Parfait met lemoncurd en passievrucht

Dit toetje werd met heel veel enthousiasme ontvangen door het ene gezinslid en de ander vond de pitjes van de passievrucht toch niet zo geslaagd. Dus dat glaasje ging weer terug de diepvries in en werd een paar dagen later lekker leeggelepeld. 
Het voordeel van de de combinatie slagroom en gezoete gecondenseerde melk is dat het mengsel niet keihard bevriest. Je hoeft het dus niet al roerend te laten bevriezen. Je kunt dit ook merken als je een restje gecondenseerde melk invriest. Dat wordt ook niet keihard. Ik vroor het in een diepvrieszakje in en eenmaal bevroren kon je er nog steeds in voorzichtig in knijpen. 

Parfait met lemoncurd en passievrucht

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 5 glaasjes)

• 250 milliliter slagroom
• 200 gram gezoete gecondenseerde melk (1/2 blikje)
• 100 gram passievruchtvruchtvlees (uit de diepvries is prima)
• 100 gram lemoncurd (potje of zelfgemaakt)
• eventueel poedersuiker
• 2 eetlepels limoncello + voor bij het serveren
• meringues om erboven te verkruimelen 

Zet 5 mooie glazen klaar die in de diepvries kunnen. 

Klop de slagroom net stijf. 

Klop gecondenseerde melk, passievrucht, lemoncurd en limoncello door elkaar. Dit wordt ook iets stijver en luchtiger. Meng slagroom en het gecondenseerde melkmengsel door elkaar. Proef of je het zoet genoeg vindt; klop er anders poedersuiker naar smaak door. 

Verdeel het parfaitmengsel over de glazen en zet minimaal 3 uur in diepvries. Een dag van tevoren maken kan ook heel goed. Haal de glazen dan ± 15 minuten voor het serveren uit de diepvries. Verdeel vlak voor het serveren wat verkruimelde meringue en een klein scheutje limoncello over de glazen. 

Panna cotta met vlierbloesem en aardbeien

De vlier bloeit nu volop. Lekker om siroop mee te maken. Dat ga ik dit jaar niet doen, want ik heb nog vlierbloesemsiroop van vorig jaar staan. Wel plukte ik een paar mooie schermen om het roommelkmengsel voor deze panna cotta mee van een smaakje te voorzien.

Panna cotta met vlierbloesem en aardbeien

• 5 vlierbloesemschermen
• 2 deciliter slagroom
• 3 deciliter volle melk
• 4 blaadjes gelatine
• 40 gram suiker
• 250 gram aardbeien
• 1 eetlepel vlierbloesemsiroop (of suiker)

Schud de vlierbloesemschermen voorzichtig uit om beestjes te verwijderen. Was ze niet want dan raak je al het stuifmeel, waar veel smaak en geur in zit, ook kwijt. Knip een zo groot mogelijk stuk van het groene steeltje eraf, maar houd het scherm zo groot mogelijk. Dat zeeft gemakkelijker. Zet eventueel een klein stukje van de bloesem als een bloem in een borrelglaasje water om straks als garnering een paar bloemetjes te kunnen gebruiken. 
Breng de melk met de slagroom tegen de kook aan en leg de vlierbloesem erin. Zet het vuur uit en laat afkoelen. Zeef de bloesem uit het roommengsel. Gebruik eventueel een stukje kaasdoek als er nog veel beestjes in waren blijven zitten. 
Week de gelatine ± 5 minuten in koud water.
Breng het roommengsel opnieuw tegen de kook aan en laat deze keer de suiker erin oplossen. Laat iets afkoelen en roer de uitgeknepen blaadjes gelatine door het hete mengsel. Giet het mengsel in 4 glaasjes en laat minimaal 4 uur opstijven in de koelkast. 
Was de aardbeien, verwijder de kroontjes en snijd in kwarten. Schep ze om met de vlierbloesemsiroop en laat een uurtje marineren. 
Schep de aardbeien op de panna cotta of stort de panna cotta eerst op een bordje en verdeel de aardbeien er dan omheen. 

Cake met vulling van marshmallows

De Action, dat is zo'n handige winkel. Je gaat er naar toe voor 1 ding. Terwijl je in de winkel rondloopt zie je allemaal andere dingen die ook wel handig zijn. In elk geval, ik nam in zo'n "dat is handig-gedachte" een zak marshmallows mee. Handig voor als we een keer gingen bbq'en. Nu doen we dat misschien 3 keer per jaar, en hoeft mannetje Q ook niet eens elke keer nog een marshmallow als toetje. Dus die zak lag daar maar. En die lag daar maar. Tot ik me herinnerde dat ik ergens in mijn schriftje met kookaantekeningen iets van een taartvulling gemaakt van marshmallows had opgeschreven. 

Ik bakte een simpele cake met een amandelsmaakje, sneed 'm doormidden en deed de vulling van marshmallows ertussen. Mannetje Q keek al erg verlekkerd toen ik de taart bakte en vulde. Zijn oordeel?  "Superlekker". Ik vond het aardig maar geen reden om daar speciaal marshmallows voor te kopen. Het voelt een beetje als glibberige snoepspekjes.

Cake met vulling van marshmallow

(springvorm met 20 centimeter)

• 150 gram boter
• 150 gram suiker
• 1/4 theelepel amandelextract
• 3 eieren
• 150 gram zelfrijzend bakmeel
• 2,5 deciliter melk
• 200 gram witte marshmellows
• 1 eetlepel oploskoffie
• 2 eetlepels amaretto
• 1,5 deciliter slagroom
• witte chocoladehagel (als garnering)
• minimarshmellows (als garnering)

Klem een vel bakpapier tussen de rand en de bodem van de springvorm. 

Verwarm de oven voor op 180C. 

Klop de boter en de suiker en het amandelextract tot een romig mengsel. Voeg 1 ei toe, klop tot het ei is opgenomen. Voeg ei 2 en 3 op dezelfde manier na elkaar toe. Meng het zelfrijzende bakmeel door het cakebeslag. Giet het beslag in de vorm, strijk de bovenkant glad en bak de cake in 30-35 minuten gaar. Laat afkoelen. 

Verwarm de melk, marshmallows, oploskoffie en amaretto en roer tot de marshmallows oplossen. Laat afkoelen en roer af en toe door. Klop de slagroom stijf en spatel dit door de marshmallowroom. 

Snijd de cake in 2 lagen. Leg de onderste helft op een mooie schaal en zet de springvormrand er weer omheen. Verdeel 4/5 van de marshmallowroom over de cake, strijk glad en dek af met de andere cakelaag. Smeer de rest over de bovenkant van de taart en bestrooi met de hagelslag en minimarshmallows. 

Gratin van koolraap en aardappel

Koolraap, koolrabi, knolselderij, knolraap. Vooral over de eerste en laatste en laatste moet ik altijd even nadenken. Koolraap is een wintergroente, een knol met een zachtgele binnenkant en een paarsige buitenkant. Die gebruik ik ook in deze gratin. Koolrabi is ongeveer vuistgroot, meestal lichtgroen, soms paars, en kun je prima rauw eten. Knolselderij is beige en heeft vaak nog wat kronkelige worteleindjes aan de onderkant. Vooral bekend van de erwtensoep. Knolraap heet ook wel meiknol. Die groente is ook ongeveer vuistgroot, soms zelfs kleiner en is wit met paars-roze van buiten. 
In dit recept dus de koolraap. De groente smaakt zoetig. Ik heb me voorgenomen om er wat vaker iets mee te maken, dus dit zal niet het eerste recept met koolraap zijn dat deze winter op mijn blog komt. 

Gratin van koolraap en aardappel

• klontje boter
• 1 ui, gesnipperd
• 2,5 deciliter slagroom
• 2,5 deciliter melk
• 3 teentjes knoflook uit de pers
• 1 theelepel zout
• flink wat versgemalen zwarte peper
• 1 eetlepel fijngehakte verse salie
• 800 gram koolraap
• 800 gram aardappels

Verhit de boter in een kleine koekenpan en laat op laag vuur hierin de ui zachtjes garen. Pureer de gare ui daarna met een deel van de melk in een hoge mengbeker. Voeg de rest van de melk, de slagroom, knoflook, zout, peper en salie toe en meng goed. 

Schil de koolraap en snijd in 6 parten. Schaaf met de mandoline (of keukenmachine) in plakjes van 2 millimeter dun. 

Boen de aardappels schoon, verwijder pitjes en uitlopers en schaaf ze ook in dunne plakjes. 

Roer het gratinmengsel nog even goed door en giet een klein beetje in een ovenschaal van ± 2 liter inhoud. Maak een laagje koolraap en daarop een laagje aardappel. Giet hierop een klein beetje gratinmengsel. Maak zo om en om laagjes van de koolraap en aardappel. Zorg dat je in elk geval wat gratinmengsel overhoudt voor de bovenkant. Dus tussentijds 1-2 keer alles plat zodat het vocht tussen de plakjes omhoog kruipt. 

Zet de schaal met koolraapgratin in een oven van 200C en laat in 5-6 kwartier gaar bakken. Duw halverwege een keer alle groente naar beneden zodat ze weer goed in het gratinmengsel komen te liggen. 

Eventueel kun je (in het begin) de combimagnetron gebruiken om ervoor te zorgen dat de inhoud van de schaal snel heet wordt. 

Spekkoekpudding

Spekkoek in een glaasje. Een boterige vanillegeur, een kruidige smaak van kaneel, kruidnagel en kardemom. Het zit er allemaal in in deze spekkoeklikeur. Nou ja, de specerijen zijn een beetje een gok op basis van wat er zoal door spekkoek gaat, want het recept is natuurlijk geheim. Achterop het familierecept voor spekkoek bleek oma krabbels gezet te hebben voor een drankje met de smaak van spekkoek. Met deze familie-informatie op zak zijn Marc Pieplenbosch en Menno Kleijweg Sahay Drinks gestart. En met succes. Op de International Wine and Spirits Competition 2013 kreeg de spekkoeklikeur zilver, las ik in een persbericht. Om uit te zoeken wat dat dan precies inhoudt, neusde ik even op IWSC-site. Er bestaan immers genoeg prijzen en keurmerken die in het leven zijn geroepen door een brancheorganisatie en waar elke deelnemer uiteindelijk ergens in uitblinkt. Daar ontdekte ik in elk geval dat de rabarcello van Mr. Kitchen, waar ik ook een fles van heb staan, in hetzelfde jaar met brons beoordeeld werd. Ik heb het idee dat niet alle inzendingen ook een label krijgen, dus blijkbaar zegt het wel wat. 

Terug naar de spekkoeklikeur. Ik ontmoette Marc tijdens het wildplukken. Kort kwam het gesprek op zijn spekkoeklikeur. Het zou wel leuk zijn om een recept met spekkoeklikeur te verzinnen, maar dan moest ik natuurlijk wel weten hoe het smaakte. Om het praktisch te houden, kreeg ik direct een fles mee. En belofte maakt schuld. Hierbij dus mijn recept met de spekkoeklikeur. Het heeft even geduurd, maar dit soort toetjes kan ik niet maken als manlief op reis is. Dan krijg ik klachten waarom ik dit soort lekkere dingen maak als hij er niet is. 

Mocht je bedenken om, omdat dat ook zo exotisch is, verse ananas in deze pudding te gebruiken - doe het niet. In verse ananas zit een enzym dat de bindkracht van gelatine afbreekt. Dan krijg je een waterige spekkoekvla. Misschien nog wel lekker, maar niet echt mooi meer om te zien.

Nog een waarschuwing. Om de pudding uit de vorm te krijgen hield ik de vorm even in heet water. Toch te lang want de buitenste rand van de pudding was iets gesmolten. Op de foto zie je dat jammergenoeg nog een beetje. Gelukkig deed het aan de smaak niets af. Deze pudding gaat een favoriet worden. 

Pudding met spekkoeklikeur

• 50 gram gedroogde/gekonfijte papaja
• 50 gram gedroogde/gekonfijte mango
• 0,15 + 0,4 deciliter spekkoeklikeur
• 2 eieren
• 25 gram suiker
• 3 blaadjes gelatine
• 0,3 deciliter melk
• 2 deciliter slagroom
• 20 gram basterdsuiker

Snijd of knip het gedroogde fruit in kleine stukjes en doe ze met de 0,15 deciliter spekkoeklikeur in een bakje. Laat een nacht intrekken.
Doe de eieren en de suiker in een hittebestendige kom. Hang de kom boven een pan met een klein laagje bijna kokend water. Klop de eieren in 5 minuten tot een luchtig mengsel.
Week de gelatine ± 5 minuten in koud water.

Verwarm de melk en los de gelatine hierin in op. Roer goed tot alles is opgelost. Roer de 0,4 deciliter spekkoeklikeur erdoor. Klop dit mengsel door het eimengsel. Haal de kom van pan af en klop nog even tot het mengsel kouder wordt.

Klop de slagroom met de basterdsuiker tot zachte pieken. Spatel de slagroom luchtig door het eimengsel. Meng er 3/4 van het gedroogde fruit door. Spoel een puddingvorm om met koud water (of vet in met een neutrale olie) en verdeel het puddingmengsel over de vorm. Strooi het laatste deel fruit erover. Laat de pudding minimaal 4 uur opstijven in de koelkast.
Dompel de vorm heel kort in heet water. Leg een bord omgekeerd op de bovenkant en keer vorm en bord samen om. Schud voorzichtig heen en weer om de pudding uit de vorm te krijgen.

(voor het recept van deze spekkoekpudding heb ik veel gehad aan het recept voor chipolatapudding van Cees Holtkamp)

Gratin van zoete aardappel en koolrabi

Ze keken me zelfs door de koelkastdeur aan. Eet ons! Ik had ze in een opwelling meegenomen. Met een groentetas word je ermee geconfronteerd maar nu had ik die confrontatie zelf opgezocht door 3 koolrabi's te kopen. Wat ging ik daar nu mee maken? En wat gaat erbij? Uiteindelijk heb ik alle groente die er nog was op een papiertje bij elkaar opgeschreven en ben lijntjes gaan trekken. Dat met dat en dat met dat. Dat leverde een pithivier - soort hartige taart van bladerdeeg met deksel - op met daarin prei, broccoli, cherrytomaatjes, dille en wat witte kaas en crème fraîche. Daarbij een salade van rode kool, gember en sinaasappel. De koolrabi's kwamen samen met de zoete aardappel in een gratin terecht. 

Gratin van zoete aardappel en koolrabi

• 2 deciliter slagroom
• 2 deciliter melk
• 2 teentjes knoflook, uit de pers
• 1/2-1 rode peper, fijngehakt
• 1 volle theelepel vadouvan
• 1 theelepel zout
• 3-4 koolrabi's (± 800 gram)
• 750 gram zoete aardappel

Meng de slagroom, melk, knoflook, rode peper, vadouvan en zout door elkaar. 

Schil de koolrabi's en de zoete aardappel. De laatste kun je in plaats van schillen ook goed schoonboenen. 

Giet een beetje van het roommengsel in een ovenschaal. Schaaf 1/3 van de koolrabi op een mandoline in 2-3 millimeter dunne plakjes en verdeel deze over de schaal. Giet er wat van het roommengsel over. Schaaf 1/3 van de zoete aardappel in 2-3 millimeter dunne plakjes en leg op de koolrabi. Giet er wat van het roommengsel over. Maak zo om en om nog 2 lagen koolrabi en zoete aardappel. Duw op het einde met een platte hand (of gebruik een pureestamper) alles goed aan zodat ook de bovenste laag in het vocht komt te liggen. 

Verwarm de oven voor op 200C. Bak de gratin in ± 1 uur gaar. Duw eventueel een keer halverwege nog een keer goed aan. Eventueel kun je ook een combimagnetron gebruiken (op 180 of 360 Watt) zodat de gratin iets sneller gaart. 

Parfait met rabarber en rozensiroop

Na het succes van de parfait met zoute karamel maakte ik nog een lekkere parfait. Deze met frisse stukjes mooi roze rabarber en wat rozensiroop erdoor. In de siroop loste ik wat gelatine op omdat gelatine ook wordt gebruikt om ijs wat smeuïger te laten zijn. In de parfait gaan alleen eidooiers. Normaal gesproken vries ik de eiwitten in, maar de voorraad ingevroren eiwit was nog best groot. Ik maakte daarom van het eiwit knapperige meringuestengels die ik iets roze kleurde en 3 daarvan legde ik op de parfait toen deze half bevroren was. 

Parfait met rabarber en rozensiroop

• 250 gram rabarber
• 20 gram suiker
• 2 eetlepels rozenlimonadesiroop *)
• 1/4 blaadjes gelatine
• 3 eidooiers
• 100 gram fijne kristalsuiker
• 0,6 deciliter melk
• 2 theelepels vanille-extract
• 2,5 deciliter slagroom

Snijd de rabarber in plakjes van 0,5 centimeter. Doe in een ovenschaal en bestrooi met suiker. Zet de schaal ± 10 minuten in een oven van 170C tot de rabarber zacht is maar nog niet uit elkaar valt. Laat afkoelen en uitlekken, maar bewaar het vocht. 
Week de gelatine even in koud water. Meng 2 eetlepels rabarbervocht en de rozenlimonade door elkaar en verwarm dat tot heet in de magnetron. Roer de gelatine erdoor. Laat afkoelen. 
Klop de eidooiers met de suiker in een hittebestendige kom in paar minuten tot een luchtig mengsel. Verwarm de melk en giet de hete melk bij het dooiermengsel terwijl je blijft kloppen. Hang de kom boven een pan met een laagje bijna kokend water en klop het mengsel boven de warmte tot het dikker wordt. Als je een streep erin trekt met de garde moet de streep even zichtbaar blijven. Haal de kom uit de pan, giet het hete water uit de pan en vul met zoveel koud water dat de kom in het water staat. Klop een paar minuten tot het mengsel weer wat is afgekoeld.

Klop de slagroom met het vanille-extract net stijf. Spatel de slagroom door de eiervla. 

Bekleed een glazen of metalen cakevorm ruim met plastic folie. Schep de vla in de vorm. Druppel de helft van siroop over en schep de helft van de rabarber erop. Het grootste deel zal naar beneden zakken. Vouw het uitstekende plastic folie over de parfait en zet de vorm ± 2 uur in de vriezer. Verdeel er dan de rest van de siroop en rabarber over. Laat de parfait nog minimaal 3 uur verder bevriezen. 

Stort de parfait op een schaal en verwijder het plastic. Snijd in plakken. 

*) Wanneer je geen rozenlimonadesiroop hebt, maar wel rozenwater, kun je het volgende doen. Gebruik in plaats van de siroop 1 eetlepel water, 1 theelepel rozenwater, 2 theelepels suiker en een drupje roze kleurstof. 

Parfait met zoute karamel

In de Delicious van januari 2015  stond dit lekkere dessert. Ik halveerde de hoeveelheden want het oorspronkelijke recept was voor 8 personen. De parfait die ik overhield kon precies in mijn glazen cakevorm en daar konden wij ook wel 3 keer van eten. Dus het recept was wel erg royaal. Nu is het natuurlijk ook erg lekker, maar ja, wat wil je ook met room en karamel?

Parfait met zoute karamel

• 1 blikje gezoete gecondenseerde melk*)
• ± 1/4 theelepel middelgrof zeezout 
• 3 eidooiers
• 100 gram fijne kristalsuiker
• 0,6 deciliter melk
• 2 theelepels vanilleextract
• 2,5 deciliter slagroom

Wikkel het etiket van het blikje. Doe het ongeopende blikje in een pan en doe er zoveel water bij dat het onderstaat. Breng aan de kook en laat op laag vuur ± 3 uur pruttelen. Zorg dat het onder water blijft. De inhoud is dan een lichtbruine karamel geworden. 

Roer 1/3 van de karamel los. Verdun eventueel met een lepel van de slagroom. Roer de helft van het zout erdoor. Proef en voeg eventueel nog wat meer zout toe. 

Klop de eidooiers met de suiker in een hittebestendige kom in paar minuten tot een luchtig mengsel. Verwarm de melk en giet de hete melk bij het dooiermengsel terwijl je blijft kloppen. Hang de kom boven een pan met een laagje bijna kokend water en klop het mengsel boven de warmte tot het dikker wordt. Als je een streep erin trekt met de garde moet de streep even zichtbaar blijven. Haal de kom uit de pan, giet het hete water uit de pan en vul met zoveel koud water dat de kom in het water staat. Klop een paar minuten tot het mengsel weer wat is afgekoeld.

Klop de slagroom met het vanille-extract net stijf. Spatel de slagroom door de eiervla. 

Bekleed een glazen of metalen vorm ruim met plastic folie. Verdeel de helft van de vla over de vorm. Verdeel de karamel erover en haal er een paar keer een mes doorheen zodat je strepen karamel in de vla krijgt. Schep dan de rest van de vla erop en strijk de bovenkant glad. 

Laat de parfait minimaal 5 uur opstijven in de vriezer.

Stort de parfait op een schaal en verwijder het plastic. Snijd in plakken. 

*) je gebruikt maar 1/3 van de karamel in dit recept. De rest kun je in een schoon bakje nog een tijd in de koelkast bewaren. In plaats van karamel kun je ook 130 gram dulce de leche gebruiken. 

Speculaas panna cotta met kakisaus

Dan heb je zo'n zakje speculaaskruiden gekocht om zelf speculaas of pepernoten te bakken. Nog leuker is het om je eigen mengsel te maken. En dan? Wat je ook gebruikt hebt bij het bakken van de speculaasstaaf, de kans is groot dat je nog een restje hebt. Wat doe je daar dan mee? Nou, in dit lekkere toetje bijvoorbeeld. Het oranje laagje puree van de kaki zorgt voor een vrolijke toets.

Speculaas panna cotta met kakisaus

• 2,5 blaadje gelatine
• 1,5 dl slagroom
• 2,5 dl volle melk
• 35 gram suiker
• 1/2 theelepel speculaaskruiden
• 1-2 goed rijpe kaki's

Week de blaadjes gelatine ± 5 minuten in koud water. 

Breng de slagroom, melk, suiker en speculaaskruiden tegen de kook aan en laat een paar minuten heel zacht pruttelen. Knijp de gelatine uit en roer van het vuur af door het roommengsel. 

Snijd de kaki in kleine stukjes en prak ze fijn met een vork. Verdeel de kakipuree over 5 kleine schaaltjes. Giet het roommengsel er voorzichtig op. Laat de panna cotta afkoelen tot kamertemperatuur en zet daarna nog minimaal 3 uur in de koelkast. 

Witte chocolademousse met spicy cacao-thee en roze peperkoekjes

Soms is keukenapparatuur best lastig te hanteren. Voor deze chocolademousse gebruikte ik voor de eerste keer mijn "kidde". Nu heb ik geen originele maar een Duitse supermarktvariant, dus de handleiding laat iets te wensen over. Het apparaat an sich voelt gewoon degelijk. Ik ben alleen niet zo technisch aangelegd, bleek bij het serveren. Het toetje was vooral vloeibaar en niet luchtig. Blijkbaar had ik het N2O-patroon er niet goed in gedraaid. Manlief deed een tweede poging en die lukte wel.

In de chocolademousse gebruik ik de Spicy Cacao thee*) van Simon Levelt als smaakmaker. Dit is een
"basis van zwarte thee versierd met een volle cacaosmaak en verschillende pepers". De thee ruikt op de eerste reuk ook chocolade-achtig, maar daarna vind ik 'm te zwaar worden. Ik vind 'm ook niet zo lekker om te drinken. Daarom verzon ik er wat anders mee. De thee geeft de room haar smaak. En daar komt de chocoladecomponent dus wel goed tot zijn recht. Alsof die smaak beter oplost in vet dan in water. Je krijgt dus witte chocolademousse met echt een diepere chocoladesmaak dan witte chocolade geeft.

Als tegenhanger voor de romige mousse maakte ik knapperig shortbread waar ik wat gevijzelde roze peperbesjes over strooide.

Witte chocolademousse met spicy cacao-thee

(3-4 personen)

• 1,25 deciliter slagroom
• 1 volle theelepel Spicy Cacao thee (Simon Levelt)     
• 125 gram witte chocolade

Verhit de room met de thee tot tegen de kook aan. Zet het vuur uit en laat een half uurtje staan. 

Doe de chocolade in een kom. Verwarm de room nog even en giet de warme room door een fijne zeef over de chocolade. Laat even staan en roer daarna de gesmolten chocolade en room door elkaar. Giet het door een zeef in een kleine (inhoud 250 ml) "kidde". Zet de kidde ± 2 uur in de koelkast. Draai het gaspatroon erop volgens de gebruiksaanwijzing. Spuit een toef chocolademousse in een mooi glas en serveer met de knapperige roze peperkoekjes. 

Shortbread met roze peper

• 25 gram witte basterdsuiker
• 75 gram bloem
• 50 gram boter, in kleine blokjes
• 1/2 theelepel roze peperbesjes, gevijzeld

Meng de suiker en bloem in een kom door elkaar. Wrijf de blokjes boter erdoor zodat je een kruimelig deeg krijgt. Vorm het daarna snel tot een bal. Laat even rusten in de koelkast. 

Rol het deeg op een bebloemd oppervlak uit tot een lap van 2-3 mm dik. Steek of snijd er vormpjes naar wens uit. Leg ze met een paletmes op een met bakpapier bekleedde bakplaat. Verdeel de peper erover en duw voorzichtig iets aan. 

Verwarm de oven voor op 180C. Bak de koekjes in 8-13 minuten gaar en lichtbruin. Schep ze met het paletmes op een taartrooster en laat afkoelen.

*) deze thee kreeg ik in de #foodybox Herfst

Pepermuntstracciatellaijs

Eindelijk. Ik was al heel lang op zoek naar pepermuntessence. Eigenlijk al meer dan 25 jaar. Toen knipte ik uit de krant recepten en deed ze in een ringband. Ook een recept van pepermuntkussentjes. Die heb ik deze keer niet gemaakt, maar dat gaat vast nog wel een keer gebeuren. Het was ook geen actieve zoektocht. Meer een soort latente. In een buitenlandse supermarkt keek ik wel altijd even. En tegenwoordig met allerlei onlinebak- en kookwinkels had ik het ook wel kunnen vinden, maar ik heb geen zin om hetzelfde bedrag aan verzendkosten kwijt te zijn. Ik was dan ook erg blij dat ik bij de kookwinkel hier deze zag staan. Een paar jaar terug, toen ik de amandelessence van dit merk kocht, was er nog geen pepermunt. Het flesje amandel was inmiddels ook bijna leeg, dus die heb ik gelijk nieuw gekocht.
Als je het flesje opendoet, waan je je wel een beetje bij de tandarts, dus spaarzaam gebruiken. Als je een pipetje hebt, kun je zonder knoeien nauwkeurig smaak toevoegen.

Pepermuntstracciatellaijs

• 1 ei
• 60 gram suiker
• 15 gram glucosestroop
• 2 deciliter volle melk
• paar druppels pepermuntessence
• 2 deciliter slagroom
• 20 gram extra pure chocolade

Klop het ei met de suiker en glucosestroop een paar minuten. Meng de volle melk erdoor. Voeg dan pepermuntessence naar smaak toe. Het mag nu iets te sterk zijn, want de slagroom komt er nog bij.

Klop de slagroom stijf. Spatel de slagroom door het andere mengsel. Proef nog een keer. 

Zet de ijsbasis eventueel nog een uurtje in de koelkast om goed koud te worden.

Hak de chocolade fijn. 

Giet het in de ijsmachine en draai in ± 35 minuten (of volg de aanwijzingen van je ijsmachine) tot ijs. Voeg na 10 minuten draaien de chocolade toe.

Toetje van Q en Maria

Als de wijn is in de man, is de wijsheid in de kan. Dat soort zinnen leerden wij schrijven, en blijkbaar is er toch het een en ander blijven hangen. Tegenwoordig zijn de taal- en schrijfoefeningen een stuk creatiever. Mannetje Q moest op school een toetje verzinnen. Dan gaat het dus niet alleen om taal, maar ook om rekenen. Samen met Maria bedacht hij dit toetje. Het was wel een leuk idee om het dan ook een keer samen te maken. Dit was het resultaat.

Chocoladevla met (veel) slagroom, m&m's en aardbeien

Tja, het was de bedoeling dat hier een afbeelding van het door Q geschreven recept zou komen. Dat heb ik heel heel lang bewaard, maar ik kan het nu niet meer terugvinden. Helaas. Want het was duidelijk genoeg, inclusief een beschrijving van wat er allemaal nodig is. En een tekening van hoe het eruit zou komen te zien.

Nodig (voor 3 personen):
3 kommen
3 lepels
3 aardbeien
1 pak chocoladevla
2 bussen slagroom
(veel) m&m's

Verdeel de vla over de kommen. Spuit de slagroom erover. Verdeel de m&m's erover. Duw in het midden een aardbei. Eet smakelijk.

Speculaasijs

Toen ik dit koffieijs maakte, maakte ik maar de halve hoeveelheid. De rest van de gecondenseerde melk vroor ik in waarmee ik dit speculaasijs dus weer maakte. Ik dacht, wat met koffie kan, kan ook met speculaaskruiden. Het is machtig ijs, maar maak gerust een dubbele hoeveelheid. Het blijft goed schepbaar in de vriezer. Dus ook ideaal ijs om al een paar dagen voor kerst te maken. Dan is dat onderdeel van het toetje al klaar.

Speculaasijs

(4 porties)

• 1/2 blikje gezoete, gecondenseerde melk
• 125 ml slagroom
• 1-2 theelepels speculaaskruiden
• 1 eetlepel sambuca

Klop de melk, slagroom, speculaaskruiden en sambuca een paar minuten tot een luchtig mengsel. Het wordt niet zo stijf als stijfgeslagen room. Doe over in een diepvriesbakje en zet minimaal 3 uur in de vriezer. 

Serveer in een klein glaasje met eventueel nog een klein beetje extra sambuca erover gedruppeld. 

Koffieijs (foodblogswap)

Tijd voor de maandelijkse foodblogswap. Ik mocht koken van de blog van Suus: www.foodbandits.blogspot.com. Een mooi vormgegeven blog. Suus geeft ook workshops bloggen. Jammer genoeg is ze nog niet zo lang bezig. Het merendeel van de recepten is erg zomers getint en dat maakt het moeilijk iets te kiezen nu het herfst is geworden. Uiteindelijk koos ik voor dit ijs. Nog steeds zomers, maar vanmiddag scheen heerlijk de zon. In het zonnetje heb ik lekker genoten van dit ijsje.
Het voordeel van dit ijs is dat je geen ijsmachine nodig hebt. Het blijft redelijk zacht maar dat komt door het gebruik van de gezoete, gecondenseerde melk. Dat weet ik omdat ik een keer de inhoud van een blikje ingevroren heb in een zakje en dat werd geen harde klomp.

links zonder, rechts met espresso erbij

Koffieijs

• 250 ml slagroom
• 1 blikje gezoete, gecondenseerde melk (397 gram)
• 2 theelepels espressopoeder (of oploskoffie)
• scheutje whiskey
• warme espresso bij serveren

Klop slagroom, gecondenseerde melk, koffiepoeder en whiskey met de handmixer in ± 5 minuten tot een dikke crème. Schep over in een bakje en laat minimaal 3 uur bevriezen.

Schep een hoeveelheid ijs in een mooi glas en giet er een beetje warme espresso bij. 

Citroenkardemompannacotta met aardbeiensaus en roze peper

Dit was het eerste dessert bij de tokajwijn. Een lekkere frisse panna cotta met aardbeien en roze peper. De combinatie komt uit Smaakvrienden - Fruit, maar ik gebruikte mijn eigen manier van panna cotta maken.
Bovenop ligt een oubliekrul, ook volgens recept van Angelique Schmeink. Ik rekende het alleen om op basis van het gewicht van 1 eiwit omdat ik maar een paar krullen nodig had.

Citroenkardemompannacotta met aardbeiensaus en roze peper

(4 porties)

• 3 deciliter slagroom
• 3 deciliter volle melk
• 35 gram suiker
• 3 reepjes citroenschil (zonder wit)
• 2 kardemompeulen, gekneusd
• 3,5 blaadje gelatine
• 250 gram aardbeien
• drupje citroensap
• 1 eetlepel roze peperbesjes

Breng de melk met de citroenschil en kardemom bijna aan de kook. Leg een deksel op de pan, zet het vuur uit en laat minimaal een half uur staan. Langer mag ook. 

Zeef de citroen en kardemom uit de melk. Breng de op smaak gebrachte melk, room en suiker aan de kook. Zet het vuur uit. Week ondertussen de gelatine ± 5 minuten in koud water. Knijp de gelatine uit en laat deze oplossen in het hete melkroommengsel. Verdeel het mengsel over 4 bakjes van 1,5 dl inhoud. Laat minimaal 4 uur opstijven in de koelkast. 

Snijd de panna cotta los en stort ze op bordjes. Snijd de aardbeien overdwars in plakjes en verdeel de mooiste plakjes over de borden. Pureer de overige aardbeien met een drupje citroensap en doe over in een spuitflesje. Maak hiermee krullen op de bordjes. 

Plet de roze peper in een vijzel en bestrooi de aardbeien hiermee. 

Witte chocoladetruffels met lavendel (foodblogswap)

Deze maand deed ik weer mee met de foodblogswap en mocht ik koken van het blog van Hazel: www.cookiecottage.nl. Koken werd het niet echt want er staan, zoals de naam het zegt, vooral zoete dingen op. Ik maakte deze lekkere bonbonnetjes van witte chocolade met als smaakmaker lavendel. Perfect bij mijn lavendel"manie" van dit jaar. Er gaat ook wat limoncello door, maar dat proefden zowel Hazel als ik niet zo terug.
Verder bleef mijn vulling erg vloeibaar, dus ik heb extra chocolade toegevoegd. Misschien dat het door het warme weer kwam, maar ook een nachtje in de vriezer werkte niet helemaal goed. Gelukkig zijn er wel een aantal bonbonnetjes gelukt, en de rest hebben we als erg luxe chocoladepasta op brood gegeten.
Kijk voor mooie foto's op het blog van Hazel.
In het recept wordt de magnetronmethode gebruikt om de chocolade voor het omhulsel te laten smelten.  Ik heb het, na 15 jaar, weer eens aangedurfd om chocolade in de magnetron te laten smelten. Toen heb ik namelijk chocolade laten verbranden, en sindsdien smelt ik het altijd in een kom boven heet water. Dus Hazel, bedankt voor je uitleg. Ik heb zelfs nog iets uitgebreider opgeschreven om mensen met een chocolade-in-de-magnetron-smeltenfobie over de streep te helpen.

Witte chocoladetruffels met lavendel

(± 20 stuks)

• 1 deciliter slagroom
• 1 theelepel lavendelknopjes
• snuf zout
• 150 gram witte chocolade (gehakt, of gebruik druppels)
• 25 gram boter
• 1-2 eetlepels limoncello
• 200 gram witte chocolade
• lavendelknopjes ter decoratie

Verwarm de slagroom met de lavendel en het snufje zout tot net tegen de kook aan. Dit kan in een pannetje op het vuur of in de magnetron. Laat een half uurtje trekken en zeef dan de lavendel eruit. Doe het mengsel in een hittebestendige kom. Hang deze kom boven een pan met bijna kokend water. Doe de chocolade bij de slagroom en laat de chocolade smelten. Roer af en toe rustig door. Zodra alles gesmolten is haal je de kom van de pan en klop je de boter en de limoncello erdoor. Laat afkoelen en zet daarna een nachtje in de koelkast om helemaal koud te worden. 

Bekleed een bord met bakpapier. Schep met een lepeltje bolletjes van het mengsel en leg deze op het bakpapier. Zet het bord een uurtje (langer kan ook) in de diepvries. 

Smelt de chocolade volgens de magnetronmethode. Verwarm de chocolade 30-60 seconden op 400 Watt (of iets wat in de richting komt, gebruik in elk geval niet de hoogste stand). Roer dan even om en verwarm weer 15-20 seconden. Roer, verwarm en ga zo door tot de chocolade net gesmolten is. In het begin kun je iets langer verwarmen en aan het eind roer je gewoon na elke 10 seconden. 

Steek een balletje op een prikker en haal door de gesmolten chocolade. Leg op een rooster of op bakpapier en druk nog een lavendelknopje in de zachte chocolade. Laat de bonbons in de koelkast hard worden. 

Panna cotta met gember en rabarbermoes

Na mijn ene asperge is de rabarber het eerste dat ik dit jaar geoogst heb. Ik maakte er simpel rabarbermoes mee door de draden eraf te trekken, de stengels in dunne plakjes te snijden en met een scheutje water en wat gembersiroop aan de kook te brengen en daarna 5 minuten door te laten koken. Dat was erg lekker bij deze panna cotta.

Panna cotta met gember

(voor 10 bakjes met inhoud van krap 1 dl)

• 1/2 liter (volle) melk
• 1/2 liter slagroom
• 60 gram suiker
• 7 blaadjes gelatine
• 4 bolletjes gember, fijngesneden

Breng de melk en slagroom met de suiker aan de kook. Roer zodat de suiker oplost. Zet het vuur uit.

Week ondertussen de gelatine ongeveer 5 minuten in koud water. Los de uitgeknepen gelatine op in de hete melk/room. Roer de gemberstukjes erdoor. Verdeel het mengsel over met koud water omgespoelde bakjes. Laat minimaal 4 uur opstijven in de koelkast.

Snijd de puddinkjes langs de randen los en keer om op een bordje. Serveer met een schepje rabarbermoes ernaast. 

Chocolademoussetaart met banaan

Speciaal voor de buurvrouw die deze taart zo lekker vond. Ik nam 'm mee toen we daar gingen koffie drinken. Zij had zelf een erg lekker tarte tatin gebakken. Dus bij het tweede kopje koffie hadden we ook taart.

Chocolademoussetaart met banaan

(quichevorm 24 cm)

• 180 gram bloem
• 1 theelepel oploskoffie
• 20 gram cacao
• 100 gram koude boter, in kleine blokjes
• 2 eetlepels ijskoud water
• 75 gram pure chocolade
• 2 bananen, in plakjes
• 100 gram pure chocolade
• 1 + 1 deciliter slagroom
• eventueel 1 eetlepel kokoslikeur



dit was de bodem

• eventueel geroosterde geraspte kokos om te bestrooien

Doe wat water in een kommetje en zet terwijl je met de rest begint in de vriezer zodat het goed koud kan worden. 

Doe de bloem, oploskoffie, cacao en boter in de mengkom van een keukenmachine. Laat draaien tot een kruimelig geheel. Doe er dan 1 lepel water bij en draai kort. Het deeg moet een bal beginnen te vormen. Als het nog niet heel goed samenkomt, doe er dan nog een lepeltje water bij. Als het deeg goed is, verpak in plastic folie (of een boterhamzakje) en leg een half uurtje in de koelkast om te rusten. 

Knip een cirkel bakpapier ter grootte van de bodem van de quichevorm. Vet de zijkanten in met wat boter en bestuif met bloem.

Pak de bakpapiercirkel. Leg deze op het aanrecht en bestuif de ruimte eromheen met iets bloem. Rol het deeg uit tot een lap die ongeveer 2 cm buiten het papier uitsteekt. Steek de lap los van het aanrecht en bekleed de vorm hiermee. Duw de zijkanten netjes aan. Prik met een vork lichtjes gaatjes in de bodem. 

Warm de oven voor op 160C. 

Leg een vel bakpapier op de deegbodem en leg hierop een steunvulling (bv. overjarige gedroogde peulvruchten -meerdere keren te gebruiken). Bak de deegbodem 20 minuten. Verwijder dan de steunvulling en het bakpapier en bak de bodem nog 20 minuten tot deze gaar is. Als je denkt dat de bodem nog een tikje klef is, bak dan nog 5 minuten langer. Laat afkoelen.
Doe de 75 gram chocolade in een hittebestendig kommetje en hang boven een pan met bijna kokend water. Laat de chocolade smelten. Bestrijk de bodem van de taart met de gesmolten chocolade en laat hard worden.
Maak de chocolademousse door 1 deciliter slagroom met de eventuele likeur te verhitten tot net onder het kookpunt. Doe de chocolade in een hittebestendige kom en giet de hete room erover. Roer langzaam door elkaar zodat de chocolade smelt. Klop de andere dl slagroom stijf. Spatel dit door de chocoladeroom.
Beleg de bodem van de taart met de plakjes banaan en verdeel de mousse erover. Laat een paar uur opstijven in de koelkast.
Bestrooi de taart eventueel met wat geraspte kokos die je even in een droge koekenpan geroosterd hebt.

Key lime pie

Het is alweer even geleden dat ik deze taart maakte. Ik heb, op het moment dat ik dit schrijf, net een stukje andere limoentaart op. Het idee om gecondenseerde melk te gebruiken heb ik van een ander blog vandaan, maar ik weet niet meer welke. Dus excuus voor het niet-linken.
Bij het zoeken naar waar ik dit idee vandaan had, kwam ik wel een heeeeleboel andere key lime pie recepten tegen. Ik ben niet authentiek, want in de meeste recepten wordt een korst van verkruimelde koekjes of crackers met gesmolten boter gebruikt.

De gecondenseerde melk geeft een hele zachte structuur aan de vulling. De reden dat ik deze hoeveelheid maakte, was dat ik nog een half blikje gecondenseerde melk in de vriezer had liggen. Dat spul blijft heel "kneedbaar" in de vriezer. Grappig om te voelen.

Key lime pie

(2 quichevormen van 12-14 cm doorsnee)

• iets meer dan 200 gram korstdeeg (gemaakt van 130 gram bloem, 65 gram boter, 10 gram suiker en iets ijskoud water)
• 1/2 blikje gecondenseerde gezoete melk
• 1 dl slagroom
• 2 limoenen, rasp en sap
• 1 ei

Meng bloem, boter en suiker door elkaar in de kom van een keukenmachine. Meng een eetlepel ijskoud water erdoor tot het deeg een bal vormt. Voeg eventueel nog een drup water extra toe. Wikkel in plastic folie (of doe in een boterhamzakje) en laat een half uurtje rusten in de koelkast. 

Leg een velletje bakpapier op de bodems van een taartvorm met losse bodem en vet de zijkanten in. Verdeel het deeg in twee delen. Rol het deeg uit tot lappen die een 3 cm grotere diameter hebben dan de taartvorm en bekleed de vormen met het deeg. Prik met een vork gaatjes in de deegbodems. Leg een velletje bakpapier (of silliconenvel) op de deegbodems en leg er een steunvulling op. Bak de deegbodems 20 minuten op 175C. Verwijder de steunvulling en het vel bakpapier. 

Terwijl de taartbodem blind gebakken wordt, maak je de vulling. Roer hiervoor de gecondenseerde melk, slagroom, limoensap en -rasp en het ei door elkaar. Giet de vulling in de voorgebakken deegbodems. Bak de taartjes nog 25-30 minuten op 175C tot de vulling net gestold is. 

Chocolademousse

Denk op de foto nog het laagje witte room erbij, en je hebt een heerlijk toetje in je gedachten. Deze mousse was erg geslaagd. Beide mannetjes waren erg gelukkig. En mannetje Q helemaal. Want die mocht een dag later nog een portie, terwijl wij het moesten doen met de witte chocolademousse die meer vla was gebleven.

Chocolademousse met whisky

(6-8 glaasjes)

• 2 theelepels oploskoffie
• 2 eetlepels kokend water
• 75 gram pure chocolade, grof gehakt
• 75 gram boter, in blokjes
• 2 eieren, gesplitst
• 75 gram suiker + 2 theelepels extra
• 1 eetlepel whisky
• snuf zout
• 1,5 dl slagroom
• 1 theelepel vanilleextract
• 2 eetlepels tia maria

Los de koffie op in het water. Doe de koffie, chocolade en boter in een hittebestendige kom en hang deze boven een pan met een laagje bijna kokend water. Laat de chocolade en boter smelten. 

Doe de eidooiers met de suiker en whisky in een andere hittebestendige kom en hang deze boven een pan met een laagje bijna kokend water. Klop 3-5 minuten tot een luchtig mengsel. 

Haal de kom daarna van de pan af en zet in de gootsteen met een laagje koud (eventueel met ijsblokjes) erin en klop nog 3-5 minuten om het iets af te koelen. Roer het chocoladebotermengsel door het eisuikermengsel. 

Klop in een brandschone kom de eiwitten bijna stijf met een snuf zout. Klop dan de 2 theelepels suiker erdoor tot je een stevig, glanzend schuim krijgt. Spatel het schuim door het chocolademengsel. 

Verdeel de mousse over de glaasjes, maar houd aan de bovenkant ruimte vrij voor de slagroom. Zet de mousse 3-4 uur in de koelkast om te stijven. 

Klop de slagroom met de vanille en tia maria tot zachte pieken. Verdeel over de chocolademousse. 

Bestrooi eventueel met wat geraspte chocolade. 

(bron: Delicious - kerstnummer 2012)