Pepermuntchocolaatjes met zwarte bessengelei

Wilhelmina pepermunt, dat was de chique pepermunt. Vroeger mee naar de kerk kregen wij altijd King pepermunt. Twee per dienst. Dat vond ik soms best flauw, want er waren vriendinnetjes die er 3 kregen. Om er langer mee te doen, brak ik ze in 4 stukjes over de rand van een stoel. Om de een of andere reden was ik blijer met Wilhelmina pepermunt, ook al kun je die moeilijker in stukjes breken. Misschien omdat als we Wilhelmina hadden die uit een doosje kwam en die zijn groter dan die in een rol. Of is het gewoon zo dat het anders was dan standaard en daardoor meer gewilder en had het net zo goed andersom kunnen zijn?

Gezien mijn pepermuntgeschiedenis wilde ik wel wat doen met de rol Wilhelmina pepermunt die ik kreeg toegestuurd.*) Maar wat? Want ja, een pepermuntje is gewoon een pepermuntje. Om inspiratie op te doen las ik het lemma munt in de smaakbijbel van Nikki Segnit. Ik citeer: "De Britten combineren zoethout graag met kokos of een suikerrijke naar-fruit-smakende-fondant in de vorm van Engelse drop, maar de Nederlanders combineren zoethout met munt of ammoniumcholoride - ook bekend als salmiak - in een sinister zwart snoepgoed dat in Nederland zoute drop en in Zweden lakrisal heet." Munt kan veel meer aan dan pepermunt en mijn enige associatie met pepermunt was chocolade. Gelukkig vond ik in het laatste stukje van Nikki - met de z - nog iets over zwarte bessen. Daar kon ik me wat bij voorstellen en raad eens - ik had nog een pot zwarte bessengelei ver weggestopt in de kast staan. 

Pepermuntchocolaatjes gevuld met zwarte bessengelei. Ik durf ze geen bonbons te noemen, want daarvoor zijn ze niet strak en chique genoeg. Maar ik moet zeggen dat de chocolade - dankzij de goede uitleg van Tessa - wel knapte en ook glom. Dus het tempereren was best goed gelukt. Ik gebruikte een siliconenvorm die eigenlijk bedoeld is voor mini baba's, en daar kwam de chocolade ook goed uit. Om eerlijk te zijn denk ik dat dit recept nog wel wat finetuning kan hebben, en is dit meer een vastlegging van de smaakcombinatie. 

Pepermuntchocolaatjes met zwarte bessengelei

(voor ± 12 stuks)

• 120 gram pure chocolade
• 4 Wilhelmina pepermunten
• ± 75 gram zwarte bessengelei (of jam)

Doe 80 gram van de chocolade in een hittebestendige kom en hang deze boven een laag bijna kokend water om de chocolade te laten smelten. Hak de rest van de chocolade fijn. 

Verpulver de pepermunt in de vijzel. 

Haal de kom van de pan af. Roer de gehakte chocolade door de gesmolten chocolade. Op deze manier smelt de gehakte chocolade ook en daalt de temperatuur van de chocolade wat goed is voor de juiste kristalvorming. Lees verder maar bij Tessa voor meer uitleg. Roer ook het pepermuntpoeder door de chocolade.

Giet de chocolade in een bonbonvorm, zorg dat de vormpjes bedekt zijn en giet de overtollige chocolade weer terug in de kom. 

Zet de bonbonvorm even in de vriezer om de chocolade hard te laten worden. 

Verwarm de zwarte bessengelei ietsjepietsje zodat het iets vloeibaarder wordt. Maar niet te warm want dan smelt de chocolade. Als je alleen zwarte bessenjam kunt vinden, kun je die ook met de staafmixer glad pureren. 

Vul de bonbonvormpjes met de zwarte bessengelei. Zet in de vriezer om koud te laten worden. 

Herhaal het smelten van de chocolade en bedek de bovenkant (nou ja, eigenlijk de onderkant) van de chocolaatjes met de chocolade en strijk glad af. 

Laat verder opstijven in de koelkast. 

*) via Kroonophetwerk in de #foodybox. Volgens de vooraf toegezonden info had er ook  Zwart Witjes bij moeten zitten, maar dat was dus niet het geval. Vandaar mijn gekozen citaat. 

Chocoladetaart met pepermuntmeringue

Manlief en mannetje Q waren unaniem over deze taart: blogwaardig. Eigenlijk vond ik 'm zelf ook behoorlijk geslaagd. Een kleine waarschuwing. Gebruik echt maar een paar druppels pepermuntessence, want je wilt geen hap tandpasta nemen. Ik heb manlief laten proeven want ik had op mijn handen gemorst, dus mijn neus zat vol pepermuntgeur, dus ik kon niet proeven of de meringue het juiste vleugje pepermunt had.

Een tijdje geleden ontmoette ik Ageeth van Ageetheetenkookt. Daarna neusde ik een tijdje op haar blog rond. Heel herkenbaar wat zij schreef over zo'n flesje pepermuntessence. Daar heb je dus voor de rest van je leven genoeg aan.

Chocoladetaart met pepermuntmeringue

• 180 gram bloem
• 90 koude boter, in blokjes
• 1-2 eetlepels ijskoud water
• 1 ei
• 50 gram suiker
• 125 gram pure chocolade
• 0,5 deciliter melk
• 1 deciliter slagroom
• 2 eiwitten
• 110 gram suiker
• 35 milliliter water
• paar druppel pepermuntessence

Doe de bloem en boterblokjes in de kom van een keukenmachine. Meng tot het mengsel eruit ziet als broodkruimels. Voeg dan een lepel water toe en meng kort tot het deeg samenkomt. Voeg eventueel nog wat water toe als het deeg los blijft. Vorm van het deeg een platte, dikke, rechthoek en leg een half uurtje in de koelkast. 
Leg een vel bakpapier op de bodem van een quichevorm met uitneembare bodem en vet de zijkanten in. Verwarm de oven voor op 180C.
Rol het deeg uit tot een rechthoekige lap, zo'n 4 centimeter langer en breder dan de vorm. Leg de lap in de vorm. Leg hierop een vel bakpapier of siliconenvel en daarop een blindbakvulling. Bak de deegbodem 15 minuten. Verwijder dan siliconenvel en blindbakvulling en bak nog 10 minuten. Haal de vorm uit de oven en verlaag de temperatuur naar 160C. 
Maak de chocoladevulling terwijl de bodem voorgebakken wordt. Klop het ei met de suiker los. Hak de chocolade grof (of gebruik druppels) en doe in een hittebestendige kom. Breng de melk en slagroom aan de kook en giet dit kokende mengsel over de chocolade. Laat even staan zodat de chocolade begint te smelten en roer dan tot een egaal mengsel. Meng dit door het eisuikermengsel.
Verdeel de chocoladevulling over de voorgebakken deegbodem en bak nog 30 minuten op 160C. De vulling wordt weer harder als de taart afkoelt.

Doe de eiwitten in een brandschone kom en klop ze tot stijve pieken. 

Breng de suiker met het water aan de kook. Schud zodat de suiker oplost. Laat verder koken tot de siroop een temperatuur van 121C heeft. Giet deze siroop in een straaltje bij het eiwit terwijl je verder klopt. Voeg een paar druppels pepermuntessence toe en klop tot het eiwit weer afgekoeld is. Verdeel de meringue over de bovenkant van de taart en brand met een crème brûléebrander. 

Pepermuntstracciatellaijs

Eindelijk. Ik was al heel lang op zoek naar pepermuntessence. Eigenlijk al meer dan 25 jaar. Toen knipte ik uit de krant recepten en deed ze in een ringband. Ook een recept van pepermuntkussentjes. Die heb ik deze keer niet gemaakt, maar dat gaat vast nog wel een keer gebeuren. Het was ook geen actieve zoektocht. Meer een soort latente. In een buitenlandse supermarkt keek ik wel altijd even. En tegenwoordig met allerlei onlinebak- en kookwinkels had ik het ook wel kunnen vinden, maar ik heb geen zin om hetzelfde bedrag aan verzendkosten kwijt te zijn. Ik was dan ook erg blij dat ik bij de kookwinkel hier deze zag staan. Een paar jaar terug, toen ik de amandelessence van dit merk kocht, was er nog geen pepermunt. Het flesje amandel was inmiddels ook bijna leeg, dus die heb ik gelijk nieuw gekocht.
Als je het flesje opendoet, waan je je wel een beetje bij de tandarts, dus spaarzaam gebruiken. Als je een pipetje hebt, kun je zonder knoeien nauwkeurig smaak toevoegen.

Pepermuntstracciatellaijs

• 1 ei
• 60 gram suiker
• 15 gram glucosestroop
• 2 deciliter volle melk
• paar druppels pepermuntessence
• 2 deciliter slagroom
• 20 gram extra pure chocolade

Klop het ei met de suiker en glucosestroop een paar minuten. Meng de volle melk erdoor. Voeg dan pepermuntessence naar smaak toe. Het mag nu iets te sterk zijn, want de slagroom komt er nog bij.

Klop de slagroom stijf. Spatel de slagroom door het andere mengsel. Proef nog een keer. 

Zet de ijsbasis eventueel nog een uurtje in de koelkast om goed koud te worden.

Hak de chocolade fijn. 

Giet het in de ijsmachine en draai in ± 35 minuten (of volg de aanwijzingen van je ijsmachine) tot ijs. Voeg na 10 minuten draaien de chocolade toe.