen in de vorm en stort daarna op een rooster om verder af te koelen. Lauwwarm is de rozijnencake ook erg lekker. 

* het #dirtychaievent werd voor Celestial Seasonings georganiseerd door Kroonophetwerk. Ik was er bij, maar was niet verplicht erover te schrijven. Als ik de dirty chai toch niet lekker had gevonden was dit stukje niet geschreven.

vrijdag 24 juli 2015

Tiramisu met kersen en rozenthee

Meestal is mannetje Q niet zo blij als ik afwijk van de standaardtiramisu. De varianten met aardbeien of met passievrucht vindt hij niet zo'n succes. Ik wel, dus ik maak ze gewoon. Dus ik was best verbaasd dat hij behoorlijk enthousiast over deze variant met kersen was. 

Toen ik deze tiramisu maakte zat ik een beetje met de vraag of ik de lange vingers wel of niet in koffie ging dopen. De kersen en kersenlikeur en het amandelschaafsel wilde ik sowieso gebruiken. Ik was nog niet uit over de combinatie van kersen en koffie. Toen zag ik ineens weer het mooie doosje met rozentheezakjes staan en besloot ik die te gebruiken. Met succes. 

Tiramisu met kersen

(schaal ± 16 bij 22 centimeter)
  • 1 zakje rozen-vanillethee (Dilmah)
  • drupje rozenwater
  • 2 eieren
  • 80 gram witte basterdsuiker
  • 4 eetlepels kersenlikeur
  • 250 gram mascarpone
  • 200 gram lange vingers
  • 40 gram pure chocolade, fijngehakt
  • 250 gram kersen, ontpit en gehalveerd
  • 25 gram amandelschaafsel
Zet van 2,5 deciliter kokend water en het zakje rozen-vanillethee sterke thee. Roer er een drupje rozenwater door. 
Splits de eieren. Doe de eiwitten in een vetvrije kom en klop ze stijf. 
Klop de eidooiers met de suiker in een paar minuten tot een dik mengsel. Klop de kersenlikeur erdoor. Klop de mascarpone door de vla. Spatel het stijfgeklopte eiwit erdoor. 
Doop de helft van de lange vingers in de thee en leg ze op de bodem van de schaal. Verdeel de helft van de vla erover. Verdeel de kersen erover en bestrooi met de chocolade. Doop de andere helft van de lange vingers in de thee en leg op de vla. Verdeel de rest van de vla erover en strijk glad. Laat minimaal een nacht in de koelkast staan om ervoor te zorgen dat de lange vingers wat zachter worden en de smaken goed intrekken. Bestrooi vlak voor het serveren met het amandelschaafsel.

dinsdag 14 april 2015

Madeleines met citrus - een lekker kopje thee

Echte Kazakse theekommetjes staan hier op de foto. Manlief kreeg ze voor zijn verjaardag van zijn medewerkers. Goed uitgekozen, want hij drinkt liters zelenyi chai op een dag. Hij is ze nu even kwijt, want ik had ze nodig voor deze foto. 



In de kopjes zit paasthee van Simon Levelt*, een zwarte thee met citrussmaak. Ik ontdekte stukjes gedroogde sinaasappelschil en kamillebloemetjes in de thee. Dat Pasen inmiddels voorbij is, maakt niet uit. Thee blijft thee, en kun je altijd drinken, ongeacht welke naam eraan gegeven is.
Thee kun je niet alleen drinken, je kunt er ook mee bakken. Ik gebruikte de thee in deze lieve, kleine madeleines. Mijn madeleinevorm heeft 20 holletjes, waar ongeveer een theelepel deeg in past. Je krijgt dan echt snoepcakejes, die je niet op het aanrecht moet laten staan. Voordat je het weet, zijn ze op. 


Madeleines met citrus en thee

(± 30 stuks)

  • 1 theelepel paasthee (of gebruik een andere thee met citrus)
  • 50 gram boter
  • 1 ei (kamertemperatuur)
  • 40 gram fijne kristalsuiker
  • snuf zout
  • schil van 1 limoen, heel fijn geraspt
  • 50 gram bloem
Vet - indien nodig- de madeleinevorm in. Mijn vorm is van siliconen en deze hoef ik niet in te vetten. Maak de thee in de vijzel fijn. Smelt de boter en roer de thee erdoor. Laat ± 15 minuten staan. 
Klop het ei met de suiker en het zout ± 5 minuten tot het dik en luchtig is. Meng de limoenrasp erdoor. Zeef de bloem boven de kom en en schep met een spatel door het eimengsel. Spatel daarna de gesmolten boter door het beslag. Laat het beslag een uur in de koelkast rusten. Haal het uit de koelkast en laat nog een half uur op kamertemperatuur staan. 
Verwarm de oven voor op 210C. Schep theelepeltjes beslag in de vorm en bak de cakejes in 4-6 minuten gaar. Laat ze afkoelen op een rooster. Maak een tweede lading. 


(basisrecept voor de madeleines:  'Hoe word ik een goddelijke huisvrouw' van Nigella Lawson)

* deze thee kreeg ik in de Paas Foodybox van KOHW

donderdag 19 maart 2015

Theekoekjes met vanille en rozengelei


Ik las laatst een interview met de algemeen directeur van Dille & Kamille. Daarin stond dat 1 van de 3 speerpunten van D&K is het levend houden van klassieke muziek. Nu heb ik helemaal niet zo'n klassieke muzieksmaak, maar dat vind ik wel altijd prettig van de D&K. Als je daar rondloopt kom je helemaal tot rust door de muziek die je daar hoort. Verder is het ook gewoon een leuke winkel om in rond te neuzen voor nog meer kookspulletjes. Laatst liep ik er weer even naar binnen en toen zag ik dat er een koekjesbakwedstrijd werd gehouden in het kader van hun 40-jarig bestaan. Mijn inzending bestond uit deze koekjes. Helaas heb ik er geen prijs mee gewonnen. Er was nog iemand die thee in haar koekjes had verwerkt, en die smaak zat er beter in. Om dan 2 theekoekjes een prijs te geven deed geen recht aan de grote variëteit van de inzendingen. Jammer maar de koekjes smaakten er niet minder lekker om.


Theekoekjes met vanille en rozengelei

(voor ± 12 koekjes)
  • 100 gram fijne kristalsuiker
  • 90 gram zachte boter
  • ½ theelepel vanille-rozenthee (dilmah)
  • 1 vanillestokje
  • ½ theelepel bakpoeder
  • snuf zout
  • 200 gram bloem
  • 50 gram (diepvries)frambozen
  • ± 4 eetlepels rozensiroop*)
  • 1 blaadje gelatine
Klop de boter en de suiker een paar minuten tot een romig mengsel.
Vijzel de thee nog wat fijner.
Schraap de zwarte zaadjes uit het vanillestokje.
Meng vanille en thee door het botersuikermengsel.
Zeef bakpoeder, zout en bloem hierboven en meng dat er snel door.
Doe het deeg in een plastic zakje en laat minimaal een uur rusten in de koelkast.
Zet een bakje met wat bloem klaar. Bestuif het aanrecht met een heel klein beetje bloem, en doe ook wat op de deegroller. Rol het deeg uit tot een lap van ± 5 mm dik. Steek met een bloemsteker koekjes uit het deeg, terwijl je af en toe de steker in de bloem dipt. Steek met een kleine ronde steker (of bijvoorbeeld een dopje van een fles) gaatjes uit de helft van de koekjes. Rol de afsnijdsels uit tot een nieuwe lap, steek nog meer koekjes uit, en ga zo door tot het deeg op is. Laat de koekjes nog een half uur koelen in de koelkast voordat je ze bakt.
Verwarm de oven voor op 180C. Bak de koekjes 10-12 minuten tot ze aan de randen lichtbruin worden. Laat de koekjes afkoelen op een rooster.

Week het blaadje gelatine ± 5 minuten in koud water. Verwarm de rozensiroop en los hier de uitgeknepen gelatine goed in op. Pureer de rozensiroop, frambozen en ±5 eetlepels water. Proef en voeg eventueel nog een klein beetje siroop of water toe. Laat afkoelen.

Besmeer elk heel koekje heel dun met wat gelei, leg er een koekje met een gat op, en vul de holte netjes op met nog wat gelei. Eet zo snel mogelijk, want de jam maakt de koekjes wel wat zachter.


*) rozensiroop is limonadesiroop met rozensmaak. Ik kocht het ooit bij de toko. Als je rozenwater gebruikt, heb je aan veel minder genoeg om een rozensmaak te krijgen. Begin met 1 theelepel. Je hebt dan ook wat suiker nodig, of gebruik een beetje frambozenlimonadesiroop.

donderdag 23 oktober 2014

Witte chocolademousse met spicy cacao-thee en roze peperkoekjes

Soms is keukenapparatuur best lastig te hanteren. Voor deze chocolademousse gebruikte ik voor de eerste keer mijn "kidde". Nu heb ik geen originele maar een Duitse supermarktvariant, dus de handleiding laat iets te wensen over. Het apparaat an sich voelt gewoon degelijk. Ik ben alleen niet zo technisch aangelegd, bleek bij het serveren. Het toetje was vooral vloeibaar en niet luchtig. Blijkbaar had ik het N2O-patroon er niet goed in gedraaid. Manlief deed een tweede poging en die lukte wel.

In de chocolademousse gebruik ik de Spicy Cacao thee*) van Simon Levelt als smaakmaker. Dit is een
"basis van zwarte thee versierd met een volle cacaosmaak en verschillende pepers". De thee ruikt op de eerste reuk ook chocolade-achtig, maar daarna vind ik 'm te zwaar worden. Ik vind 'm ook niet zo lekker om te drinken. Daarom verzon ik er wat anders mee. De thee geeft de room haar smaak. En daar komt de chocoladecomponent dus wel goed tot zijn recht. Alsof die smaak beter oplost in vet dan in water. Je krijgt dus witte chocolademousse met echt een diepere chocoladesmaak dan witte chocolade geeft.

Als tegenhanger voor de romige mousse maakte ik knapperig shortbread waar ik wat gevijzelde roze peperbesjes over strooide.

Witte chocolademousse met spicy cacao-thee

(3-4 personen)
  • 1,25 deciliter slagroom
  • 1 volle theelepel Spicy Cacao thee (Simon Levelt)     
  • 125 gram witte chocolade
Verhit de room met de thee tot tegen de kook aan. Zet het vuur uit en laat een half uurtje staan. 
Doe de chocolade in een kom. Verwarm de room nog even en giet de warme room door een fijne zeef over de chocolade. Laat even staan en roer daarna de gesmolten chocolade en room door elkaar. Giet het door een zeef in een kleine (inhoud 250 ml) "kidde". Zet de kidde ± 2 uur in de koelkast. Draai het gaspatroon erop volgens de gebruiksaanwijzing. Spuit een toef chocolademousse in een mooi glas en serveer met de knapperige roze peperkoekjes. 

Shortbread met roze peper

  • 25 gram witte basterdsuiker
  • 75 gram bloem
  • 50 gram boter, in kleine blokjes
  • 1/2 theelepel roze peperbesjes, gevijzeld
Meng de suiker en bloem in een kom door elkaar. Wrijf de blokjes boter erdoor zodat je een kruimelig deeg krijgt. Vorm het daarna snel tot een bal. Laat even rusten in de koelkast. 
Rol het deeg op een bebloemd oppervlak uit tot een lap van 2-3 mm dik. Steek of snijd er vormpjes naar wens uit. Leg ze met een paletmes op een met bakpapier bekleedde bakplaat. Verdeel de peper erover en duw voorzichtig iets aan. 
Verwarm de oven voor op 180C. Bak de koekjes in 8-13 minuten gaar en lichtbruin. Schep ze met het paletmes op een taartrooster en laat afkoelen.

*) deze thee kreeg ik in de #foodybox Herfst

dinsdag 26 februari 2013

Lapsangtruffels

Dit recept heb ik globaal overgenomen uit Homemade van Yvette van Boven. Het stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om te maken. Lapsangthee vind ik erg lekker. Chocolade vind ik erg lekker. Dus lapsangchocolade, dat moet goed zijn. En dat was het dus ook. Manlief en mannetje Q waren ook enthousiast.

Lapsangtruffels

(35-40 stuks)
  • 150 ml slagroom
  • 1 eetlepel losse lapsangthee
  • 50 gram boter, in stukjes
  • 200 gram pure chocolade, gehakt
  • cacao om in te rollen
Verwarm de slagroom tot net onder het kookpunt. Roer de thee erdoor en laat een kwartiertje trekken. Zeef daarna door een fijne zeef de thee eruit. 
Doe de boter en chocolade in een hittebestendige kom en hang boven een laagje bijna kokend water. Laat smelten. 
Roer de gesmolten chocolade door de gearomatiseerde room tot alles goed gemengd is. Giet in een plat bakje en laat in de koelkast opstijven tot je er balletjes van kan rollen. Rol deze balletjes door de cacao, die je in een diep bord hebt gestrooid. Of je maakt het mengsel langer van tevoren, en laat het weer een tijdje buiten de koelkast staan tot het weer zacht genoeg is om te bewerken. 

ps eigenlijk rolde Yvette de truffels door pure hagelslag

donderdag 11 oktober 2012

Brownies met pruimen

In een andere taart gebruikte ik ook laatst in lapsang geweekte pruimen. Lapsang souchong is gerookte, zwarte thee. Ik vind deze erg lekker.
Het eerste dat manlief bij het proeven van die taart opmerkte was de rooksmaak. Die ging heel goed samen met de pruimen. Ook chocolade vond ik er goed bij passen. In deze brownies dus de gerookte pruimen in de herhaling.

Brownies met pruimen

(rechthoekig vorm van ± 20 bij 30 cm)
  • ± 3 deciliter sterke lapsang thee
  • 100 gram gedroogde pruimen
  • 120 gram boter
  • 50 gram pure chocolade
  • 2 eieren
  • 50 gram basterdsuiker
  • 100 gram suiker
  • 25 gram cacao
  • 125 gram zelfrijzend bakmeel
Leg een stuk bakpapier op de bodem van de vorm en vet de zijkanten in en bestuif met bloem. 
Snijd de pruimen in stukjes en week ze minimaal 15 minuten in de sterke thee.
Snijd de boter in blokje en hak de chocolade grof. Doe ze samen in een hittebestendige kom en hang deze boven een pan met een laagje bijna kokend water. Laat de boter en chocolade rustig smelten. 
Klop ondertussen de eieren met beide soorten suiker in ± 5 minuten luchtig. 
Meng het chocoladebotermengsel erdoor.
Verwarm de oven voor op 180C.
Zeef bloem en zelfrijzend bakmeel boven de kom met beslag en spatel dit erdoor. 
Giet de pruimen af en spatel deze als laatste door het beslag.
Verdeel het beslag over de vorm en bak de brownie in ± 25 minuten gaar. Hij mag nog een klein tikje smeuïg zijn. 

zondag 22 januari 2012

Pruimentaart


Deze taart maakte ik op verzoek. Het recept komt uit het boek van De Banketbakker van Cees Holtkamp, ook al heb ik het iets anders opgeschreven. Verder wordt in het oorspronkelijke recept het merg uit een 1/2 vanillestokje gebruikt. Ik gebruikte 2 theelepels van mijn zelfgemaakte vanille-extract.  
Het commentaar was dat de taart er wel anders uitzag. Ik had ook niet zo goed gelezen.
Je moet eerst de crème fraîche in de vorm gieten en daar bovenop de pruimen leggen. Ik had het andersom gedaan. En later bleek ik ook teveel van het deeg gebruikt te hebben. 
Ik vond hem wel lekker en ga hem van het weekend ook voor ons zelf maken. 


Pruimentaart
(springvorm met doorsnee van 23 cm)


deeg (3-4 porties):
  • 250 gram boter
  • 250 gram witte basterdsuiker
  • 1 theelepel zout
  • 1 ei
  • 2 eetlepels water
  • 500 gram bloem
  • 2 theelepels bakpoeder
Meng de boter, basterdsuiker, zout, ei en water in de keukenmachine. Meng daarna, met de kneedhaak, de bloem en het bakpoeder erdoor. Verdeel in 3-4 porties en laat het een paar uur rusten in de koelkast voordat je het gaat gebruiken. De andere porties kun je invriezen. 

vulling:
  • 15-20 gedroogde pruimen
  • 3-4 deciliter sterke thee, bijvoorbeeld Earl Grey
  • 3 deciliter crème fraîche
  • 1 ei
  • 50 gram suiker
  • 2 theelepels vanille-extract
Laat de pruimen minstens 3 uur (kan ook prima een nacht) weken in de sterke (!) thee. Laat ze wel uitlekken voordat je ze in de taart doet.
Klop  in een kom de crème fraîche met het ei, de suiker en het vanille-extract door elkaar. 
Rol het deeg uit tot een lap van 2 mm dik. Bekleed de (ingevette) springvorm met het deeg. Giet het crème fraîchemengsel hierin. Verdeel de pruimen hierover. Bak de taart in een heteluchtoven van 180C in ongeveer 30 minuten gaar.

maandag 12 december 2011

Irish teabrack met mandarijn

Een variant op deze van een tijdje geleden. 

Irish teabrack met mandarijn

(cakevorm)
  • ± 350 ml sterke, versgezette (zwarte) thee
  • 3 mandarijnen
  • 500 gram rozijnen 
  • 200 gram bruine basterdsuiker
  • 1 ei
  • 1 steranijs
  • 3 kruidnagels
  • snuf zout
  • 1 theelepel sinaasappelaroma
  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
Boen de mandarijnen schoon en rasp de schil eraf. Pers ze daarna uit. Meet het sap af en vul aan met thee tot 400 ml. Doe de thee in een kom en voeg de rozijnen en de mandarijnrasp toe. Laat dit een nacht weken. De rozijnen nemen nagenoeg alle thee op. 
Maal de steranijs en kruidnagels fijn in een specerijenmolentje of stamp ze in een vijzel tot poeder. Meng de volgende dag het ei met de suiker, snufje zout, specerijen en sinaasappelaroma. Schep dit voorzichtig door de geweekte rozijnen inclusief een eventueel restje vocht. Meng daarna voorzichtig het bakmeel erdoor. 
Verwarm de oven voor op 170C.
Vet een cakevorm in. Knip een stukje bakpapier ter grootte van de bodem en leg dit op de bodem van de cakevorm. Vet dit ook in. Giet het mengsel in de vorm. Bak de teabrack 1,5 uur in de oven. 

dinsdag 17 mei 2011

Vakantie-eten - Kazachstan 3


Tijdens onze vakantie zijn we ook bij diverse Kazakken thuis geweest. Op de thee om het zo maar te zeggen. Nu is die thee een heel ritueel. En als er gasten zijn, wordt er flink uitgepakt. Het grappige is dat je alles al ziet staan, als je binnenkomt. Een hele tafel volgeladen met fruit, noten, zuidvruchten, allerlei zoetigheden (in de supermarkt heb je een hele muur vol met schepbakken om uit te kiezen, in alle kleuren, hoe glimmender hoe beter), brood, deegflapjes met diverse vullingen (zoet en hartig, dus soms is het even doorbijten als je een hap hebt genomen), salades, schaal met worst en kaas. Om het oneerbiedig te zeggen: een samengeraapt zootje. Genoeg om een heel weeshuis te voeden. En dan krijg je dus eerst nog gewoon eten, want de thee is het toetje....

De thee is meestal zwarte thee (chai) met melk. Maar soms ook zonder. De thee wordt gezet in een samovar. Er wordt een sterke thee gezet, die wordt aangevuld met kokend water uit de samovar. De samovar is er ook in een meeneemvariant. Die gaat mee met de picknick. Er zit een soort reservoir in voor hout of kolen zodat je een inpandig vuurtje maakt en het water op die manier aan de kook brengt. En op die manier kun je dus altijd thee kunt drinken.


En wat gebeurt er met de restjes? Dat wordt in plastic zakjes gedaan, of afgedekt met plastic folie. Soms krijg je als gast wat mee naar huis. Het wordt bewaard voor de picknick de volgende dag. Dan ligt het eerst 3 uur in de auto, dan een halve dag in de brandende zon, maar de restjes gaan gewoon mee terug. Mensen hebben een koelkast, maar een deel van de restjes staat ook op het balkon, of in de kast. Blijkbaar kan voedsel een stuk meer aan dan alle HACCP-deskundigen bij elkaar bedacht hebben. Ard, in Kazachstan gaat er een wereld voor je open.



Een andere cultuur, andere gewoontes. Er zin wel meer landen die een dergelijke gastvrijheid laten zien. De Nederlanders komen in vergelijking daarmee er dan maar bekaaid van af, met het spreekwoordelijke ene koekje bij de koffie. ...Bij mij thuis moeten gasten het ook meestal met het ene koekje doen, ook al hebben we ook best vaak taart of cakejes. Mee-eten is,  als ik genoeg tijd heb om iets aan te passen, meestal wel mogelijk. En anders is er altijd nog een vriezer waar meestal wel een restje en in elk geval soep in zit. Als er echt mensen komen eten, is er genoeg, maar niet te veel. Ik heb er een hekel aan om goed eten weg te moeten gooien. Dus als er dan wat overblijft, moet dat wel als restje te verwerken zijn. Daar houd ik - al dan niet bewust- wel rekening mee. Misschien dat de Kazakken het maar karig vinden, maar welkom zijn ze wel.