maandag 13 mei 2019

Kokosyoghurttaartje met gemberhoning


Een schone zus van mij eet onder andere lactosevrij. Toen wij daar een keer aten hadden we  kokosyoghurt gemengd met tahin bij geroosterde groente en kip. Kokosyoghurt is niet alleen zurig, maar heeft ook echt een kokossmaak. In die combinatie was ik er nog niet van overtuigd hoewel kokos van mij zeker niet alleen in zoete gerechten hoort. Ik maak vaak genoeg een Indiase curry op basis van kokosmelk. 
Ik begrijp heel goed dat het voor haar wel een optie is. Ze eet namelijk ook weinig tot geen soja, dus sojayoghurt is geen optie. Als je dan toch iets fris-zuurs als yoghurt wilt, is kokosyoghurt wel een mooie uitvinding. 
Nu kreeg ik laatst met de culipost bakjes kokosyoghurt. Natuurlijk had ik ze gewoon met cruesli en fruit kunnen eten, maar ik maakte er een yoghurttaartje mee. Met een lactosevrije bodem. Het plantaardige verhaal van de kokosyoghurt hielp ik wel een beetje om zeep door gelatine (dat wordt gemaakt uit dierenbotten) in dit taartje te gebruiken. Ik weet dat er iets bestaat als agar-agar (gemaakt van zeewier) maar dat doet niet altijd wat ik wil dat het doet. 
Bovenop het taartje komen wat honingsliertjes. De honing is al gemengd met gember, en heeft een lekkere pittige gembersmaak. Je kunt ook zelf heel fijn geraspte gember (microplane) door een lepel honing mengen. Als je verkouden of grieperig bent, is die honing denk ik lekker in een kop thee. Dan is het wel fijn als gember en honing al door elkaar zitten. Op zo'n moment is al snel alles te veel. 

Kokosyoghurttaartje met gemberhoning

(2 kookringen van 8 centimeter doorsnee)

  • 25 gram kokosolie
  • 40 gram amandelen
  • 50 gram dadels (ontpit)
  • 2 blaadjes gelatine
  • 3 bekertjes kokosyoghurt (285 gram bij elkaar)
  • 2-4 theelepels gemberhoning
Leg een stukje bakpapier op een plat oppervlak (een bord, de bodem van een springvorm - iets dat ook in je koelkast past). Zet hierop de kookringen. 
Laat de kokosolie iets smelten. Maal de amandelen in een kleine keukenmachine. Het hoeft geen meel te worden. Snijd de dadels in kleine stukjes. Doe de kokosolie en dadel bij de amandelen en meng door elkaar. Verdeel het mengsel over de 2 kookringen. Strijk de bovenkant glad met de bolle kant van een lepel. Zet in de koelkast om hard te laten worden. 
Week de gelatine ± 5 minuten in koud water. Knijp uit en doe in een klein kommetje. Zet dit in een pannetje met bijna kokend water zodat de gelatine indirect verwarmd wordt en roer tot de gelatine smelt. Roer er dan 1 lepel kokosyoghurt door tot de gelatine oplost in de yoghurt. Meng dit door de rest van de yoghurt. Verdeel de yoghurt over de taartbodems en zet de taartjes ± 4 uur in de koelkast om op te stijven. 
Verwarm de honing iets en sliert 'm dan over de bovenkant van de taartjes. 

Dit zijn vrij grote taartjes voor 1 persoon. Ik halveerde ze. 

De kokosyoghurt van Andros en gemberhoning van Melvita kreeg ik in de #foodybox.

woensdag 1 mei 2019

Lamsrack met auberginepuree, kruidentomaatsalade en zwarte knoflookmayonaise


Vlak voor Pasen ontving ik weer leuke culipost: de foodybox van Kroonophetwerk. Hierin zat iets waar manlief erg gelukkig van werd: lamsvlees. En wat voor lamsvlees: een mooi lamsrack met 8 ribbetjes. Ik koop niet zo vaak lamsvlees, en als ik dat doe is het meestal bij de Turkse slager en dan een deel om te stoven. Zo'n mooi stuk vlees verdient natuurlijk aandacht. Ik liet me beïnvloeden door de Midden-oosterse keuken. Zo kon ik ook mooi de zwarte knoflook gebruiken. Daar was ik namelijk benieuwd naar. Ottolenghi gebruikt het in een aantal van zijn recepten; ik kende zwarte knoflook wel van naam maar niet van smaak. 


De mannen hier hebben van het lamsvlees genoten. GZQ was ook enthousiast en vindt nu dat ik dit vlees vaker moet kopen. De zwarte knoflook is een beetje droppig. Dat smaakje vond hij maar vreemd.

Lamsrack met auberginepuree, kruidentomaatsalade en zwarte knoflookmayonaise

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 2-3 personen)
  • 1 lamsrack van 8 ribbetjes (± 400 gram)
  • 2 theelepels rozenharissa
  • 2 aubergines (± 600 gram)
  • koolzaadolie
  • 1/4 theelepel gemalen komijnzaad
  • zout
  • ± 1 theelepel citroensap
  • 200 gram kerstomaatjes
  • 1 theelepel granaatappelmelasse
  • ± 5 takjes platte peterselie
  • ± 5 takjes munt
  • ± 7 takjes koriander
  • 2 teentjes zwarte knoflook
  • 1 volle theelepel mayonaise
  • 1 theelepel sumak
  • 3 pitabroodjes
Maak de botjes van het lamsrack schoon met een scherp mesje. Dit is even een klusje. Het hoeft niet per se maar het lamsrack ziet er dan wel superstrak en professioneel uit. 
Wrijf de rozenharissa over het vlees uit en laat een paar uur marineren in de koelkast. Haal straks wel het lams 30-60 minuten voordat je het gaat klaarmaken uit de koelkast. 
Halveer de aubergines. Wrijf een beetje olie over de schil en leg ze op hun snijvlak in een ovenschaal. Zet onder de grill en grill 20-30 minuten tot de schil begint te blakeren. Laat iets afkoelen en schep dan het vruchtvlees uit de schil in een zeef en laat boven een kom uitlekken. Het vocht kun je goed invriezen en dan later door een pastasaus ofzo mengen. Ik vind het jammer om weg te gooien. Roer de auberginepuree glad en breng op smaak met komijn, zout en citroensap. 
Zet de oven aan op 150C. Verhit wat olie in een ovenbestendige braadpan. Bak het lamsrack aan alle kanten bruin. Steek een vleesthermometer in het dikste deel van het vlees en stel in op 55-60 °C (rood/rosé) . Zet het vlees in de oven tot de kerntemperatuur bereikt is. Haal de pan uit de oven, en het vlees uit de pan. Wikkel in aluminiumfolie en laat 10 minuten rusten. Als je het vlees in de pan laat rusten, gaart het nog iets verder. Bij mij gaf de thermometer bijna 60 °C aan, maar ik vond het lamsvlees niet te gaar. Dus misschien is mijn thermometer niet nauwkeurig, of had ik 'm meer aan de zijkant van het vlees gestoken. 
Halveer ondertussen de tomaatjes en schep ze in een kom om met de granaatappelmelasse en wat peper en zout. Was de kruiden, dep ze goed droog en pluk alle blaadjes van de takjes. Meng vlak voor het serveren de hele kruidenblaadjes met de tomaatjes. 
Knijp de knoflook uit het velletje en roer door de mayonaise. 
Meng de sumak met een lepel olie en bestrijk de bovenkant van de pitabroodjes hiermee. Bak de broodjes 10 minuten op 180C tot ze knapperig zijn. Snijd in puntjes. 

donderdag 25 april 2019

Roze chocolademousse



Op de roze pindakoeken die ik in januari maakte komt de roze chocolade beter tot zijn recht dan in deze chocolademousse. Omdat de ruby chocolate gemengd wordt met witte slagroom, wordt het erg lichtroze. Dat is een tikje jammer, maar het is niet anders. Omdat de ruby chocolate echt roze van zichzelf is en er geen externe kleurstof door zit wilde ik ook geen roze kleurstof gebruiken om de mousse weer roze te laten kleuren.

Roze chocolademousse

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 5 glazen)
  • 1 + 1,5 deciliter slagroom
  • 150 gram ruby chocolate
  • 2 eetlepels rabarcello (of anders limoncello) 
  • 1 eiwit
  • 25 gram poedersuiker
  • ± 2 eetlepels granaatappelpitten
Breng 1 deciliter slagroom net tegen de kook. Zet het vuur uit en strooi de chocolade in de hete room. Laat rustig smelten. Ga niet direct roeren maar schud af en toe met het pannetje en roer pas voorzichtig om de laatste niet-gesmolten stukjes ook te laten smelten. Meng de rabarcello erdoor en laat afkoelen tot kamertemperatuur. De chocoladeroom moet nog zacht blijven om goed te kunnen mengen maar mag niet te heet zijn omdat anders de (andere) slagroom smelt. 
Klop de 1,5 deciliter slagroom net stijf. 
Klop het eiwit bijna stijf en klop er dan de poedersuiker door. Je krijgt dan een stevig, glanzend schuim. 
Spatel slagroom en eiwit snel en luchtig door het chocolademengsel. Verdeel over 5 mooie glazen en laat 3-4 uur opstijven in de koelkast. Bestrooi vlak voor het serveren met wat granaatappelpitten.

zaterdag 20 april 2019

Gnocchi met radicchio, pompoen, olijven en blauwe kaas


Nu is pompoen niet echt een voorjaarsgroente, maar hij is wel mooi oranje. Met Koningsdag in het vooruitzicht kan ik dit recept nog wel posten. 

Op de verre achtergrond een plak pompoen met een knapperig korstje van broodkruim, salie en parmezaanse kaas. Daarmee verwerkte ik de rest van de pompoen. Zonder deze extra pompoen is dit recept voor 3 personen.

Gnocchi met radicchio, pompoen, olijven en blauwe kaas

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)
  • 400 gram (fles)pompoen
  • 1+1 eetlepel (koolzaad)olie
  • peper, zout
  • 1/2 theelepel sambal
  • 2-3 blaadjes salie, in dunne reepjes
  • 1 kleine prei (±150 gram)
  • 1 krop radicchio (± 300 gram)
  • 100 gram zwarte olijven, zonder pit, gehalveerd
  • 500 gram gnocchi
  • 150 gram rochebaron (of andere blauwe kaas)
Snijd de pompoen in blokjes ter grootte van ongeveer een halve gnocchi. Verhit een lepel olie in een koekenpan en bak de pompoenblokjes tot ze beginnen te kleuren. Bestrooi met wat zout en peper, roer de sambal en salie erdoor, voeg 3-4 lepels water toe en laat daarna met een deksel op de pan 5 minuten pruttelen. Meng dan de prei erdoor en laat nog 5 minuten pruttelen. Schep in een ovenschaal en meng de olijven erdoor. 
Veeg de pan schoon. Snijd de radicchio in 6 parten. Bestrijk ze met wat olie en bak ze op hoog vuur in de koekenpan tot er een lichtbruin randje ontstaat. Zet even apart. 
Breng water aan de kook en kook de gnocchi 2 minuten (iets korter dan dat ze boven komen drijven). Schep ze met een schuimspaan uit het water en verdeel over de ovenschaal met groente. Leg de parten radicchio er tussen. Verdeel de rochebaron over de gnocchi en zet de gnocchi ± 5 minuten onder een hete grill tot de kaas smelt en licht kleurt. 

dinsdag 16 april 2019

Mexicaans roerei in een tortilla


Van de bieb had ik weer eens een paar Elle Eten-magazine's meegenomen. Tien jaar geleden ofzo heb ik daar een abonnement op gehad. Op een gegeven moment vond ik de Elle niet praktisch genoeg meer, te hip, te elitair en heb ik er jaren niet meer ingekeken. Tot ik laatst weer een al wat ouder exemplaar van de bieb meenam, en daar stonden weer interessante culinaire stukken in. Dus ik weet wat ik de komende paar maanden bij de bieb kan lenen: de Elle Eten. De inspiratie voor dit roerei komt daar ook vandaan. 

Wat de zoete aardappel betreft, je kunt deze stomen of roosteren. Nu vind ik het een beetje energieverspilling om voor 1 kleine zoete aardappel de oven aan te zetten. Dus ik roosterde wat blokjes mee toen ik toch bietjes roosterde voor het avondeten. Een beetje vooruit denken en combineren is niet verkeerd. Misschien een tipje als je weer eens een recept hebt waarin je 1 bol knoflook moet poffen.

Mexicaans roerei in een tortilla

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 1 persoon)

  • 2 eieren
  • scheutje room (of melk)
  • 1/4 theelepel gemalen korianderzaad
  • 1/4 theelepel gemalen komijnzaad
  • snuf gerookt paprikapoeder
  • chipotlesaus en zout naar smaak
  • 1/4 rode ui, fijngesnipperd
  • 20 gram boter
  • 100 gram gare blokjes zoete aardappel
  • 1 tomaat, in kleine blokjes
  • 1/2 avocado, in blokjes
  • verse koriander naar smaak, fijngehakt
  • 1-2 tortilla's
Roer de eieren kort los met room, koriander, komijn, paprikapoeder, chipotlesaus en zout. 
Smelt de helft van de boter in een pan met dikke bodem en bak de ui op laag vuur een paar minuten. Voeg de rest van de boter toe en het ei. Laat op laag vuur garen terwijl je alles rustig roert. Een roerei moet net gaar zijn en een tikje vochtig zijn. 
Verwarm ondertussen in de magnetron de zoete aardappel en tomaat en eventueel de tortilla. 
Meng zoete aardappel, tomaat, avocado, koriander door het roerei. Schep in de tortilla en rol op. 

maandag 8 april 2019

Tagliatelle met rozenharissa, tomaat, olijven, kappertjes


Rozenharissa is hot. Niet alleen wat smaak betreft, maar ook als gespreksonderwerp bij de Yotam Ottolenghi-inspired Cooking Housewifes. Waar kun je dat kopen, wat is het beste merk, kun je het ook zelf maken? Hoewel ik een recept meer als inspiratiebron zie, en heel gemakkelijk iets vervang of weglaat als ik ergens teveel moeite voor moet doen of het te duur vind, vond ik het wel erg leuk dat de vrienden die laatst kwamen eten een potje rozenharissa van Belazu hadden meegenomen. Daar kon ik natuurlijk niets anders mee maken dan dè pappardelle met rozenharissa uit Simpel. Nu werd bij mij de pappardelle zelfgemaakte tagliatelle, en gebruikte ik gele cherrytomaatjes, maar verder volgde ik het recept toch wel. 
Wij vonden het lekker. Zelfs GZQ die van tevoren over kappertjes en olijven mekkerde, heeft 2 keer opgeschept, ook al kregen wij wel extra olijven toebedeeld. Wel zou ik het een volgende keer als onderdeel van een meergangenmenu in Italiaanse stijl maken, zodat je 1 bordje pasta hebt en verder nog andere gerechten eet. En om eerlijk te zijn proefde ik niet iets van rozen in de harissa. Ergens zat er een zweem zoet in het gerecht, maar daar herkende ik geen roos in. 





Tagliatelle met rozenharissa, tomaat, olijven, kappertjes

(3 personen)

  • 1 eetlepel (koolzaad)olie
  • 2 uien, in dunne kwartringen (±200 gram)
  • 20 gram kappertjes, wat kleiner gehakt
  • 75 gram kalamata-olijven, ontpit en grof gehakt
  • 45 gram rozenharissa (of naar smaak - niet alle merken zullen even pittig zijn)
  • 400 gram (gele) cherrytomaatjes (gehalveerd)
  • 2 deciliter water
  • wat zout
  • 15 gram verse peterselie, fijngehakt
  • 375 gram verse tagliatelle
Verhit de olie in hapjespan. Fruit de ui een paar minuten tot deze lichtbruin begint te kleuren. Voeg de kappertjes, olijven, harissa en tomaatjes toe en bak nog een paar minuten op hoog vuur. Voeg het water, een beetje zout en de helft van de peterselie toe, doe een deksel op de pan en laat 15 minuten pruttelen. 
Breng water met zout aan de kook voor de tagliatelle.
Proef de saus alvast en laat eventueel nog iets inkoken zonder deksel op de pan als je de tagliatelle kookt. Giet de tagliatelle af en schep door de saus. Bestrooi met de achtergehouden peterselie.


bron: Simpel van Yotam Ottolenghi

donderdag 4 april 2019

Cake met peer, citroen en amandelschaafsel


De maaltijdbox waar ik laatst over schreef leverde ook nog wat lekkers voor bij de thee op. In de zak van de couscousmaaltijd zat een mooie, grote citroen. Voor de couscous zou ik niet alles nodig hebben, maar deze citroen was te mooi om niet helemaal af te raspen. Van de zuurkoolschotel bleef een half zakje amandelschaafsel over. Naast de maaltijdbox kreeg ik ook tas met biologisch fruit, met onder andere peren erin. Samen met ingrediënten die ik nagenoeg altijd in huis heb bakte ik even snel iets lekkers voor bij de thee.


Cake met peer, citroen en amandelschaafsel

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vorm van ± 18 bij 18 centimeter)
  • 1 peer, geschild en in kleine blokjes (± 200 gram)
  • 1 eetlepel honing
  • 1 eetlepel citroensap
  • 50 gram suiker
  • 50 gram zachte boter
  • 25 gram yoghurt
  • 1 ei
  • rasp van 1/2 citroen
  • 75 gram zelfrijzend bakmeel
  • 15 gram boter
  • 15 gram havermout
  • 25 gram amandelschaafsel
Leg een stuk bakpapier op de bodem van de vorm. 
Doe de peer met de honing en het citroensap in een klein pannetje en laat de peer op hoog vuur wat zachter worden. Schep af en toe om. Laat in het pannetje iets afkoelen. 
Klop de suiker met de boter tot een romig mengsel. Klop yoghurt, ei en citroenrasp erdoor. Meng als laatste het zelfrijzend bakmeel door het beslag. 
Verdeel het cakebeslag over de vorm. Schep de blokjes peer (zonder vocht) uit het pannetje en erdeel over de vorm. Verwarm het vocht op hoog vuur en laat verdampen tot er een eetlepel over is. Voeg de 15 gram boter toe en laat smelten. Meng havermout en amandelschaafsel door het botermengsel en verdeel dit over de blokjes peer. 
Bak de perencake op 175°C in ± 30 minuten gaar. Laat afkoelen en snijd in 9 stukjes. 

zondag 31 maart 2019

Parelgort met biet, gegrilde courgette, venkel, groene asperges en geitenkaas


Ik kreeg een complimentje van GZQ voor de opmaak van dit bord eten. Zoals het oogde kon het ook in een restaurant geserveerd worden. Daar ben ik natuurlijk erg blij mee. Hij had zelf een ander bord eten, want ik denk dat ik van hem geen compliment had gekregen voor hoe het smaakte. 
Gelukkig heb ik een afhaalster die complimentjes uitdeelde: "Lekker en kleurrijk met die gegrilde asperges en andere groente erbij!"

Parelgort met biet, gegrilde courgette, venkel, groene asperges en geitenkaas

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 4 personen)

  • 1 groentebouillonblokje
  • 1 bosje groene asperges (350 gram)
  • 1 venkelknol (± 350 gram)
  • ± 3 eetlepels koolzaadolie
  • 2 rauwe bietjes (± 250 gram)
  • 275 gram parelgort
  • 1 courgette
  • 2 rode uien
  • peper, zout
  • 2 eetlepels peterselie, gehakt
  • 1 eetlepel vers citroensap
  • 100 gram zachte geitenkaas
Breng 1 liter water aan de kook in een grote pan. Voeg het bouillonblokje toe. 
Snijd het taaie onderste stukje van de groene asperges en kook ze 3-4 minuten in de bouillon. Schep ze met een tang uit de bouillon, spoel even onder koud water en leg opzij. 
Snijd van de venkel de groene stengelstukjes klein en houd deze even apart. Snijd de knol verticaal en over de brede kant in 4-5 plakken waarbij je probeert ervoor te zorgen dat de plakken heel blijven. Kook ze 5 minuten in de bouillon en schep daarna op een bord. 
Giet de bouillon even in een kom. 
Verhit 1 lepel olie in de pan en bak hierin de stukjes venkel tot ze beginnen te kleuren. Schil de bietjes en snijd in kleine blokjes (0,5-1 centimeter). Voeg de blokjes biet en parelgort aan de pan met venkel toe, roer even en voeg dan de bouillon weer toe. Breng aan de kook en laat de parelgort in ± 25 minuten gaar koken. (of houd de tijd van de verpakking aan)
Verhit een grillpan voor. 
Pel de uien en snijd ze in dunne partjes. Meng in een kommetje met een klein drupje olie en grill de ui in ± 10 minuten gaar. Schep af en toe om. Als er al ruimte is, grill dan ook de venkelplakken (bestrijk ze eerst heel licht met wat olie) 2-3 minuten per kant tot ze bruine strepen krijgen. Schep ui en venkel uit de pan en leg even op een bord. Bestrooi met wat zout en maal er wat peper over.
Snijd de courgette in schuine plakken van 1,5 centimeter dik. Bestrijk ze licht met olie en grill 2-3 minuten aan elke kant. Schep bij de ui en venkel en bestrooi ook met wat peper en zout.
Grill tot slot de groene asperges tot er lichtbruine strepen zichtbaar zijn. 
Proef of de parelgort gaar is. Giet eventueel kookvocht af. Roer peterselie en citroensap door de parelgort en breng eventueel nog verder op smaak met peper. 
Schep de parelgort op 4 borden. Verdeel de verschillende groente er mooi over. Bestrooi met de verkruimelde geitenkaas. 

woensdag 27 maart 2019

Peer-abrikooskoeken met hazelnoot


Als ik appeltaart bak, maak ik meestal een dubbel portie deeg. Het deel dat ik niet nodig heb, vries ik in zodat ik de volgende keer snel klaar ben. Soms vries ik het appeltaartdeeg ook in kleinere porties in om een kleiner taartje te kunnen bakken als dat beter uitkomt. Maar dat deeg kun je dus ook prima gebruiken voor een soort koek. Of zijn het nu toch minitaartjes? 


Peer-abrikooskoeken met hazelnoot

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 4 stuks)
  • 2 gedroogde abrikozen, in stukjes
  • 1 eetlepel abrikozen- of perenlikeur (hazelnoot of amandel kan ook)
  • 1 eetlepel hazelnoten
  • 240 gram deeg voor appeltaart
  • 1 grote peer, nog redelijk hard, in kleine blokjes
  • 15 gram boter
  • 15 gram suiker
  • 1 eetlepel hazelnoten 
Je hebt 4 vormpjes of bakringen nodig met een doorsnee van ± 8 centimeter en ± 2 centimeter hoog. 
Doe de abrikozen met de likeur in een kommetje en warm iets op in de magnetron. Laat minimaal een half uurtje wellen.
Rooster de hazelnoten even in een droge koekenpan, laat iets afkoelen en hak ze fijn.
Knip rondjes bakpapier voor de bodem van de vormpjes en vet de zijkanten in. Of leg een stuk bakpapier op de bakplaat waar je de bakringen op zet en vet de ringen van binnen in.
Verdeel het deeg in vieren. Rol elk deel uit tot een ronde lapje en bekleed hiermee de bodem en zijkanten van de vormpjes. Zet even in de koelkast.
Verwarm de boter in een koekenpan en voeg de blokjes peer toe. Bak op halfhoog vuur tot de peer wat zachter begint te worden. Bestrooi dan met de suiker en bak nog een paar minuten tot de peer begint te karamelliseren.
Meng de blokjes peer en abrikoos door elkaar.
Strooi de hazelnoot over de bodem van de deegbakjes. Verdeel de peer en abrikoos erover. 
Bak de peer-abrikooskoeken in ± 35 minuten op 180C gaar en goudbruin. Laat half afkoelen en haal ze dan uit de vormpjes om verder af te laten koelen.

zaterdag 23 maart 2019

Het fenomeen maaltijdbox


Het pr-bureau dat de foodybox verzorgt voerde een campagne met een foodybox limited edition in de vorm van een maaltijdbox. Ik heb nog even getwijfeld of ik moest zeggen dat ik die niet hoefde, een maaltijdbox is niet echt wat voor mij. Ik besloot 'm toch te ontvangen. Het hielp dat in de week dat de box gepland stond manlief op reis was en ik dus in principe voor 2 hoefde te koken. Want dat is al een nadeel van veel boxen: je kunt kiezen uit 2 of 4 personen, en wij hebben een driepersoonshuishouding. Daar komt nog bij dat ik doordeweeks vaak kook via thuisafgehaald, en in totaal 6-8 porties maak. In mijn manier van koken past geen maaltijdbox. 

Verder vind ik een maaltijdbox gewoon veel geld kosten. Ik kook mee met de aanbiedingen, gebruik vaak goedkopere groenten en eigenlijk geen voorgesneden roerbakmix ofzo en bepaalde droge kruidenierswaren koop ik op voorraad als ze in de reclame zijn. In de winter ga ik geen € 2,50 voor een klein bloemkooltje betalen omdat in een recept staat dat er bloemkool in moet. Dan vervang ik bloemkool wel door een andere groente, of ik verzin gewoon een nieuw gerecht met het oorspronkelijke recept als inspiratie. Ik ben per maaltijd een heel stuk minder kwijt dan wat je per maaltijd in een maaltijdbox betaalt. Natuurlijk bestaat de prijs van een maaltijdbox niet alleen uit de kostprijs van de ingrediënten maar betaal je ook voor het samenstellen, het inpakken, het bezorgen en dus voor een gemaksdienst. Maar ik wil helemaal niet dat iemand voor mij verzint wat we gaan eten. Ik vind het veel te leuk om zelf wat te verzinnen. Op de markt of in een winkel rondlopen levert daarvoor ook een stukje inspiratie. Ik heb ook tijd daarvoor. 

Het fenomeen maaltijdbox past niet bij mij. Blijkbaar is dat voor veel mensen anders, gezien het aanbod van maaltijdboxen. Voor deze mensen is deze blog bedoeld. Wat houdt de Ekomenu maaltijdbox in en wat vond ik van de uiteindelijke gerechten.

* De maaltijdbox van Ekomenu is volledig biologisch.
* Er is een ruime keuze met betrekking tot verschillende eetpatronen. Zo heb je een veganbox,  een koolhydraatarme box, een box voor mensen die willen afvallen, een glutenvrije box en nog een heel aantal meer. 
* Bestellen: dat heb ik niet zelf hoeven doen. Het pr-bureau heeft dat allemaal geregeld. In eerste instantie kies je een type box. Maar aanpassen lijkt makkelijk te gaan. Ik heb wat geprobeerd op de site, en zo op het eerste gezicht gaat een maaltijd vervangen door een andere probleemloos, en is een extra maaltijd toevoegen of per maaltijd het aantal personen van 2 naar 4 (of andersom) wijzigen ook simpel te regelen. 
* Bezorgen: de jongen van postnl was iets later dan in het op die ochtend ontvangen sms'je, maar dat was voor mij geen probleem. Overigens is dat niet iets dat direct aan Ekomenu te verwijten valt, in eerste instantie is dat een probleem van postnl. 
* Verpakking: elke maaltijd zat in zijn eigen papieren zak. De zakken heb ik zo in de koelkast gezet en de volgende dag verder uitgezocht. Toen heb ik het vlees in de koelkast gelaten, maar de meeste groente en kruidenierswaren er buiten gelaten. Anders zat mijn koelkast wel erg vol. Met de houdbaarheidsdata zat het goed: het vlees was nog 4-5 dagen goed, dus ik kon de maaltijden over de week verdelen. De groente was voornamelijk onverpakt. Bij sommige producten is aangesloten bij gangbare verpakkingshoeveelheden. Zo zat er voor 2 personen gewoon een pak spaghetti van 500 gram in. Blijkbaar wordt er niet onnodig verpakkingsmaterieel gebruikt voor het ompakken van hoeveelheden. Dus van sommige producten houd je wat over voor je voorraadkast.
* Receptuur: kaarten met beschrijving en hoeveelheden voor 1/2/3/4 personen. Ziet er netjes en duidelijk uit.
* Variatie: de maaltijden die ik kreeg waren de keuze van Ekomenu. Een pasta, een couscousmaaltijd en een gerecht met aardappels. Een keer kip, een keer rund, een keer vegan. Dit kun je zelf eventueel aanpassen.
* Groenteaandeel: groot. Dus een (stuk) wortel, een courgette, een prei. Die prei was wel grappig. Omdat een prei lang is, past dat niet in de zak. Dus is het groen eraf, maar zit dat er wel apart bij. Vanuit verspillingsoogpunt niet meer dan logisch (groen van prei kun je ook eten hoor) maar vanuit houdbaarheid wat minder geslaagd. 

The proof of the pudding is in the eating zoals de Engelsen het zeggen. Want het kan er allemaal netjes uitzien en goed geregeld zijn, uiteindelijk wil je ook een bordje lekker eten voor je hebben staan. Ook al hangt dat ook nog steeds ook af van je kookkunsten....

De uiteindelijke gerechten:


Spaghetti met kalfsgehakt, wortel, bleekselderij, prei, tomaten

Ik vond het lekker, maar niet verrassend. Zo maak ik mijn spaghetti ook. Ik heb wel het hele blik tomaten gebruikt omdat ik genoeg saus wil hebben en niet alleen stukjes groente. Verder een lepeltje sambal voor wat pit. Ook heb ik niet gehakt+prei in een aparte pan aangebakken maar alles in 1 pan gemaakt en een stuk langer laten pruttelen. Het was ruim genoeg, ik heb de dag erna met de rest geluncht. Maar dat kwam ook omdat de puberzoon vond dat er teveel groente in zat. Het was (zonder de tomaat) zeker 600 gram maar dat doe ik zelf ook. Alleen hij houdt van paprika en dat zat er deze keer niet door. 
Het verbaast me ook een beetje dat "spaghetti met tomaten-groente-gehaktsaus" in een maaltijdbox zit. Als je ervan uitgaat dat mensen niet alle dagen in de week uit een box eten, lijkt me dit het standaardgerecht waar je niet over na hoeft te denken en dat toch al wel op het menu staat.
Overigens triggert dit gerecht me wel om voortaan volkoren spaghetti te kopen. Ik heb een tijd volkoren penne en fusili gekocht maar vond dat toch niet lekker genoeg. Bij deze volkoren spaghetti had ik niet het gevoel dat ik volkoren at. Als ik dan geen verschil proef, kan ik beter voor de gezondere versie kiezen. 


Couscous met een stoof van regenboogpeen, courgette en kip

Hier halve penen, want ja, met regenboogpeen moet je natuurlijk oranje, geel en paars hebben.  Groente woog (niet schoongemaakt) zeker 600 gram bij elkaar. Ik heb er weer een likje sambal erbij gedaan. Van de citroen heb ik maximaal een kwart gebruikt, maar de rest kon ik mooi gebruiken in een snelle cake. Dit soort Marokkaans-aandoende stoofjes maak ik zelf ook geregeld - al dan niet vegetarisch door kikkererwten te gebruiken en wat feta door de couscous te doen. Niet iets nieuws dus. Het was weer ruim voldoende.


Ovenschotel met zuurkool

Hiervoor moest geraspte rauwe aardappel en appel gemengd worden met zuurkool. Ik was van tevoren een beetje sceptisch of de aardappel in 25 minuten wel gaar zou worden. Maar dat was wel het geval. Het recept noemde het rösti, maar volgens mij is dat knapperig gebakken aardappelrasp. Zo in een ovenschaal wordt het niet knapperig. Erbij ging een mengsel van gebakken repen paprika, partjes ui en plakjes vegan chorizo. Die vegan chorizo was iets nieuws. Als ik zonder vlees of vis kook, maak ik gebruik van peulvruchten en/of zuivel en niet van iets dat er nog uitziet als vlees. Het worstje was gemaakt van seitan, een vleesvervanger op basis van tarwegluten. Het was een prima iets, wel een tikje zoet. Ik vond het uiteindelijke gerecht aan de bittere kant. Er klopte iets niet. Ik vermoed dat het aan de appel heeft gelegen. GZQ had namelijk ook al een appel uit de fruittas naar school gehad en weer mee teruggenomen met het commentaar dat de appel bitter was. Overigens heeft manlief wel zijn bord leeggegeten, en het restje de volgende dag opgegeten. Er was namelijk weer wat over, maar dat komt ook omdat ik het hele pak zuurkool gebruikt had in plaats van de helft zoals het recept voorschreef. 

Achteraf gezien was het uitproberen van de maaltijdbox van Ekomenu wel goed getimed. Die week regende het namelijk heel erg vaak en veel, dus ik hoefde niet per se door de regen boodschappen te doen. 

dinsdag 19 maart 2019

Cornbread - maisbrood met feta en rode ui


Geregeld eten wij iets wat ik chili noem, en vaag gebaseerd is op de chili con carne die ik vroeger thuis at. Maar ik denk dat iemand uit de Tex-Mex regionen er niet echt gelukkig van wordt, en er niet iets van zijn chili in herkent. Heel vaak gebruik ik geen vlees, dus daar gaat het eigenlijk al mis. Wat doe ik dan wel? Een blik tomaten, ui, koriander, komijn, (gerookt) paprikapoeder en oregano en zwarte en/of kidneybonen gaan er altijd wel in. En verder varieer ik naar hartelust met de volgende ingrediënten: mais, paprika, wortel, bleekselderij, mango, zoete aardappel, gehakt, chorizo. Soms eten we het gewoon zo, met erbij nog een schep yoghurt met verse koriander erdoor. Vaak maak ik er pakketjes van door de chili in tortilla's te rollen en met crème fraîche en kaas bestrooid nog even in de oven te doen. En soms wil ik iets anders. Dit maisbrood was 1 van die andere dingen. Het is gebaseerd op dit maisbrood van Ottolenghi maar toch weer een beetje anders.

De bovenste foto is van een eerdere keer, toen ik het maisbrood in mijn gietijzeren pan, die ook in de oven kan, bakte. Dat is wat authentieker, maar soms is een springvorm gewoon wat handiger. 


Cornbread - maisbrood met feta en rode ui

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - voor 2 springvormen van 14 centimeter doorsnee)
  • 2 eieren 
  • 120 gram zonnebloemolie
  • 350 gram Griekse yoghurt
  • 1/4 theelepel zwarte peper
  • beetje zout
  • 1/4 theelepel baking soda
  • 1 theelepel gemalen komijnzaad
  • 1/4 theelepel cayennepeper
  • 75 gram maismeel
  • 75 gram polenta
  • 200 gram zelfrijzend bakmeel
  • 150 gram mais
  • 1 eetlepel ingemaakte jalapenopeper, in kleine stukjes
  • 150 gram feta, verkruimeld
  • 1 rode ui, gesnipperd
  • 1 klein groen pepertje, heel fijn gehakt
  • 150 gram feta, verkruimeld
  • 75 gram cheddar, geraspt
Klop in een grote kom de eieren los met de zonnebloemolie. Roer de yoghurt erdoor.
Strooi peper, zout, baking soda, komijn, cayenne over het eimengsel waarbij je ervoor zorgt dat je niet alles op 1 plek strooit. Meng de specerijen, samen met maismeel, polenta en zelfrijzend bakmeel door het ei-oliemengsel tot alles gemengd is. 
Meng de mais, jalapenopeper, helft van de feta door het deeg. Verdeel het maisdeeg over de 2 vormen. Bestrooi de bovenkant van het maisbrood met ui, pepertjes, andere helft van de feta en geraspte cheddar. 
Bak het cornbread op 180 C in ± 50 minuten gaar. Serveer warm. 

woensdag 13 maart 2019

Couscous met pompoen en feta + stoof met aubergine en kikkerwerwten


Deze week is bedacht dat het de nationale week zonder vlees is. Dus zie je in de diverse supermarktfolders aanbiedingen voor allerlei vleesvervangers die nog steeds erg op vlees lijken. Wij eten lang niet altijd vlees, maar die vleesvervangers gebruik ik nooit. In deze stoof gebruik ik kikkererwten en door de couscous gaat feta. Dit gerecht is zelfs gemakkelijk veganistisch te maken door de feta weg te laten  en een handje gerookte amandelen fijn te hakken en die door de couscous te mengen. Dan heb je ook een hartig accent. 


Couscous met pompoen en feta + stoof met aubergine en kikkererwten

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 6-8 personen)

  • 1 flespompoen (± 1,2 kilo)
  • 1+1 eetlepel koolzaadolie
  • 1 eetlepel sumak
  • zout
  • 1 ui, gesnipperd (± 100 gram)
  • 1 wortel, in kleine blokjes (± 100 gram)
  • 1-2 groene pepers, fijngehakt (of harissa of sambal naar smaak)
  • 2 aubergines (± 600 gram)
  • 1 eetlepel gemalen komijn
  • 1 eetlepel gemalen koriander
  • 1 eetlepel paprikapoeder
  • 1 theelepel kaneel
  • 1 blik gepelde tomaten
  • 500 gram gare kikkererwten
  • ± 10 cherrytomaatjes, in kwarten
  • wat verse koriander, fijngehakt
  • 1 sinaasappel
  • 400 gram couscous
  • 250 gram feta, in blokjes
Schil de pompoen, halveer, verwijder de pitten met een lepel en snijd in blokjes van ± 1 centimeter. Doe in een grote pan (waar je straks de couscous in maakt), besprenkel met 1 lepel olie, bestrooi met de sumak en wat zout en meng alles door elkaar. Je kunt ook met de deksel op de pan flink schudden. Op die manier verdeelt de olie zich beter dan als je alles met de hand omschept. Doe de pompoenblokjes in een grote ovenschaal en rooster de pompoen in ± 45 minuten op 200C gaar. Schep halverwege een keer om en controleer hoever de pompoen is. De ene keer is de pompoen veel sneller gaan dan de andere keer. 
Verhit in een grote braadpan de andere lepel olie. Bak ui, wortel en peper een paar minuten op hoog vuur tot ze lichtbruin worden. Snijd ondertussen de aubergine in blokjes van 1 centimeter. Doe de aubergine en komijn tot en met kaneel in de pan en bak op hoog vuur nog een paar minuten. Voeg dan de gepelde tomaten, een blik water en wat zout toe. Breng aan de kook en laat daarna op laag vuur ± 20 minuten pruttelen tot de aubergine gaar is. Voeg de kikkererwten en tomaatjes toe en laat meewarmen. Proef of je het zout en pittig genoeg vindt en pas naar smaak aan. Bestrooi met wat verse koriander. 
Boen de sinaasappel schoon. Doe een kwartier voordat de pompoen gaar is de couscous in de pan. Bestrooi met wat zout en rasp de sinaasappel erboven. Pers de sinaasappel uit en giet het sap over de couscous. Giet verder ± 6 deciliter kokend water over de couscous. Dek af en laat 5 minuten staan. Roer de couscous dan los met een vork. Meng de pompoenblokjes en fetastukjes door de couscous. 

zaterdag 9 maart 2019

Gnocchi met paprika, tomaat, olijven, ricotta en oregano


Bij een zusje aten we laatst gnocchi in een ovenschotel. Ik vroeg me af hoe dat zat met het garen van de gnocchi. De keren dat ik gnocchi klaar gemaakt heb, kookte ik de gnocchi. In bepaalde recepten wordt gnocchi ook wel eens gebakken. Ik had er altijd mijn twijfels bij. Maar volgens mijn zusje werkte dat prima en het eindresultaat was lekker. Dus dat besloot ik ook maar eens te proberen. En ook mijn eindresultaat was lekker. 

Gnocchi met paprika, tomaat, olijven, ricotta en oregano

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3 personen)

  • 1 rode ui
  • 500 gram cherrytomaatjes
  • ± 3 eetlepels olijfolie
  • 500 gram paprika
  • zout, peper
  • 2 theelepels balsamicoazijn
  • 1/2-1 rode peper, in stukjes
  • 1 teentje knoflook, geperst
  • blaadjes van 6-10 takjes verse oregano
  • 75 gram zwarte olijven, ontpit en gehalveerd
  • 500 gram gnocchi
  • 250 gram ricotta
  • 25 gram parmezaanse kaas
Snijd de ui in boogjes en meng met de helft van tomaatjes, een beetje olie en wat peper en zout in een ovenschaal. Zet 10-15 minuten onder de grill tot de tomaatjes gepoft zijn. 
Snijd 2/3 van de paprika in reepjes en bak deze op hoog vuur in een beetje olie tot de randjes bruin beginnen te worden. Bestrooi met wat zout en peper en doe de balsamicoazijn erbij. Doe een deksel op de pan en laat op laag vuur ± 10 minuten smoren. 
Doe de achtergehouden tomaatjes en paprika in een hoge mengbeker. Voeg fijngehakte peper, knoflook en zout toe en pureer met de staafmixer. Roer de oreganoblaadjes erdoor. 
Schep de gesmoorde paprika in de ovenschaal bij de tomaatjes. Verdeel de olijven erover. 
Verhit de rest van de olie in de koekenpan van de paprika en bak de gnocchi een paar minuten. Voeg 2-3 lepels water toe en laat dit, terwijl je de gnocchi blijft omscheppen, verdampen. Verdeel de gnocchi over de ovenschaal. Giet de rauwe tomaat-paprikasaus erover. Verdeel de ricotta in kleine dotjes over de gnocchi. Bestrooi met de heel fijn geraspte parmezaanse kaas. 
Zet de ovenschotel met gnocchi ± 20 minuten in een oven van 180C om heet te worden. Eventueel kun je de grill nog even gebruiken om de kaas licht te laten kleuren. 

dinsdag 5 maart 2019

Pindasoep met kip, zoete aardappel en spitskool

Het werd weer een keer tijd om pindasoep te maken. Eerdere varianten hield ik vegetarisch, nu maakte ik een pindasoep met kip. GZQ leek het maar niets, terwijl hij als we rijst eten daar het liefst een hele grote schep pindasaus over doet. Pindasoep is gewoon een wat dunnere pindasaus die je met een lepel eet. Dus dat kon ik niet volgen. Uiteindelijk ging zijn kom gewoon leeg, en mocht er zelfs een 2e keer opgeschept worden. Dus deze soep is puberproof. 


Pindasoep met kip, zoete aardappel en spitskool

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

  • 3 kippenbouten (± 1,2 kilo)
  • 5 centimeter gember
  • 10 pimentkorrels
  • 1 stukje foelie
  • 1 eetlepel zonnebloemolie
  • 1 ui, gesnipperd
  • 1-2 theelepels sambal 
  • 250 gram rode linzen
  • 600 gram zoete aardappel
  • 250 gram pindakaas
  • sap van 1 limoen
  • zout
  • 1 kleine spitskool (± 750 gram)
  • 1/2 bosje koriander, fijngehakt
Doe de kippenpoten in een pan met 2 liter koud water. Snijd de helft van de gember in plakjes en doe deze, samen met piment en foelie, bij de kip. Breng aan de kook en laat dan op laag vuur 30 minuten trekken. Zet het vuur uit en laat de kip nog een half uur in de bouillon liggen. Schep uit de pan op een bord om nog iets verder af te koelen zodat je de kip kan vasthouden. Verwijder vel en vet en botjes en andere drellerige dingen en scheur het vlees in stukjes. Zeef de bouillon. 
Verhit de olie in een soeppan en fruit hierin de ui een paar minuten. Rasp de andere helft van de gember en voeg toe. Roer ook de sambal erdoor. Voeg de helft van de bouillon toe en de linzen. Laat de linzen in ± 20 minuten gaar koken. 
Schil de zoete aardappel en snijd in kleine blokjes. Doe andere helft van de bouillon in een andere pan, voeg zout toe en kook hierin de zoete aardappel 5 minuten. Giet af boven de pan van de linzen zodat nu alle bouillon in de grote soeppan zit. De zoete aardappelblokjes blijven nog even in de andere pan achter. 
Schep de pindakaas bij de linzen en pureer de soep met een staafmixer. Breng op smaak met limoensap en zout. 
Snijd de spitskool in reepjes. Doe spitskool, kip en zoete aardappel bij de pindabouillon, breng weer aan de kook en laat nog 5-10 minuten zacht pruttelen. Roer de koriander erdoor. Proef nogmaals. 

woensdag 27 februari 2019

Hartige cakejes met pastinaak en brie


Bij de thuisafgehaald-bij-mij-thuis-avonden schuift bijna altijd D. aan. Het leuke is dat zij nagenoeg altijd iemand meeneemt en daarvoor telkens een ander gewillig slachtoffer vindt in haar grote kennissenkring. Nu is zij een tijdje terug verhuisd en om haar nieuwe woning in te wijden organiseerde ze een potluck-etentje voor de soort van vaste kern van de thuisafgehaald-bij-mij-thuis. Iedereen nam dus iets lekkers mee. Ik bakte deze hartige cakejes met pastinaak. Een variant op deze met biet


Hartige cakejes met pastinaak en brie

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 12 stuks)

  • 50 gram havermout
  • 25 gram zonnebloempitten
  • 10 gram lijnzaad
  • 5 gram komijnzaad (grof gevijzeld)
  • 5 gram korianderzaad (grof gevijzeld)
  • 5 gram zwart mosterdzaad
  • 100 gram bloem
  • 100 gram volkoren(spelt)meel
  • 2 theelepels bakpoeder
  • 1 theelepel kerriepoeder
  • 1/2 theelepel kurkuma
  • 1/4 theelepel gemalen zwarte peper
  • 1/2 theelepel zout
  • 1/4 theelepel cayennepeper
  • 150 gram geraspte pastinaak
  • 2 eieren
  • 75 gram zonnebloemolie
  • 80 gram kwark
  • 125 gram brie, in kleine blokjes
Zet 12 cupcakevormpjes klaar of bereid een muffinvorm met 12 holtes voor. 
Meng in een grote kom havermout tot en met mosterdzaad. Schep er 1 eetlepel uit en zet dit in een kommetje apart. 
Meng bloem tot en met cayennepeper door het havermoutmengsel in de grote kom. Schep er de pastinaak door. 
Zet de oven aan op 175C. 
Klop in een kleine kom eieren, zonnebloemolie en kwark door elkaar. Meng dit door het havermoutmengsel tot het half gemengd is. Strooi dan de blokjes brie over het deeg en schep door tot alles verder goed gemengd is. 
Verdeel het deeg over de vormpjes, bestrooi met achtergehouden havermout-zaadjesmengsel en bak de hartige pastinaakcakejes in ± 25 minuten gaar. 

dinsdag 12 februari 2019

Dubbel hartige cake met biet en feta


Alvast voor donderdag, een Valentijnsvariant op deze kleine cakejes. Je hoeft natuurlijk niet zoet te bakken voor jouw Valentijn, je kunt ook iets maken dat roze en hartig is. Ooit kreeg ik voor mijn verjaardag een rode, hartvormige ovenschaal. Ik gebruik 'm niet heel vaak maar voor deze hartige cake komt ie natuurlijk erg goed van pas.




Dubbel hartige cake met biet en feta

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)
  • 50 gram havermout
  • 25 gram zonnebloempitten
  • 25 gram pompoenpitten
  • 10 gram nigellazaad
  • 10 gram maanzaad
  • 5 gram karwijzaad
  • 80 gram bloem
  • 120 gram volkoren speltbloem
  • 2 theelepels bakpoeder
  • 1/2 theelepel zout
  • 200 gram geraspte rauwe biet
  • 3 lente-uitjes, in ringetjes
  • 20 gram verse dille, fijngehakt
  • 2 eieren
  • 75 gram zonnebloemolie
  • 80 gram kwark
  • 125 gram feta, in kleine blokjes
  • biet om de hartjes uit te steken
Leg een stuk bakpapier op de bodem van een (liefst hartvormige) ovenschaal. 
Meng in een grote kom havermout tot en met karwijzaad. 
Meng bloem tot en met zout door het havermoutmengsel in de grote kom. Schep er de lente-ui, dille en biet door. 
Zet de oven aan op 175C. 
Klop in een kleine kom eieren, zonnebloemolie en kwark door elkaar. Meng dit door het havermoutmengsel tot het half gemengd is. Strooi dan de blokjes feta over het deeg en schep door tot alles verder goed gemengd is. 
Verdeel het deeg over de vorm en strijk de bovenkant glad. Bak de hartige cake in ± 35 minuten gaar. 
Voor de hartjes kun je kiezen: of gebruik een gare biet (mag uit een verpakking uit de supermarkt komen hoor), snijd die in dunne plakjes en steek hier met een koekjessteker hartjes uit. Of je snijd een rauwe biet in dunne plakjes, steekt hier hartjes uit en kookt deze in een dun laagje water ± 5 minuten. De restjes van de biet kun je bijvoorbeeld in een salade gebruiken. Leg de hartjes op de cake. 
Ik vind de cake (lauw)warm het lekkerst, maar je kunt 'm ook koud eten. 

woensdag 6 februari 2019

Thaise salade met groene papaja


Deze Thaise salade had ook genoeg pit en zuur om mijn gebrek aan smaak te compenseren. Ik kocht deze keer speciaal groene (onrijpe) papaja. De toko waar ik meestal kom heeft die eigenlijk altijd wel in de koeling liggen. Ik snap dat dat niet voor iedereen zo makkelijk te verkrijgen is. Deze Thaise smaken doen het ook goed bij courgetteslierten. Ik zou er wel eerder brede slierten van maken dan dunne spaghetti. Courgette is wateriger dan papaja en met brede linten blijft het knapperiger. Koolrabi zou ook goed kunnen, ook al is dat van zichzelf wat smaakvoller. Of gebruik deze dressing in een salade van blokjes komkommer. Het raspen van de papaja deed ik trouwens met mijn authentieke Thaise raspje. 

Thaise salade van groene papaja

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)
  • 2-3 slierten kousenband (± 50 gram)
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 rode rawits, fijngehakt
  • 15 gram palmsuiker
  • 15 milliliter vissaus
  • 20 milliliter limoensap
  • 75 gram cherrytomaatjes, in kwarten
  • 100 gram geraspte wortel
  • 500 gram geraspte groene papaja
  • 30 gram ongezouten pinda's, grof gehakt
Hak of snijd de kousenpand in hele kleine(± 0,5 centimeter) stukjes. Hak de knoflook fijn. Doe de kousenband, knoflook, rawit en palmsuiker in een vijzel en stamp alles door elkaar en alles flink gekneusd is. Meng vissaus en limoensap erdoor. Proef of de balans van pittig, zuur, zout en zoet goed is en pas eventueel aan. 
Meng de dressing in een grote kom met de wortel, papaja en tomaat. Bestrooi met de gehakte pinda's. 

bron: receptenboekje van de Thaise kookworkshop van een paar jaar geleden

zaterdag 2 februari 2019

Thaise zoet-zuur-pittige soep met kokosmelk en groente


Nadat het verrassende drankje de tongen had losgemaakt, begon de echte "smakeloze" maaltijd. Omdat pittig wel goed doorkwam, dat is immers niet 1 van de 5 basissmaken zoet, zuur, zout, bitter en umami, koos ik voor gerechten met pit. Ik startte met deze Thaise soep die zuur, pittig, zout en zoet moet zijn. Ik proefde zelf het zout-element wat minder, dus voor het op smaak krijgen schakelde ik wel wat hulp in.


Thaise zoet-zuur-pittige soep met kokosmelk en groente

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 12 kommetjes)
  • 400 milliliter kokosmelk
  • 2 stengels citroengras
  • 6 blaadjes djeruk perut (vers of vriezer)
  • 3 rawits
  • 5 cm verse laos, in plakjes
  • 10 gram palmsuiker
  • 20 milliliter vissaus
  • 20 milliliter limoensap
  • 12 kleine partjes limoen
  • 1 struik paksoi
  • 300 gram oesterzwammen
  • 12 cherrytomaatjes, in kwarten
  • 75 gram 2-3 millimeter brede rijstnoedels
  • verse koriander om te bestrooien
Doe de kokosmelk in een pan. Voeg 8 deciliter water toe. Kneus de stengels citroengras en rawits. Voeg citroengras, djeruk perut, rawits, laos, palmsuiker en vissaus toe en breng aan de kook. Laat ± 20 minuten pruttelen. Roer het limoensap door de kokosbouillon. Proef of de zoet-zuur-pittig-zoutbalans goed is en voeg naar smaak nog extra palmsuiker, vissaus, limoensap of fijngehakte peper toe.
Terwijl de soepbasis pruttelt, kun je de groente voorbereiden.
Breng een pan water aan de kook. Snijd het witte deel van de paksoi in 1 centimeter brede stukjes en kook ze 2-3 minuten. Schep met een schuimspaan uit het water en verdeel over de 12 kommetjes. Snijd het groen in dunne reepjes en verdeel over de 12 kommetjes. Scheur de oesterzwammen in repen en blancheer ze 1 minuut. Schep met een schuimspaan uit het water en verdeel over de kommetjes. Verdeel de tomaat over de kommetjes. Kook / week de rijstnoedels volgens de aanwijzing op de verpakking in het het hete water. Leg in elk kommetje een plukje rijstnoedels. Verdeel de kokosbouillon over de kommetjes. Citroengras, rawit, laos, citroenblad kun je er uitvissen, die eet je niet op. Maar het staat ook wel mooi om het erin te laten. Bestrooi elk kommetje Thaise kokossoep met wat koriander. 

bron: receptenboekje van de kookcursus die ik een paar jaar geleden in Thailand volgde

dinsdag 29 januari 2019

Prikkelend wortel-sinaasappelshotje


Eerder schreef ik al dat mijn smaak een beetje van slag is. Dat is een bijwerking van terbinafine, wat ik slikte vanwege een schimmelnagel. Niets ernstig dus. Ook niet smakelijk, dus daar hebben we het verder niet meer over.
Over het niet smaken, daar hebben we het dan weer wel over. Ik proef minder zout en hartig, waardoor sommige dingen heel flauw zijn en andere dingen heel zoet. Wel handig als je wat gewicht kwijt wilt raken, want na 1 chipje is het wel weer goed. Je blijft er niet van dooreten. Maar een boterham met hagelslag smaakt ook raar. 
Ik ga er maar van uit dat het tijdelijke bijwerking is. Maar er zijn ook mensen die nagenoeg geen smaak hebben. Een van die mensen is Joke Boon. Zij heeft anosmie. Dat betekent dat je geen reukvermogen hebt. Omdat smaak voor het overgrote deel door reuk bepaald wordt, proeft ze heel erg weinig. Toch heeft zij veel met eten en schrijft zelfs kookboeken. Daarin geeft ze extra aandacht aan structuur en kleur. In 1 van haar kookboeken komt de sechuan button ter sprake. Dat zijn bloemknopjes en als je die eet krijg je een tintelend, prikkelend gevoel in je mond. Niet zozeer een smaak maar een gevoel. 


Ik proefde ze al eens tijdens het all you need is food event bij de stand van Koppert Cress en zag ze bij de Sligro. Het stond al een tijdje op mijn lijstje om er een keer iets verrassends mee te maken, maar daar moest wel een goede gelegenheid voor zijn. Een doosje is namelijk best prijzig (ik betaalde €10,85 incl btw) en hoewel het klein is, is het wel een beetje veel om voor 2 personen 1 gerechtje mee te maken en wat doe je dan met de rest? De combinatie van een smaak die van slag was en de sechuan button leverde mijn thema voor een thuisafgehaald-bij-mij-thuis: smakeloos. We begonnen met dit knaloranje prikkelend drankje.

Prikkelend wortel-sinaasappelshotje

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)
  • 3 sinaasappels
  • 1 limoen
  • 3 deciliter wortelsap
  • 1 theelepel verse gember, fijngeraspt
  • snuf zout
  • ± 8 sechuan buttons
Schil de sinaasappel dik en snijd de partjes tussen de vliezen uit. Vang het sap op. Doe hetzelfde met de limoen. Doe de partjes in een kleine, hoge mengbeker. Voeg 4 sechuan buttons, de gember en een snufje zout toe. Pureer met een staafmixer. Voeg wortelsap toe en meng nog even. Proef of het tintelend genoeg is. Als je nog meer effect wilt, giet dan een deel van het drankje in een groot glas en pureer de extra sechuan buttons met het deel wat in de mengbeker is overgebleven. 

Ik vond de hoeveelheid sechuan buttons wel wat lastig. In een recept dat ik op internet had gevonden werd op 1 liter vocht 2 sechuan buttons gebruikt. Toen ik mijn drankje op basis van die verhouding proefde, merkte ik niet echt wat van de sechuan buttons. Misschien dat ze niet altijd even sterk zijn. Gebruik ze in elk geval niet in combinatie met vet, want dat doet het verrassende effect teniet.