Vegan kip in de hoed

De puberzoon vond het niet zo'n goed idee om kip in de hoed te veganizen. Hij heeft natuurlijk wel een beetje gelijk want dan is het ook geen kip in de hoed meer. Nep-kip-in-de-hoed zullen we het dan maar noemen. 
Mij leek het wel een leuk plan voor als mijn veganistisch etende zus kwam eten. Dat deed ze aan het einde van de nationale week zonder vlees, dus ik kon mooi profiteren van de vette aanbiedingen in de supermarkten van allerlei veganistische producten. Heel veel moeite om van de kip-in-de-hoed een nep-kip-in-de-hoed te maken kostte het ook niet. Dit zijn de producten die ik gebruikte. Het viel mij op dat zelfs op het etiket van de pot kersen het veganlogo stond. Dan zijn toch gewoon kersen met een beetje suiker en conserveermiddel? Wat zou daar niet-plantaardig aan kunnen zijn?

Vegan kip in de hoed oftewel nep-kip-in-de-hoed

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - lasagneschaal, 4 personen)

• plantenmargarine en paneermeel voor invetten ovenschaal
• 10 plakjes bladerdeeg (ontdooid) (oa koopmans original is vegan)
• 1 eetlepel (koolzaad)olie
• 1 ui, gesnipperd
• 320 gram kipstuckjes (vegetarische slager)
• 2 teentjes knoflook, uitgeperst
• 1-2 theelepels sambal oelek
• 1 volle theelepel gemberpoeder
• 3 volle theelepels (lekker) kerriepoeder
• 4 gemberbolletjes, fijngehakt
• 200 gram haver fraîche
• 1 pot (700 gram) kersen, uitgelekt (= 350 gram kersen)
• 300 gram gare rijst

Vet de ovenschaal in met de margarine en bestrooi met paneermeel. 

Gebruik ± 7 plakjes bladerdeeg om de bodem en zijkanten te bekleden. Laat iets over de rand hangen want dat is straks makkelijker om de bovenkant dicht te maken. 

Verhit de olie in een hapjespan en fruit de ui een paar minuten tot deze lichtbruin begint te worden. Snijd ondertussen de kipstuckjes wat kleiner en bak die even mee. Voeg knoflook, sambal, gemberpoeder, kerriepoeder en gemberbolletjes toe. Schep nog een paar minuten om. Blus af met een klein scheutje water, doe kersen erbij en meng daarna de haver fraîche door de nep-kip&kersen. Proef en voeg zout naar smaak toe. Zet het vuur uit. 

Verdeel de rijst over het bladerdeeg in de vorm. Verdeel hierover de nep-kip&kersen. Vouw het overhangende bladerdeeg terug en gebruik de resterende plakjes om de bovenkant van de vegan kip-in-de-hoed dicht te maken. Bak de hartige taart op 190C in ± 45 minuten gaar en goudbruin. 

Geef er een (groene) salade bij. 

Kersen-amandelcake

Het is kersentijd. In onze omgeving zie je best wat kersenkraampjes langs de weg. Een week of zo geleden ging ik voorbereid op pad: met contant geld in mijn portemonnee. Op 2 verschillende plekken kocht ik kersen - 1 keer uit de automatiek en 1 keer van een kraampje. Bij elkaar 3,5 kilo kersen. Een deel namen we mee naar familie, maar het grootste deel aten we zo op. En ik gebruikte een portie in deze cake met kersen en amandelen. 

Kersen-amandelcake

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - rechthoekige vorm ± 20 bij 25 centimeter)

• 100 gram zachte boter
• 50 gram zonnebloemolie
• 150 gram suiker
• 3 eieren
• paar druppels amandelessence
• 25 gram gemalen amandelen
• 125 gram zelfrijzend bakmeel
• 250 gram kersen, ontpit
• 25 gram amandelschaafsel

Leg een stuk bakpapier (of bakfolie) op de bodem van de vorm. 

Klop boter, zonnebloemolie en suiker in ± 5 minuten tot een romig mengsel. Klop er 1 voor 1 de eieren door. Klop de amandelessence erdoor. Meng er tot slot het amandelmeel en het zelfrijzend bakmeel door. Verdeel het cakebeslag over de bakvorm en strijk de bovenkant glad. Verdeel de kersen over de bovenkant van de cake. Bestrooi met het amandelschaafsel. 

Bak de cake in ± 35-40 minuten op 170C gaar. 

Kersenkwarktaart

Al weer 2,5 jaar geleden verscheen het zoete bakboek van Ottolenghi, Sweet. Hoewel ik best wel een Ottolenghi-fan ben, staat dit boek (nog?) niet op mijn boekenplank. Ik heb het zelfs nog niet eens proberen te lenen van de bieb. Wel heb ik een flink aantal recepten in diverse kookbladen en blogs voorbij zien komen. En foto's van de eindresultaten. De gestreepte taart met zwarte bessen is een echte blikvanger. Dat leek me wel wat voor kerst, ook al had ik wel een beetje mijn twijfels over de meringue-botercrème. Daar ben ik niet zo'n fan van. Ik liet me vooral inspireren door het Ottolenghi-recept, het idee van de opgerolde cakestroken is natuurlijk breed toepasbaar. Zo'n hoge taart is natuurlijk gaaf om te zien, maar niet zo handig om te snijden, dus ik maakte 'm wat lager en breder. Superstrak werd ie niet, dat is niet mijn sterke kant. En om eerlijk te zijn, vond ik 'm wat zwaar op de maag. Mijn botercrème was iets geschift, maar ook al was die dat niet geweest, dan proefde het nog niet als een frisse vulling. De cake was een tikje massief, maar rolde gelukkig nog wel goed op. Dus al met al is het uiterlijk een goed idee maar over een wat minder zware vulling (die natuurlijk wel verticaal blijft staan) moet ik nog maar eens nadenken. Hoe die versie van de Ottolenghi-stripecake eruit zag kan ik niet meer laten zien. De foto kan ik nergens meer terugvinden. Dat is ook de reden dat deze post heel lang in concept heeft gestaan. 
Omdat ik toch een eigen foto van de streepjescake in deze blogpost wilde hebben, bakte ik nog een keer een gestreepte cake. Ik halveerde voor de cake het oorspronkelijke Ottolenghi-recept en dat leverde voor mij genoeg cake op om een kleine stripecake te maken. Voor de vulling maakte ik een frambozenmousse en ik werkte de buitenkant af met roze chocolade. Ook over deze cake ben ik nog niet enthousiast. We hebben 'm wel opgegeten hoor, maar de zoektocht naar een blikvanger, want dat blijven de streepjes natuurlijk wel, die ook erg lekker is, is nog niet klaar. 

Waarom vertel ik dit verhaal? De streeptaart had ik gemaakt met een kersenpuree uit de diepvries van de Sligro. Dat werkte wel heel handig. Met het restant moest ik altijd nog wat doen. En dat werd deze kersenkwarktaart. Die vond ik beter geslaagd dan de gestreepte taart.

Kersenkwarktaart

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - springvorm 22 centimeter doorsnee)

• 75 gram boter
• 75 gram suiker
• 1 ei
• 75 gram bloem
• 500 gram (gezoete) kersenpuree
• 3 theelepels gelatinepoeder
• 2 deciliter slagroom
• 500 gram kwark
• 35-50 gram suiker

Klem een stuk bakpapier tussen de bodem en rand van de springvorm. 

Klop de boter met de suiker romig. Klop het ei erdoor. Meng de bloem erdoor. Verdeel het beslag over de springvorm en strijk glad. Bak de cakebodem in ± 25 minuten op 175°C gaar. Laat afkoelen. 
Doe het gelatinepoeder met 3 lepels kersenpuree in een kommetje en laat een kwartiertje staan. Breng de rest van de kersenpuree tegen de kook aan. Roer telkens wat hete kersenpuree door het gelatinemengsel tot je het idee hebt dat de gelatine goed is opgelost. Dan kun je alles door elkaar mengen. 
Klop de slagroom stijf. 
Roer kwark en suiker door elkaar. Roer de kersenpuree door de de kwark. Proef of het zoet genoeg is, waarbij je bedenkt dat de (ongezoete) slagroom er nog door moet. Meng eventueel een klein beetje extra suiker door de kwark. Spatel de slagroom erdoor. Verdeel de kersenkwark over de taartbodem en laat minimaal 4 uur opstijven in de koelkast. 

Taart met frangipane van pistachenoten en kersen

Voor pistachenootjes blijf ik een zwak houden. Vroeger was het mijn favoriete ijssmaak, samen met citroen. Deze zomer ga ik weer een keer pistache-ijs maken. Dat heb ik nu aan mezelf toegezegd.
Het zijn ook luxe noten vind ik. Zeker als je ze gepeld en zonder velletje koopt, zijn ze een stuk duurder dan amandelen of hazelnoten. Daarom vind ik het jammer om ze zomaar ergens in te verwerken waar je dan wel een notig smaakje hebt, maar niet meer een pistachesmaakje. In deze taart gaat een spijsachtige vulling, frangipane, waar de pistachenoten echt tot zijn recht komen. Beetje jammer is dat de groene kleur bij het bakken verdween. 
Als je nog een paar weken geduld hebt, kun je deze taart met verse kersen uit eigen land bakken. Ik gebruikte kersen uit de diepvries. Ik vraag me af waar die vandaan komen. Er zitten namelijk echt joekels tussen, dat zijn gewoon bijna pruimen.

Taart met pistachefrangipane en kersen

(rechthoekige taartvorm van ± 12 bij 28 centimeter met losse bodem)

• 150 gram bloem
• 20 gram poedersuiker
• 90 gram koude boter, in kleine blokjes
• ± 2 eetlepels ijskoud water
• 100 gram pistachenoten
• 25 gram amandelen
• 1 ei
• 75 gram boter, gesmolten 
• 75 gram suiker
• 25 gram bloem
• 250 gram (diepvries) kersen

Leg een stuk bakpapier op de bodem van de vorm, vet de zijkanten in en bestuif deze met bloem. 

Meng de bloem, poedersuiker en boter in een keukenmachine tot kruim. Voeg 1 lepel koud water toe en draai kort tot het deeg samenkomt. Voeg eventueel nog een beetje water toe als het deeg te los blijft. Vorm een rechthoekige plak van het deeg en laat deze een half uurtje rusten in de koelkast.

Rol het deeg daarna uit tot een langwerpige, rechthoekige plak die groot genoeg is om de vorm te bekleden. Ik rol altijd uit op het bakpapier dat op de bodem komt. Leg het deeg in de vorm en prik met een vork gaatjes in de bodem. Leg een stuk bakpapier of bakfolie op het deeg en daarop een blindbakvulling. Bak de bodem 15 minuten op 170C met steunvulling en daarna nog 10 minuten zonder steunvulling. Verlaag de oventemperatuur naar 160C.

Terwijl de bodem voorgebakken wordt, kun je de frangipane maken. Maal hiervoor de pistachenoten met de amandelen fijn. Het hoeft niet zo fijn als amandelmeel te worden, een paar grove stukjes is niet erg. Klop het ei los. Meng er de suiker en gesmolten boter door en dan de gemalen pistaches en bloem. Verdeel deze pistachefrangipane over de voorgebakken deegbodem. Verdeel de kersen over de taart. Bak de taart nog ± 25 minuten op 160C. 

Cake met kersen, kardemom en witte chocolade

Vandaag moest deze cake in de Hello Kittyvorm gebakken worden. Niet het slimste idee want door de kersen in deze cake bleef de cake een beetje aan de vorm plakken. Hij is dus niet zo goed uit de vorm gekomen. Met het glazuur kon ik dat wel enigszins wegwerken en voor de smaak maakt dat gelukkig niet uit.

Cake met kersen, kardemom en witte chocolade

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• zaadjes uit 15 kardemompeulen, fijngevijzeld
• 200 gram zachte boter
• 200 gram suiker
• 4 eieren (op kamertemperatuur)
• 220 gram zelfrijzend bakmeel
• 150 gram kersen (pot, diepvries of in het seizoen vers)
• 50 gram witte chocolade, grof gehakt of als callets

Vet een cakevorm in  en bestuif met bloem of paneermeel.

Klop de boter met de suiker en kardemom 5 minuten met de mixer tot een romig geheel. Klop er 1 voor 1 de eieren door. 

Verwarm de oven voor op 160C. 

Snijd de kersen doormidden of als ze heel groot zijn in vieren. Leg op een schoteltje en zeef er een beetje van het zelfrijzend bakmeel over. 

Meng / spatel het zelfrijzend bakmeel kort door het beslag. Meng kersen en witte chocolade door het cakebeslag. Verdeel het beslag over de vorm. Bak de cake in ± 60 minuten gaar en goudbruin. Laat 10 minuten in de vorm afkoelen en stort dan op een taartrooster om verder af te laten koelen. 

Slof met kersen, amandel en limoen

Nu, in november, een recept met kersen? Ja, ik gebruikte in deze slof kersen uit de diepvries. Die smaken net iets anders dan kersen uit een pot, die je ook kunt gebruiken. Met verse kersen is deze kersenslof natuurlijk het allerlekkerst. Maar die zijn er nu even niet. Nou ja, even. Een hele tijd eigenlijk. Verse Nederlandse kersen zijn maar kort verkrijgbaar, in juni/juli. Deze kersenslof was zo lekker dat ik geen zin had om het recept pas dan te bloggen. In de kersenperiode maak je 'm natuurlijk wel met verse kersen. 

Deze hoeveelheid deeg is voor 2 sloffen. Je kunt het deeg goed invriezen. Dan is het een andere keer nog gemakkelijker. Inspiratie nodig voor een andere slof? Dit zijn er een paar die ik eerder gemaakt heb:

• Nu nog met gewone sinaasappels, in januari met bloedsinaasappels. Een slof met sinaasappel, pistache en meringue, die ik overigens in een ronde vorm maakte. Een bijna-slof zeg maar. 
• Een slof met appel, kaneel en meringue.
• De taart van sloffendeeg waar het allemaal mee begon: met kersen (ook uit een pot), kaneel en meringue.

Slof met kersen, amandel en een tikje limoen

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - slof van ± 25 centimer lang)

180 gram boter (kamertemperatuur)

200 gram witte basterdsuiker

2 gram zout 

1 eidooier (wit kun je invriezen, of samen met het halve ei van de frangipane in een omelet verwerken)

250 gram bloem

10 gram bakpoeder

100 gram gemalen amandelen

75 gram boter

75 gram suiker

1/2 losgeklopt ei

25 gram bloem

sap van 2-3 limoenen (± 75 milliliter)

15 gram suiker

5 gram custardpoeder

150 gram (diepvries)kersen, ontdooid

Snijd de boter in blokjes en doe ze samen met basterdsuiker, eidooier en zout in de kom van de keukenmachine. Meng door elkaar. Voeg bloem en bakpoeder toe en meng tot een deegbal. Je kunt ook een handmixer met kneedhaken gebruiken. Stop het deeg in een boterhamzakje en leg een uurtje in de koelkast. 

Verdeel het deeg in tweeën. Je hebt 1 deel nodig. Het andere deel kun je invriezen, nog een paar dagen in de koelkast bewaren of je maakt 2 sloffen.
Klop de amandelen, boter, suiker, ei door elkaar. Meng de bloem erdoor.
Warm de oven voor op 170C.
Rol het deeg op een stuk bakpapier uit in de vorm van de bakvorm. Leg dit op de bakplaat. Verdeel het amandelmengsel (=frangipane) over het deeg en laat rondom een centimeter vrij. Zet de vorm om het deeg. Bak de sloffenbodem in 30-35 minuten gaar en goudbruin. Laat afkoelen.
Maak de limoencrème terwijl de bodem gebakken wordt. Roer hiervoor de suiker en het custardpoeder met een scheutje water tot een papje. Breng het limoensap aan de kook. Roer het custardpapje door het limoensap en laat 1 minuut op laag vuur pruttelen. Laat de pudding afkoelen terwijl je af en toe roert. 
Verdeel de limoencrème over de slof. Verdeel hierover de kersen.
De kleurige meringuetoefjes maakte ik voor een andere taart waarbij ik heel wat overhield. Dus die versieren nu een heleboel taarten. 

Courgettecake met kardemom en kaneel en rozenmascarpone

Op een erg warme, zomerse middag liep ik - samen met een groepje leuke foodbloggers - achter Edwin aan door het Beatrixpark in Amsterdam. We gingen wildplukken*). Nou ja, veel geplukt werd er niet, maar ik heb wel veel opgestoken over een boel planten en bomen waarvan je delen gewoon kunt eten. Binnenkort maar een rondje door de uiterwaarden, het Sonsbeekpark, park Immerloo en de diverse plantsoenen maken om te kijken of ik planten herken.

De middag eindigde bij restaurant As - in datzelfde park - met lekkere gerechten waarvoor de thee tot inspiratie leidde of zelfs in verwerkt was. Langoustine met een tomatensaus met daarin de kaneel&kardemom. Lamsvlees en boontjes en augurk die gepickeld was in zoetzuur met de gember&kurkumamix. Toe lavendelijs met perzik en een siroop met kamille. Daarbij dronk ik natuurlijk de bijbehorende thee. Zelf was ik het meeste benieuwd naar de lavendel-kamille. Zo'n grote fan ben ik niet van lavendel en zeg je kamille dan denk ik muf. Aangenaam verrast was ik. Licht en bloemig. Het doosje dat ik meekreeg komt dus wel op hier. Overigens eindigde die middag ook met zomerse hoosbuien.

Het plan de volgende dag was om de thee- en wildplukinspiratie in een gerecht om te zetten. Toen ik naar de stad fietste zag ik in een flits iets staan waarvan ik dacht dat dat wel eens een wilgenroosje kon zijn. Dat zou mooi zijn omdat Edwin daar een leuk verhaal over vertelde. Van de licht gefermenteerde en daarna gedroogde bladeren kun je thee maken. In Oost-Europa gebeurt dat nog steeds. Ook de bloem kun je eten. Ik plukte 1 kleine stengel. Thuis controleerde ik met behulp van een aantal site's of het inderdaad wilgenroosje was. Sinds een biologiewerkstuk van GZQ heb ik daar wat handigheid in gekregen.... Mijn conclusie was dat het om het harig wilgenroosje ging. Daarover vond ik tegenstrijdige informatie op internet. De ene bron gaf aan dat je het gewoon kon gebruiken als het wilgenroosje, maar een andere gaf aan dat het niet zo goed voor je zou zijn. Uiteindelijk heb ik het drogen maar laten zitten, maar de bloemen wel gebruikt voor op de taart. Overigens heeft het wilgenroosje wat smaak en plantenfamilie niet iets met rozen te maken. Dus mijn gebruik van rozenwater is puur een taalkundige uitwerking van de inspiratie.

Als je makkelijk wilt doen, kun je in plaats van kardemom en kaneel ook de inhoud van een zakje thee gebruiken. De verhouding kaneel-kardemom is dan iets anders, maar het is alleen kaneel en kardemom wat je toevoegt, verder niets. 

Bij deze taart drink je natuurlijk een kopje Celestial organics - kaneel & kardemom.

Courgettecake met kardemom en kaneel en rozenmascarpone

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 2 springvormen 14 centimeter doorsnee)

• 15 kardemompeulen
• 125 gram boter
• 50 gram Griekse yoghurt
• 175 gram suiker
• 1 theelepel kaneel
• 3 eieren
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• mespunt baking soda
• 150 gram geraspte courgette, iets uitgeknepen
• 250 gram mascarpone
• 100 gram roomkaas
• 1/4-1/2 theelepel rozenwater
• 50 gram poedersuiker
• 150 gram kersen, ontpit en gehalveerd
• eventueel verse (onbespoten) rozenblaadjes als versiering

Gebruik 2 springvormen met een diameter van 14 centimeter. Klem een vel bakpapier tussen de rand en de bodem van de springvormen. 

Breek de kardemompeulen open in de vijzel en peuter de zaadjes eruit. Vijzel de zaadjes fijn of gebruik een specerijenmolen. 

Verwarm de oven voor op 170C. 

Klop de boter, yoghurt, suiker, kaneel en kardemom tot een romig mengsel. Klop er 1 voor 1 de eieren door.  Meng zelfrijzend bakmeel en baking soda door het beslag. Spatel er als laatste de geraspte courgette door. 

Verdeel het beslag over de 2 springvormen en strijk de bovenkant glad. Bak de cakes in ± 40 minuten gaar. 

Laat de cakebodems afkoelen. Haal ze uit de vorm en snijd ze horizontaal doormidden. 

Meng de mascarpone, roomkaas en poedersuiker. Voeg een beetje rozenwater toe en proef. Als je het nu al goed naar rozen vindt smaken laat je het hierbij. Anders voeg je nog een beetje extra rozenwater toe. Laat de vulling nog een uurtje opstijven in de koelkast voordat je 'm verwerkt. 

Leg 1 plak cake op een mooie schaal. Verdeel hierover iets meer dan een kwart van de rozenmascarpone. Leg hierop weer een plak cake en verdeel vervolgens weer iets meer dan een kwart van de vulling erover. Verdeel hier de halve kersen over. Leg hierop weer een plak cake en vervolgens weer een laag mascarponevulling. Dek af met de laatste cakelaag. Smeer de laatste vulling over de bovenkant. Versier de bovenkant eventueel met wat rozenblaadjes. 

*) het wildplukken werd georganiseerd door Kroonophetwerk op uitnodiging van Celestial Seasonings ter gelegenheid van de introductie van hun biologische "theeën". 3 van de 4 van deze smaken mogen eigenlijk geen thee heten, want deze bestaan voor 100% uit gedroogde kruiden en specerijen. Er zit geen kruimel thee in. 

Gestoomde chocoladepudding met kersenjam

Warm, zoet, kleverig. Dat hoort een steamed pudding te zijn. De vertaling naar het Nederlands met stoompudding is niet helemaal juist. Bij pudding denken wij meer aan griesmeelpudding, vanillepudding en dergelijke. In elk geval iets op melkbasis. De Engelsen gebruiken het woord pudding voor al hun toetjes. Een beetje zoals in het oosten en noorden van Nederland het woord "pap" gebruikt wordt. Een steamed pudding is meer een soort cake.

Ik maakte ze wel eerder. Bijvoorbeeld deze met sinaasappel en kokos. Daar zie je ook de vorm die ik eerder gebruikte. Ik denk dat die van aluminium gemaakt was. Dat is best raar materiaal voor de soort puddingen die je in deze vorm maakt. In veel recepten voeg je iets zuurs toe aan de saus als tegenwicht voor het hele zoete. Maar aluminium kan daar niet zo goed tegen. Na een aantal jaar heb ik mijn vorm dan ook weggedaan. Aan de gestoomde puddingen kwam een metalig bijsmaakje te zitten.

Op zoek naar een andere vorm dus. Degene die ik had wilde ik niet weer hebben. Inmiddels is de vorm er ook van ander materiaal. Omdat ik toch uitbreiding voor onze kerststal kocht, heb ik deze puddingvorm gekocht. Deze gestoomde chocoladepudding met kersenjam kreeg de primeur om in de nieuwe vorm gemaakt te worden.

De pudding kwam goed uit de vorm. Ik had alleen iets meer beslag kunnen maken, of hij had beter moeten rijzen. Ik ben wel benieuwd hoe lang deze goed blijft en of het zwarte laagje meer een dun laagje blijkt te zijn, en er toch weer een metaalsmaak gaat ontstaan. Het liefst zou ik een glazen tulbandvorm (dus wel met het gat in het midden) met een deksel willen hebben. Die deksel mag van mij wel van plastic zijn. Glas op glas is misschien lastig zo sluitend te maken dat het goed dicht blijft zitten. Tot nu toe is mijn zoektocht nog niet ten einde. Ik heb ook wel gegoogeld en in de US heb ik wel glazen tulbandvormen gevonden, maar die hebben geen deksel. Voor een stoompudding is dat wel erg handig. Alternatief is dat je zo'n deksel van bakpapier met een dubbele vouw maakt. Dus in het geval dat iemand een glazen tulbandvorm met deksel vindt, houd ik mij aanbevolen.

Gestoomde chocoladepudding met kersenjam

recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vorm met inhoud van 1 liter

• 200 gram kersenjam
• 2 eieren
• 125 gram boter
• 100 gram dadelstroop
• snuf zout
• 2 eetlepels melk
• 1 theelepel bakpoeder
• 120 gram zelfrijzend bakmeel
• 30 gram cacao
• 50 gram pure chocolade, grof gehakt (of chocoladedruppels)

Vet de vorm in met een beetje boter en bestuif met bloem. Roer de jam wat losser en lepel voorzichtig op de bodem van de vorm. Knoei niet op de zijkanten.
Splits de eieren. Zorg dat er geen spoortje eigeel bij het wit komt. Klop het eiwit in een brandschone kom stijf. Zet even apart.
Klop de boter met de dadelstroop tot een romig mengsel. Klop de eidooiers erdoor. Klop dan de melk erdoor. Zeef het zelfrijzend bakmeel, de cacao, het bakpoeder en het zout boven de kom. Meng voorzichtig door elkaar om te voorkomen dat de bloem overal heen stuift. Als het redelijk gemengd is, kun je de mixer weer gebruiken om verder te mengen. Meng als laatste met een spatel het stijve eiwit en de chocoladedruppels door het beslag. Verdeel het beslag gelijkmatig over de vorm. Doe de deksel op de vorm en zet de vorm in een grote pan. Giet er zoveel kokend water bij dat de vorm voor ± 3/4 deel in het water staat. Doe een deksel op de pan en laat de stoompudding op laag vuur 2 uur zacht pruttelen. Controleer tussentijds het waterpeil.
Keer de pudding op een bord om zodat de jam over de bovenkant van de pudding stroomt. Eet warm.

Dropijs & chocoladeijs met kersen en salie

Toen het zo warm weer was in september haalde ik mijn ijsmachine weer eens tevoorschijn. Als eerste maakte ik dropijs. Eigenlijk was het perzikijs met dropsmaak. Die combinatie kwam doordat ik èn perziken had die een beetje hard waren èn heel graag mijn dropplant in een recept wilde gebruiken. Dat ijs was wel aardig, maar meer geschikt om granita van te maken die je dan als extra accent op een ander toetje doet. Manlief had ook zoiets van " kun je niet gewoon ijs maken, iets met chocolade, of je bitterkoekjesijs?" Soms helpt het om te zeuren, want ik maakte daarna mijn sorbetijs van chocoladedat echt naar chocolade smaakt. Ik geef het recept hier maar weer. De hoeveelheid suiker is inmiddels een stuk verminderd. Bij het ijs maakte ik warme kersen. Daar ging dan wel een blaadje ragfijn gesnipperde salie door. Toch nog even iets anders dan anders.

Chocoladesorbetijs met kersen en salie

• 1/2 liter kokend water
• 210 gram suiker
• 85 gram cacao
• 65 gram pure chocolade 
• klein potje kersen op sap (360 milliliter)
• beetje maizena
• 2 blaadjes salie, ragfijn gesneden

Doe de suiker, cacao en chocolade in een hittebestendige kom. Giet er het kokende water over en roer tot je een glad mengsel hebt. Laat dit afkoelen tot kamertemperatuur. Roer af en toe. Zet dan een paar uur in de koelkast om goed koud te laten worden. Een nacht en een dag is ook prima, dus bereid dit mengsel eventueel de avond voor dat je het ijs wilt eten voor. 
Draai in een ijsmachine ijs van het koude chocolademengsel. Zet het daarna nog 2-3 uur in de vriezer om goed hard te laten worden. 

Doe voor de kersen met salie de kersen met het sap in een klein pannetje. Breng aan de kook. Roer de aangemaakte maizena door het kersennat om het te binden. Meng de salie erdoor. 

Geef de kersen warm bij het chocoladeijs. 

met op de achtergrond de dropplant

Dropijs

• 400 gram perziken
• 40 gram suiker
• 20 gram glucosestroop
• 2 deciliter water
• 6 blaadjes dropplant
• 1 eiwit, bijna stijf geklopt

Schil de perziken, snijd ze in schijfjes en doe ze in een pan. Doe suiker, glucosestroop en water erbij en breng aan de kook. Laat een paar minuten pruttelen. Als de perzik wat hard was (zoals bij mij het geval was) laat het dan zeker 10 minuten zacht koken. Zet het vuur uit en doe de blaadjes van de dropplant erbij. Laat een kwartier trekken en vis ze er dan uit. Pureer de perziken met het vocht tot een gladde puree. Laat afkoelen en daarna in de koelkast goed koud worden. 

Draai er in de ijsmachine ijs van. Als het mengsel halfhard is, meng er dan het eiwit door. Dat zorgt voor een iets luchtiger structuur. 

IJshoorntjes

Tot slot nog de leuke wafelhorentjes. Die maakte ik in mijn wafelijzer. Gekocht om stroopwafels mee te maken, maar je kunt er ook oubliewafels in maken. Er zit ook een hoorntjesvorm bij. Bij de 6e wafel had ik toch redelijk de slag te pakken. Het beslag maakte ik door 1 eiwit, 30 gram poedersuiker, 30 gram zachte boter en 20 gram bloem door elkaar te kloppen tot een redelijk vloeibaar beslag. Ik haalde er 6 wafels uit. Zodra je de wafel uit het apparaat haalt, moet je de wafel om de vorm rollen. In afgekoelde vorm behoudt de wafel zijn hoorntjesvorm. De hoorntjes waren lekker knapperig. Maar ook zo bros dat je het niet als ijshoorntje op de traditionele manier kunt gebruiken. De wafel is dan voordat je 3 happen ijs hebt genomen al helemaal zacht geworden. 

Amandelcake met kersen

Verse, dikke, paarse kersen. Eigenlijk zijn ze te lekker om ergens in te verwerken. Maar als je een handje over hebt, bak dan deze cake met kersen en amandel. De kersenjam erdoor is omdat ik de koelkast een beetje aan het opschonen ben. Als je dat niet hebt, gebruik dan 50 gram suiker meer. Deze cake is trouwens vers het lekkerst. Je kunt wel plakjes in de vriezer bewaren. Dan heb je straks, als er geen verse kersen meer zijn, nog een klein beetje het idee van verse kersen. 

Amandelcake met kersen

• 125 gram suiker
• 100 gram zachte boter
• paar druppels amandelextract
• 3 eieren
• 100 milliliter yoghurt
• 100 gram kersenjam
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 200 gram kersen, ontpit

Vet een cakevorm in en bestuif met bloem. 

Klop de suiker met de boter en het amandelextract in een paar minuten tot een romig mengsel. Proef eventueel nu al of je met de hoeveelheid amandelextract in de goede richting zit. 

Verwarm de oven voor op 175C. 

Klop er 1 voor 1 de eieren door. Klop de yoghurt en de kersenjam erdoor. 

Meng dan het zelfrijzend bakmeel erdoor. Schep als laatste de kersen door het beslag. 

Verdeel het beslag over de cakevorm en bak de cake op 175C in ± 50 minuten gaar. 

Bietencake met kersen en chocolade

Hollandse kersen.....Wij wonen op een plek met best veel kersenkwekers in de buurt. Toen GZQ nog achterop de fiets zat, gingen we op zaterdag wel een stuk fietsen en kochten onderweg bij een stalletje aan de kant van de weg een kilo kersen die we dan lekker opsnoepten. Dat is er dit jaar nog niet van gekomen en zal ook wel niet gebeuren. Om GZQ mee te krijgen op een fietstocht is bijna onmogelijk. Maar ja, eigenlijk kan hij ook wel alleen thuis blijven. Verder werkt het weer niet altijd even goed mee. Niet alleen voor het fietsen, maar ook voor de kersen. Wat ik zo gehoord heb, is het niet zo'n goed kersenjaar. Eerst was het te koud en nu is het te nat. Dus ik zal het met Griekse kersen moeten doen. Gewoon een paar voor op de cake, omdat het zo mooi is. De kersen in de cake kun je ook vervangen door kersen uit een pot of uit de diepvries, maar voor bovenop zou ik dan amarenakersen gebruiken. Die hebben ook dat donkere en glimmende kersenrood. 

mooi paarsrood beslag

Bietencake met kersen en chocolade

• 250 gram rauwe bietjes
• 150 gram zachte boter
• 150 gram suiker
• 3 eieren
• 50 milliliter yoghurt
• 30 gram cacao
• 150 gram zelfrijzend bakmeel
• 1/2 theelepel baking soda
• 100 gram kersen, ontpit en gehalveerd
• 150 gram kersenjam
• 100 gram pure chocolade
• paar kersen als garnering

Vet een cakevorm in met wat boter en bestuif met bloem. Leg een velletje bakpapier op de bodem. Schil de bietjes en rasp ze fijn in een keukenmachine. 

Verwarm de oven voor op 180C.
Klop de boter met de suiker tot een romig mengsel. Voeg 1 voor 1 de eieren toe en klop goed na elk ei. Meng de yoghurt erdoor. 

Zeef de cacao, het bakmeel en de baking soda boven de kom en meng door het beslag. 

Meng als laatste de geraspte bietjes door het cakebeslag. Verdeel de helft van het beslag over de vorm en schep hierop de kersen. Dek af met de andere helft van het beslag. Bak de cake in een oven van 180C in ± 55 minuten gaar. 

Laat de cake een half uurtje in de vorm afkoelen en stort dan op een rooster om verder af te koelen.

Snijd de afgekoelde cake horizontaal doormidden. Besmeer de onderste helft met de kersenjam en dek af met de bovenste helft. 

Doe de chocolade in een hittebestendige kom en hang boven een laagje bijna kokend water. Laat de chocolade smelten. 

Zet de cake op het rooster en zet dat boven een groot bord. Giet de gesmolten chocolade over de cake. Duw een paar mooie kersen als garnering in de zachte chocolade. Laat de chocolade hard worden. 

Tiramisu met kersen en rozenthee

Meestal is mannetje Q niet zo blij als ik afwijk van de standaardtiramisu. De varianten met aardbeien of met passievrucht vindt hij niet zo'n succes. Ik wel, dus ik maak ze gewoon. Dus ik was best verbaasd dat hij behoorlijk enthousiast over deze variant met kersen was. 

Toen ik deze tiramisu maakte zat ik een beetje met de vraag of ik de lange vingers wel of niet in koffie ging dopen. De kersen en kersenlikeur en het amandelschaafsel wilde ik sowieso gebruiken. Ik was nog niet uit over de combinatie van kersen en koffie. Toen zag ik ineens weer het mooie doosje met rozentheezakjes staan en besloot ik die te gebruiken. Met succes. 

Tiramisu met kersen

(schaal ± 16 bij 22 centimeter)

• 1 zakje rozen-vanillethee (Dilmah)
• drupje rozenwater
• 2 eieren
• 80 gram witte basterdsuiker
• 4 eetlepels kersenlikeur
• 250 gram mascarpone
• 200 gram lange vingers
• 40 gram pure chocolade, fijngehakt
• 250 gram kersen, ontpit en gehalveerd
• 25 gram amandelschaafsel

Zet van 2,5 deciliter kokend water en het zakje rozen-vanillethee sterke thee. Roer er een drupje rozenwater door. 

Splits de eieren. Doe de eiwitten in een vetvrije kom en klop ze stijf. 

Klop de eidooiers met de suiker in een paar minuten tot een dik mengsel. Klop de kersenlikeur erdoor. Klop de mascarpone door de vla. Spatel het stijfgeklopte eiwit erdoor. 

Doop de helft van de lange vingers in de thee en leg ze op de bodem van de schaal. Verdeel de helft van de vla erover. Verdeel de kersen erover en bestrooi met de chocolade. Doop de andere helft van de lange vingers in de thee en leg op de vla. Verdeel de rest van de vla erover en strijk glad. Laat minimaal een nacht in de koelkast staan om ervoor te zorgen dat de lange vingers wat zachter worden en de smaken goed intrekken. Bestrooi vlak voor het serveren met het amandelschaafsel.

Kleverige spekreepjes in kersensaus met watermeloen-rode biet-salsa en courgetti - mysterybox

Gepikt van het programma Masterchef is er met enige onregelmatigheid een mysterybox-uitdaging binnen een facebookgroep voor foodbloggers. Uit de aangeleverde ingrediënten worden er 6 getrokken. Met minstens 3 van deze ingrediënten en nog wat basisingrediënten zoals bloem, eieren, specerijen, olie mag er dan creatief gekookt worden. In de mysterybox zaten deze keer:

• courgette
• kersen
• peultjes
• watermeloen
• spek (in alle mogelijke vormen)
• bietjes

Met uitzondering van de peultjes gebruikte ik de hele inhoud van de mysterybox. Met de courgette ging ik helemaal mee met de trend van spiralizen en geen tarwe eten. Nu heb ik niet zo'n mooi groentenslijper om spiraalvormige sliertjes van courgette mee te maken, maar wel een juliennesnijder. Dat werkte ook prima. Op die manier had ik nog een extra ingrediënt uit de box verwerkt. 

Kleverige spekreepjes in kersensaus met watermeloen-rode biet-salsa en courgetti

• 150 gram kersen
• 1 steranijs
• 1 theelepel rijstazijn
• 1 theelepel bruine basterdsuiker
• zout
• zwarte peper
• snufje chiliflakes
• 200 gram speklapjes
• 1 gaar rood bietje (± 125 gram)
• schijf watermeloen (± 125 gram)
• 6 blaadjes basilicum
• 1 kleine courgette (± 250 gram)
• 4 eetlepels zonnebloemolie

Ontpit de kersen. Pureer ze in een klein keukenmachine of met de staafmixer. Doe de kersenpuree met de rijstazijn, basterdsuiker, zout en peper naar smaak, chiliflakes en steranijs in een klein pannetje. Breng aan de kook en laat op laag vuur 5 minuten pruttelen. 

Snijd de speklapjes in reepjes van 1 centimeter. Doe ze in de saus en laat 6-8 minuten pruttelen. Schep de spekreepjes in een zeef, laat ze uitlekken en dep nog wat droog. Vang de saus op. Gooi de steranijs weg. 

Snijd de watermeloen en biet in kleine blokjes. Knip de basilicum in dunne reepjes en meng met de watermeloen en biet. 

Rasp de courgette in lange, dunne sliertjes of draai er met een of ander keukengadget spiralen van. Breng een halve liter water aan de kook in de waterkoker. Doe de courgette in een kom of pan en overgiet met het kokende water. Laat 1-2 minuten staan en giet dan af. 

Verhit de olie in een kleine wok of koekenpan. Bak/frituur de spekreepjes hierin goudbruin. Schep ze met een schuimspaan uit de olie en laat even uitlekken op keukenpapier. Giet de olie in een kommetje en gooi weg in een leeg blikje, melkpak ofzo. In elk geval niet door de gootsteen. Breng de saus in de koekenpan weer aan de kook en leg het spek erin. 

Schep de courgetti in 2 borden. Verdeel de salsa erover en daarna de spekreepjes met de saus. 

Wat werd er door anderen gekookt met de ingrediënten uit deze mysterybox?

- Annelies gebruikte courgette, peultjes en pancetta op een bruschetta
- Stephanie maakte met dezelfde ingrediënten een frittata
- Ageeth moest natuurlijk de kersen gebruiken, dat was haar ingrediënt - samen met bietjes in een salade met courgettekoekjes.
- Elisabeth gebruikte ook courgette, peultjes en spek in een soort tapashapje
- Jody bakte broodjes met courgette, spekjes en bietjes

Een wild varkentje en sangria van rosé

Ik kreeg een hele leuke uitnodiging in mijn mailbox om te gaan wildplukken en worst maken en dat ook nog in Arnhem. Daar kon ik eigenlijk geen nee op zeggen. Toch twijfelde ik nog heel even. De uitnodiging kwam namelijk namens Wild Pig-wijnen. Wie mij kent, weet dat ik eigenlijk geen wijn drink, alleen heel soms dessertwijn.

Goed. Wijn dus. Franse wijn met een varkentje in de naam en op het etiket. Varkens weten namelijk heel goed wat lekker is. Niet alleen dat ze lekkere plantjes en kruiden bij elkaar scharrelen, maar ze pikken ook de beste druiven uit als ze de kans krijgen. De wijnmaakster elle-même, Véronique Torcolacci, vertelde het verhaal over één van deze wilde varkens, dat later de naam Greta kreeg. Wijngaarden hebben last van wilde zwijnen die tijdens de oogst op zoek gaan naar de lekkerste druiven. Eén van die wilde zwijnen viel op omdat ze echt terug bleef komen, ondanks dat ze telkens weggejaagd werd. Op een dag vond Véronique deze zeug gewond in de wijngaard. Ook al is het een soort "vijand", toch zorgde Veronique voor haar. De dag dat de zeug genezen was en weer weg kon, was de naamdag van de heilige Margaretha van Schotland. De zeug kreeg de naam Greta. Greta werd de mascotte van de Wild Pig wijnen. 

Ongeveer 40 wijnboeren, voornamelijk uit de Languedoc, leveren de druiven voor de wijnen van Wild Pig: 4 rode wijnen, 3 witte wijnen en 1 rosé. Het zijn zogenaamde cepagewijnen. Dat betekent dat er 1 druivensoort is gebruikt. Daarmee is bijvoorbeeld de syrah een goede wijn om te proeven en te oordelen of je syrahwijnen in het algemeen lekker vindt. In de Wild Pigwijnen wordt een constante smaak nagestreefd. Voor een Franse wijn is dat best uniek en nog een klein beetje taboe. Blijkbaar zijn ze daar goed in. Ik had namelijk met de Grote Hamersma 2015* al even voorstudie gemaakt. Over de merlot zegt hij:"... Ook dit jaar weer rond, pruimig, wat laurier, en zonnig genoeg. Net zoals vorig jaar, en het jaar daarvoor, en het jaar daarvoor, schreef ik het jaar hiervoor."

Ja, ik heb zelfs geproefd. Alleen de rosé, dat dan weer wel. En weet je? Meestal vind ik wijn iets zuurs hebben, en dat had deze rosé niet echt. Dus eigenlijk was ie best lekker. 

* die wijnalmanak had ik trouwens gewonnen met dit recept met konijn in het kader van een koken-met-wildwedstrijd.

Sangria van rose met kersen en perzik

• 15 kersen, ontpit en gehalveerd
• 2 perziken, ontveld en in stukjes
• 1 schijf cantaloupemeloen, in blokjes (± 150 gram)
• 1 deciliter cointreau
• 1 fles rosé
• 8 deciliter bronwater met bubbels (koud)

Doe het fruit, de cointreau en de rosé in een mooie karaf en laat koud worden in de koelkast. 

Verdeel de gekoelde rosé met fruit over 8 glazen en vul aan met het bronwater. 

(bron: het idee voor deze sangria met rosé heb ik laatst ergens gelezen, ik dacht in de allerhande, maar ik kan het zo snel niet meer terug vinden.)

Chocoladetaart met amarenekersen en amandelen

Jammie, dit was een erg lekker taartje. Perfecte structuur, pure chocolade en dan die lekkere amarenekersen. Mannetje Q klaagde een beetje dat er te weinig stukjes kers in zijn stukjes taart zaten. Ik werd op het idee gebracht voor deze combinatie door een leuk stukje van Paul van het ministerie van eten en drinken. Hij vraagt zich af hoe zijn Ellen nu in de gaten had dat hij die kersen die daar op dat schoteltje lagen wou opsnoepen. Sorry Paul, vrouwen hebben gewoon een zesde zintuig voor snaaiende mannen. Zo is dat nu eenmaal.

Chocoladetaart met amarenekersen en amandelen

(springvorm 20 cm doorsnee)

• 100 gram pure chocolade, in stukjes
• 100 gram boter, in blokjes
• 3 eieren
• 150 gram suiker
• 50 gram cacao
• 150 gram zelfrijzend bakmeel
• 1 theelepel bakpoeder
• 50 gram amandelen, gehakt
• 16 amarenekersen, in stukjes
• 3 eetlepels siroop van de kersen

Klem een vel bakpapier tussen de rand en bodem van de springvorm. Vet de zijkanten in en bestuif met bloem. 

Doe de boter en chocolade in een hittebestendige kom en hang deze boven een laagje bijna kokend water en laat smelten. 

Verwarm de oven voor op 175C.

Klop de eieren met de suiker 5 minuten tot een luchtig mengsel. Zeef de cacao, zelfrijzend bakmeel en het bakpoeder erboven en meng erdoor. Meng het boterchocolademengsel erdoor. Meng als laatste de amandelen en kersen met siroop door het beslag. 

Verdeel het beslag over de vorm en strijk de bovenkant glad. Bak de taart in ± 45 gaar. Hij mag, net als een brownie, nog een tikje smeuïg blijven. 

Genoisetaart met kersen, limoen en kokos

De kapsels, zo noem je de deegbodems ook wel, voor de taarten die gebruikt worden voor taartversierworkshops worden gemaakt van biscuitdeeg. De ingredienten daarvoor zijn eieren, suiker, bloem en maizena. Geen boter dus. Een cake wordt gemaakt van 50 gram boter, 50 gram suiker en 50 gram cakemeel per ei. Genoisebeslag zit er tussenin. De basis is wel heel luchtig geklopte eieren, maar er gaat ook nog wat gesmolten boter door. Daardoor wordt de taartbodem minder droog, wat ik lekkerder vind. Maar ja, zelfs met een biscuitbodem was deze taart lekker geweest, want die amarenekersen.....

Genoisetaart met kersen, limoen en kokos

(springvorm doorsnee 22 cm)

• 50 gram boter
  
• 1 limoen
• 4 eieren
• 125 gram fijne kristalsuiker
• 25 gram kokos
• 100 gram bloem
• 2 eetlepels kokoslikeur
• 20 gram poedersuiker
• 1,5 blaadje gelatine
• 15 amarenekersen, gehalveerd
• 0,75 dl siroop van de kersen
• 2,5 dl slagroom
• 1 zakje slagroomversteviger (klopklop)
• 25 gram pistachenootjes (ongezouten, gepeld)

Klem een stuk bakpapier tussen de rand van de springvorm en de bodem. Vet de zijkanten in en bestuif met bloem. 

Smelt de boter.

Boen de limoen schoon en rasp de groene schil er fijn af. Pers de limoen uit en zet het sap even apart. 

Laat de eieren op kamertemperatuur komen. (als het erg koud is, leg ze dan een kwartiertje in heet water.) 

Verwarm de oven voor op 160C.

Klop de eieren met de suiker in een grote kom met de mixer ± 10 minuten tot een luchtig mengsel. Klop de limoenrasp erdoor. Spatel de bloem en kokos erdoor. Giet dan voorzichtig de gesmolten (maar afgekoelde) boter aan de zijkant erbij en spatel dit er ook voorzichtig door. Houd zoveel mogelijk lucht in het beslag. Giet het beslag in de vorm en bak de taartbodem in ± 40 minuten gaar.

Laat afkoelen op een rooster.

Meng het limoensap met de kokoslikeur en de poedersuiker. 

Week de gelatine ± 5 minuten in koud water. Verwarm wat de kersensiroop en los hierin de uitgeknepen gelatine in op. Roer dit door de rest van de siroop. Klop de slagroom stijf met de slagroomversteviger. Meng de kersensiroop erdoor. 

Snijd de cake overdwars doormidden. Leg de onderkant op een schaal. Besprenkel de bodem met het limoensapmengsel. Verdeel 2/3 van de kersenslagroom erover. Leg de bovenste helft van de cake erop. Besmeer deze met de rest van de kersenroom. Verdeel de kersen en de pistachenootjes erover. Laat nog minstens een uurtje opstijven in de koelkast voordat je de taart aansnijdt. 

Kersenkaneelmeringuetaart

Wow, wat was dit een lekkere taart. Hij komt van de blog van Judith waar heeeel veeeeel lekkere taarten op staan. Ik snap Judith als ze zegt dat een slof haar favoriet is. Deze taart is namelijk gemaakt met sloffendeeg. Meest bekend van de ovale (dat is de slof) aardbeienslof die je bij veel bakkers ziet. Dat deeg gaan we zeker vaker gebruiken.
Verder zit er in deze taart een laagje amandelfrangipane. Dat bak je mee en zorgt ervoor dat het deeg in het midden niet goed, maar aan de rand dus wel, kan rijzen. Daarnaast een laagje kaneelcrème, een laag kersen en daarbovenop een mooie meringuelaag. De hoeveelheid die Judith in haar recept geeft, was voor mijn taart veel te veel. Met de rest van het schuim heb ik maar losse meringues gemaakt (toef op bakplaat en ± 90 minuten laten drogen op 120C). Hieronder mijn versie van deze taart.

Kersenkaneelmeringuetaart

(springvorm doorsnee 22 cm)

Deeg:

• 180 gram roomboter
• 200 gram witte bastersuiker
• 2 gram zout
• 1 eierdooier (eiwit bewaren voor meringue)
• 250 gram bloem 
• 10 gram bakpoeder

Frangipane

• 120 gram amandelen
• 40 gram boter
• 100 gram suiker
• 1 eidooier (eiwit bewaren voor meringue)
• drupje amandelessence

Kaneelcrème:

• 250 ml melk
• 20 gram bloem
• 25 gram suiker
• 1 ei
• 1 theelepel kaneel

Kersen:

• 1 pot kersen, goed uitgelekt (720 ml)
• 1 theelepel maizena

Meringue

• 110 gram suiker
• 35 ml water
• 2 eiwitten

Snijd de boter in blokjes en doe ze in een kom. Meng met de suiker, het zout en de eidooier. Dit kan met een handmixer met kneedhaken, maar ook met een keukenmachine. Het mag best iets zacht worden. Kneed bloem en bakpoeder er daarna door. Vorm het deeg tot een bol en verpak in plastic folie (of boterhamzakje) en leg een uur in de koelkast. 

Maal de amandelen fijn. Meng ze met de boter, bloem, ei, amandelessence tot een soort grove pasta. Dit is de frangipane.

Breng de melk aan de kook in een klein pannetje. Roer ondertussen in een kommetje de bloem, suiker en het ei tot een klontvrij papje. Giet de kokende melk hierbij terwijl je goed roert. Giet het mengsel terug in de pan en laat op laag vuur weer aan de kook komen. Laat 1 minuut pruttelen, terwijl je blijft roeren. Meng de kaneel erdoor en giet in een diep bord om af te koelen. 

Meet 0,75 dl van het opgevangen kersennat af. Roer de maizena los met een klein beetje hiervan. Breng de rest aan de kook. Roer het maizenapapje erdoor. Meng dit sausje door de kersen. 

Verwarm de oven voor op 160C, boven- en onderwarmte. 

Klem een vel bakpapier tussen de rand en de bodem van de springvorm. Vet de zijkanten in en bestuif met bloem. Rol het deeg uit tot een ronde lap van 22 cm doorsnee en leg deze op de bodem van de vorm. Verdeel de frangipane over de deeglap, waarbij je de buitenste 1 cm vrij laat. Bak de bodem in ± 35 minuten goudbruin en gaar. Laat de taart in de vorm, maar wel op een rooster, afkoelen. 

Verdeel een dun laagje kaneelcrème over de frangipane. Schep hierop de kersen. Verdeel hierover de rest van de kaneelcrème. 

Doe de eiwitten in een brandschone kom en klop ze tot stijve pieken. 

Breng de suiker met het water aan de kook. Schud zodat de suiker oplost. Laat verder koken tot de siroop een temperatuur van 121C heeft. Giet deze siroop in een straaltje bij het eiwit terwijl de je blijft mixen. Klop tot het eiwit weer afgekoeld is. 

Verdeel de meringue over de zij- en bovenkant van de kersen zodat de hele vulling bedekt is. Brand het eiwitschuim met een gasbrander of zet heel (!) even onder een hete grill. 

bron: Judiths cakes

Brownies met kersen

Aan goede voornemens doe ik niet. Of misschien (nog) vaker wat lekkers bakken voor bij de koffie en thee? Daar zullen manlief en mannetje Q het vast mee eens zijn. Deze brownies zijn alvast een begin.

Brownies met kersen

(vorm ± 20 bij 20 cm)

• 75 gram gedroogde kersen
• eventueel 1 eetlepel kersenlikeur
• 125 gram boter
• 125 gram pure chocolade
• 2 eieren
• 100 gram bruine basterdsuiker
• snuf zout
• 40 gram zelfrijzend bakmeel
• 20 gram cacao

Doe de kersen en de likeur (of gebruik anders water) in een kommetje en warm even op in de magnetron. Laat wellen tot je de rest klaar hebt. 

Bekleed de bodem van de vorm met een vel bakpapier.

Hak de chocolade grof. Snijd de boter in blokjes. Doe de boter en de chocolade in een hittebestendige kom. Hang deze boven een pan met een laagje bijna kokend water en laat boter en chocolade smelten. 

Klop de eieren met de suiker en een snuf zout een paar minuten tot het een dik mengel is. Klop de gesmolten chocolade en boter erdoor. Klop dan het bakmeel en de cacao erdoor. Verdeel het beslag over de vorm. Verdeel de kersen over de bovenkant. Bak de brownie in ± 20 minuten gaar. Hij mag (moet) nog een tikje smeuïg zijn.