Dark & stormysiroop

Al een tijdje geleden vierden we een feestje. Met een cock- en mocktailbar. Later vierde een zusje een feestje. Geïnspireerd door ons feestje wilde ze ook zoiets en deze variant vond zij lekker. Dus kreeg ik de vraag of ik iets dergelijks wilde maken voor haar feestje. Ook een nichtje wilde graag weten hoe ik dit gemaakt had. Maar ja, ik wilde er wel een foto bij. En dat duurde dus even. 

Deze kerst vond ik wel een goede gelegenheid om deze op de dark&stormy - een cocktail van gemberbier en bruine rum - geïnspireerde siroop opnieuw te maken. 

Dark & stormysiroop

(voor ± 7,5 deciliter siroop)

• 600 ml water
• 200 gram rietsuiker
• 100 gr verse gember, fijngeraspt
• 2 kaneelstokjes
• 10 kruidnagels
• 10 pimentkorrels
• 1 tl korianderzaad licht gekneusd
• 1/2 tl zwarte peperkorrels
• 1/2 steranijs
• 1 tl citroenzuur *)

Doe het water, de suiker, de gember en de kaneelstokjes in een pan. Doe kruidnagel, piment, korianderzaad, peper en steranijs in een vijzel en stamp even zodat je iets gebroken specerijen krijgt. Doe ook in de pan. Breng alles aan de kook, laat 5 minuten op hoog vuur doorkoken, roer het citroenzuur erdoor en zet het vuur uit. Laat de siroop met alle specerijen erin afkoelen en een nachtje trekken. Zeef de siroop en druk alles goed uit zodat alle smaak in de siroop komt. Giet in schoongemaakte flessen en bewaar in de koelkast. 

Om te drinken de siroop aanlengen met bruisend water naar smaak. Serveren met ijsklontjes en een schijfje limoen in een mooi glas voor een feestelijke uitstraling. 

*) kun je eventueel weglaten. Dan is de siroop minder lang houdbaar en is het schijfje limoen erin zeker lekker. 

Kunefe - sliertjesdeeg gevuld met kaas en suikersiroop

Ja we konden weer. Vorige week organiseerde ik weer een thuisafgehaald-bij-mij-thuis.  Eindelijk weer een grote groep gezellige mensen rondom de tafel. Dus ik leefde me een beetje uit met een Ottolenghi-feestje. De inspiratie haalde ik uit zijn boek Plenty More. De volgende kleurrijke gerechten stonden op tafel. 

• Geroosterde pompoen met chiliyoghurt en koriandersalsa. Ik bestrooide dit gerecht ook nog met wat feta. 
• Gestoomde rijst met kerrieblad, citroen, kaneel en kruidnagel. Dat zijn de originele smaakmakers van Ottolenghi. Ik varieerde al eens met sinaasappel en kardemom. 
• Met honing en koriander- en komijnzaad geroosterde wortels. Deze keer waren het alleen oranje wortels. 
• Een soort lauwwarme salade van kikkererwten, bloemkool, mango en rauwe spinazie. Hierin zaten Indiase smaakmakers. Deze keer hield ik me een stuk beter aan het recept dan een tijd geleden. 
• Een knapperige salade gebaseerd op een aantal salades uit Plenty more. Luciferreepjes rode biet, knolselderij en appel, plakjes radijs, verse dille en basilicum en maanzaad, sesamzaad, zonnebloempitten en gehakte amandelen. Erdoor een dressing op basis van citroensap en walnootolie. 

En als toetje ging ik een hele andere kant op. Ik maakte een Turks toetje van sliertjesdeeg - kataifa. Knapperige sliertjes deeg met een romige vulling van kaas, ruim besprenkeld met zoete siroop. Ik denk alleen dat ik het binnenkort nog een keer moet maken want de foto is niet echt wat. 

Kunefe

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - ovenschaal 20 bij 30 centimeter)

• 200 gram suiker
• 2 deciliter water
• 2 plakjes citroen
• rozenwater naar smaak
• 250 gram boter
• 500 gram kataifa (het sliertjesdeeg)
• 375 gram mozzarella (= 3 bolletjes)
• 1 bakje cottage cheese (200 gram)

Breng suiker, water en citroen aan de kook. Roer tot de suiker oplost en laat 3-4 minuten doorkoken. Laat de suikersiroop afkoelen en zet daarna in de koelkast of vriezer. De siroop moet goed koud zijn als je deze straks over het warme deeg giet. 

Smelt de boter zachtjes in een pannetje. Zet het vuur uit zodra de boter nagenoeg gesmolten is. De restwarmte laat alles verder smelten. 

Pak een grote, diepe kom. Knip het kataifadeeg in kleine stukjes boven de kom. Werk rustig zodat het niet alle kanten op springt. Wrijf de sliertjes los van elkaar. 

Snijd/hak snijd de mozzarella in hele kleine stukjes. Prak met een vork de cottage cheese en mozzarella door elkaar. 

Giet de gesmolten boter over de deegsliertjes en meng (met je handen) door elkaar zodat nagenoeg elk sliertje deeg bedekt is met boter. 

Verdeel de helft van het deeg over de ovenschaal. Verdeel hierover de kaas. Dek af met de rest van het deeg. Bak de kunefe op 175C in 30-40 minuten goudbruin. 

Voeg rozenwater naar smaak toe aan de afgekoelde siroop. Giet de koude siroop over de hete kunefe en snijd in stukjes. Eet direct. 

Aardbeienrabarberrozenlimonade

Niet de goede periode van het jaar om dit recept met aardbeien en rabarber te bloggen, maar dat zij zo. Ik was mijn vriezer aan het schoonmaken en toen kwam ik (weer) een bak met rabarbersap en een bak met aardbeiensap tegen. Bij een buurvrouw met een sapmachine had ik een tijd terug aardbeien en rabarber versapt en dat sap toen direct ingevroren. De familiebarbecue (eindelijk) was een goede gelegenheid omdat daar ook genoeg mensen geen alcohol dronken. Ik ging namelijk ook aperol spritz maken; in de vakantie in Duitsland zagen we dat heel vaak op de terrassen voorbij komen. De limonade maak je aan met bruiswater naar smaak; ongeveer half limonade, half koolzuurhoudend bronwater. Overigens met prosecco in plaats van bruiswater ook lekker. 

Aardbeienrabarberrozenlimonade

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 150 milliliter water
• 75 gram suiker
• 2 theelepels rozenwater
• 300 milliliter aardbeiensap (puur sap)
• 275 milliliter rabarbersap (puur sap)

Breng het water met de suiker aan de kook en roer zodat de suiker oplost. Laat een minuutje inkoken. Laat afkoelen en roer het rozenwater erdoor. 

Meng aardbeiensap, rabarbersap en rozenlimonade door elkaar. Proef. Eventueel kun je de smaak aanpassen door nog iets basterdsuiker (dat lost beter op) of citroensap erdoor te roeren. Fruit is nu eenmaal de ene keer zoeter dan de andere keer. Giet in een mooie fles. Bewaar in de koelkast. Ondanks dat het vruchtensap niet gekookt heeft, zou het toch wel een week goed moeten blijven als je netjes gewerkt hebt. 

Schenk een glas halfvol met de limonade en vul aan met bruiswater. 

Bramen-appelkuchen

Geïnspireerd door onze Duitse vakantie (Berlijn en de Baltische kust) maakte ik deze appel-bramenkuchen als toetje voor een recente thuisafgehaald-bij-mij-thuis. Want ja, die organiseer ik weer. Dat is wel iets dat ik de afgelopen anderhalf jaar gemist heb; de tafel vol met gezellige mensen waar ik lekker voor gekookt heb.   

Bramen-appelkuchen

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vorm 20 bij 30 cm)

• 150 milliliter melk
• 50 gram boter
• 50 gram suiker
• 8 gram droge gist
• 1 ei
• 350 gram bloem
• 500 milliliter melk
• 20 gr suiker
• 2 zakjes vanillesuiker
• 35 gram custardpoeder
• 1 theelepel vanille-extract
• 100 gram bramenjam (of bosvruchtenjam)
• 300 gram bramen
• 450 gram appelstukjes
• 150 gram koude boter in kleine blokjes (grootte van een doperwt)
• 200 gram bloem
• 2 theelepels kaneel
• 100 gram (riet)suiker

Maak eerst het gistdeeg. Verwarm hiervoor de 150 milliliter melk met de boter tot de boter begint te smelten. Laat afkoelen tot handwarm en roer dan de suiker en gist erdoor. Klop het ei erdoor.

Doe de bloem in de kom van een broodbakmachine samen met een snuf zout. Giet het melkmengsel erbij en kneed met het deegprogramma in ± 10 minuten tot een mooie deegbal. Leg de deegbal in een schone kom en dek af met een deksel/vochtige theedoek/plastic folie en laat ± 1 uur rijzen. 

Maak ondertussen de custardpudding. Breng hiervoor de 500 milliliter melk aan de kook. Roer in een kommetje het custardpoeder, de (vanille)suiker een een scheutje melk tot een klontvrij papje. Roer dit door de kokende melk en laat nog 1-2 minuten pruttelen. Laat afkoelen en meng het vanille-extract erdoor. 

Maak de fruitvulling: roer hiervoor de jam wat losser en meng de bramen en appels erdoor. Als je denkt dat de bramen erg zuur zijn, kun je eventueel wat suiker door het fruit mengen. 

Maak het kruimeldeeg: Meng hiervoor bloem, kaneel, suiker en koude boterblokjes in een kom door elkaar en wrijf met je vingers tot een kruimelig mengsel. 

Leg een stuk bakpapier (of bakfolie) op de bodem van de vorm. Verdeel het gistdeeg in een rechthoek hierover en laat (afgedekt) nog ± 30 minuten rijzen. 

Zet de oven aan op 175C.

Verdeel de pudding over het gistdeeg. Verdeel hierover het fruit. Dek af met het kruimeldeeg. Bak de appel-bramenkoek in ± 45 minuten gaar.

Vlierbloesemchampagne

Champagne klinkt heel chique en eigenlijk is dit mousserende zomerdrankje dat ook. Het is in elk geval een lekkere, licht-alcoholische bubbel die je niet snel ergens kunt kopen. Dus je moet zelf aan de slag. De vlier bloeit nu nog net, dus het kan nog even. Eenmaal gemaakt, blijft het lang goed. Misschien een leuk idee om tot kerst te bewaren? 

Ik heb nu al een aantal jaar vlierbloesemchampagne gemaakt. De bubbels ontstaan door de gisten die op het stuifmeel zitten. Je moet de vlierschermen dus zeker niet afspoelen. Een tikje uitkloppen om de beestjes te verwijderen is genoeg. Zelfs als je die mee laat gisten en er later uitzeeft, is er niet echt wat aan de hand, maar veel mensen vinden dat een vies idee. Niet elk jaar lukt het even goed en gaat het even snel. Hoe snel de gisting op gang komt, ligt heel erg aan het weer en dus hoe warm het is op de plek waar je de emmer of pan neer zet. Dit jaar ging het heel snel, maar toen was het ook tegen de 30 graden. Ik heb ook wel eens gehad dat ik een fles openmaakte en dat de champagne helemaal dood was. En ook als limonadesiroop was het niet echt lekker, dus dat werd helaas weggooien.

 
In recepten voor vlierbloesemchampangne wordt vaak gewaarschuwd voor de kans op exploderende flessen. Dat heb ik nog nooit meegemaakt, maar voor het geval dat tref ik wel wat maatregelen. Nadat de champagne gebotteld is, controleer ik na 6-7 dagen of er nog steeds druk op staat en laat ik wat gas ontsnappen. Dat doe ik door met mijn ene hand de kurk tegen te houden, met mijn andere hand de beugel open te klikken en zodra ik zie dat de champagne uit de fles dreigt te lopen de beugel weer dicht te klikken. Je moet de flessen ook niet helemaal tot de rand toe vullen, anders loopt het er bij deze controle direct uit. Voor de zekerheid zet ik de fles in de gootsteen zodat in het geval er toch wat uitstroomt, ik niet een heel aanrecht hoef schoon te maken. Als er in deze fase heel veel druk op stond, dan doe ik dit na een week nog een keer. Anders is 1 keer genoeg. De flessen bewaar ik dan in de garage in een kartonnen (wijn)doos, afgedekt met een handdoek. Voor het geval er dan toch een fles ontploft, blijft de ravage beperkt. 

Als basis gebruik ik een recept van Edwin Florès, maar ik maak een wat kleinere hoeveelheid dan hij en een tikje minder suiker. Ik kwam trouwens laatst een ander recept tegen dat verhoudingsgewijs een stuk minder suiker gebruikte. Dus volgend jaar ga ik nog wat minder suiker gebruiken dan dat ik nu opschrijf. 

Vlierbloesemchampagne

(± 3 liter)

• ± 10 vlierbloesemschermen (met veel stuifmeel)
• 2,75 liter water
• 600 gram suiker
• 2 citroenen (schoongeboend; liefst biologisch)

Pluk de vlierbloesem het liefst vroeg in de ochtend. Dan zit er het meeste stuifmeel op.

Verwarm ongeveer de helft van het water met de suiker in een grote pan en roer tot de suiker is opgelost. Het hoeft zeker niet te koken. Roer de rest van het water erdoor en laat afkoelen. Door maar een deel van het water te verwarmen en later koud water toe te voegen, is het mengsel weer sneller afgekoeld.

Pers de citroenen uit. Doe het sap, de uitgeperste schillen en de vlierbloesem in de pan. Roer met een schone lepel. Dek de pan af met een theedoek of zo en zet op een warme plek. Laat 3-6 dagen staan tot het begint te gisten. Soms ontstaat er wat schuim. Een beetje schimmel kun je er voorzichtig met een schone lepel af scheppen. Zeef de vlierbloesemchampagne in wording door een zeef, eventueel bekleed met een stukje kaasdoek. 

Maak beugelflessen (Ikea, Dille&Kamille, lege Grolschbeugelflesjes) goed schoon in een heet sodasopje. Spoel na met kokend water. Giet de champagne in de flessen tot ± 1 centimeter onder de smalle hals. Sluit af en controleer na 7 dagen de druk. Zie mijn opmerking in de intro. 

Voor het drinken goed koud laten worden. Voorzichtig openen want je wilt geen vlierbloesemchampagnefontein in je kamer. 

Ananaschutney

Wanneer we Indiaas eten komt er ook vaak een potje chutney op tafel. Meestal is dat zelfgemaakte mangochutney. Mangochutney associeer ik met Indiaas eten, en bij gehaktbrood "hoort" pruimen- of perenchutney. Toen ik laatst deze chutney met ananas maakte vroeg ik me af waar we die bij zouden gaan eten. Ik denk dat ie goed combineert met kip, maar uiteindelijk aten we 'm toch bij een bordje Indiaas. Dat was in elk geval lekker. 

Ananaschutney

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3-4 potjes)

• 600 gram ananas
• 350 gram ui
• 25 gram gember
• 1-2 rode pepers (of 1-2 theelepels sambal)
• 6 pimentbessen
• 6 kruidnagels
• 3 theelepels korianderzaad
• 1/2 theelepel zwarte peperkorrels
• 2 deciliter azijn
• 125 gram suiker

Was lege (jam)potjes en deksel af in een heel heet sodasopje. Spoel na met kokend water en laat omgekeerd uitlekken op een schone theedoek.

Snij (of hak) de ananas in kleine stukjes. Snipper de ui fijn. Rasp de gember. Hak de peper, als je die gebruikt, heel fijn. 

Maal piment, kruidnagel, koriander en zwarte peper in een specerijenmolen tot poeder. 

Doe alle ingrediënten in een pan. Breng aan de kook en laat 30 minuten zacht pruttelen. Afhankelijk van hoe sappig de ananas was gebruik je (een deel van de kooktijd) een deksel. De chutney moet niet heel nat blijven maar hij moet ook niet nu al droogkoken en aanzetten. Zet na de 30 minuten de staafmixer even kort in de ananaschutney en pureer grof. Het moet geen saus worden. Laat eventueel nog iets inkoken. 

Giet de hete chutney in de schone potten. Draai de deksels erop. 

Laat het liefst een weekje staan voordat je de chutney eet. Ongeopend zijn de potten zeker 6 maanden houdbaar, maar de meeste chutney die ik zelf maak is na 2-3 jaar ook nog prima eetbaar. Er verdwijnt wel eens een potje naar de achterkant van de plank. Eenmaal geopend wel in de koelkast bewaren en binnen 2-4 weken opmaken. 

Magnoliasiroop

Dat je van vlierbloesem siroop kunt maken, dat weten wel veel mensen. Maar van de bloemen van de magnolia kun je ook siroop maken. Ik zag het bij Yvette van Boven voorbij komen, en ik weet dat Estée ook magnoliasiroop maakt. Dus dat ging ik ook maar proberen. Dus op zoek naar een magnolia. Gelukkig was er een aardige buurvrouw uit de straat waar ik wat (mooi paarse) bloemen van haar boom mocht plukken. Het beste is het om in de ochtend open bloemen te plukken. 

Ik proefde ook al een stukje van de bloem omdat ik had gelezen dat je ze ook in salade's kunt verwerken of op zoet-zuur kunt inmaken. Bij het proeven was ik nog niet echt overtuigd. Volgens de informatie die ik had gelezen zou de smaak wel wat van gember weg hebben maar dat proefde ik er niet in terug. Ik vond het vooral "groen" smaken, niet echt lekker. 

Hoe maak je dan van de magnoliabloemen siroop? Een rondje googelen leverde een koude en een warme methode met veel varianten in de verhouding water en suiker. Ook de hoeveelheid magnoliabloemen ten opzichte van de hoeveelheid siroop varieerde enorm. Als je de siroop lang wilt bewaren, is een zoetere siroop beter. Zorg dan ook dat de fles brandschoon (heet sodasopje en nagespoeld met kokend water) is. 

Ik deed het volgende.

Magnoliasiroop

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - ± halve liter siroop)

• 4 deciliter water
• 200 gram suiker
• 6 magnoliabloemen
• 1/2 theelepel citroenzuur

Verwarm het water met de suiker en roer zodat de suiker is opgelost. Het hoeft niet heel heet gemaakt te worden. Laat afkoelen tot handwarm en doe dan de losgehaalde bloembladeren van de magnolia erin. Laat minstens 24 uur trekken. Zeef de magnolia eruit en breng de siroop aan de kook. Laat 1 minuut doorkoken. Voeg het citroenzuur toe. Giet de hete siroop in de brandschone fles en sluit af. 

Serveer met koud (koolzuurhoudend) water. 

Wat vond ik ervan? De siroop smaakte in elk geval een stuk beter dan het bloemblaadje. Ik moet eerlijk zeggen dat ik vlierbloesemsiroop lekkerder vind. Ik proefde nog steeds niet echt gember. Maar misschien moet ik het nog een keer proberen met een andere magnolia.

Aalbessen-paprika-chilichutney

Dit gaf ons weer nieuwe energie tijdens de uitgebreide sjoelsessie op 2e kerstdag. 

Aalbessen-paprika-chilichutney

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 1 pot van ± 300 milliliter

• 125 gram aalbessen
• 100 gram rode paprika
• ± 1 rode peper (afhankelijk van de pittigheid van de peper en jouw smaak)
• 1 deciliter azijn
• 100 gram geleisuiker 2:1

Maak een jampot met deksel brandschoon. Ik was de pot in een heet sodasopje en spoel na met kokend water en laat omgekeerd uitlekken op een schone theedoek. 

Pureer de aalbessen en wrijf door een zeef om de pitjes te verwijderen. Pureer dan nogmaals, maar pureer nu de helft van de paprika en peper mee. Hak de rest van de paprika en peper in hele kleine stukjes.

Doe de azijn en suiker in een pan en verwarm een klein beetje. Roer zodat de suiker oplost. Voeg dan de aalbessen-paprika-peperpuree en de stukjes paprika en peper toe. Breng aan de kook en laat 3 minuten borrelend koken terwijl je roert. 

Giet de chutney in de pot. Laat het liefst een week op smaak op komen voordat je de chutney gaat eten. 

Bramenketchup & bramenbarbecuesaus

Natuurlijk zijn er meer dingen aan te wijzen die onze zomer van 2020 kunnen karakteriseren maar als ik 2 dingen mag noemen zijn dat spareribs en bramen. En die 2 dingen kun je zelfs combineren. Manlief had heel enthousiast bramen geplukt dus wat maak je daar dan mee als je geen bramenjam of bramensap wilt maken? Ik brainstormde een beetje en kwam uit op bramenketchup. Bij het noemen van dat idee werd er niet echt enthousiast gereageerd, maar ik deed het lekker toch. Eerst maakte ik ketchup van de bramen en daarna gebruikte ik die ketchup weer in een bbq-saus. Misschien een beetje omslachtig om het in 2 stappen te doen. Maar de ketchup is nu eenmaal een ingrediënt in de bbq-saus die ik als basis nam. 

Je kunt de bbq-saus in brandschone potten bewaren en dan blijft het wel een tijdje goed. Maar omdat ik wat kleinere porties dan een jampot wilde hebben en geen kleine potjes meer had vroor ik de bbq-saus in kleinere porties in. 

Bij het bbq'en van de laatste 2 racks gebruikte ik deze bramenbbq-saus en daar werd erg enthousiast op gereageerd. Dus de bramenketchup (en bbq-saus) was dus best een goed idee. 

Bramenketchup

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - ± 700 milliliter)

• 600 gram bramen
• 1 rode ui, gesnipperd (100 gram)
• een scheutje water
• 3 centimeter gember, geraspt
• 15 witte peperkorrels
• 15 zwarte peperkorrels
• 1 theelepel korianderzaad
• 4 kruidnagels
• 3 pimentbessen
• 2 jeneverbessen
• 1/2 theelepel zout
• 60 milliliter azijn
• 60 gram suiker

Doe de bramen, ui en een scheutje water in een pan. Breng aan de kook, prak een paar bramen iets fijner zodat je wat meer vocht krijgt en laat op laag vuur met een deksel op de pan 30 minuten pruttelen tot de ui zacht is. Controleer af en toe of het niet aanbrandt. 

Maal peperkorrels, korianderzaad, kruidnagel, piment in een specerijenmolen fijn. Maal op het eind de jeneverbessen nog even mee. 

Pureer de bramen, voeg de gember, specerijen, zout, azijn en suiker toe en laat op laag vuur nog 20 minuten pruttelen. Roer af en toe. 

Giet de ketchup in brandschone potten of flessen als je de ketchup langer wilt bewaren. Als je de ketchup verder wil verwerken tot bbq-saus is een gewone pot of bak die je in de koelkast zet prima. 

Bbq-saus van bramen

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis) 

• 100 milliliter witte wijnazijn
• 80 gram bruine basterdsuiker
• 50 gram stroop 
• 50 gram honing
• 3 eetlepels rum
• 2 eetlepels worcestershiresaus
• 1 theelepel gemalen piment 
• 1/4 theelepel gemalen kruidnagel
• 2 theelepel gemalen zwarte peper
• 1/2 theelepel gerookt paprikapoeder
• 1/2 theelepel cayennepeper
• 2 theelepels mosterdpoeder
• 1/2 theelepel zout
• 700 milliliter bramenketchup

Doe alle ingrediënten, behalve de ketchup, in een pan. Breng langzaam aan de kook en roer zodat alles goed mengt en de suiker oplost. Voeg de ketchup toe. Breng langzaam aan de kook en roer geregeld. Pas op voor spetters. Laat op laag vuur ± 20 minuten pruttelen. Giet in gesteriliseerde potten of flessen of vries in. Als je van plan bent de bbq-saus binnen 2 weken op te maken is een gewone goed schone pot die je in de koelkast zet ook goed. De bbq-saus is wel het lekkerst als je 'm in elk geval een dagje de tijd geeft zodat de smaken goed op elkaar inwerken. 

Gember-pindakoeken

Oeps, te dicht tegen elkaar aangelegd. Dus geen ronde koekjes maar een soort vierkante koeken met afgeronde hoeken. Voor de smaak maakt het gelukkig niet uit. Het recept is voor ongeveer 16 koeken. Dat past dus niet echt op 1 bakplaat. Je kunt eventueel de helft van het deeg maken, maar dan heb je maar een half ei nodig. Dus dan moet je even nadenken waar je dat voor gebruikt; ik heb wel een paar tips: door gehakt, om de bovenkant van bladerdeeg mee te bestrijken, in de vulling van een hartige taart of gewoon in een omeletje. Of je vriest de helft van het deeg in en dan ben je een volgende keer snel klaar. Na het afkoelen kun je de koeken ook nog met chocolade bestrijken. Dan krijg je deze chocoladepinda(gember)koeken, waar dit recept stiekem gewoon een kopie van is. Voor door-de-week vond ik ze zo wel goed genoeg.

Gember-pindakoeken 

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - ± 16 stuks)

• 130 gram boter, in blokjes
• 130 gram witte basterdsuiker
• snuf zout
• 1 ei, losgeklopt
• 240 gram zelfrijzend bakmeel
• 125-150 gram ongezouten pinda's
• 5 gemberbolletjes, fijngehakt

Doe blokjes boter, basterdsuiker en zout in een kom en kneed met je handen door elkaar. Voeg ei toe en kneed door elkaar.
Zeef het bakmeel boven de kom en kneed dat ook door het deeg. Vorm een korte, dikke rol (± 7 centimeter doorsnee) van het deeg en pak in folie of een zakje of in een kom met deksel en zet een uur in de koelkast.
Bekleed de bakplaat met bakpapier of bakfolie.
Snijd het deeg in ± 16 plakjes. Duw niet te hard bij het snijden, want dan duw je de rol plat en krijg je geen ronde koeken. Vorm de plakjes eventueel weer iets bij.
Doe de pinda's en gember op een plat bord en breek zoveel mogelijk hele pinda's in tweeën. Druk elk koekje voorzichtig in de pinda's en gember en leg de koek daarna op de bakplaat.
Bak de koeken op 170C in ± 17 minuten lichtbruin.
Laat afkoelen op een rooster.

Blondies met gember

Snel iets lekkers bakken voor bij de koffie van het weekend. Toen ik er mee bezig was zag GZQ de gember en dat leek hem geen lekker idee. En mij leek het juist zo'n goed idee. Maar ja, flexibele moeder als ik ben liet ik de gember uit het beslag en strooide dat dan maar over de helft van de bovenkant. Dat werkte ook. En het was zeker een geslaagde combinatie. 

Blondies met gember

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - rechthoekige vorm van ± 18 bij 25 centimeter)

• 75 gram boter
• 125 gram witte chocolade 
• 3 eieren
• 100 gram suiker
• 100 gram bloem
• 8 gemberbolletjes (op siroop), fijn gehakt

Leg een stuk bakpapier op de bodem van de vorm. 

Ik gebruik deze chocoladedruppels. Als je een reep gebruikt, hak die dan eerst grof. Doe de boter en de chocolade in een hittebestendige kom. Hang deze op een pan met daarin een laagje bijna kokend water. Laat de boter en chocolade rustig smelten; roer pas tegen het einde. 

Klop de eieren met de suiker 1-2 minuten. Klop de bloem erdoor. Meng het boter-chocolademengsel erdoor. Meng tot slot de fijngehakte gember door het blondiebeslag. Verdeel over de vorm. 

Bak de gemberblondie in 30 minuten op 160C gaar. 

Vakantie-eten - Albanië 4 - trilece - cake met melk

De Italiaanse invloeden in de Albanese keuken zag je ook terug in de toetjes. Vaak stond er tiramisu op de kaart. Niet altijd even goed, maar GZQ als tiramisuliefhebber moest ze toch af en toe proberen. De 2e avond in het Rilindja waren er geen aardappels meer (dat snap je niet) maar die avond hadden ze wel toetjes. Prima ruil lijkt me. GZQ koos de tiramisu èn de cheesecake en was nadien een tikje misselijk. Ik had de tiramisu en manlief had iets lokaals. Na wat googelen kwam ik erachter dat het trilece heet. Dat betekent iets van 3 soorten melk. Het is inderdaad een dessert van in melk geweekte cake met karamel. Dit klinkt minder aantrekkelijk dan het smaakt. Ik vond de versie daar te zoet en te veel karamel, maar manlief was enthousiast.

Thuis maakte ik mijn eigen versie. Ik vond een aantal recepten maar onderling zaten er toch best wel verschillen in de hoeveelheden en verhoudingen. Ik destilleerde mijn eigen variant uit deze recepten. Sowieso maakte ik een veel kleinere hoeveelheid. Het is vrij machtig en ik denk dat het te zompig wordt als het te lang staat. Als je een karamelliefhebber kunt, kun je iets meer karamel maken. Deze hoeveelheid is net genoeg om de bovenkant van een dun laagje te voorzien. 
Of het een echt Albanees toetje is, daar durf ik mijn hand niet voor in het vuur te steken. Macedonië en Turkije hebben in elk geval ook hun eigen trilece's. Ga je wat verder uit de richting dan kom je in Spanje en landen in Zuid-Amerika ook vergelijkbare desserts tegen die dan cake tres leches heten. Daar gaat er ook nog vaak een laag slagroom op. Dat laatste is niet mijn ding.

Trilece - Albanees toetje van cake met melk

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 12 tot 16 stukjes)

• 3 eieren, gesplitst
• 100 gram suiker
• 2 theelepels vanille-extract
• 150 gram bloem
• 5 gram bakpoeder
• 225 milliliter slagroom (ongeslagen)
• 200 milliliter volle koffiemelk (evaporated milk)
• 225 milliliter (halfvolle) melk
• 1 zakje vanillesuiker
• 100 gram suiker
• 2 eetlepels water
• 25 milliliter slagroom (ongeslagen)
• 50 milliliter (halfvolle) melk

Leg een stuk bakpapier op de bodem van een rechthoekige (glazen) vorm van ± 18 bij 25 centimeter.

Doe de eiwitten in een brandschone kom en klop ze met de mixer stijf. Klop er in gedeelten de suiker door. Klop er dan snel de dooiers en het vanille-extract door. Zeef bloem en bakpoeder boven de kom en spatel dit luchtig door het beslag tot je geen droge bloem meer ziet. Probeer wel zoveel mogelijk lucht in het beslag te houden. Verdeel het beslag over de vorm en strijk glad. Bak de cake in 25-30 minuten op 175C gaar.

Laat de cake afkoelen en prik er met een spies gaatjes in. Doe dit ook aan de onderkant. Houd de cake nog even uit de vorm. 

Meng slagroom, koffiemelk, melk en vanillesuiker door elkaar en giet een kwart van dit mengsel in de vorm. Leg de cake weer terug en giet de rest van het melkmengsel gelijkmatig over de cake. Zet de cake minstens 2 uur in de koelkast. 

Doe 100 gram suiker met 2 eetlepels water in een pannetje met dikke bodem en laat op matig vuur heel rustig, zonder te roeren, karamelliseren. Als de suiker mooi goudbruin is, giet er dan voorzichtig de melk en slagroom bij en roer glad. Pas op, dit spettert, dus doe eventueel een ovenwant aan. Laat de karamelsaus afkoelen maar zorg dat deze nog wel goed vloeibaar is als je 'm over de bovenkant van de cake giet. Zet de trilece nog een uur in de koelkast. 

Snijd in kleine stukjes en serveer in een dieper bord. 

Bronnen:

de Albanese versie van myalbanianfood

de Turkse versie van turkishyummies

de Macedonische versie van macedoniancuisine

Vijgenjam met een tikje anijs

Misschien heb je nog geluk van de week en kun je voor € 4-5 nog een doos vijgen op de kop tikken op de markt. Een vijg is een kwetsbare vrucht, en voor deze prijs weet ik dat ze snel op moeten. De beste kunnen nog wel een paar dagen mee als je ze in de koelkast bewaart, maar de meeste moeten toch echt wel snel verwerkt worden. Ik maakte er toch maar weer een keer een favoriete jam mee. Weliswaar eten we minder brood bij het ontbijt en daarmee minder jam, maar zo'n pot is ook een leuk kadootje. 

Had ik trouwens bijna vijgenjam met komijn gemaakt. Ik vul mijn specerijenpotjes altijd bij uit een grotere zak die ik bij de toko koop en had ik het potje anijszaad bijgevuld met komijnzaad. Nu lijken ze best op elkaar, maar je ruikt toch wel degelijk verschil. Ik snap dus ook niet zo goed dat ik dat niet opgemerkt heb bij het vullen.

Vijgenjam met een tikje anijs

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 5 potten)

• 1 sinaasappel
• 1,2 kilo verse vijgen
• 2 theelepels anijszaad, heel iets fijner gevijzeld
• 500 gram geleisuiker 2:1

Maak de jampotten brandschoon. Ik boen de potten en deksels daarvoor in een heet sodasopje en spoel ze na met kokend water en laat ze omgekeerd op een schone theedoek uitlekken. 

Boen de sinaasappel schoon. Rasp er wat schil vanaf. Pers de sinaasappel uit en en vul aan met water tot 1,25 deciliter water. Doe vocht en rasp in een pan. 

Was de vijgen en snijd ze in kleine stukjes. Breng de vijgen aan de kook. Zet er heel kort de staafmixer in om het grof te pureren. Je moet wat stukjes overhouden. Voeg de geleisuiker en het anijszaad toe. Breng weer aan de kook en kook 4 minuten door. (Of zolang als de verpakking van je geleisuiker zegt.) Vul de potten met de hete jam en draai de deksel erop. 

Knapkoek (foodblogswap)

Waar ik vorige maand bijna op de laatste dag van de maand pas mijn gerecht voor de foodblogswap maakte, was ik deze maand heel snel. Als de verdeling is gemaakt, kijk ik altijd even snel op het aan mij toegewezen blog of ik daar wat mee kan of ik dat ik 'm echt moet doorspitten om iets te vinden wat in mijn kookplanning past. Deze keer hoefde ik niet lang na te denken. Ik kookte van de blog van Inge, en een van haar meest recente blogs was een koekjesrecept. Een streekkoekje uit Maaseik: knapkoek. Dat kende ik niet en mijn koektrommel was leeg, dus dat was een gemakkelijke keus. Ik heb er alleen geen eigen draai aan gegeven, want aan een authentiek streekkoekje ga je natuurlijk niet knutselen.

Het zijn heerlijke, knapperige koekjes geworden. Inge waarschuwt om echt maar een snuf kaneel door het deeg te doen, dus daar heb ik me braaf aan gehouden. Maar om eerlijk te zijn proefde ik het niet terug. Dus als ik de koekjes nog een keer zou bakken, zou ik er meer kaneel door doen. In mijn voorraadkast stond ook nog een zak parelsuiker. Ooit gekocht bij de Aldi; zo'n tijdelijk artikel. Hier vond ik wat meer informatie over de grootte van suikerkorrels. Mijn parelsuiker is denk ik P2, dus tussen een stoffen servet sloeg ik ze nog iets fijner met mijn vleeshamer. Zo kreeg ik mooie suikerkorrels op de bovenkant van de knapkoek.

O, en de koektrommel is nu natuurlijk al lang weer leeg. 

Knapkoek (foodblogswap)

• 125 gram boter, in blokjes
• 125 gram witte basterdsuiker
• 1 ei
• snuf kaneel naar smaak
• snufje zout
• 2 zakjes vanillesuiker
• 250 gram zelfrijzend bakmeel
• parelsuiker/greinsuiker om mee te bestrooien

Doe de blokjes boter en basterdsuiker in een kom en kneed met je handen door elkaar. Het is handiger om dit met 1 hand proberen te doen, omdat je straks nog andere dingen moet toevoegen. Of breek het ei alvast van te voren in een kommetje en weeg het bakmeel af. 

Voeg ei, kaneel, zout en vanillesuiker toe en kneed door elkaar. 

Zeef het bakmeel boven de kom en kneed dat ook door het deeg. Vorm min of meer een bal van het deeg en pak in folie of een zakje of in een kom met deksel en zet een uur in de koelkast. 

Bekleed de bakplaat met bakpapier of bakfolie. Rol het deeg hierop uit tot een plak van 3 millimeter dun. Snijd het deeg in de vorm die je de koekjes wilt geven, maar snijd het deeg niet helemaal door. Bestrooi met de parelsuiker en druk iets aan. 

Bak de knapkoek op 180C in ± 18 minuten lichtbruin. Haal de koek uit de oven en snijd nog een keer over de snijlijnen. Laat afkoelen en breek eventueel nog verder los als de koekjes nog een beetje aan elkaar vastzitten. Bewaar in een koektrommel.

Cakevierkantjes met frambozen en kokosmeringue

In het bakboek (Sweet) van Yotam Ottolenghi en Helen Goh staat een recept voor een Cake Louise met pruimen. Op foto's van andere Ottolenghi-adepten zag ik dat deze cake met enthousiasme gebakken werd. Omdat ik nog nooit gehoord ad van een Louise Cake, ging ik op zoek naar informatie. Een klein rondje google leerde mij dat het via de Britten in Nieuw-Zeeland terecht is gekomen, waar het toch wel als een traditioneel gebak wordt gezien. Er wordt daar meer gesproken over een bodem van shortbread, gemaakt van een kruimelig deeg. Wat mij dan verbaast is dat er wel ei door het deeg gaat. Shortbread is volgens mij gemaakt van boter-suiker-bloem in een vaste verhouding. Met ei wordt de bodem meer cake-achtig. Op de bodem komt een laag frambozenjam die weer wordt afgedekt met een laag meringue met kokos. 

Deze zoete vierkantjes zijn het lekkerst op de dag van het bakken. Als ze wat langer staan, zakt de meringue in en wordt het een beetje klef. 

Taartje met frambozen en kokosmeringue

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vierkante vorm van 20 bij 20 centimeter)

• 3 eieren
• 125 gram zachte boter
• 100 gram suiker
• 2 eetlepels melk
• 25 + 15 gram geraspte kokos
• 125 gram bloem
• 1 theelepel bakpoeder
• 250 gram frambozen
• 50 gram witte basterdsuiker
• mespunt maizena
• 1/2 theelepel azijn

Splits 2 eieren, waarbij je ervoor zorgt dat er geen eigeel bij het eiwit komt. Doe het eiwit in een brandschone kom en zet even apart.

Klop de boter met de suiker tot een romig mengsel. Klop er de 2 eidooiers en het hele ei door. Klop de melk erdoor. Meng er 25 gram kokos, bloem en bakpoeder door. 

Zet de oven aan op 180C.

Verdeel het beslag over de bodem van de vorm en strijk glad. Bak 15 minuten op 180C tot de bodem net gaar is. Maak ondertussen de meringue. 

Klop hiervoor de eiwitten (met schone kloppers) 2 minuten tot ze half stijf zijn. Klop er dan lepel voor lepel de basterdsuiker door tot je een mooi schuim krijgt. Klop er dan nog snel de maizena en de azijn door. 

Verdeel de frambozen over de cake. Verdeel het eiwitschuim over de frambozen en bestrooi met de 15 gram kokos. Bak nog 10 minuten tot de meringue (of eigenlijk de kokos) goudbruin kleurt. Gebruik eventueel een paar minuten de grill erbij. 
Laat afkoelen en snijd in 16 vierkantjes. 

Kataifideeg met ricotta en dragonsiroop - mysterybox

Na een lange pauze werd er weer een mysterybox bedacht binnen een Foodbloggersgroep op Facebook. Deze keer werd ie iets anders ingericht, maar de opdracht is nog steeds: wees culinair creatief met minimaal 3 van de 6 ingrediënten en verder producten die je in jouw basisvoorraad hebt. Een ruimere voorraadkast dus dan eerdere keren. Nu vind ik die laatste voorwaarde redelijk veelomvattend. Mijn voorraadkast is flink, en ik heb standaard echt veel dingen in huis. Niet alleen de basisvoorraad als bloem, eieren, melk, iets zuurs, zout, suiker, maar ook veel soorten noten, peulvruchten, granen, wortels, gepelde tomaten, mais, zoete bakdingen als cacao, chocolade en marsepein. Het leuke van de mysterybox vind ik de beperking, dus ik heb me wat terughoudend opgesteld.

De mysterybox bevatte de volgende ingrediënten:

• bavette
• cantharellen
• tijm
• arak
• vlierbloesem
• kataifideeg

Best lastig dus. Voor mij viel de bavette af. Dat is een mooi stuk vlees met veel smaak waar je zo weinig mogelijk mee moet doen. De enkele keer dat wij zoiets eten, is het met goede friet, een saus als béarnaise en wat salade of groente. Okay, ik had een soort van béarnaise kunnen maken waarin ik de dragon had vervangen door tijm. Verder was ik wat lui, en was ik niet naar de markt geweest, dus ook geen cantharellen. Ik had zelfs geen zin meer om naar de Lidl te fietsen om nog een tijmplantje te kopen toen ik aan de slag ging. Het kataifadeeg had ik namelijk wel in huis. Dat stond op mijn "nog-te-koken-lijstje". De mysterybox was op dit punt dus een goede inspiratie. 
Daar is het bij gebleven. Alhoewel ik met de dragon wel langs de mysterybox gescheerd heb. Dragon heeft namelijk iets van anijs. En arak is een sterke drank met anijs. Tenminste, zo ken ik het uit de kruiswoordpuzzels. Het verwarrende is dat er 2 (of zelfs 3) soorten sterke drank bestaan die arak heten. Uiteindelijk is dit recept dus geen mysteryboxgerecht geworden. 

Wat is nu kataifideeg? Het is een soort sliertjesdeeg. Het wordt veel in het Midden-oosten gebruikt in zoet gebak. Misschien ken je het van wat er naast de baklava ligt in de vitrine bij de Turkse bakker: een soort baklava maar dan ziet het eruit als het omwikkeld is met allemaal dunne draadjes. Een van de bekendere gerechten die er mee gemaakt wordt is künefe: Tussen 2 lagen kataifi komt een romige, neutrale kaasvulling. Na het bakken wordt het flink besprenkeld met een suikersiroop, vaak op smaak gebracht met rozen- of oranjebloesemwater. Die künefe is de inspiratie voor dit gerecht. Het pak kataifideeg dat ik kocht was vacuum verpakt. Je knipt het niet zomaar in stukjes en snel uit elkaar trekken lukte mij ook niet echt. Het kost wel wat tijd om alle sliertjes van elkaar los te wrijven. 

Kataifideeg met ricotta en dragonsiroop

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vorm van 15 bij 15 centimeter)

• 75 gram suiker
• 75 milliliter water
• 3 eetlepels verse dragon, grofgehakt
• 100 gram kataifadeeg
• 30 gram boter
• 125 gram ricotta

Breng de suiker met het water aan de kook. Roer zodat de suiker oplost. Voeg de dragon toe en kook nog 3 minuten tot de siroop iets dikker wordt. Laat helemaal afkoelen met de dragon erin. Zeef de dragonsiroop en bewaar in de koelkast. 

Knip het kataifideeg in kleine stukjes en wrijf alle stukjes van elkaar los zodat je allemaal kleine draadjes hebt. Doe in een kom. Smelt de boter, laat iets afkoelen en giet over het deeg. Meng de boter met je handen goed door het deeg. 

Verdeel de helft van het kataifideeg over de bodem van de vorm en druk aan. Verdeel de ricotta erover. Bedek met de andere helft van het deeg. 

Bak de soort van künefe op 180C in 30-35 minuten lichtbruin. 

Giet de koude siroop over het warme gebak. Laat even intrekken en snijd dan in stukjes.

Brownies met koffie en pecannoten

Zo, na al die salades wordt het wel weer eens tijd voor iets zoets. En wat voor iets zoets. Supersmeuïge brownies met een tikje koffie en lekkere pecannoten. Die hebben geen nadere aanprijzing nodig. 

Koffiebrownies met pecannoten

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vorm/ovenschaal ± 20 bij 25 centimeter)

• 130 gram gecondenseerde, gezoete melk (=1/3 blikje)
• 25 gram boter
• 150 gram pure chocolade
• 150 gram bruine basterdsuiker
• 1 theelepel oploskoffie
• 2 eieren
• 25 gram cacao
• 100 gram bloem
• 75 gram pecannoten

Leg een stuk bakpapier op de bodem van de vorm. 

Doe de boter, gecondenseerde melk, chocolade, bruine suiker en oploskoffie in een hittebestendige, grote kom. Zet deze bovenop een pan met een laagje bijna kokend water en laat alles smelten. Roer door elkaar en laat iets afkoelen. 

Klop in een kommetje de eieren los. Klop dit door het chocolademengsel. 

Meng cacao en bloem door het chocolademengsel.

Verdeel het beslag over de vorm. Duw de pecannoten in de bovenkant van de brownie.

Bak de brownie in 25 minuten op 170C gaar. Hij mag een tikje vochtig blijven. 

Pavlova met zelfgemaakte advocaat en mango

Bij de foodswap van februari viel mijn oog op de zelfgemaakte advocaat. Ik maakte toen toch de brownies, maar de advocaat bleef wel in mijn hoofd hangen.
Voordat ik aan de slag ging googelde ik eerst een aantal andere recepten. Dit was een leuke ingang tot de wereld van het zelf advocaat maken. Vooral de grote hoeveelheid reacties van iedereen die vindt dat zijn manier (of zoals zijn moeder of oma advocaat maakte) toch echt de lekkerste advocaat oplevert. In elk geval ontdekte ik iets nieuws: de advocaatmaker. Een hoge, dunne bus met een er precies inpassende klopper met gaatjes die je in een pan kunt zetten. Daar had ik nog nooit van gehoord, maar in de omgeving van Barneveld zul je die vast bij de kringloop tegen kunnen komen. De verhouding drank:ei(geel):suiker varieerde nogal. Het resultaat varieert dus ook van een wat een dunnere, schenkbare advocaat tot een dikke, romige vla-achtige advocaat. Ook de soort drank varieerde: wodka, inmaakbrandewijn, jenever. Ik ging voor de inmaakbrandewijn. De man bij de slijterij bekeek mij een tikje bevreemdend aan toe in om inmaakbrandewijn vroeg. Omdat inmaakbrandewijn meer suiker bevat dan jenever of wodka, was ik wel wat zuiniger met de suiker. Mijn advocaat was relatief vloeibaar.

Daarmee had ik dus een potje advocaat. Wat ging ik daar nu mee doen? Een lekker toetje werd het: een pavlova met mango en advocaat. Voor de pavlova keek ik even in een kookboek van Nigella. Ik weet niet voor wat voor een weeshuis zij pavlova maakte, maar 8 eiwitten (en de daarmee gepaard gaande 500 gram suiker) is echt heel veel. Ik gebruikte 3 eiwitten (en 180 gram suiker) en had een pavlova van toch wel 22 centimeter doorsnee waar je echt wel voor 8 personen een toetje mee had.

Pavlova met zelfgemaakte advocaat en mango

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

recept voor advocaat:

• 2 eieren
• 3 eidooiers (de witten gebruik je voor de pavlova)
• 1 zakje vanillesuiker
• 100 gram fijne kristalsuiker
• 250 milliliter inmaakbrandewijn

Boen een glazen pot goed schoon en spoel na met kokend water. Laat omgekeerd op een schone theedoek uitlekken. 

Klop eieren, eidooiers, vanillesuiker en kristalsuiker in een hittebestendige kom door elkaar. Het hoeft niet heel luchtig te worden maar de suiker moet wel oplossen. Meng de brandewijn erdoor. Zet de kom op een pan met daarin een laag bijna kokend water. Roer (en blijf roeren) tot het mengsel dikker wordt. Dat duurt wel even. De advocaat is goed als deze gebonden is en een dikte van dunne vla heeft. Haal de kom van de pan af. Zet de kom dan in de gootsteen waarin je een laag koud water hebt gedaan. Roer totdat de advocaat tot kamertemperatuur is afgekoeld. Giet de advocaat in de schone pot en bewaar in de koelkast. 

Je kunt de advocaat ook direct in een pan op laag vuur maken. Dat heb ik gedaan en dat werkte voor mij goed. Op deze manier is het helemaal belangrijk dat je goed roert omdat anders het onderste in de pan te gaar wordt en je een alcoholrijk, zoet roerei krijgt in plaats van een vla. 

recept voor pavlova:

• 3 eiwitten
• 180 gram fijne kristalsuiker
• paar druppels azijn
• 1 theelepel maizena
• 1 rijpe mango, in dunne plakjes

Zorg dat je kom en gardes vetvrij zijn. Veeg ze eventueel even af met een stukje keukenpapier met wat citroensap. Zorg ook dat er geen spoortje eigeel in het eiwit zit. Ook dat is vet, en vet voorkomt dat het eiwit stijf wordt.
Leg een vel bakpapier op de bakplaat en teken hierop een cirkel van 22 centimeter. 
Verwarm de oven voor op 180C
Klop de eiwitten stijf. Klop er dan in gedeelten de suiker door tot je een glanzend, dik schuim hebt. Klop met de laatste lepel suiker ook de azijn en de maizena mee. Verdeel het schuim in een laag over de cirkel waarbij je in het midden een lichte kuil creëert zodat de rand iets opstaand is. 
Zet de in de oven en verlaag direct de temperatuur naar 150C. Bak de pavlova in ± 1 uur tot deze een knappende buitenkorst heeft en een droge onderkant. De binnenkant mag nog een tikje kleverig zijn. Laat de pavlova in de oven afkoelen. Bewaar in een luchtdichte verpakking. 

Verdeel vlak voor het serveren de advocaat over de pavlova en bedek met de plakjes mango. De advocaat maakt het schuim snel zacht en dat is niet zo lekker dus doe dit echt pas vlak voordat je dit dessert gaat eten. 

Jam van aardbeien en mango

Aardbeien met toch wat meer beurse plekjes dan ik op het eerste gezicht had gezien en mango's die toch wat harder waren (en bleven) dan ik had gehoopt. Ik besloot maar om er jam van te maken. Deze keer gebruikte ik gewone suiker en een zakje gelier-fix 1:3 dat ik een paar vakanties terug in Oostenrijk of Duitsland had gekocht. In die landen is het zelf maken van jam veel meer bewaard gebleven en vind je ook bij de discountsupermarkten zaken als geleisuiker in het standaardassortiment. Hier vind je het soms. Ook andere hulpmiddelen zoals deze gelier-fix (zeg maar pectine met nog wat stofjes erbij) vind je gemakkelijk in de supermarkt.
Zonder dat zakje is dit preciese recept wat lastig te maken, maar onthoud de combinatie mango en aardbeien en pas dat toe in een aardbeienjamrecept waarbij je de helft van de aardbei vervangt door mango.

Jam van aardbeien en mango

(4 potten)

• 500 gram mango, in kleine stukjes (schoongemaakt gewicht)
• 500 gram aardbeien, in stukjes (schoongemaakt gewicht)
• 1 theelepel citroensap
• 350 gram suiker
• 1 zakje gelier-fix 1:3

Boen jampotten en bijbehorende deksels in een heet sodasopje schoon. Spoel ze na met kokend water en laat omgekeerd op een schone theedoek uitlekken. 

Als de mango nog erg hard is, begin dan met alleen de mango. Doe de mango in een pan en voeg 2-3 lepels water toe. Breng aan de kook en laat op laag vuur, met een deksel op de pan, een paar minuten pruttelen tot de mango wat zachter is. 

Zet er heel even de staafmixer is en pureer tot een grof mengsel. Voeg de aardbeien en het citroensap toe. 

Als de mango zacht is, kun je direct mango en aardbei door elkaar roeren en verwarmen en grof pureren.

Meng de gelier-fix met 2 eetlepels suiker en roer dit goed door het fruit, terwijl je dit aan de kook brengt. Roer dan de suiker er door, breng weer aan de kook en laat 3 minuten koken, terwijl je roert. (Of volg de aanwijzingen op het pakje gelier-fix.) Giet de hete jam in de potten, draai het deksel erop en draai de potten om. Laat ze 10 minuten omgekeerd staan. 

Flapjacks met kokos en cranberry's

Dit waren lekkere koekjes voor bij de koffie en thee. Dat mag ook wel met deze hoeveelheid suiker en boter en golden syrup. Dus een wauwelverhaal over dat haver gezond is, en dat daarom deze koekjes ook gezond zijn, dat doen we dus maar niet. Ze zijn wel snel gemaakt, want het is smelten en mengen met een lepel en dan in de oven. 

Alle kruimels die bij het snijden losraken, doe ik bij de cruesli in de trommel en eten we op die manier bij het ontbijt.

Flapjacks (havermoutkoek) met kokos en cranberry

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - voor 16-20 stukjes)

• 150 gram boter
• 100 gram rietsuiker
• 100 gram golden syrup
• snuf zout
• 100 gram havervlokken
• 150 gram havermout
• 50 gram geraspte kokos
• 75 gram cranberry's

Leg een stuk bakpapier of bakfolie op de bodem van een ovenschaal van ± 20 bij 30 centimeter. 

Smelt de boter, rietsuiker en golden syrup op laag vuur in een pan. Het hoeft niet te karameliseren, alleen te smelten. 

Roer zout, havervlokken, havermout, kokos en cranberry's goed door het boter-suikermengsel. Verdeel het over de vorm en duw goed aan met een spatel of lepel. 

Bak de flapjacks op 170C in ± 25 minuten goudbruin. Laat de koek in de vorm (hij is nog zacht), maar snijd al wel in stukken. Als de koek is afgekoeld kun je de stukken dan losbreken.