Kunefe - sliertjesdeeg gevuld met kaas en suikersiroop

Ja we konden weer. Vorige week organiseerde ik weer een thuisafgehaald-bij-mij-thuis.  Eindelijk weer een grote groep gezellige mensen rondom de tafel. Dus ik leefde me een beetje uit met een Ottolenghi-feestje. De inspiratie haalde ik uit zijn boek Plenty More. De volgende kleurrijke gerechten stonden op tafel. 

• Geroosterde pompoen met chiliyoghurt en koriandersalsa. Ik bestrooide dit gerecht ook nog met wat feta. 
• Gestoomde rijst met kerrieblad, citroen, kaneel en kruidnagel. Dat zijn de originele smaakmakers van Ottolenghi. Ik varieerde al eens met sinaasappel en kardemom. 
• Met honing en koriander- en komijnzaad geroosterde wortels. Deze keer waren het alleen oranje wortels. 
• Een soort lauwwarme salade van kikkererwten, bloemkool, mango en rauwe spinazie. Hierin zaten Indiase smaakmakers. Deze keer hield ik me een stuk beter aan het recept dan een tijd geleden. 
• Een knapperige salade gebaseerd op een aantal salades uit Plenty more. Luciferreepjes rode biet, knolselderij en appel, plakjes radijs, verse dille en basilicum en maanzaad, sesamzaad, zonnebloempitten en gehakte amandelen. Erdoor een dressing op basis van citroensap en walnootolie. 

En als toetje ging ik een hele andere kant op. Ik maakte een Turks toetje van sliertjesdeeg - kataifa. Knapperige sliertjes deeg met een romige vulling van kaas, ruim besprenkeld met zoete siroop. Ik denk alleen dat ik het binnenkort nog een keer moet maken want de foto is niet echt wat. 

Kunefe

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - ovenschaal 20 bij 30 centimeter)

• 200 gram suiker
• 2 deciliter water
• 2 plakjes citroen
• rozenwater naar smaak
• 250 gram boter
• 500 gram kataifa (het sliertjesdeeg)
• 375 gram mozzarella (= 3 bolletjes)
• 1 bakje cottage cheese (200 gram)

Breng suiker, water en citroen aan de kook. Roer tot de suiker oplost en laat 3-4 minuten doorkoken. Laat de suikersiroop afkoelen en zet daarna in de koelkast of vriezer. De siroop moet goed koud zijn als je deze straks over het warme deeg giet. 

Smelt de boter zachtjes in een pannetje. Zet het vuur uit zodra de boter nagenoeg gesmolten is. De restwarmte laat alles verder smelten. 

Pak een grote, diepe kom. Knip het kataifadeeg in kleine stukjes boven de kom. Werk rustig zodat het niet alle kanten op springt. Wrijf de sliertjes los van elkaar. 

Snijd/hak snijd de mozzarella in hele kleine stukjes. Prak met een vork de cottage cheese en mozzarella door elkaar. 

Giet de gesmolten boter over de deegsliertjes en meng (met je handen) door elkaar zodat nagenoeg elk sliertje deeg bedekt is met boter. 

Verdeel de helft van het deeg over de ovenschaal. Verdeel hierover de kaas. Dek af met de rest van het deeg. Bak de kunefe op 175C in 30-40 minuten goudbruin. 

Voeg rozenwater naar smaak toe aan de afgekoelde siroop. Giet de koude siroop over de hete kunefe en snijd in stukjes. Eet direct. 

Grapefruit-gembercocktail met framboos en roos

Gewoon om je herfstdipje te doorbreken. Niet dat je, zodra je dit leest (dat kan namelijk best 's ochtends vroeg zijn) aan de alcohol moet gaan, maar van het plaatje word je vast wat vrolijker. En mocht het juist mooi zonnig herfstweer zijn, dan is een cocktail nog net in het laatste straaltje zon toch ook een goed idee? 

Grapefruit-gembercocktail met framboos en roos

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3 glazen)

• 1/2 rode grapefruit
• 45 milliliter campari
• 90 milliliter gin
• 15 frambozen (mag diepvries)
• 3 plakjes gember
• handvol ijsblokjes
• 1/4 theelepel rozenwater
• 250 milliliter gingerbeer
• paar druppels angosturabitter

Snijd 3 halve, dunne schijfjes van de grapefruit en pers de rest uit. Je moet ongeveer 60 milliliter sap hebben. 

Kneus de plakjes gember en 6 frambozen in een cocktailshaker. Giet het grapefruitsap, de campari, de gin en het rozenwater erbij. Doe er een hand ijsblokjes bij en schud flink heen en weer. 

Leg in 3 mooie glazen elk 3 frambozen. Giet de cocktail (door een zeefje) in de 3 glazen. Vul aan met het gingerbeer. Druppel in elk glas 2-3 druppels angosturabitter en serveer.

Aardbeienrabarberrozenlimonade

Niet de goede periode van het jaar om dit recept met aardbeien en rabarber te bloggen, maar dat zij zo. Ik was mijn vriezer aan het schoonmaken en toen kwam ik (weer) een bak met rabarbersap en een bak met aardbeiensap tegen. Bij een buurvrouw met een sapmachine had ik een tijd terug aardbeien en rabarber versapt en dat sap toen direct ingevroren. De familiebarbecue (eindelijk) was een goede gelegenheid omdat daar ook genoeg mensen geen alcohol dronken. Ik ging namelijk ook aperol spritz maken; in de vakantie in Duitsland zagen we dat heel vaak op de terrassen voorbij komen. De limonade maak je aan met bruiswater naar smaak; ongeveer half limonade, half koolzuurhoudend bronwater. Overigens met prosecco in plaats van bruiswater ook lekker. 

Aardbeienrabarberrozenlimonade

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 150 milliliter water
• 75 gram suiker
• 2 theelepels rozenwater
• 300 milliliter aardbeiensap (puur sap)
• 275 milliliter rabarbersap (puur sap)

Breng het water met de suiker aan de kook en roer zodat de suiker oplost. Laat een minuutje inkoken. Laat afkoelen en roer het rozenwater erdoor. 

Meng aardbeiensap, rabarbersap en rozenlimonade door elkaar. Proef. Eventueel kun je de smaak aanpassen door nog iets basterdsuiker (dat lost beter op) of citroensap erdoor te roeren. Fruit is nu eenmaal de ene keer zoeter dan de andere keer. Giet in een mooie fles. Bewaar in de koelkast. Ondanks dat het vruchtensap niet gekookt heeft, zou het toch wel een week goed moeten blijven als je netjes gewerkt hebt. 

Schenk een glas halfvol met de limonade en vul aan met bruiswater. 

Rozenharissa

Laatst aten wij deze tagliatelle weer een keer. Nu is de rozenharissa op. Omdat ik die, zoals ik al schreef, niet zo erg naar rozen vond smaken, ben ik zelf aan het experimenteren geslagen. De uitkomst is zeker verschillend van het potje van Belazu, maar ook lekker. De tagliatelle op die manier kan ik nu weer maken, of ik gebruik de rozenharissa in een ander Ottolenghi-gerecht. Hij is nogal fan van dit product. Het resultaat zal anders zijn dan met het echte spul, maar ik ben niet zo'n culinaire purist. 

Rozenharissa

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 200 gram rode peper, zonder zaadjes gehalveerd
• 75 gram ui, in dunne partjes
• 4 teentjes knoflook, gepeld
• 1 rode (of oranje) paprika, in grove stukken
• 2 eetlepels koolzaadolie
• 1 theelepel karwijzaad
• 1 theelepel korianderzaad
• 1 theelepel komijnzaad
• 2 theelepels gedroogde rozenblaadjes
• 1/2 theelepel zout
• ± 1/2 theelepel rozenwater

Doe rode peper, ui, knoflook en paprika in een ovenschaal en besprenkel met 1/3 van de olie. Rooster de groente ± 25 minuten op 200 C tot de randjes beginnen te blakeren. 

Rooster karwij-, koriander- en komijnzaad in een droge koekenpan tot het lekker ruikt. Maal, samen met de rozenblaadjes, fijn in een specerijenmolentje. 

Doe alles (pepers, specerijen, zout, rest olie en alvast een drupje rozenwater) in een kleine keukenmachine (of gebruik een hoge kom en de staafmixer) en maal alles fijn. Proef en voeg naar smaak nog extra rozenwater toe. Pas op dat je niet teveel doet, want dan krijg je een zeepsmaakje. 

Bewaar in een schoon potje in de koelkast, met een laagje olie erop. Of vries in kleine porties in. Hoe groot een portie moet zijn, is erg afhankelijk van hoe pittig de harissa is geworden. Mijn pepers bleken niet zo scherp te zijn, en ik denk dat ik dit allemaal in 1 keer ga gebruiken. Als de harissa wel pittig is, in een ijsblokjesvorm misschien een handig formaat om te gebruiken bij het invriezen. 

Tagliatelle met rozenharissa, tomaat, olijven, kappertjes

Rozenharissa is hot. Niet alleen wat smaak betreft, maar ook als gespreksonderwerp bij de Yotam Ottolenghi-inspired Cooking Housewifes. Waar kun je dat kopen, wat is het beste merk, kun je het ook zelf maken? Hoewel ik een recept meer als inspiratiebron zie, en heel gemakkelijk iets vervang of weglaat als ik ergens teveel moeite voor moet doen of het te duur vind, vond ik het wel erg leuk dat de vrienden die laatst kwamen eten een potje rozenharissa van Belazu hadden meegenomen. Daar kon ik natuurlijk niets anders mee maken dan dè pappardelle met rozenharissa uit Simpel. Nu werd bij mij de pappardelle zelfgemaakte tagliatelle, en gebruikte ik gele cherrytomaatjes, maar verder volgde ik het recept toch wel. 
Wij vonden het lekker. Zelfs GZQ die van tevoren over kappertjes en olijven mekkerde, heeft 2 keer opgeschept, ook al kregen wij wel extra olijven toebedeeld. Wel zou ik het een volgende keer als onderdeel van een meergangenmenu in Italiaanse stijl maken, zodat je 1 bordje pasta hebt en verder nog andere gerechten eet. En om eerlijk te zijn proefde ik niet iets van rozen in de harissa. Ergens zat er een zweem zoet in het gerecht, maar daar herkende ik geen roos in. 

Tagliatelle met rozenharissa, tomaat, olijven, kappertjes

(3 personen)

• 1 eetlepel (koolzaad)olie
• 2 uien, in dunne kwartringen (±200 gram)
• 20 gram kappertjes, wat kleiner gehakt
• 75 gram kalamata-olijven, ontpit en grof gehakt
• 45 gram rozenharissa (of naar smaak - niet alle merken zullen even pittig zijn)
• 400 gram (gele) cherrytomaatjes (gehalveerd)
• 2 deciliter water
• wat zout
• 15 gram verse peterselie, fijngehakt
• 375 gram verse tagliatelle

Verhit de olie in hapjespan. Fruit de ui een paar minuten tot deze lichtbruin begint te kleuren. Voeg de kappertjes, olijven, harissa en tomaatjes toe en bak nog een paar minuten op hoog vuur. Voeg het water, een beetje zout en de helft van de peterselie toe, doe een deksel op de pan en laat 15 minuten pruttelen. 

Breng water met zout aan de kook voor de tagliatelle.

Proef de saus alvast en laat eventueel nog iets inkoken zonder deksel op de pan als je de tagliatelle kookt. Giet de tagliatelle af en schep door de saus. Bestrooi met de achtergehouden peterselie.

bron: Simpel van Yotam Ottolenghi

Salade met rucola, gegrilde perzik, rauwe ham en honing-rozendressing

Vroeger had je grote, ronde perziken met geel vruchtvlees. Nectarines waren er nog nauwelijks. Nu kun je kiezen uit gele en witte, ronde en platte perziken en nectarines. In dit recept kies ik voor de platte variant omdat ik die meestal makkelijker in partjes van de pit krijg. Wat smaak betreft kun je alle varianten gebruiken. 

Ergens las ik over rozenwater in een saladedressing en dat vond ik wel een verrassend idee. Gebruik het echt spaarzaam. Je moet net denken: "Hé, een ander smaakje, maar wat is het toch wat ik proef?"

De honing die ik gebruikte (acaciahoning van Melvita) kreeg ik in de #foodybox en is mooi vloeibaar. Prettig om te gebruiken in een dressing. 

Salade met rucola, gegrild perzik, rauwe ham en honing-rozenwaterdressing

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 5 platte, witte perziken
• 1,5 eetlepel koolzaadolie
• 1 theelepel vloeibare (acacia)honing
• 2 theelepels granaatappelmelasse (zuur)
• paar druppels rozenwater
• peper, zout
• 75 gram rucola
• 20 grote blaadjes basilicum
• 100 gram rauwe ham (liefst dun gesneden)

Verdeel de perziken elk in 6-8 partjes en trek het velletje er voorzichtig af. Breek de partjes los van de pit. 
Verhit een grillpan tot heet en kwast in met een drupje olie. Gril de perzikpartjes 2 minuten op elk snijvlak tot ze lichtbruin beginnen te worden. 

Klop koolzaadolie, honing, granaatappelmelasse, rozenwater, peper en zout tot een dressing. Wees zuinig met het rozenwater. Proef eerst voordat je een volgende druppel toevoegt. 
Scheur de rauwe ham in repen en rol de stukjes op tot een soort roosje. 

Doe rucola en basilicum in een grote schaal en meng de dressing erdoor. Verdeel de gegrilde perzik en rauwe ham erover. 

Toetjes en yoghurtflip

"Hebben we een toetje?" Ja, er is altijd yoghurt in huis, dus feitelijk kunnen we altijd een toetje eten. Maar GZQ bedoelt dan eigenlijk griesmeelpudding of tiramisu. Dat hebben we soms. Verder ook wel eens een ijsje, maar een bakje van het een of ander uit de enorme keuze die het toetjesschap van de supermarkt tegenwoordig biedt, komt eigenlijk nooit op tafel. 
Ik heb geen toetje nodig om mijn avondmaaltijd te completeren. Toen ik opgroeide hadden we wel altijd een toetje. Misschien moesten we wel een toetje omdat we daarmee een deel van onze eiwitten binnenkregen? Yoghurt met suiker, een ei (= yoghurt met in het midden een rondje vla) en soms een omgekeerd ei (= vla met in het midden een rondje yoghurt). Iets luxer was bramensap in de yoghurt (we gingen altijd bramen plukken in de herfst) en soms zelfs mochten we een vlaflip maken in een glas van yoghurt, vla en bramensap. Met natuurlijk een rietje. Op zondag hadden we soms chocoladevla (met slagroom) en als er dan nog wat over was, mochten we op maandag een rondje chocoladevla in de vanillevla. Soms ook een Mona-pudding, die dan in zessen verdeeld werd. Manlief vond dat maar heel karig toen hij voor het eerst bij ons thuis kwam. Zij hadden elke zondag ijs met slagroom. Overigens ging dat ijs op de weegschaal om te voorkomen dat bepaalde personen gingen bekvechten over wie er het meeste ijs had. En wie aan de beurt was om de slagroomkom mocht uitlikken stond op de kalender. 

Genoeg toetjesherinneringen, tijd voor een ouderwets toetje met een moderne twist. 

Yoghurtflip met aardbeien en rozenwater

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3-4 personen)

• 300-400 milliliter volle (boeren)yoghurt
• 300-400 milliliter (boeren)vanilleyoghurt
• 150 gram aardbeien
• paar drupjes rozenwater
• evt poedersuiker

Pureer de aardbeien met een staafmixer. Roer er naar smaak rozenwater en eventueel wat poedersuiker door. Dat laatste is waarschijnlijk niet nodig. In de vanilleyoghurt zit ook al suiker en de gewone yoghurt die ik gebruikte is niet zuur van smaak. 

Maak ik mooie, hoge glazen afwisselende laagjes van aardbeiensaus, yoghurt en vanilleyoghurt. Serveer met een lange lepel. 

Heel veel kerstkoekjes en Rosensterne

Hier kon ik vorig jaar nog niet over bloggen. Dan was het geen verrassing meer geweest. Voor alle (schone) broers & zussen die we met kerst zagen had ik namelijk heel veel kerstkoekjes gebakken.

De inspiratie voor dit bakproject kwam van de blog van Sophie, etenmaken. Zij komt uit een familie met Duitse wortels en in Duitsland zijn kerstkoekjes een traditie. Op haar blog staan mooie achtergrondverhalen hierover.

Welke koekjes maakte ik?

Natuurlijk mijn Aachener Printen. Omdat ik immers voor de rest van mijn leven pottasche heb, zal ik ze dit jaar ook weer bakken.

Ik bakte driedubbele gemberkoekjes. Met gemberpoeder, met verse gember en met gemberbolletjes. Die vond ik zelf erg lekker, maar ik vind gember dan ook lekker. Ik kan me voorstellen dat voor de neefjes&nichtjes die smaak iets te heftig was.

Een bijzonder koekje zijn deze springerle. Al wat opvallend door de anijssmaak, maar ook geen standaarddeeg en bakmethode. Zulke mooie vormen als Sophie heb ik niet, maar ik was wel trots op het resultaat. Mijn springerle hadden ook mooie voetjes gekregen. Dit jaar heb ik ze ook gebakken maar ze zijn wat minder mooi geworden. Beginnersgeluk dus vorig jaar.

Ook bakte ik zimtsterne - kleine koekjes van een glutenvrij deeg met amandelen en natuurlijk kaneel. Het was inderdaad een kleverig deeg, maar met een bakje fijne kristalsuiker ernaast voor de steker was het prima werkbaar.

Ik besef dat ik nu een traditie schend maar ik wil niet een recept 1 op 1 overnemen. Ik heb daarom dit jaar koekjes gebakken waar ik de basis van de zimtsterne neem: gemalen amandelen, suiker en eiwit. Deze keer niet kaneel als smaakmaker, maar rozenwater. Het zijn dus Rosensterne geworden.

Als laatste bakte ik vorig jaar nog een koekje dat gebaseerd was op vanillekipferl maar dan een chocolade variant met een hint sinaasappel. Ik vond het deeg al wat zacht bij het vormen en na het bakken bedacht ik me dat ik de bloem vergeten was (of het ei). Ik kan me nu niet meer herinneren wat er toen niet goed ging. Ondanks die misser was het eindresultaat eigenlijk best lekker.

Rosensterne

• 375 gram gemalen amandelen
• 3 eiwitten
• 250 gram poedersuiker
• 1/4 tot 1 theelepel rozenwater

Je kunt gemalen amandelen kopen maar ik maalde hele amandelen, deels blank en deels nog met het velletje, fijn in de keukenmachine. Eigenlijk moeten de amandelen niet zo fijn zijn als amandelmeel.

Klop de eiwitten in een brandschone kom stijf. Klop er de poedersuiker door tot je een dik, glanzend, kleverig schuim hebt. Schep 2 volle eetlepels van het schuim in een kommetje en houd apart. 

Meng de amandelen en het rozenwater door het eiwitschuim in de kom. Hoeveel rozenwater is afhankelijk van de sterkte van het rozenwater dat je gebruikt en je smaak. Als je nooit eerder iets met rozenwater hebt gemaakt, begin dan voorzichtig met een paar druppels. Proef het deeg. 

Pak een vel plastic folie. Schep hierop het amandeldeeg. Dek af met een ander stuk plastic folie. Laat koud worden in de koelkast. 

Bekleed 2 bakplaten met bakpapier of bakfolie. Rol het deeg tussen het plastic folie uit tot zo'n 3-4 millimeter dikte. Steek er met een kleine sterretjeskoekjessteker - die je tussentijds heel geregeld in het bakje suiker doopt - koekjes uit en leg deze dicht op elkaar op de bakplaat. Ik gebruikte het plastic folie ook om het deeg dat na het uitsteken overbleef weer bij elkaar te verzamelen door het op te tillen, het deeg via de onderkant los te tikken en dan in het midden bij elkaar te laten vallen. Dan het bovenste folie er weer op en dan kun je het weer uitrollen. Raak het deeg in elk geval zo min mogelijk met je handen aan, maar probeer het zoveel mogelijk via het plastic te hanteren. De eerste koekjes probeerde ik met een paletmes op de bakplaat te leggen, maar daar blijft het deeg ook aan plakken dus dat werkte niet zo goed. Ik tilde nu het koeksterretje in het uitsteekvormpje van het werkblad en met een beetje schudden liet ik het dan op de bakplaat vallen. Dat werkte prima. 

Verwarm de oven voor op 100C hetelucht. 

Bestrijk de bovenkant met het achtergehouden eiwitschuim. Bak de koekjes 15 minuten op 100C. Verlaag dan de temperatuur tot 80C en bak nog 10 minuten. Ze mogen nog een tikje kleverig zijn. Bij mij duurde het wel 10 minuten langer maar ik had dan ook 2 bakplaten tegelijk in de oven zitten. Til ze met bakpapier en al van de bakplaat af en laat ze zo afkoelen.

Courgettecake met kardemom en kaneel en rozenmascarpone

Op een erg warme, zomerse middag liep ik - samen met een groepje leuke foodbloggers - achter Edwin aan door het Beatrixpark in Amsterdam. We gingen wildplukken*). Nou ja, veel geplukt werd er niet, maar ik heb wel veel opgestoken over een boel planten en bomen waarvan je delen gewoon kunt eten. Binnenkort maar een rondje door de uiterwaarden, het Sonsbeekpark, park Immerloo en de diverse plantsoenen maken om te kijken of ik planten herken.

De middag eindigde bij restaurant As - in datzelfde park - met lekkere gerechten waarvoor de thee tot inspiratie leidde of zelfs in verwerkt was. Langoustine met een tomatensaus met daarin de kaneel&kardemom. Lamsvlees en boontjes en augurk die gepickeld was in zoetzuur met de gember&kurkumamix. Toe lavendelijs met perzik en een siroop met kamille. Daarbij dronk ik natuurlijk de bijbehorende thee. Zelf was ik het meeste benieuwd naar de lavendel-kamille. Zo'n grote fan ben ik niet van lavendel en zeg je kamille dan denk ik muf. Aangenaam verrast was ik. Licht en bloemig. Het doosje dat ik meekreeg komt dus wel op hier. Overigens eindigde die middag ook met zomerse hoosbuien.

Het plan de volgende dag was om de thee- en wildplukinspiratie in een gerecht om te zetten. Toen ik naar de stad fietste zag ik in een flits iets staan waarvan ik dacht dat dat wel eens een wilgenroosje kon zijn. Dat zou mooi zijn omdat Edwin daar een leuk verhaal over vertelde. Van de licht gefermenteerde en daarna gedroogde bladeren kun je thee maken. In Oost-Europa gebeurt dat nog steeds. Ook de bloem kun je eten. Ik plukte 1 kleine stengel. Thuis controleerde ik met behulp van een aantal site's of het inderdaad wilgenroosje was. Sinds een biologiewerkstuk van GZQ heb ik daar wat handigheid in gekregen.... Mijn conclusie was dat het om het harig wilgenroosje ging. Daarover vond ik tegenstrijdige informatie op internet. De ene bron gaf aan dat je het gewoon kon gebruiken als het wilgenroosje, maar een andere gaf aan dat het niet zo goed voor je zou zijn. Uiteindelijk heb ik het drogen maar laten zitten, maar de bloemen wel gebruikt voor op de taart. Overigens heeft het wilgenroosje wat smaak en plantenfamilie niet iets met rozen te maken. Dus mijn gebruik van rozenwater is puur een taalkundige uitwerking van de inspiratie.

Als je makkelijk wilt doen, kun je in plaats van kardemom en kaneel ook de inhoud van een zakje thee gebruiken. De verhouding kaneel-kardemom is dan iets anders, maar het is alleen kaneel en kardemom wat je toevoegt, verder niets. 

Bij deze taart drink je natuurlijk een kopje Celestial organics - kaneel & kardemom.

Courgettecake met kardemom en kaneel en rozenmascarpone

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 2 springvormen 14 centimeter doorsnee)

• 15 kardemompeulen
• 125 gram boter
• 50 gram Griekse yoghurt
• 175 gram suiker
• 1 theelepel kaneel
• 3 eieren
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• mespunt baking soda
• 150 gram geraspte courgette, iets uitgeknepen
• 250 gram mascarpone
• 100 gram roomkaas
• 1/4-1/2 theelepel rozenwater
• 50 gram poedersuiker
• 150 gram kersen, ontpit en gehalveerd
• eventueel verse (onbespoten) rozenblaadjes als versiering

Gebruik 2 springvormen met een diameter van 14 centimeter. Klem een vel bakpapier tussen de rand en de bodem van de springvormen. 

Breek de kardemompeulen open in de vijzel en peuter de zaadjes eruit. Vijzel de zaadjes fijn of gebruik een specerijenmolen. 

Verwarm de oven voor op 170C. 

Klop de boter, yoghurt, suiker, kaneel en kardemom tot een romig mengsel. Klop er 1 voor 1 de eieren door.  Meng zelfrijzend bakmeel en baking soda door het beslag. Spatel er als laatste de geraspte courgette door. 

Verdeel het beslag over de 2 springvormen en strijk de bovenkant glad. Bak de cakes in ± 40 minuten gaar. 

Laat de cakebodems afkoelen. Haal ze uit de vorm en snijd ze horizontaal doormidden. 

Meng de mascarpone, roomkaas en poedersuiker. Voeg een beetje rozenwater toe en proef. Als je het nu al goed naar rozen vindt smaken laat je het hierbij. Anders voeg je nog een beetje extra rozenwater toe. Laat de vulling nog een uurtje opstijven in de koelkast voordat je 'm verwerkt. 

Leg 1 plak cake op een mooie schaal. Verdeel hierover iets meer dan een kwart van de rozenmascarpone. Leg hierop weer een plak cake en verdeel vervolgens weer iets meer dan een kwart van de vulling erover. Verdeel hier de halve kersen over. Leg hierop weer een plak cake en vervolgens weer een laag mascarponevulling. Dek af met de laatste cakelaag. Smeer de laatste vulling over de bovenkant. Versier de bovenkant eventueel met wat rozenblaadjes. 

*) het wildplukken werd georganiseerd door Kroonophetwerk op uitnodiging van Celestial Seasonings ter gelegenheid van de introductie van hun biologische "theeën". 3 van de 4 van deze smaken mogen eigenlijk geen thee heten, want deze bestaan voor 100% uit gedroogde kruiden en specerijen. Er zit geen kruimel thee in. 

Muhallabieh met aardbeien en rozenwater - Arabisch melktoetje

Standaard heb ik halfvolle melk in huis. Voor GZQ, voor in de havermout, voor in de koffie. In recepten voor toetjes wordt vaak volle melk gevraagd. Als ik bij het boodschappen doen al weet dat ik een toetje ga maken, koop ik wel een pak volle melk, maar anders gebruik ik gewoon halfvolle melk en dat smaakt ook prima. 't Zou iets minder romig zijn, maar om eerlijk te zijn proef ik dat verschil niet echt. 

In de laatste foodybox zat een pak Jerseymelk. Supervolle melk met een vetpercentage van 6,5% waar gewone volle melk (minimaal) 3,5% vet moet hebben om vol te mogen heten. Daar wilde ik wel een romig toetje mee maken. Ik koos voor Arabische melkpudding, muhallabieh. Eigenlijk is het met suiker gezoete melk die met maizena tot een vla of pudding wordt gebonden. Heel gemakkelijk dus. Door te variëren met de smaakmakers krijg je elke keer net een ander toetje. Deze muhallabieh werd op smaak gebracht met aardbeien en rozenwater. 

Toen ik op Ballymaloe bezig was met koken was er de mogelijkheid om zelf hun Jerseykoeien te melken. Daarvoor moest je wel een beetje vroeg je bed uit, en dat was niet aan mij besteed. Toen ik er was, waren de koeien er net. Inmiddels zijn ze al heel wat jaartjes en koeien verder, en is er genoeg melk om ook te gebruiken tijdens de cooking course. Daar zullen vast heel wat romige toetjes uit voortkomen. 

Muhallabieh met aardbeien en rozenwater - Arabisch melktoetje

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 6 glaasjes)

• 45 gram maizena
• 6 deciliter (half)volle melk
• 65 gram suiker
• paar druppels rozenwater
• 200 gram aardbeien

Meng de maizena met een scheut van de melk tot een glad papje. 

Breng de rest van melk met de suiker aan de kook. Roer geregeld over de bodem van de pan om aanbranden te voorkomen. Roer het maizenapapje nog even goed door en giet dan geleidelijk bij de melk in de pan, terwijl je daarin roert. Blijf 1-2 minuten doorroeren tot het mengsel een dikke vla wordt. Zet het vuur uit. Breng de pudding op smaak met een paar druppels (of wat meer naar smaak) rozenwater. Giet de pudding in 6 glaasjes. 

Maak de aardbeien schoon en verwijder de kroontjes. Snijd ze in stukjes en meng met een paar druppels rozenwater. 

Schep vlak voor het serveren de aardbei op de glaasjes pudding. Je kunt de pudding warm, lauwwarm of koud eten. 

Kerstbrood met kardemom, appel, amandelspijs en rozenwater

Een tijdje terug werd dit artikel gedeeld in een foodbloggersgroep op FB. Het gaat in op wat "het beste recept" voor iets, in dit geval bananenbrood, is. Dat blijkt behoorlijk lastig. Je kunt namelijk niet googelen op "beste recept". Tenminste, je kunt er wel op zoeken maar de uitkomst hoeft niet een heel goed recept op te leveren. Je komt namelijk op die sites terecht waar ze hun SEO-zaakjes goed op orde hebben. Websiteschrijvers gebruiken woorden waarop mensen zoeken. En als het dan werkt om jouw recept "het lekkerste" of "het beste" te noemen, dan gebruik je dat. 

Nu zoek ik zelf nooit op "lekkerste recept" of "beste recept" om precies diezelfde reden. Iemand noemt zijn recept zelf zo en hoopt dat ie daarmee beter wordt gevonden in Google. Maar in dit stukje kan ik het woord "lekkerste kerstbrood" wel gebruiken. 

Ik heb met dit kerstbrood namelijk meegedaan aan de wedstrijd "wie bakt het lekkerste kerstbroood van Nederland", georganiseerd door Foodies, Desemenzo, restaurant Sense en Kitchenaid. Uit de 86 inzendingen werden 10 finalisten gekozen die hun brood mochten bakken op de Tasty. Ik was 1 van die 10. Dus treinde ik op 12 november met 2 tassen vol bakjes naar Utrecht. Er stond 1,5 uur voor om je brood in de oven te krijgen, dus dan was het wel praktisch als je alles thuis afgewogen had en voor de zekerheid dubbel had meegenomen. Mijn deeg was mooi gelukt en rijzen ging ook goed. Want aan de omgeving kun je niet zoveel doen. Baktijd was wel een stukje langer dan thuis, maar elke oven werkt nu eenmaal anders. En er stond een brood van een andere finalist bij in. Ik was blij met mijn brood. 

Ik heb jammergenoeg niet gewonnen. Dat deed Nadine, die een heel mooi brood met peren maakte met de smaak en in de vorm van (ster)anijs. Haar recept staat op de site van Foodies Magazine. 

Kerstbrood met kardemom, appel, amandelspijs en rozenwater

(springvorm van 20 centimeter doorsnee)

• 30 kardemompeulen
• 180 milliliter melk
• 35 gram boter
• 7 gram gedroogde gist
• 1 ei
• 350 gram bloem
• 30 gram suiker
• 3 gram zout
• 180 gram amandelspijs *)
• 1 appel (± 150 gram)
• 50 gram poedersuiker
• paar druppels citroensap
• paar druppels rozenwater

Breek de kardemompeulen open (ik gebruik daarvoor een vijzel) en peuter de zaadjes eruit. Maal de kardemomzaadjes fijn in een specerijenmolen of gebruik de vijzel.

Breng de melk met de gemalen kardemom en boter tegen de kook aan. Laat afkoelen tot handwarm en voeg dan de gist toe. Laat een paar minuten staan en klop dan het ei erdoor.

Doe de bloem met de suiker en het zout in de kom van een broodbakmachine (of keukenmachine met kneedhaak) en giet het melkmengsel erbij. Kneed in ± 8 minuten tot een mooi brooddeeg.

Vet een kom in met wat neutrale olie, doe de deegbal erin en draai deze even rond zodat het deeg aan alle kanten met olie bedekt is. Dek de kom af met een deksel (of een vochtige theedoek of plastic folie) en laat het deeg op een tochtvrije plek op kamertemperatuur in ± 1 uur rijzen tot het in omvang verdubbeld is.

Klem een vel bakpapier tussen de rand en bodem van een springvorm van 20 centimeter doorsnee.

Was de appel en rasp ‘m (met schil) op een grove rasp. Knijp de appelrasp iets uit. Je hebt ± 100 gram appelrasp nodig.

Verdeel het amandelspijs in 2 delen. Rol beide stukjes elk tussen 2 stukjes bakpapier  uit tot een cirkel van 16 centimeter doorsnee.

Duw het gerezen deeg voorzichtig terug en verdeel in 2 stukken: het ene ongeveer 300 gram, het andere 350 gram. Houd een stukje van 10 gram apart.

Rol het kleinste deel uit tot een cirkel van 20 centimeter doorsnee en leg op de bodem van de springvorm. Leg hierop 1 cirkel amandelspijs. Verdeel hierover de appelrasp en dek af met de andere cirkel amandelspijs.

Rol het grootste deel deeg uit tot een cirkel van ± 24 centimeter doorsnee en dek hiermee de spijs af. Duw/knijp de naad met je hand samen.

Rol het kleine stukje deeg heel dun uit en steek met een stervormpje hier een sterretje uit. Leg dit op de bovenkant van het kerstbrood.

Dek de springvorm af met iets (zie hierboven) en laat nog 30-45 minuten rijzen.

Verwarm de oven tegen het einde van de 2^e rijs voor op 180C.

Bak het kerstbrood met kardemom in ± 30 gaar en bruin.
Bestrijk het brood uit de oven met wat boter voor een glanslaagje. 

Laat afkoelen op een rooster.

Roer de gezeefde poedersuiker met wat druppels citroensap en rozenwater tot een dik glazuur. Wees spaarzaam met het rozenwater. Proef, een druppel extra toevoegen kan altijd nog. Voeg een paar druppels water toe als dat nodig is, maar het moet wel dik blijven. Vouw een cornetje van bakpapier en doe hierin het glazuur. Knip er een puntje af en maak een mooi patroon op glazuur op de bovenkant van het kerstbrood. Of gebruik een plastic zakje, als je, net als ik, geen cornetje kunt vouwen. 

*) amandelspijs is ook heel gemakkelijk zelf te maken. Dat moet je wel een paar dagen van tevoren doen omdat het moet rijpen. Maal hiervoor 150 gram blanke amandelen fijn met een keukenmachine (of gebruik amandelmeel; je spijs wordt dan iets fijner van structuur). Voeg 150 gram suiker, 1 theelepel citroenrasp uit een potje (of geraspte schil van 1 (bio)citroen), 1 losgeklopt ei en een paar druppels amandelextract toe en maal alles nog een minuutje verder door elkaar. Doe in afsluitbaar bakje en laat 3-4 dagen op smaak komen in de koelkast. Zelfgemaakt amandelspijs kan ook heel goed ingevroren worden. 

Arabische griesmeelpudding met dadels en rozenwater

Als ik griesmeelpudding zeg, wat zeg jij dan? Bessensap of bitterkoekjes? Dat zijn toch wel de klassiek Hollandse combinaties. Omdat ik nog een beetje in de Arabische sferen ben, gaf ik een draai aan de griesmeelpudding: ik voegde dadel en rozenwater toe. 

Wist je trouwens dat er griesmeelpoetsmachines bestaan? Ik las voor deze blog even wat achtergrondinformatie over griesmeel op wikipedia en daar kwam ik op de hoogte van het bestaan van deze machines. Ik ben benieuwd of iemand op een feestje wel eens zegt: "ik verkoop griesmeelpoetsmachines".

Arabische griesmeelpudding met dadels en rozenwater

• 1/2 liter volle melk
• 50 gram griesmeel
• 40 gram suiker
• 5 dadels, in kleine stukjes
• paar druppels - 1/2 theelepel rozenwater (naar smaak)

Meng griesmeel en suiker in een kommetje. 

Breng de melk aan de kook. Roer het griesmeel door de kokende melk, zet het vuur laag en blijf 3 minuten roeren tot de vla dik wordt. 

Meng dadels en rozenwater door de griesmeelpap. Giet het mengsel in een met koud water omgespoelde puddingvorm en laat afkoelen. Stort de pudding op een schaal. 

Tartelettes met chocolade, rozenwater en granaatappel

Aangestoken door het bakvirus van Heel Holland Bakt, maakte ik ook tartelettes. Mooie eenpersoonstaartjes. Ik maakte deze variant met pure chocolade, rozenwater en granaatappel en ik maakte een variant met kokos, witte chocolade en mango. ' t Was moeilijk kiezen welke ik nu bij de koffie ging nemen, want ze zagen er allebei zo lekker uit. Door de deegbakjes met gesmolten chocolade te bestrijken blijven ze lekker krokant. Dus de dag erna kon ik de andere variant proberen, die toen ook nog heerlijk smaakte. 

Het recept voor de tartelettes met kokos, witte chocolade en mango komt binnenkort. Maar ik heb nog heel wat andere baksels en kooksels in de blogpijplijn klaar staan. Vandaar dat deze ook pas een tijd na de hele Heel Holland Bakt-aandacht online komt. 

Tartelettes met pure chocolade, rozenwater en granaatappel

(4-6 stuks met doorsnee 6-8 centimeter)

• 100 gram bloem
• 20 gram cacao
• 20 gram basterdsuiker
• 60 gram koude boter, in blokjes
• 1-2 eetlepels ijskoud water
• 50 gram pure chocolade
• 125 gram mascarpone 
• 1 deciliter slagroom
• 20 gram poedersuiker
• paar druppels rozenwater
• 50 gram (diepvries)frambozen
• 2 theelepels frambozenlimonadesiroop
• 1/2 blaadje gelatine
• pitten van 1/2 granaatappel

Meng de bloem, cacao, basterdsuiker en boter in de keukenmachine tot een kruimelig mengsel. Voeg een beetje water toe en meng kort tot het deeg samenkomt. Voeg als dat nodig is nog een klein beetje extra water toe. Vorm van het deeg 4-6 platte schijfjes en leg deze minimaal 30 minuten in de koelkast. 

Vet de vormpjes in, bestuif met bloem en leg eventueel een op maat geknipt rondje bakpapier op de bodem. Verwarm de oven voor op 175C.

Rol het deeg uit tot cirkels die groot genoeg zijn om de vormpjes te bedekken en met een dikte van 2-3 millimeter. Leg het deeg in de vormpjes en duw overtollig deeg netjes weg. Leg stukjes bakpapier in de vormpjes en leg hierop een steunvulling. Bak de deegbakjes 20 minuten met steunvulling. Verwijder deze dan en het bakpapier waarop deze lag, en bak de deegbakjes nog 20 minuten tot het deeg gaar is. Laat de deegvormpjes afkoelen. 

Doe de chocolade in een hittebestendige kom en hang deze boven een pan met een laagje bijna kokend water. Laat de chocolade smelten. Strijk de gesmolten chocolade met een kwastje uit over de binnenkanten van de deegbakjes. Laat hard worden. 

Roer de mascarpone los met een paar druppels rozenwater. Klop de slagroom stijf met de poedersuiker en spatel deze door de mascarpone. Verdeel de rozenroom over de tartelettes. 

Pureer de frambozen. Week de gelatine ± 5 minuten in koud water. Verwarm de limonadesiroop met 1 eetlepel water. Los hierin de uitgeknepen gelatine op. Roer goed door de frambozenpuree. Verdeel de granaatappelpitten over de rozenroom en bestrijk met de frambozengelei. Laat de tartelettes nog een uurtje in de koelkast staan om de gelei op te laten stijven. 

Frambozentaart met vijg en rozenwater

De cover van het septembernummer van BBC GoodFood schreeuwde "bak mij!" Het bleek een recept voor een pie te zijn met kardemom, frambozen, vijgen en rozenwater en was meer als warm dessert bedoeld. Met die inspiratie bakte ik deze taart. Voor mijn doen mooi versierd met bloemetjes. Een dappere poging om net zo'n watertandende taart te maken.
Bij het maken van de versiering rolde ik het deeg eerst uit op een stukje bakpapier. Met een steker stak ik de vormpjes uit, haalde voorzichtig de deegrestjes weg, en legde daarna het bakpapier een kwartiertje in de vriezer. De deegvormpjes zijn dan licht bevroren zodat je ze netjes van het bakpapier kunt nemen en op de taart leggen. Toch trekken ze wel krom bij het bakken. Ben benieuwd hoe ze dat zo mooi strak op de GF-cover kregen. Zouden ze de vulling helemaal glad strijken of zouden ze de versiering apart op een bakplaat bakken en er later opleggen?

Frambozentaart met vijg en rozenwater

• 300 gram bloem
  
• 50 gram (fijngemalen) hazelnoten
• 175 gram ijskoude boter, in blokjes
• 25 gram bruine basterdsuiker
• 1 ei, losgeklopt
• eventueel paar druppels ijskoud water
• 4 deciliter melk
• 25 gram custardpoeder
• 25 gram suiker
• ± 1/4 theelepel rozenwater
• 150 gram (diepvries)frambozen
• 4 vijgen, in 8-10 partjes
• 2 eetlepels (vanille)suiker

Als je hele hazelnoten gebruikt, maal die dan als eerste fijn in de keukenmachine. Voeg bij de gemalen hazelnoten de bloem, boterblokjes en de basterdsuiker toe en meng tot het eruit ziet als broodkruim. Voeg ± 3/4 van het losgeklopte ei toe en meng kort tot het deeg samenkomt. Voeg als dat nodig is een paar druppels koud water toe. Verdeel het deeg in 2 delen van 3/4 en 1/4. Vorm beide delen tot platte schijven en doe deze in een plastic zakje en laat een half uurtje in de koelkast rusten.

Leg een vel bakpapier op de bodem van een quichevorm met losse bodem (of gebruik een springvorm) en vet de zijkanten in. Rol het grootste deel deeg uit tot een ronde lap die groot genoeg is om de bodem en zijkanten (± 3 centimeter hoog) te bedekken en leg het deeg in de vorm. Bedek met bakpapier en leg hierop een blindbakvulling. Zet de vorm nog even terug in de koelkast. Rol het kleine deel uit en steek hier met een leuke steker versiering voor de bovenkant uit. Leg deze deegvormpjes terug in de koelkast of in de vriezer. 

Warm de oven voor op 175C. 

Bak de deegbodem 15 minuten met de blindbakvulling, verwijder die dan en het bakpapier waar deze op lag, en bak nog 15 minuten. Laat de oven aan. 

Breng ondertussen de melk aan de kook. Roer het custardpoeder en de suiker met wat melk tot een papje en roer dit dan door de kokende melk. Laat 2 minuten pruttelen en zet het vuur uit. Voeg naar smaak rozenwater toe. Proef tussentijds een keer, want rozenwater heeft een sterke smaak. 

Meng de frambozen en partjes vijg met de suiker.

Verdeel de pudding over de voorgebakken deegbodem en verdeel daar het fruit over. Maak de bovenkant zo vlak mogelijk. Leg hierop de uit het deeg gestoken vormpjes. Bestrijk met het achtergehouden losgeklopte ei. Bak de taart nog ± 25-30 minuten tot ook de versiering gaar is. 

Tiramisu met kersen en rozenthee

Meestal is mannetje Q niet zo blij als ik afwijk van de standaardtiramisu. De varianten met aardbeien of met passievrucht vindt hij niet zo'n succes. Ik wel, dus ik maak ze gewoon. Dus ik was best verbaasd dat hij behoorlijk enthousiast over deze variant met kersen was. 

Toen ik deze tiramisu maakte zat ik een beetje met de vraag of ik de lange vingers wel of niet in koffie ging dopen. De kersen en kersenlikeur en het amandelschaafsel wilde ik sowieso gebruiken. Ik was nog niet uit over de combinatie van kersen en koffie. Toen zag ik ineens weer het mooie doosje met rozentheezakjes staan en besloot ik die te gebruiken. Met succes. 

Tiramisu met kersen

(schaal ± 16 bij 22 centimeter)

• 1 zakje rozen-vanillethee (Dilmah)
• drupje rozenwater
• 2 eieren
• 80 gram witte basterdsuiker
• 4 eetlepels kersenlikeur
• 250 gram mascarpone
• 200 gram lange vingers
• 40 gram pure chocolade, fijngehakt
• 250 gram kersen, ontpit en gehalveerd
• 25 gram amandelschaafsel

Zet van 2,5 deciliter kokend water en het zakje rozen-vanillethee sterke thee. Roer er een drupje rozenwater door. 

Splits de eieren. Doe de eiwitten in een vetvrije kom en klop ze stijf. 

Klop de eidooiers met de suiker in een paar minuten tot een dik mengsel. Klop de kersenlikeur erdoor. Klop de mascarpone door de vla. Spatel het stijfgeklopte eiwit erdoor. 

Doop de helft van de lange vingers in de thee en leg ze op de bodem van de schaal. Verdeel de helft van de vla erover. Verdeel de kersen erover en bestrooi met de chocolade. Doop de andere helft van de lange vingers in de thee en leg op de vla. Verdeel de rest van de vla erover en strijk glad. Laat minimaal een nacht in de koelkast staan om ervoor te zorgen dat de lange vingers wat zachter worden en de smaken goed intrekken. Bestrooi vlak voor het serveren met het amandelschaafsel.

Frambozenrozenijs

Nog meer mensen de afgelopen anderhalve week niet gebarbecued? 
Wat heb ik dan wel gegeten? Een salade met kip en meloen. Niet deze pastasalade, maar een variant met min of meer dezelfde ingrediënten. Andijviestamppot met veel spekjes om het zoutgehalte weer een beetje aan te vullen. Dat vond manlief maar raar eten toen ik hem vertelde wat we gingen eten. Maar hij is een tikje groentedyslectisch dus hij dacht aan boerenkoolstamppot met rookworst. Een thuisafgehaald bij mij thuis geïnspireerd door Veggiestan. Dat was wel een hele dag in de keuken met deze hitte, maar dat was het wel waard. En een keer zelfgesneden friet uit de frituurpan op het balkon. Dus ook een beetje buiten koken. 

Natuurlijk heb ik ook ijs gemaakt. De ijsmachine beneden neergezet, want daar is het het koelst. In de keuken is het zo 25 graden of warmer en dan moet de ijsmachine erg hard werken. 

Frambozenrozenijs

• 1,25 deciliter water
• 40 gram suiker
• 20 gram glucosestroop
• 2-3 theelepels rozenwater
• 350 gram diepvriesframbozen
• 1 eiwit

Breng het water met de suiker en glucosestroop aan de kook. Laat 1 minuutje doorkoken en dan afkoelen. 

Pureer de frambozen met de afgekoelde suikerstroop. Roer het rozenwater erdoor. Proef tussendoor hoeveel je lekker vindt. 

Klop het eiwit stijf. Spatel dit door het frambozenrozenmengsel. Giet het mengsel in de ijsmachine en draai er in ± 30-40 minuten ijs van. Schep het ijs in een bakje en zet eventueel nog even in de vriezer. 

Ik maakte er nog wat chocoladesaus bij. Dat was meer om manlief en mannetje Q over de streep te trekken. Die houden namelijk meer van bruine ijssmaken en ik houd meer van fruitsmaken. 

Parfait met rabarber en rozensiroop

Na het succes van de parfait met zoute karamel maakte ik nog een lekkere parfait. Deze met frisse stukjes mooi roze rabarber en wat rozensiroop erdoor. In de siroop loste ik wat gelatine op omdat gelatine ook wordt gebruikt om ijs wat smeuïger te laten zijn. In de parfait gaan alleen eidooiers. Normaal gesproken vries ik de eiwitten in, maar de voorraad ingevroren eiwit was nog best groot. Ik maakte daarom van het eiwit knapperige meringuestengels die ik iets roze kleurde en 3 daarvan legde ik op de parfait toen deze half bevroren was. 

Parfait met rabarber en rozensiroop

• 250 gram rabarber
• 20 gram suiker
• 2 eetlepels rozenlimonadesiroop *)
• 1/4 blaadjes gelatine
• 3 eidooiers
• 100 gram fijne kristalsuiker
• 0,6 deciliter melk
• 2 theelepels vanille-extract
• 2,5 deciliter slagroom

Snijd de rabarber in plakjes van 0,5 centimeter. Doe in een ovenschaal en bestrooi met suiker. Zet de schaal ± 10 minuten in een oven van 170C tot de rabarber zacht is maar nog niet uit elkaar valt. Laat afkoelen en uitlekken, maar bewaar het vocht. 
Week de gelatine even in koud water. Meng 2 eetlepels rabarbervocht en de rozenlimonade door elkaar en verwarm dat tot heet in de magnetron. Roer de gelatine erdoor. Laat afkoelen. 
Klop de eidooiers met de suiker in een hittebestendige kom in paar minuten tot een luchtig mengsel. Verwarm de melk en giet de hete melk bij het dooiermengsel terwijl je blijft kloppen. Hang de kom boven een pan met een laagje bijna kokend water en klop het mengsel boven de warmte tot het dikker wordt. Als je een streep erin trekt met de garde moet de streep even zichtbaar blijven. Haal de kom uit de pan, giet het hete water uit de pan en vul met zoveel koud water dat de kom in het water staat. Klop een paar minuten tot het mengsel weer wat is afgekoeld.

Klop de slagroom met het vanille-extract net stijf. Spatel de slagroom door de eiervla. 

Bekleed een glazen of metalen cakevorm ruim met plastic folie. Schep de vla in de vorm. Druppel de helft van siroop over en schep de helft van de rabarber erop. Het grootste deel zal naar beneden zakken. Vouw het uitstekende plastic folie over de parfait en zet de vorm ± 2 uur in de vriezer. Verdeel er dan de rest van de siroop en rabarber over. Laat de parfait nog minimaal 3 uur verder bevriezen. 

Stort de parfait op een schaal en verwijder het plastic. Snijd in plakken. 

*) Wanneer je geen rozenlimonadesiroop hebt, maar wel rozenwater, kun je het volgende doen. Gebruik in plaats van de siroop 1 eetlepel water, 1 theelepel rozenwater, 2 theelepels suiker en een drupje roze kleurstof.