Een Afghaanse maaltijd uit Parwana - banjan borani - aubergines in tomaten- en yoghurtsaus

Mijn vorige blogpost gaf aandacht aan Parwana, een Afghaans kookboek. Ik las er niet alleen in maar kookte er ook uit. Voor veel mensen tijdens een "thuisafgehaald-bij-mij-thuis". In het kookboek zijn de recepten min of meer naar gelegenheid ingedeeld, maar daar hield ik me niet aan. Ik koos een aantal gerechten uit waarvan ik dacht dat wel zou combineren. Bij de Afghaanse keuken zul je misschien de associatie "lamsvlees" hebben. Dat heb ik ook wel, maar de aanschuiftafels houd ik meestal vegetarisch. Als ik een gerecht met lam zou hebben gekozen, zou dat naar mijn gevoel het middelpunt hadden moeten zijn en dat is niet zo leuk voor de mensen die vegetarisch willen eten. 

Wat aten we?

• banjan borani - gefrituurde aubergines met een tomaten- en een yoghurtsaus
• qormeh kachaloo - aardappelcurry 
• lobeyah - kidneybonencurry  
• kabuli palaw - rijst met wortel, rozijnen en noten
• chutney sabz - groene chutney
• kulchem chaarmaghzi - walnotenkoekjes
• shir yakh gulab - rozenpistacheijs

Als je mijn blog al langer leest, weet je dat ik recepten zie als inspiratie. Ik ben er niet goed in om ze echt letter voor letter te volgen. Dat deed ik ook nu niet. Ik gebruikte overal (veel) minder olie, knoflook en zout. Ik gebruikte gezeefde tomaten en/of bliktomaten in plaats van verse tomaten. De methode voor het klaar maken van de rijst volgde ik wel. Eerst moest je de rijst weken, vervolgens ± 6 minuten koken, afgieten, opnieuw met bouillon aan de kook brengen en dan nog 20 minuten op heel laag vuur min of meer laten stomen. Ik vond dat de rijst te plakkerig en gaar was geworden. Het kan natuurlijk dat de in Parwana gebruikte rijst minder snelkokerig is dan degene die ik (de basmati van Tilda in de blauwe zak) gebruikte. Een volgende keer gebruik ik gewoon weer mijn Indiase pilau-methode met deze rijst. Met afgemeten hoeveelheden water. Dan krijg je wel mooie, droge rijst. De smaak was overigens prima hoor, maar ik vind mijn methode lekkerder. 

De basis voor zowel de aardappel- als de kidneybonencurry was een tomatensaus met specerijen en een schep yoghurt erdoor. Denk aan ui, knoflook, kurkuma, komijn, gember. 

De groene chutney is een snelle pittig-zure saus die je maakt door munt, koriander, groene peper en knoflook fijn te malen en te mengen met citroen/limoensap en wat azijn en zout.  

Het pistache-rozenijs is makkelijk om te maken. Slagroom met (gezoete) gecondenseerde melk kloppen met gehakte pistache, rozenwater en kardemom en kleurstof. In de bakjes doen waarin je wilt serveren en in de vriezer zetten. Ik zou - zeker na een uitgebreide maaltijd - niet de portiegrootte van Parwana aanhouden. Daarin gebruik je 1 liter slagroom en 500 milliliter gecondenseerde melk voor 8 personen. Ik maakte de helft van het ijs en vulde er 15 kleine bakjes mee. Samen met een walnootkoekje (hier haalde ik ook 20 koekjes uit het deeg in plaats van de 12 die aangegeven waren) was dat een mooi toetje. 

Ik geef hier het recept voor de aubergines zoals ik ze klaarmaakte. 

Banjan borani - aubergines in tomaten- en yoghurtsaus

• ± 150 milliliter zonnebloemolie
• 3 aubergines (± 750 gram)
• 1 ui, in dunne kwartringen
• 2 teentjes knoflook, fijngehakt
• 2 groene pepers, fijngehakt
• 2 theelepel korianderzaad (gemalen)
• 1 theelepel kurkuma
• 1 pak gezeefde tomaten
• 1 theelepel suiker
• scheutje citroensap
• 1 theelepel zout
• 2 tomaten, in stukjes (± 250 gram)
• blaadjes van 4-5 takjes munt
• 400 gram Griekse yoghurt
• 1 teentje knoflook, uit de pers

Was de aubergines, snijd het kroontje eraf en snijd in de lengte in repen van ± 1,5 centimeter breed. Snijd elke reep in 3 stukken zodat je reepjes van 5-6 centimeter krijgt.

Leg een zeef op een pan en zet een bord klaar. 

Verhit de olie in een gietijzeren braadpan tot 180C. Frituur 8-10 reepjes tegelijk. Draai ze een keer om. Pak de auberginereepjes met een tang uit de olie en laat ze goed uitlekken. Leg ze in de zeef om nog verder uit te laten lekken. Frituur zo alle aubergine. Schep elke keer als voordat de nieuwe portie in de zeef komt, de eerdere portie vanuit de zeef op het bord.  Het kan zijn dat je aan het eind nog een beetje olie moet toevoegen. Ik gebruikte de uitgelekte olie uit de pan hiervoor. Ook op het bord verzamelt zich wat olie wat je eventueel opnieuw kan gebruiken. Hier zit waarschijnlijk wel wat vocht in, dus het spettert wat meer.

Als je nog wat olie overhebt, kun je dat gebruiken, anders moet je een lepel nieuwe olie verhitten in de braadpan. Bak hierin de ui tot deze begint te kleuren. Voeg knoflook, peper, koriander en kurkuma toe en bak even mee. Doe de gezeefde tomaten erbij en laat op laag vuur 10 minuten pruttelen. Breng verder op smaak met suiker, zout en citroensap en doe de tomaatstukjes en de auberginereepjes in de saus. Laat 5-10 minuten pruttelen en goed warm worden. 

Meng ondertussen de uitgeperste knoflook door de yoghurt. 

Smeer ± 1/3 deel van de yoghurt op een groot bord met opstaande rand. Verdeel hierover de aubergine en tomatensaus. Giet de  rest van de yoghurt erover. Bestrooi met de munt. Serveer warm. 

Laagjescake met aalbessen en limoncello

Daar ben ik weer! Met een recept voor een lekker zomerse laagjescake met aalbessen. Veel mensen zeggen rode bessen maar voor mij zijn het aalbessen. Zo noemden wij ze vroeger. Eigenlijk zijn aalbessen voor mij een stukje jeugdsentiment. Wij aten ze vroeger thuis met witte basterdsuiker en soms met ijs erbij. De bessen werden bewaard in een fruittest - een schaal met gaatjes onderin en een schotel eronder - een soort vergiet dus, maar dan van aardewerk en speciaal voor fruit. En bij oma mocht ik vroeger helpen om de bessen te rissen. Zij vroor in de zomer aalbessen en aardbeien in, zodat we dan in de winter rood fruit bij ijs hadden. 

De limoncello kreeg ik met de culipost. Tijdens mijn vakantie kwam er weer een mooie #foodybox.

Laagjescake met aalbessen en limoncello

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - rechthoekige vorm van ± 20 bij 30 centimeter)

• 3 eieren (kamertemperatuur)
• 90 gram fijne kristalsuiker
• 50 gram gesmolten boter
• 75 gram bloem
• 15 gram maizena
• 1,5 blaadje gelatine
• 3 eetlepels limoncello
• 100 milliliter volle yoghurt
• 175 gram mascarpone
• 25 gram poedersuiker
• 150 gram aalbessen

Leg een stuk bakpapier op de bodem van de vorm. Je kunt ook een kleine bakplaat met een iets opstaande rand gebruiken. 

Doe de eieren met de suiker in een grote kom en klop met een mixer in ± 10 minuten tot een luchtig, bleekgeel mengsel. Klop er in een dun straaltje via de zijkant van de kom de gesmolten boter door. Zeef bloem en maizena boven de kom en spatel dit er snel en luchtig door. Verdeel het beslag over de vorm en strijk glad. 

Bak de cake volgens het volgende schema: 10 minuten op 150C, 10 minuten op 160C en 5 minuten op 175C. Laat afkoelen en trek het bakpapier van de cake af. 

Week de gelatine ± 5 minuten in wat koud water. 

Verdeel de cakebodem in 3 rechthoeken van 20 bij 10 centimeter. Bestrijk de cake met wat limoncello. 

Verwarm de rest van de limoncello en los de gelatine hierin op. Laat dit mengsel iets afkoelen en roer dan goed door de yoghurt. Meng de mascarpone en poedersuiker door de yoghurt. Als het mengsel nog iets dun is, laat het dan een tijdje opstijven in de koelkast. Het moet dik genoeg zijn om op een plak cake te blijven liggen, maar dun genoeg om goed te kunnen uitsmeren. 

Was de aalbessen, dep droog en ris van de takjes. Bewaar 4-5 kleine trosjes voor de bovenkant. 

Leg een plak cake op een schaal. Verdeel hierover een laag mascarponemengsel en aalbessen. Leg hierop een plak cake. Smeer hier weer een laag mascarponemengsel op en bedek weer met aalbessen. Dek af met de laatste plak cake en smeer hier een dun laagje mascarponemengsel op. Versier met de trosjes aalbes. 

Als je dit als toetje serveert, is een glaasje limoncello er natuurlijk lekker bij. 

Kokosyoghurttaartje met gemberhoning

Een schone zus van mij eet onder andere lactosevrij. Toen wij daar een keer aten hadden we  kokosyoghurt gemengd met tahin bij geroosterde groente en kip. Kokosyoghurt is niet alleen zurig, maar heeft ook echt een kokossmaak. In die combinatie was ik er nog niet van overtuigd hoewel kokos van mij zeker niet alleen in zoete gerechten hoort. Ik maak vaak genoeg een Indiase curry op basis van kokosmelk. 
Ik begrijp heel goed dat het voor haar wel een optie is. Ze eet namelijk ook weinig tot geen soja, dus sojayoghurt is geen optie. Als je dan toch iets fris-zuurs als yoghurt wilt, is kokosyoghurt wel een mooie uitvinding. 
Nu kreeg ik laatst met de culipost bakjes kokosyoghurt. Natuurlijk had ik ze gewoon met cruesli en fruit kunnen eten, maar ik maakte er een yoghurttaartje mee. Met een lactosevrije bodem. Het plantaardige verhaal van de kokosyoghurt hielp ik wel een beetje om zeep door gelatine (dat wordt gemaakt uit dierenbotten) in dit taartje te gebruiken. Ik weet dat er iets bestaat als agar-agar (gemaakt van zeewier) maar dat doet niet altijd wat ik wil dat het doet. 
Bovenop het taartje komen wat honingsliertjes. De honing is al gemengd met gember, en heeft een lekkere pittige gembersmaak. Je kunt ook zelf heel fijn geraspte gember (microplane) door een lepel honing mengen. Als je verkouden of grieperig bent, is die honing denk ik lekker in een kop thee. Dan is het wel fijn als gember en honing al door elkaar zitten. Op zo'n moment is al snel alles te veel. 

Kokosyoghurttaartje met gemberhoning

(2 kookringen van 8 centimeter doorsnee)

• 25 gram kokosolie
• 40 gram amandelen
• 50 gram dadels (ontpit)
• 2 blaadjes gelatine
• 3 bekertjes kokosyoghurt (285 gram bij elkaar)
• 2-4 theelepels gemberhoning

Leg een stukje bakpapier op een plat oppervlak (een bord, de bodem van een springvorm - iets dat ook in je koelkast past). Zet hierop de kookringen. 

Laat de kokosolie iets smelten. Maal de amandelen in een kleine keukenmachine. Het hoeft geen meel te worden. Snijd de dadels in kleine stukjes. Doe de kokosolie en dadel bij de amandelen en meng door elkaar. Verdeel het mengsel over de 2 kookringen. Strijk de bovenkant glad met de bolle kant van een lepel. Zet in de koelkast om hard te laten worden. 

Week de gelatine ± 5 minuten in koud water. Knijp uit en doe in een klein kommetje. Zet dit in een pannetje met bijna kokend water zodat de gelatine indirect verwarmd wordt en roer tot de gelatine smelt. Roer er dan 1 lepel kokosyoghurt door tot de gelatine oplost in de yoghurt. Meng dit door de rest van de yoghurt. Verdeel de yoghurt over de taartbodems en zet de taartjes ± 4 uur in de koelkast om op te stijven. 

Verwarm de honing iets en sliert 'm dan over de bovenkant van de taartjes. 

Dit zijn vrij grote taartjes voor 1 persoon. Ik halveerde ze. 

De kokosyoghurt van Andros en gemberhoning van Melvita kreeg ik in de #foodybox.

Cornbread - maisbrood met feta en rode ui

Geregeld eten wij iets wat ik chili noem, en vaag gebaseerd is op de chili con carne die ik vroeger thuis at. Maar ik denk dat iemand uit de Tex-Mex regionen er niet echt gelukkig van wordt, en er niet iets van zijn chili in herkent. Heel vaak gebruik ik geen vlees, dus daar gaat het eigenlijk al mis. Wat doe ik dan wel? Een blik tomaten, ui, koriander, komijn, (gerookt) paprikapoeder en oregano en zwarte en/of kidneybonen gaan er altijd wel in. En verder varieer ik naar hartelust met de volgende ingrediënten: mais, paprika, wortel, bleekselderij, mango, zoete aardappel, gehakt, chorizo. Soms eten we het gewoon zo, met erbij nog een schep yoghurt met verse koriander erdoor. Vaak maak ik er pakketjes van door de chili in tortilla's te rollen en met crème fraîche en kaas bestrooid nog even in de oven te doen. En soms wil ik iets anders. Dit maisbrood was 1 van die andere dingen. Het is gebaseerd op dit maisbrood van Ottolenghi maar toch weer een beetje anders.

De bovenste foto is van een eerdere keer, toen ik het maisbrood in mijn gietijzeren pan, die ook in de oven kan, bakte. Dat is wat authentieker, maar soms is een springvorm gewoon wat handiger. 

Cornbread - maisbrood met feta en rode ui

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - voor 2 springvormen van 14 centimeter doorsnee)

• 2 eieren 
• 120 gram zonnebloemolie
• 350 gram Griekse yoghurt
• 1/4 theelepel zwarte peper
• beetje zout
• 1/4 theelepel baking soda
• 1 theelepel gemalen komijnzaad
• 1/4 theelepel cayennepeper
• 75 gram maismeel
• 75 gram polenta
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 150 gram mais
• 1 eetlepel ingemaakte jalapenopeper, in kleine stukjes
• 150 gram feta, verkruimeld
• 1 rode ui, gesnipperd
• 1 klein groen pepertje, heel fijn gehakt
• 150 gram feta, verkruimeld
• 75 gram cheddar, geraspt

Klop in een grote kom de eieren los met de zonnebloemolie. Roer de yoghurt erdoor.
Strooi peper, zout, baking soda, komijn, cayenne over het eimengsel waarbij je ervoor zorgt dat je niet alles op 1 plek strooit. Meng de specerijen, samen met maismeel, polenta en zelfrijzend bakmeel door het ei-oliemengsel tot alles gemengd is. 
Meng de mais, jalapenopeper, helft van de feta door het deeg. Verdeel het maisdeeg over de 2 vormen. Bestrooi de bovenkant van het maisbrood met ui, pepertjes, andere helft van de feta en geraspte cheddar. 

Bak het cornbread op 180 C in ± 50 minuten gaar. Serveer warm. 

Geroosterde aubergine met kerrieyoghurt en granaatappel

Het commentaar van manlief op deze aubergine was dat hij hem lekkerder vond dan de vorige keer. Mijn reactie was dat ik ik dit nog helemaal niet eerder had gemaakt. Er volgde een heel verhaal over het recept van aubergine met saffraanyoghurt, ook zo mooi geel. Dat is 1 van de recepten waar Yotam Ottolenghi bekend mee is geworden in Nederland. Naar mijn vaste overtuiging was het enige verschil de saffraan dan wel de kerrie (en ui met amandel), maar werd de aubergine ook bestrooid met de granaatappelpitjes. Het rozerode daarvan kleurt zo mooi bij het geel. Maar dat is dus helemaal niet zo: de aubergine met saffraanyoghurt wordt bestrooid met munt en pijnboompitjes. 
In elk geval was de conclusie van manlief dat kerrie en ui een betere saus oplevert dan saffraan. 

Ik schrijf het recept hier een klein beetje anders op. Ottolenghi schrijft voor om een paar repen schil van de aubergine te halen, zodat je een soort zebra-effect krijgt. Ik heb het wel gedaan, maar vind het niet wat toevoegen. Ik kan ze veel beter een volgende keer er gewoon aan laten zitten en opeten dan ze weg te gooien, wat ik nu heb gedaan. Verder lijkt een kilo aubergine best veel, maar na het roosteren heb je nog ongeveer een pond over. 

Geroosterde aubergine met kerrieyoghurt en granaatappel

• 1 kilo aubergine
• 3 + 1 eetlepel olijfolie
• peper
• zout
• 200 gram Griekse yoghurt
• 2 theelepels (niet te pittig) kerriepoeder
• 1/2 theelepel kurkuma
• sap van 1/2 limoen (2 theelepels)
• 1/2 theelepel komijnzaad
• 1/2 theelepel korianderzaad
• 1 ui, in dunne kwartringen
• 25 gram amandelschaafsel
• 75 gram granaatappelpitten

Snijd de aubergine over de breedte in plakken van 2 centimeter, zodat je rondjes krijgt. Meng ze in een kom met 3 lepels olie, flink peper en wat zout. Verdeel ze over een met bakpapier beklede bakplaat en bak ze op 210C in ± 40 minuten tot de randen iets beginnen te kleuren en ze gaar zijn. 

Meng de yoghurt met 1 theelepel kerriepoeder, kurkuma, limoensap en breng op smaak met wat zout. 

Rooster koriander- en komijnzaad in een droge koekenpan tot het lekker ruikt. Laat iets afkoelen en vijzel dan grof.

Verhit de ene lepel olie in een kleine koekenpan en bak de ui op niet te hoog vuur in ± 10 minuten lichtbruin en gaar. Meng er de andere theelepel kerrie en het amandelschaafsel door en bak nog 2 minuten. Doe in een bakje en meng met koriander- en komijnzaad. 

Verdeel de plakken lauwe aubergine over een platte schaal. Verdeel de kerrieyoghurt erover. Bestrooi met het uimengsel en de granaatappelpitten. 

Tiramisutaart

GZQ was gisteren jarig. En bij een verjaardag hoort taart. Favoriet bij hem is appeltaart (warm, met warme chocolademelk en slagroom) en aardbeienkwarktaart. Die eerste favoriet bewaren we wel voor over een half jaar en eigenlijk is de beste aardbeientijd nu ook voorbij. Je ziet nu veel meer meloenen, perziken en pruimen. Daarom besloot ik zijn favoriete toetje tiramisu om te bouwen tot een taart. Daar maakte ik 'm erg gelukkig mee.

Tiramisutaart

(springvorm van 20 centimeter)

• 100 gram zachte boter
• 100 gram suiker
• 2 eieren
• 25 gram cacao
• 75 gram bloem
• snufje zout
• 1-2 eetlepels amaretto
• 4 blaadjes gelatine
• 500 gram mascarpone
• 200 gram Griekse yoghurt
• 50 gram witte basterdsuiker
• 3 theelepels oplos-espresso
• 1/4 theelepel amandel-essence
• chocolaatjes om te versieren

Klem een stuk bakpapier tussen de bodem en de rand van de springvorm zodat de bodem bedekt is. 

Klop de boter met de suiker in een paar minuten tot een romig mengsel. Klop de eieren er 1 voor 1 door. Zeef cacao en bloem boven het beslag en meng, samen met het zout, er door. Verdeel het beslag over de vorm en bak de cakebodem in ± 25 minuten op 175C gaar. Laat afkoelen. 

Week de blaadjes gelatine in koud water. 

Klop de mascarpone, yoghurt en suiker door elkaar. Schep de helft in een andere kom. 

Los de oploskoffie op in 1 eetlepel kokend water. Laat hier 2 blaadjes gelatine in oplossen. Klop dit mengsel door de ene helft mascarpone. Werk snel zodat de gelatine gelijkmatig oplost of klop het eerst door een beetje van het mengsel en meng dat daarna goed door de rest. Zet even in de koelkast.

Verhit 1 eetlepel water. Los hier de andere 2 blaadjes gelatine in op. Meng er de amandel-essence door. Meng dit snel en goed door de andere helft mascarpone. 

Snijd de cakebodem horizontaal doormidden. Leg 1 helft op een taartplateau. Besprenkel met wat amaretto. Zet de rand van de springvorm om de cakebodem. Verdeel hierover de amandelmousse. Dek af met de andere cakehelft. Besprenkel deze ook met wat amaretto. Verdeel hierover de koffiemousse. Strijk glad. Laat een paar uur opstijven in de koelkast. 

Verdeel de chocolaatjes over de bovenkant van de taart. 

Taart met yoghurt en witte chocolade en blauwe bessen

Makkelijk door het gebruik van een rol taartdeeg (maar een eigen bodem is wel lekkerder), fris door de yoghurt in de vulling en zomers door de blauwe bessen. Dat is deze taart. Ik gebruikte ook nog wat rode bessen. Die geven helemaal een zomers tintje. 

Taart met yoghurt, witte chocolade en blauwe bessen

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - quichevorm met losse bodem, 22 centimeter)

• 450 gram Griekse yoghurt
• 1 rol vers taartdeeg
• 150 gram witte chocolade
• 2 eetlepels limoncello (of citroenlimonadesiroop)
• 2 blaadjes gelatine
• 250 gram blauwe bessen
• 1/2 zakje taartgelei
• 1 eetlepel limonadesiroop (cassis of bosvruchten)

Leg een stukje kaasdoek (of schone zakdoek) in een zeef en hang dit boven een kom. Schep de yoghurt in de zeef en laat een nacht in de koelkast uitlekken. Je hebt 300-350 gram uitgelekte yoghurt nodig. 

Bekleed de vorm met het deeg. Leg hierop een stuk bakpapier of bakfolie. Vul met een blindbakvulling. Bak de taartbodem 20 minuten op 170C. Verwijder dan blindbakvulling en bakfolie en bak nog 15-20 minuten tot de deegbodem gaar en lichtbruin is. 

Hak de witte chocolade grof en doe in een hittebestendige kom. Hang deze boven een laagje bijna kokend water en laat de chocolade rustig smelten. 

Bestrijk de afgekoelde taartbodem met 1/3 van de gesmolten chocolade. 

Week de gelatine ± 5 minuten in koud water. Verwarm de limoncello. Knijp de gelatine uit en los op in de warme limoncello. Roer de rest van de gesmolten chocolade hier beetje bij beetje door. Meng de chocolade dan door de uitgelekte yoghurt (= hangop). Verdeel de yoghurtvulling over de taartbodem. 

Bereid de taartgelei met de limonadesiroop volgens de aanwijzing op het zakje. Laat iets afkoelen. Meng de blauwe bessen door de taartgelei en roer even zodat elke bes met wat gelei bedekt is. Verdeel over de bovenkant van de taart. 

Toetjes en yoghurtflip

"Hebben we een toetje?" Ja, er is altijd yoghurt in huis, dus feitelijk kunnen we altijd een toetje eten. Maar GZQ bedoelt dan eigenlijk griesmeelpudding of tiramisu. Dat hebben we soms. Verder ook wel eens een ijsje, maar een bakje van het een of ander uit de enorme keuze die het toetjesschap van de supermarkt tegenwoordig biedt, komt eigenlijk nooit op tafel. 
Ik heb geen toetje nodig om mijn avondmaaltijd te completeren. Toen ik opgroeide hadden we wel altijd een toetje. Misschien moesten we wel een toetje omdat we daarmee een deel van onze eiwitten binnenkregen? Yoghurt met suiker, een ei (= yoghurt met in het midden een rondje vla) en soms een omgekeerd ei (= vla met in het midden een rondje yoghurt). Iets luxer was bramensap in de yoghurt (we gingen altijd bramen plukken in de herfst) en soms zelfs mochten we een vlaflip maken in een glas van yoghurt, vla en bramensap. Met natuurlijk een rietje. Op zondag hadden we soms chocoladevla (met slagroom) en als er dan nog wat over was, mochten we op maandag een rondje chocoladevla in de vanillevla. Soms ook een Mona-pudding, die dan in zessen verdeeld werd. Manlief vond dat maar heel karig toen hij voor het eerst bij ons thuis kwam. Zij hadden elke zondag ijs met slagroom. Overigens ging dat ijs op de weegschaal om te voorkomen dat bepaalde personen gingen bekvechten over wie er het meeste ijs had. En wie aan de beurt was om de slagroomkom mocht uitlikken stond op de kalender. 

Genoeg toetjesherinneringen, tijd voor een ouderwets toetje met een moderne twist. 

Yoghurtflip met aardbeien en rozenwater

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3-4 personen)

• 300-400 milliliter volle (boeren)yoghurt
• 300-400 milliliter (boeren)vanilleyoghurt
• 150 gram aardbeien
• paar drupjes rozenwater
• evt poedersuiker

Pureer de aardbeien met een staafmixer. Roer er naar smaak rozenwater en eventueel wat poedersuiker door. Dat laatste is waarschijnlijk niet nodig. In de vanilleyoghurt zit ook al suiker en de gewone yoghurt die ik gebruikte is niet zuur van smaak. 

Maak ik mooie, hoge glazen afwisselende laagjes van aardbeiensaus, yoghurt en vanilleyoghurt. Serveer met een lange lepel. 

Geroosterde bospeen met harissa, muntyoghurt en pistachenootjes

Ergens is iets misgegaan. Als gevolg van het reizen van manlief is hij steeds pittiger eten lekker gaan vinden. Dat betekent dat hij thuis af en toe klaagt over het gebrek aan pit in bepaalde gerechten. Ik vind een beetje pit wel lekker, maar er zijn ook genoeg gerechten te verzinnen waar gewoon geen pit in hoort. Dan wil hij nog wel eens naar een potje uit de koelkast grijpen. Ik heb verschillende pittige smaakmakers op voorraad. 

Een paar pepersauzen die ik geregeld gebruik heb ik op een rijtje gezet:

Sambal (oelek)

Dit is een pittige smaakmaker uit de Indonesische keuken die in de basis bestaat uit fijngestampte Spaanse pepers. Er bestaan veel verschillende varianten. Vers of gebakken, met gedroogde garnalen erdoor, met tomaat erdoor, milde en pittige varianten. 

Harissa

Deze pittige saus komt uit de Noord-Afrikaanse keuken. In Tunesië en Marokko wordt er veel gebruik van gemaakt. Naast pepers en tomaat gaan er ook specerijen als komijn en koriander door. Ook bestaat er harissa met rozenblaadjes. 

Sriracha

Dit is een Aziatische dunnere chilisaus met naast de pepers ook azijn, suiker, knoflook en zout. Populair geworden door het broodje buikspek van Momofuku. 

Gochujang

Deze chilipasta komt uit Korea. Spaanse pepers worden met sojabonen en rijst gefermenteerd tot een pittige pasta. 

Gebruik jij een andere pittige smaakmaker die ik ook zou moeten gebruiken? Laat dat weten via het commentaar. 

Ondanks dat deze pittige smaakmakers elk hun eigen oorsprong hebben, ben ik niet zo trouw. Ik gooi rustig sambal door een Marokkaanse tajine, en sriracha door een Mexicaanse chili. Alleen de gochujang doe ik niet zo snel ergens anders door omdat het gefermenteerde toch net een andere touch geeft dan alleen maar pit. In die zin ben ik dus best een luie kok. 

Daarentegen was ik bij dit recept met geroosterde wortels niet lui: ik maakte de harissa zelf. In een foodybox zat een pakketje van Westlandpeppers om zelf chilisaus te maken. Die chilisaus vond ik een beetje saai, dus ik gebruikte de peper (en nog eentje extra) en paprikaatjes met nog wat extra ingrediënten. Wie weet ben ik bij de volgende lading geroosterde worteltjes wel lui: in diezelfde foodybox zat ook een potje harissa. 

Geroosterde bospeen met harissa, muntyoghurt en pistachenootjes

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 2 bossen peen 
• 3 eetlepels (koolzaad)olie
• 1 theelepel gemalen komijn
• 1 (of 2) rode Spaanse pepers
• 6 rode snackpaprikaatjes (of 1 grote rode)
• 2 teentjes knoflook (ongepeld)
• 150 gram Griekse yoghurt
• blaadjes munt van 4-5 takjes
• 20 gram ongedopte pistachenootjes
• 1 theelepel komijnzaad
• 1 theelepel korianderzaad
• 1 theelepel karwijzaad
• 2-3 eetlepels (kool)zaadolie

Haal het loof van de bospeen, boen de worteltjes schoon onder de kraan en dep ze droog met een theedoek. Meng de gemalen komijn met 2 eetlepels olie en schep de bospeen hier mee om. Schep alles op een bakplaat. 

Zet de grill aan. Mijn oven kan op een circulatiegrillstand (gril en oven tegelijk en ik zette 'm op 180C). 

Wrijf met de laatste lepel olie de peper en paprika in en leg deze, samen met de knoflook, op de bospeen. Zet de bakplaat met de groente ± 10 minuten onder de grill. Schep alles om en leg de peper en paprika weer bovenop zodat de andere kant ook kan blakeren. Gril nog 10 minuten. Haal de paprika en peper en knoflook uit de oven. Afhankelijk van hoe dik de bospeen was, en hoe zacht deze nu is, rooster je de peen nog een tijdje op 180C (zonder grill). Zet anders de oven uit en laat de bakplaat met worteltjes in de oven staan. 

Maak ondertussen de muntyoghurt door de blaadjes munt fijn te hakken en deze door de yoghurt te roeren. 

Rooster ook de pistachenootjes even in een droge koekenpan en hak ze daarna grof. 

Rooster ondertussen het komijn-, koriander- en karwijzaad in een droge koekenpan en vijzel middelgrof. Het is de bedoeling dat het deels poeder is, maar dat je ook nog halve zaadjes ziet. 

Peuter het zwarte vel van de paprika en pepers. Pers de knoflook uit het velletje. Als je de harissa minder pittig wilt, verwijder je ook de zaadjes uit de peper. In de snackpaprika's zitten nauwelijks zaadjes. Als je een grote paprika hebt gebruikt, moet je wel even de zaadjes daaruit halen. Pureer in een kleine keukenmachine peper en paprika met de knoflook, de zaadjes en 2-3 lepels olie tot een pittige puree. Voeg naar smaak wat zout toe. 

Smeer wat yoghurt uit over een platte schaal en druppel er wat harissa op. Schep hierop de geroosterde bospeen. Verdeel de rest van de yoghurt en harissa er in dotjes over. Bestrooi met de pistachenootjes.

Griesmeelcake met amandel, gepocheerde kweepeer en mascarponecrème,

Deze is al weer van heel wat maanden geleden. Ik maakte deze amandelcake met kweepeer als toetje bij de eerste "thuisafgehaald-bij-mij-thuis" van dit jaar. Die avond had Marokkaanse invloeden. Ik maakte onder andere bestilla, de pastei met kip en amandel. Verder moghrabieh, ook al is dat meer Libanees. Maar ik vind het van die mooie balletjes.

Omdat ik nog zoveel andere recepten te bloggen had, is deze wat naar achter geschoven. Tegen de tijd dat dit recept aan de buurt was, zouden er maar heel moeilijk kweeperen te vinden zijn. Dan is het niet zo zinvol om daar een blogpost aan te wijden. Nu zijn we inmiddels in oktober aangekomen en beginnen de kweeperen weer van de boom te komen. 

Het recept is voor een toetje voor 16 mensen omdat er nu eenmaal zoveel mensen aan tafel zaten. Ik denk dat jij meestal met minder mensen aan tafel zit, maar het is ook lekker bij de koffie. 

De zoete siroop die overblijft moet je niet wegdoen. Vul 'm aan met (prik)water voor een exclusieve smaak limonade.

Griesmeelcake met amandel, gepocheerde kweepeer en mascarponecrème

(16 porties - recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 750 gram kweeperen
• 1 liter water
• 100 gram suiker
• 2 kaneelstokjes
• 4 steranijs
• 10 gekneusde kardemompeulen
• 150 gram boter
• 100 gram zonnebloemolie
• 250 gram suiker
• 5 eieren
• 100 gram gemalen amandelen
• 175 gram griesmeel
• snuf zout
• 300 gram Griekse yoghurt
• 250 gram mascarpone
• beetje honing naar smaak
• pitten van 1 granaatappel

Doe het water in een pan. Schil de kweeperen en doe de schillen in het water. Snijd (met een groot mes; hakken werkt beter dan snijden) de kweeperen in kwarten en vervolgens elke kwart in 2-3 parten. Verwijder het klokhuis. Ik gebruikte hiervoor mijn meloenbolletjessteker. Doe de klokhuizen ook in de pan. Breng aan de kook en laat een kwartiertje pruttelen. Schep dan met een schuimspaan de schillen en klokhuizen eruit. Die hebben nu een deel van hun pectine in het water achtergelaten waardoor je siroop dikker wordt. 

Los de suiker in het hete water op en voeg de kaneelstokjes, de steranijs en de kardemom toe. 

Doe de kweepeerparten in de siroop en laat deze pruttelen tot ze zacht zijn, maar nog wel hun vorm hebben. Afhankelijk van het ras duurt dit 15-60 minuten. Controleer geregeld. 

Schep de kweepeer in een kom en laat de siroop inkoken tot je zo'n 3 deciliter over hebt. Giet de siroop ook in de kom en laat afkoelen. 

Leg een stuk bakpapier op de bodem van een rechthoekige vorm van ± 20 bij 30 centimeter. Een lasagneschaal kan ook. 

Klop de boter met de suiker tot een romig geheel. Klop 1 voor 1 de eieren erdoor. Meng voorzichtig de olie door het beslag. Meng als laatste het griesmeel, de amandelen en een snuf zout erdoor. Schep het beslag in de vorm en strijk de bovenkant glad. Bak de amandelcake in ± 40 minuten op 175C gaar. Laat in de vorm afkoelen. 

Roer de Griekse yoghurt los met de mascarpone en voeg een beetje honing naar smaak toe. Heel zoet hoeft het niet te zijn, want de kweepeersiroop is ook zoet. 

Snijd de cake in 16 stukken. Leg elk stuk op een bordje. Besprenkel met wat siroop. Leg er 2-3 parten kweepeer naast. Schep een er lepeltje crème op. Bestrooi met wat granaatappelpitten. 

Taartje met hangop, honing en perzik

Een klein taartje voor tussendoor met een restje deeg uit de vriezer. GZQ was er niet zo gecharmeerd van. De witte perzik kreeg ik direct al op mijn stukje taart erbij, want "mopper, mopper, ik houd toch niet van perzik". De gele heeft hij wel gegeten. Ik heb maar niet gezegd dat dat ook perzik was. Hij dacht vast dat het mango was. En de vulling was net aan ok voor hem. Ik vond het wel een lekker taartje. Het at alleen wat lastig omdat de bodem met chocolade erop best hard is. Dus de stukjes taart vlogen op mijn jurk. 

Taartje met hangop, honing en perzik

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - doorsnee 14 centimeter)

• 300 gram Griekse (of Turkse) yoghurt
• 150 gram fonceerdeeg
• 40 gram pure chocolade
• 1 eetlepel honing + een beetje
• 1 gele perzik
• 1 witte perzik

Doe een stuk kaasdoek in een zeef en schep hierin de yoghurt. Hang de zeef boven een kom en laat de yoghurt een nachtje uitlekken. Nu heb je hangop. 

Bekleed een ronde taartvorm of springvorm met bakpapier. Rol het fonceerdeeg uit tot een cirkel van 18 centimeter doorsnee. Bekleed hiermee de vorm. Leg op het deeg nog een stuk bakpapier en vul dit met een blindbakvulling. Zet de vorm een half uurtje in de koelkast.

Verwarm de oven op 175C. Bak de deegbodem in 25 minuten gaar en goudbruin. Laat afkoelen. Verwijder blindbakvulling en bakpapier en bakvorm en leg de deegbodem op een mooie schaal. 

Doe de chocolade in een hittebestendig kommetje. Hang dit boven een laagje bijna kokend water en laat de chocolade smelten. Strijk de gesmolten chocolade over de binnenkant van de deegbodem. Laat uitharden. 

Meng de honing door de hangop. Schep de hangop in de taartbodem. Snijd de perziken in kwarten en trek de velletjes eraf. Snijd in partjes. Leg de partjes geel/wit om en om op de hangop. Bestrijk de perzik met een beetje honing.

Muffins met blauwe bessen en kaneel - foodblogswap

Bijna het einde van deze zeer zonnige maand. Tijd voor weer een foodblogswap. Deze maand mocht ik iets uitzoeken op de blog van Loraine, abiteofcravings. Het werd, zoals vaker met de foodblogswap, iets zoets: muffins met blauwe bessen en kaneel. Bij mij ging er agavesiroop door in plaats van honing. Dat flesje stond nog in de kast dus dat is nu ook mooi leeg. Verder gebruikte ik gewone koemelk in plaats van amandelmelk. Ik heb geen koemelk-allergie of veganistisch eetpatroon, dus voor mij is dat net zo gezond. De muffins zijn goedgekeurd door het thuisfront. Ze waren snel op, maar dat was ook maar goed met de warmte.Vers fruit in gebak gaat dan sneller schimmelen dan normaal, en muffins bewaren in de koelkast is ook niet zo'n succes. Daar worden ze een beetje droog van. 

Muffins met blauwe bessen en kaneel

(10 stuks)

• 120 gram bloem
• 60 gram havermout
• 20 gram havervlokken
• 1 theelepel bakpoeder
• 1/2 theelepel baking soda
• snuf zout
• 1 theelepel kaneel
• 1 ei
• 225 gram Griekse yoghurt
• 60 milliliter melk
• 75 gram agavesiroop (of honing)
• 1 theelepel vanilleextract
• 100-150 gram blauwe bessen

Zet een muffinvorm klaar waar je 10 holletjes klaarmaakt. Ik heb zelf een vorm met hele ondiepe holletjes waar mijn siliconen cupcakevormpjes goed in blijven staan. 

Verwarm de oven voor op 175C. 

Meng alle droge ingrediënten (bloem tot en met kaneel) in een kom. 

Klop in een andere kom alle natte ingrediënten (ei tot en met agavesiroop) door elkaar. 

Doe de natte ingrediënten bij de droge ingrediënten en meng snel door elkaar. Roer niet langer dan nodig is om het goed te mengen. 

Verdeel het beslag over de muffinvormpjes. Stop in elke muffin 5-7 blauwe bessen. 

Bak de muffins op 175C in ± 20 minuten gaar. 

Orange velvet cake

Het was het einde van de boekenweek. Op vertoon van het boekenweekgeschenk mocht je gratis met de trein reizen. Dat deden wij. Net als heel veel andere mensen........Dat betekende dus een plekje op het balkon. Gelukkig wel een zitplekje op een traptrede voor mij.
In die toch wel een beetje op elkaar gepropte mensengroep was er nog wel ruimte om ons stukje taart op te eten. Meestal neem ik een plak gewone cake mee voor onderweg, maar nu toverde ik eerst plastic bordjes en vorkjes uit mijn rugtas en daarna een bakje met 3 plakken van deze orange velvet cake. Ik denk dat er best wat mensen jaloers op ons waren.

Orange velvet cake

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis

• 100 gram zachte boter
• 50 gram olie
• 50 gram Griekse yoghurt
• 150 gram suiker
• 3 eieren
• 1,5 deciliter wortelsap
• 25 gram maizena
• 1/2 theelepel gemberpoeder
• snuf zout
• 250 gram zelfrijzend bakmeel
• 1/2 theelepel baking soda
• 200 gram roomkaas
• 25-50 gram poedersuiker
• 1 sinaasappel 

Vet een cakevorm in en bestuif met bloem. Leg een stukje bakpapier op de bodem.
Verwarm de oven voor op 170C.
Meng boter, olie, yoghurt en suiker met de mixer in een grote kom tot een romig geheel. Klop de eieren er 1 voor 1 door. Meng er beetje bij beetje het wortelsap door. Zeef maizena, gemberpoeder, zout, zelfrijzend bakmeel en baking soda boven de kom en meng alles snel door elkaar.
Verdeel het beslag over de cakevorm. Bak de cake in ± 50 minuten gaar. Een cocktailprikker die je er in steekt moet er droog uitkomen. Bak anders nog wat langer.
Laat de cake een kwartier in de vorm afkoelen en daarna op een rooster.
Meng voor het glazuur de poedersuiker door de roomkaas. Rasp de sinaasappel erboven en meng de rasp er ook door. Zet weer even terug in de koelkast om wat op te stijven. 

Snijd nu de sinaasappel zo dik dat het wit meekomt en snijd de partjes tussen de vliezen uit. 

Snijd de afgekoelde cake recht bij en de kontjes eraf. Eet deze zo op of verwerk ze in een trifle-achtig toetje. Snijd de cake overdwars in 3 lagen. Leg de onderste helft op een schaal. Besmeer met 1/3 van het glazuur. Leg hierop de middelste cakelaag en verdeel hier ook 1/3 van het glazuur over. Leg de laatste cakelaag op zijn plek en besmeer met het laatste deel glazuur. Verdeel de partjes sinaasappel over de bovenkant van de cake. 

Indiase boterkip / butterchicken

Weer zo'n lekker Indiaas gerecht. Butterchicken oftewel boterkip. Maar in het Nederlands klinkt dat dus niet. De inspiratie komt uit de BBC GoodFood van februari 2017. Ik paste het recept wel iets aan. 
Je kunt Griekse yoghurt gebruiken in dit recept, maar ook magere yoghurt als dat pak toch in de koelkast staat. Het eindresultaat is dan wel wat wateriger, dus misschien moet je het een beetje binden dan. 
Fenegriek staat alleen als hele zaadjes in mijn kruidenla. Dan ben ik weer erg blij met mijn specerijenmolen oftewel koffiebonenmolen. 

Erbij aten we rijst, een chutney en iets met doperwtjes. 

Indiase boterkip

(8 personen)

• 3 deciliter yoghurt
• 3 theelepels gemalen komijn
• 3 theelepels paprikapoeder
• 1-2 theelepels gemalen chilipeper (afhankelijk van hoe scherp het poeder is)
• sap van 1 limoen
• 1 kilo kipdijfilet, in blokjes
• 2 eetlepels zonnebloemolie (of ghee)
• 2 uien, gesnipperd
• 5 teentjes knoflook, fijngehakt
• 2 eetlepels gember, fijngehakt
• 2 groene spaanse pepers, fijngehakt
• 2 theelepels fenegriek, gemalen
• 1 eetlepel garam masala
• 1 theelepel zout
• 1 pakje gezeefde tomaten (500 gram)
• 50 gram boter (of ghee), gesmolten
• 50 gram geschaafde amandelen
• 1 limoen in partjes
• 1/2 bosje fijngehakte koriander

Begin de avond voordat je dit wilt eten. Meng in een afsluitbare bak de yoghurt met het komijnpoeder, het paprikapoeder, het chilipoeder en het limoensap. Meng de blokjes kip erdoor en laat de kip een nacht en dag marineren. 

Verhit in een braadpan de olie en fruit hierin ui, knoflook, gember en Spaanse peper. Laat ± 10 minuten zacht fruiten tot de ui gaar is. Zet het vuur hoger en bak fenegriek, garam masala en zout even mee. Voeg de gezeefde tomaten toe en breng aan de kook. Meng de kip met marinade erdoor, breng aan de kook, doe een deksel op de pan, zet het vuur lager en laat de kip in ± 25 gaar pruttelen. Roer af en toe. 

Proef de boterkip en voeg naar smaak nog wat zout en peper toe. Sprenkel de boter over de kip, bestrooi met de amandelen en koriander en geef er de partjes limoen bij. 

Cake met kaneel, ananas en chocolade

Deze mooie roos - op het moment van het maken van de foto en het bakken van de cake stond ie al 2 weken - krijgt ook even aandacht. Net zoals ik met het koken restjes eigenlijk altijd weer ergens anders in gebruik (of gewoon opeet), kan ik een bos bloemen ook niet zomaar wegdoen als er een paar bloemen echt verwelkt zijn. Ik herschik een bos vaak 1 of 2 keer, en eindig met de laatste mooie bloem in een klein vaasje of glaasje. Dat was dan weer een kleurrijk detail op deze foto van het plakje cake.

Cake met kaneel, ananas en chocolade

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 100 gram suiker
• 50 gram bruine basterdsuiker
• 100 gram zachte boter
• 100 gram Griekse yoghurt
• 3 eieren
• 2 theelepels kaneel
• 1 theelepel bakpoeder
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 50 gram pure chocolade, grof gehakt (of gebruik druppels)
• 4 schijven ananas, in kleine stukjes

Vet een cakevorm in en bestuif met bloem of bestrooi met paneermeel. Ik gebruik zelf een glazen cakevorm die ik niet invet. Ik leg alleen een stukje bakpapier op de bodem en los de cake als deze nog best warm is. 
Zet de oven aan op 175C. 
Klop de boter met de suiker in een paar minuten tot een romig geheel. Klop de yoghurt erdoor. 
Klop dan 1 voor 1 de eieren erdoor. Zeef kaneel, bakpoeder en zelfrijzend bakmeel boven de kom en meng dan snel door het beslag. Schep als laatste de chocolade en de ananas door het cakebeslag. Verdeel het beslag over de cakevorm en bak de cake op 175C in 50-60 minuten gaar. 

Cake met chocolade en sinaasappel

Deze cake is er 1 voor de categorie "potjes leegmaken". Er stond al een tijdje een pot marmelade open. Omdat ik als ontbijt yoghurt en brood met gebakken ei eet en manlief havermout wordt er haast geen jam meer gegeten. Overigens is manlief sowieso al geen grote fan van marmelade. Maar in deze cake was het een tikje bittere smaakmaker die zowel bij mannetje Q als bij manlief en mijzelf in de smaak viel.

Cake met chocolade en sinaasappel

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 100 gram zachte boter
• 100 gram yoghurt
• 175 gram suiker
• 3 eieren
• 25 gram cacao
• 175 gram zelfrijzend bakmeel
• 1/2 theelepel baking soda
• 1/2 theelepel bakpoeder
• snuf zout
• 100 gram sinaasappelmarmelade
• 50 gram grofgehakte pure chocolade 

Vet een cakevorm in en bestuif met bloem of paneermeel. Leg eventueel een stukje bakpapier op de bodem. 

Verwarm de oven voor op 175C.

Klop de boter, yoghurt en suiker ± 5 minuten zodat de suiker deels oplost. Klop de eieren er 1 voor 1 door. Zeef cacao, bakmeel, baking soda, bakpoeder en zout boven de kom en meng met een lepel of spatel even door elkaar zodat als je verder gaat met de mixer niet alles wegstuift. Klop tenslotte de marmelade en de chocolade door het cakebeslag. 

Schep het beslag in de vorm en bak de cake op 175C in ± 50 minuten gaar. 

Yoghurttaart met mango en havermoutbodem (foodblogswap)

Alweer de laatste week van februari. Weer tijd voor de foodblogswap dus. Deze keer kreeg ik de blog van Anita, Anita's potjes en pannen, toegewezen. Anita gebruikt geen kristalsuiker maar wel (rauwe) honing en kokosbloesemsuiker en kookt veelal zuivel- en tarwevrij. Dieetregels waar ik niet zoveel mee heb, maar zoals in een heleboel recepten suiker/koemelk/tarwebloem vervangen kunnen worden door producten waar mensen wel tegen kunnen, kan het natuurlijk ook andersom. Toch heb ik dat niet gedaan, want ik had zowaar alles in huis om een lekkere yoghurttaart te maken. Wel heb ik de appel vervangen door mango, want ik vind de combinatie appel en yoghurt vreemd (lees: niet zo lekker). Verder gebruikte ik bladgelatine omdat ik dat prettiger vind werken dan poedergelatine. 

Yoghurttaart met mango en havermoutbodem

(springvorm van 18 centimeter doorsnee)

• 100 gram gemalen havermout
• 1/4 theelepel kaneel
• 100 gram zachte dadels (± 10 stuks, gewicht na ontpitten)
• 2 eetlepels water
• 20 gram kokosolie
• 1 eidooier
• 3,5 blaadje gelatine
• 150 gram zoete mango, gepureerd
• 1 eetlepel honing
• 500 gram Griekse (of Turkse) yoghurt
• wat mangoblokjes voor bovenop de taart

Doe de havermout met de kaneel in een kom. Maal in een kleine keukenmachine de dadels met het water fijn. Dit kan misschien wat lastig gaan. Maal dan ook de eidooier en de (gesmolten) kokosolie erdoor. Doe dit plakkerige mengsel bij de havermout in de kom en meng met een vork. 

Klem een vel bakpapier tussen de rand en bodem van een springvorm van 18 centimeter doorsnee. Verdeel het havermoutmengsel over de bodem en druk aan. Bak de havermoutbodem 15 minuten op 180C. Laat helemaal afkoelen. 

Week de gelatine ± 5 minuten koud water. Verwarm de helft van de mangopuree tot het bijna kookt. Laat de gelatine in de hete mangopuree oplossen. Roer goed. Roer dit door de rest van de mango. Meng ook de honing hierdoor. Doe de yoghurt in een kom. Klop de mangopuree er goed door en verdeel het mengsel daarna over de havermoutbodem. Laat minimaal 4 uur opstijven in de koelkast. 

Verdeel eventueel nog wat blokjes mango over de bovenkant van de taart. 

Cake met ananas, kokos en gember

een zomerse cake in een winters landschap

We hadden zelf pizza gebakken. Lekker met heel veel verschillende ingrediënten erop. Dan houd je dus wat over. Onder andere ananas. Omdat een groot blik ananas net zoveel kost als een klein blikje, koop ik een groot blik en dan verzin ik wel wat met de rest. In dit geval dus een cake. De rest van de ingrediënten zit in mijn basisvoorraad. 

Cake met ananas, kokos en gember

• 100 gram zachte boter
• 100 milliliter yoghurt
• 150 gram suiker
• 60 gram geraspte kokos
• 3 eieren 
• 1 theelepel bakpoeder
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 4 gemberbolletjes, in kleine stukjes
• 3 schijven ananas, in kleine stukjes (blik)

Vet een cakevorm in met boter en bestuif met bloem. Of leg een stukje bakpapier op de bodem en vet alleen de zijkanten in. 

Verwarm de oven voor op 175C. 

Klop de boter, yoghurt en suiker een paar minuten door elkaar. Klop dan de geraspte kokos erdoor. Klop de eieren 1 voor 1 door het beslag. Zeef het bakpoeder en zelfrijzend bakmeel boven de kom en klop dat door de rest. Meng als laatste de gember en de ananas door het beslag. Verdeel het beslag over de cakevorm en bak de cake in ongeveer 50 minuten op 175C gaar.