Gans, een complete wilde gans

Toen lag er dit in mijn koelkast.....

Van een bevriende jager kreeg ik dus een hele gans, nog helemaal compleet. Omdat ik op dat moment niet genoeg tijd had om de gans helemaal te ontleden, stopte ik 'm in de vriezer. Toen ik daarna wel een plan had, werd dat alsnog uitgesteld. Zo'n gans heeft een lekker dik verendek dat 'm tegen de kou moet beschermen. Maar dat zorgt er blijkbaar ook voor dat ie niet zo snel ontdooit. Zelfs na 3 dagen voelde ik nog ijskristallen bij het hartje zitten. 

Voordat ik aan de slag ging om de gans te villen en te ontleden, bekeek ik deze uitleg van Ellen Mookhoek. Dat was een goede voorbereiding. 

Op de foto hierboven was ik een eind op weg. Ik vond dat het vel op sommige plekken best vast zat. Hier moest ik de kop er nog af snijden. Dat vond ik het vreemdst om te doen. Je ziet dan echt dat het om een dier gaat.

Op de foto hierboven is de gans helemaal uit zijn veren en heb ik ook ingewanden en organen eruit gehaald. Het hartje en de maag heb ik verder verwerkt. De lever heb ik wel weg gedaan omdat ik het lastig vond om de gal en galdraden te ontdekken. Als je daar per ongeluk iets van kapot maakt en gal op de lever morst, dan trekt die bitterheid in de lever waardoor deze eigenlijk niet meer te eten is. Dat risico wilde ik niet lopen, en ik houd niet zo van lever. Eén levertje is ook een beetje weinig om een pateetje van te draaien. Dat zou ik liever met 2-3 levertjes tegelijk doen. 

Op de foto hierboven zie je met de klok mee: hartje en maag, 2 borsten, de vleugelboutjes, de bouten van de poot en het karkas met de nek eraan. 

Eén van de borstfilets aten we de direct. Gewoon kort aangebakken en daarna tot 50-55C doorgegaard in de oven. Hoe oud een gans is, is lastig te zeggen als ik de informatie op internet moet geloven. Mijn gans was denk ik best oud, want de borst was best taai. De smaak was goed, maar we kregen niet alles gekauwd en doorgeslikt. 

Wat deed ik met de rest?

Van het karkas en de nek trok ik bouillon. Eerst spoelde ik het karkas goed af, zette het onder water met wat kleingesneden wortel en bleekselderij, wat takjes tijm, salie en peperkorrels en wat uienschillen. Een uur op heel laag vuur laten pruttelen en daarna zeven. Als er nog vlees aan het karkas zit, peuter je dat eraf. Maar mijn gans had ik blijkbaar mooi van het bot afgesneden en ook aan de nek zat niet veel. Die bouillon gebruikte ik om borsjtsj van te maken. Ik gebruikte hiervoor mijn recept van de Lidl-eend. 

De bouten (vleugel en poot), het maagje en het hartje konfijtte ik in eendenvet. Natuurlijk kun je ook ganzenvet gebruiken, maar dat was 2 keer zo duur. Van de wilde gans schijnt niet zulk lekker vet te komen, las ik. Ik verwarmde het vet tot ongeveer 100 graden op het fornuis en deed de gans erin zo dat deze helemaal bedekt was met vet. Daarna zette ik de pan (met deksel) in een oven van 120C. Omdat het een niet zo'n malse gans was, heb ik het zo 4-5 uur in de oven gehad. 

Het maagje en hartje gingen een salade gésiers. Een beetje zoals dit recept, maar ik voegde wat druiven toe. Verder had ik geen spekreepjes, maar een plak rauwe ham in kleine stukjes. En het idee was om dus noten erin te doen maar die vergat ik gewoon terwijl ze naast de rest van de ingrediënten stonden. Dus die gingen dan maar in de derde gang met gans. 

Die derde ganzengang was een salade van waterkers, miniblokjes biet (2 minuten met een beetje water in de magnetron op vol vermogen, afgieten en mengen met wat mierikswortelmayonaise uit een potje), de noten en hele dunne plakjes gerookte ganzenborst. Die borst had ik in aluminiumfolie ingepakt en in de oven (naast de pan met de confit) gegaard tot een kernthermometer 50C aangaf. Af laten koelen. Toen heb ik de borst in mijn rookoventje voor op het fornuis gerookt. Met zalm rook ik warm (dus met het vuur aan) maar nu zette ik het vuur uit zodra ik rook rook en liet de ganzenborst ± 25 minuten in de afgesloten rookoven liggen. Ik wilde niet dat de ganzenborst verder doorgaarde maar wel dat deze een rooksmaak kreeg. 

Tot slot de gekonfijte bouten. Het idee was om er rilettes van te maken. Maar ik vond het vlees daarvoor niet zacht genoeg nadat ik het allemaal in draadjes uiteen had getrokken. Dus maalde ik het in de keukenmachine fijn met nog een klein beetje extra eendenvet, wat peper en zout en nog wat tijmblaadjes. Het was nog steeds niet erg zalvig, maar wel een lekker broodbeleg. 

Burrata op bietenpuree met waterkers, pistachenoten en granaatappelpitten

En nog een keer een recept met burrata. Af en toe zijn deze bollen mozzarella met romige kern vet in de bonus bij AH of heeft de Lidl ze en dan koop ik ze. Manlief en ik eten dan samen een soort van salade met de burrata in het midden. Heel gezellig samen van 1 bordje. En daarna nog een bordje pasta of zo. Het idee is: een groen blaadje, iets zoets, iets knapperig, een lekkere dressing en nog iets extra's. Daarmee kun je eindeloos variëren. 

GZQ vindt dit dus niet zo lekker, dus krijgt hij wat anders. In dit geval geroosterde biet (want om nu voor 1 bietje de oven aan te zetten, dat doe ik dus niet), aardappels en een hamburger. Overigens roosterde ik zo'n 1,5 kilo bietjes en daar maakte ik later in de week weer iets anders mee. Deze keer schilde ik de bietjes en sneed ze in blokjes, schudde ze om met wat olie, peper, zout en komijn, legde de hele bakplaat vol en roosterde ze ± 40 minuten op 200C. 

Burrata op bietenpuree met waterkers, pistachenoten en granaatappelpitten

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 125 gram geroosterde bieten
• 1 eetlepel koolzaadolie
• peper, zout
• handje waterkers (± 50 gram)
• 2 theelepels granaatappelmelasse
• 1 bol burrata
• 20 gram pistachenoten, gedopt, grof gehakt
• 50 gram granaatappelpitten

Pureer de geroosterde bietjes. Voeg eventueel een klein beetje water toe. Breng op smaak met peper en zout. Verdeel de puree over een mooi bord. Verdeel hierover de waterkers. 

Meng de koolzaadolie met de granaatappelmelasse en peper en zout naar smaak tot een beetje dressing. Druppel dit over de waterkers. 

Leg de burrata op de waterkers. Bestrooi met de pistachenootjes en granaatappelpitten.

Geroosterde biet-sperziebonen-perziksalade met gorgonzola en pistachenootjes

Dit was nog even nagenieten van de zomer met de verse perziken en sperzieboontjes in deze goedgevulde salade. Voor GZQ maakte ik een deel zonder gorgonzola maar met brie. Dat viel bij hem beter in de smaak. Ik moet zeggen dat gorgonzola ook niet mijn favoriet is, dus vervang gerust door iets anders. Geitenkaas zou ook goed kunnen. 

Geroosterde biet-sperziebonen-perziksalade met gorgonzola en pistachenootjes

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3 personen)

• 700 gram rauwe bietjes
• 1 + 2 eetlepels olijfolie
• peper, zout
• 4 takjes tijm
• 1 eetlepel balsamicoazijn
• 1 theelepel honing
• 300 gram sperziebonen
• 1 bosje waterkers (of zak 75 gram)
• 2 perziken
• 150 gram gorgonzola
• 50 gram gepelde pistachenoten

Snijd de bietjes in 4-8 partjes, afhankelijk van de grootte van de bietjes. Mijn bietjes waren vrij klein (maximaal 100 gram per stuk), dus ik sneed ze in vieren. Meng ze in een ovenschaal met 2 takjes tijm, 1 lepel olie, wat peper en zout en rooster ze op 200 C in 30-40 minuten gaar. Laat iets afkoelen en trek de schil eraf. 

Klop de rest van de olie met de balsamicoazijn, honing en wat peper en zout tot een dressing. Schep de bietjes en dressing door elkaar. 

Haal de sperziebonen af, kook ze in 2-3 minuten beetgaar, giet af en spoel ze daarna koud. Laat goed uitlekken. 

Maak de waterkers wat kleiner en verdeel over een grote schaal. Verdeel de bietjes en sperziebonen erover. Snijd de perziken in dunne schijfjes en verdeel over de salade. Brokkel de gorgonzola over de salade en bestrooi met de pistachenoten. 

Geef er lekker brood bij. 

Salade met gegrilde abrikozen

Ruim een week geleden was ik op de koksdag van Thuisafgehaald. Een ontmoetingsmoment om andere thuiskoks te spreken en ervaringen uit te wisselen. Zo'n dag is natuurlijk niet compleet zonder lekker eten. Dus werd elke deelnemer gevraagd om iets mee te nemen. Nou, dat is aan deze groep natuurlijk niet te veel gevraagd. Ik nam deze salade met gegrilde abrikozen mee. 

Salade met gegrilde abrikozen

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 500 gram abrikozen
• 1 eetlepel vloeibare honing
• 1+2 eetlepels (koolzaad)olie
• 1/4 theelepel sriracha
• 2 theelepels appelciderazijn
• 1 theelepel verse tijmblaadjes
• peper, zout
• 1 venkelknol (± 250 gram)
• 1 little gem (klein slakropje)
• 75 gram waterkers
• 60 gram pittige kiemen (bakje, AH)

Halveer de abrikozen en wip de pit eruit. Leg in een ovenschaal met het snijvlak naar boven. Meng de honing met 1 eetlepel olie en wat sriracha. Bestrijk de abrikozen met het honingmengsel en zet 20-25 minuten in een oven van 190C. Zet de laatste paar minuten de grill er bij aan. Laat de abrikozen afkoelen.
Pureer 2 abrikooshelften met 2 eetlepels olie, de azijn en ± 2 eetlepels water tot een dressing. Breng op smaak met peper en zout en meng de helft van de tijm erdoor. 
Maak de venkelknol schoon en schaaf op de mandoline in hele dunne boogjes. Snijd de little gem in dunne reepjes. Meng de helft van de dressing door de venkel en sla en verdeel over een grote schaal. 
Verdeel de waterkers in wat kleinere stukjes en doe hele dikke steeltjes weg. Verdeel over de venkel en sla.
Bestrooi met de kiemen en de rest van de tijm en verdeel de gegrilde abrikoos over de salade. Bedruppel met de rest van de dressing. 

Pompoen, zwarte en gele boontjes, waterkers met noten en blauwe kaas

Deze plek stond al lang op mijn lijstje om een keer naar toe te fietsen: de Ommuurde tuin in Renkum. Een prachtige moestuin met veel bijzondere groentesoorten waar je door heen mag lopen, kunt zitten en een kopje soep nemen en verse groente kunt kopen. Het kwam er maar niet van, tot ik op een najaarsdag vorig jaar eindelijk mijn fiets pakte. Het plan was heen via de dijk en terug via Oosterbeek, maar gezien de harde tegenwind op de heenweg verwisselde ik dat maar snel even. Dus heen was af en toe een helling op,  maar terug ging super met de wind in de rug op een open dijk. Ik kocht er onder andere gele snijbonen en paars-zwarte sperziebonen. Waar ik bang voor was, gebeurde ook: paars-zwarte kleurstof lost op in water. Ik hield donkergroene sperziebonen over. 

Ik kocht er onder andere de paars-zwarte sperziebonen en gele snijbonen die je hierboven op de foto ziet. Waar ik bang voor was gebeurde ook: bij het koken loste de paars-zwarte kleurstof op in het water. Ik hield donkergroene sperziebonen over. Als je goed kijkt op de foto hieronder, zie je dat ze net iets donkerder zijn dan normaal. 

Pompoen, zwarte sperziebonen en gele snijbonen met noten en blauwe kaas

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 2 personen)

• 1 kleine hokkaidopompoen (±800 gram)
• 1 eetlepel (olijf)olie
• 3 teentjes knoflook, ongepeld
• 250 gram (zwarte) sperziebonen
• 250 gram (gele) snijbonen
• handvol waterkers (±1/4 bosje)
• 75 gram fourme d'ambert (of andere blauwe kaas), in kleine stukjes
• 75 gram gemengde noten, geroosterd
• 3 eetlepels hazelnootolie
• 1 eetlepel appelciderazijn
• peper, zout

Was de pompoen en verwijder eventuele lelijke stukjes schil. Halveer en schep de pitten en draden eruit. Snijd de pompoen in blokjes. Doe de blokjes in een ovenschaal met de teentjes knoflook en schep om met de olie. Zet in de oven en laat op 180C in 20-25 minuten gaar worden. 

Haal de boontjes af. Kook de zwarte sperzienbonen in een bodempje water een paar minuten tot ze net gaar zijn. Heel misschien zit er dan nog wat zwarte kleur in. Giet af en spoel even met koud water na. Ze hoeven niet helemaal af te koelen maar ze moeten ook niet meer doorgaren. 

Snijd de gele snijbonen in stukjes van 2 centimeter en kook deze ook een paar minuten. Spoel ook kort af om de ergste hitte eruit te krijgen. 

Meng de hazelnootolie met de azijn en pers de teentjes gepofte knoflook erboven uit. Breng op smaak met peper en zout. 

Meng de dressing door de pompoen en schep de zwarte en gele boontjes erdoor. Meng de waterkers erdoor. Bestrooi met de noten en de blauwe kaas. 

Burrata met perzik, waterkers en pompoenpitolie

En het blijft maar heerlijk zomers weer. Dus nog een salade. Een paar weken geleden waren het weer Italiaanse weken bij de Lidl. Dan hebben ze tijdelijk burrata - een soort mozzarella met romige kern - in het assortiment. Met een bol burrata maak je snel een lunch of voorgerecht voor 2 personen. Eventueel kun je er wat brood bij geven. 

Meer inspiratie nodig? Ik maakte al een keer eerder een dergelijke gerecht. 

Burrata met waterkers, perzik en pompoenpitten

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 2 personen)

• 1/2 bosje waterkers
• 1 rijpe perzik
• 1 eetlepel pompoenpitolie
• 1 bol burrata
• peper
• grof zeezout
• 2 eetlepels pompoenpitten, geroosterd
• eventueel blaadjes van een goudsbloem

Verdeel de waterkers in wat kleinere stukjes en gebruik de dunnere steeltjes.

Schil de perzik (als de perzik goed rijp is, kun je het eraf trekken) en snijd in dunne partjes. 

Verdeel de waterkers over een groot bord. Verdeel hierover de partjes perzik. Besprenkel met pompoenpitolie. Leg de bol burrata erop. Maal er wat zwarte peper over en bestrooi met een paar korrels zout. Strooi er als laatste de pompoenpitten over en eventueel de blaadjes van de goudsbloem. 

Kotelet met aardappel, courgette, peen en feta uit de oven

De laatste keer toen ik vlees bij OK-vlees bestelde (daar koop ik buikspek, longhaas en ander vlees waar soms wat lastig aan te komen is) kocht ik ook een boerenkotelet. Een dikke karbonade, met een extra lang botje eraan. Die lag nog steeds in de vriezer, toen ik de Delicious van mei 2018 door las met daarin een recept voor een karbonade uit de oven met krieltjes, lentegroente en feta. Dat leek me lekker. Ik paste het wel een beetje aan aan mijn manier van koken. Want zo'n minicourgette uit het oorspronkelijke recept is natuurlijk erg leuk, maar is èn moeilijk verkrijgbaar èn een heel stuk duurder dan een gewone courgette. 

Varkenskotelet met rode aardappeltjes, peen, courgette en feta uit de oven

• 500 gram roodschillige aardappeltjes
• 400 gram waspeen
• 1 niet al te grote courgette (± 250 gram)
• 2 teentjes knoflook, in plakjes
• 4 blaadjes salie, in reepjes
• blaadjes van ± 6 takjes oregano
• peper, zout
• ± 12 tros-kerstomaatjes - per 3/4 bij elkaar
• 1 dikke varkenskotelet, met lang, schoongemaakt bot (± 400 gram)
• 50 gram feta
• 50 gram waterkers

Boen de aardappels schoon en snijd ze in stukjes van 2-3 centimeter. Kook ze in een laagje gezouten water ± 5 minuten. Schep uit de pan op een bord en laat even uitdampen. 

Snijd de waspeen in schuine stukken van 3-4 centimeter en kook ± 5 minuten in het water van de aardappels. Giet af. 

Snijd de courgette in 1 centimeter dikke halve plakjes. 

Verhit een koekenpan en doe er een beetje olie in. Bak de aardappeltjes op de snijvlakken bruin. (Deze stap kun je overslaan. In plaats daarvan schep je de aardappeltjes om met een beetje olie. Maar op deze manier krijg je een mooi goudbruin korstje op de aardappels en in de oven vind ik het altijd maar afwachten of ze mooi bruin worden.)

Verdeel de aardappel, bospeen en courgette over een grote ovenschaal. Bestrooi met knoflook, salie, oregano, peper en zout en besprenkel met wat olie. Verdeel de tomaatjes erover. 

Zet de schaal in een oven die je op 180C instelt. 

Bestrooi de kotelet met peper en zout. 

Verhit nog wat olie in de koekenpan en bak de kotelet aan elke kant 1-2 minuten om hem een mooi bruin korstje te laten krijgen. Leg dan bovenop de groente. Steek een thermometer in het dikste deel van het vlees en stel in op 70C. Laat de kotelet tot deze temperatuur garen. Dat duurde bij mij ± 25 minuten. 

Verdeel de feta over de kotelet en de waterkers over de groente.

Burrata met geroosterde druiven, walnoot en waterkers

In Nopi, het kookboek van Ottolenghi en Scully met daarin recepten van restaurant Nopi, staat een -zeker voor dat boek - simpel recept van burrata (een soort mozzarella met een romige kern) met bloedsinaasappel, korianderzaad en lavendelolie. Dat gerecht heb ik heel wat keren voorbij zien komen op diverse social media. Vlak voor de zomer maakte ik een eigen variant met onder andere witte perzik, want bloedsinaasappel is maar heel kort te verkrijgen. Volgens mij ook met tijm en nog iets anders, maar dat weet ik niet meer. Ik dacht ook dat ik dat wel geblogd had, maar niet dus. Een week of wat geleden maakte ik weer een simpel voorgerecht met burrata. Iets groens, iets fruitigs, en iets knapperigs erbij en dan heb je een erg lekker voorgerecht. 

Burrata met geroosterde druiven, walnoot en waterkers

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 300 gram rode, pitloze druiven
• 1 theelepel neutrale olie
• 8 walnoten
• grote hand waterkers
• 1 eetlepel walnootolie 
• 1 theelepel notenazijn
• peper, zout
• 1 burrata

Haal de druiven van de steeltjes en doe ze in een ovenschaal. Besprenkel met de olie en schud de schaal even heen en weer zodat de druiven door de olie rollen. Rooster de druiven 30 minuten op 180-200C. (Dit kun je ook een dag van tevoren als je toch ook wat anders in de oven hebt staan.)

Kraak de walnoten en peuter ze uit de schil. Breek in kleine stukjes. (Of gebruik walnoten uit een zakje die al gekraakt zijn.)

Verdeel de waterkers in korte stukjes en verwijder te dikke, stugge steeltjes. 

Klop de walnootolie en notenazijn met wat peper en zout tot een dressing. 

Schep de waterkers en walnoten bij de druiven in de schaal en meng de dressing erdoor. Verdeel over 2 borden. Scheur de burrata voorzichtig in 2 delen en leg op elk bord een helft burrata. (Burrata heeft een romige kern van bijna vloeibare room. Als je bang bent dat het verdelen niet netjes gebeurt, kun je ook samen van 1 groot bord eten en de burrata in het midden liggen. )

Gerookte zalm, geroosterde druiven, venkel en waterkers met dragondressing

't Is al weer even geleden dat wij met onze buurtgenoten een walking dinner hadden. Net als eerdere jaren meldde ik mij weer als kok aan. Deze salade met zelfgerookte zalm en geroosterde druiven vond ik zelf erg lekker. Die geroosterde druiven gebruikte ik al eerder, en die moet ik er echt in houden. Je kunt ze heel gemakkelijk tegelijk met iets anders in de oven klaarmaken als de temperatuur zo 180-200 C is en later nog even opwarmen. Zelfs dat hoeft niet, want ook koud zijn ze een verrassend element in een salade.

Gerookte zalm, geroosterde druiven, venkel, waterkers en dragonmayonaise

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 8 personen)

• 1/2 bosje dragon
• 2 deciliter koolzaadolie
• 40 gram eiwit
• sap van 1 limoen (30 gram)
• 5 gram witte balsamicoazijn
• 35 gram yoghurt
• 500 gram pitloze rode druiven
• olie voor roosteren en grillen
• 2-3 venkelknollen (800 gram)
• 1 eetlepel pastis
• 750 gram zalmfilet, aan 1 stuk
• 75 gram waterkers

Breng wat water aan de kook en giet dit over de dragon. Spoel na met koud water en knijp het water uit de dragon. Hak (of knip) de dragon grof en doe dan in een hoge kom met de koolzaadolie. Pureer tot een groene emulsie. Giet deze over in een kannetje. Doe het eiwit, limoensap, azijn en yoghurt in een hoge kom. Meng met de staafmixer. Giet er, terwijl de door blijft mixen, de groene olie er in een dun straaltje bij. Doe over in een spuitzak of flesje en bewaar in de koelkast. 
Was de druiven en haal ze van de tros los. Doe ze in een ovenschaal en meng er een theelepel olie door. Rooster de druiven op 180-200C in 30-40 tot ze hun vocht een beetje los gaan laten en een tikje verschrompelen.
Was de venkel en verwijder lelijke plekken. Snijd in de lengte in dunne plakken(± 3 millimeter) waarbij je probeert de plakken zo heel mogelijk te houden. Gebruik de kontjes en te kleine, losse stukjes in een ander gerecht. Verhit een grillpan tot heet. Bestrijk de venkel licht met olie en grill ze elk 2-3 minuten aan elke kant. Dit zal in gedeelten moeten. Doe de gegrilde plakken in een platte schaal, bestrooi met wat peper en zout en bedruppel met pastis. Laat zo minimaal een uurtje staan. 
Rook de zalmfilet in een rookpan. Lees hier hoe je dat doet. 
Verdeel de waterkers in kleine plukjes en verwijder hele dikke steeltjes. 
Zet 8 borden klaar. Spuit op elk bord een paar dotjes dragonmayonaise. Verdeel de waterkers en plakken venkel hierover. Verdeel de helft van de druiven hierover. Verdeel de zalm over de borden. Werk af met de rest van de druiven en nog meer dotjes dragonmayonaise. 

(voor de dragondressing heb ik een basisrecept uit ongehutste pot - het tweede kookschrift van Librije's Atelier gebruikt)

Pesto van waterkers, zonnebloempitten en koolzaadolie

Dit is natuurlijk geen pesto. Want pesto wordt gemaakt van basilicum. Punt.
Maar deze groene saus is wel gemaakt zoals pesto gemaakt wordt. Nou ja, zelfs dat is niet waar. Want pesto wordt traditioneel in de vijzel gemaakt. Deze variant met waterkers maakte ik in het kleine maalbakje dat bij mijn staafmixer hoort. Waarom dan toch de naam pesto? Omdat de saus gemaakt wordt van een groen blad en olie, gebonden met noten en kaas en op smaak gebracht met knoflook. Wij aten deze waterkerspesto bij geroosterde groente uit de oven. Deze keer kort voorgekookte spruitjes, pastinaak, wortel en bietjes omgeschept met wat olie, peper en zout en daarna ± 45 minuten geroosterd in een oven van 200C. De teentjes knoflook die ik in de pesto verwerk gingen daar bij in de schaal. 

Pesto van waterkers, zonnebloempitten en koolzaadolie

• 30 gram waterkers 
• 1 eetlepel zonnebloempitten
• 3 eetlepels koolzaadolie
• 1 eetlepel fijngeraspte parmezaanse kaas
• 2 teentjes gepofte knoflook

Doe de waterkers en zonnebloempitten in het bakje van de keukenmachine en maal fijn. Voeg eventueel een klein beetje water toe als het malen niet goed gaat. Maal ook de olie mee. Doe over in een kommetje en roer de parmezaanse kaas erdoor. Pers de knoflook erboven uit en roer door. Proef of je vindt dat er peper of zout bij moet. 

Aziatische salade met mango, waterkers en gekaramelliseerde chilipinda's

Dit blijft zo lekker, dus toch maar weer een variant op "de aziatische salade". Mango erin blijft erg lekker en koriander ook. Soms gaat er tauge door of komkommer. Deze keer maakte ik 'm dus zo. Het pittige element bestond uit pinda's in een chilikaramel. Mannetje Q had zijn eigen variant: wat waterkers, watermeloen, paprika en onbehandelde pinda's. De waterkers vond hij te peperig. 

Aziatische salade met mango, waterkers en gekaramelliseerde chilipinda's

• sap van 1/2 limoen
• 1 theelepel versgeraspte gemberwortel
• 2 theelepels palmsuiker (of bruine basterdsuiker)
• 1 eetlepel vissaus
• 1 theelepel sesamolie
• 1/2 bosje waterkers
• 1 mango
• 1 rode paprika
• 1/4 bosje koriander
• 1 rode peper, fijngehakt
• 10 gram boter
• 20 gram suiker
• 40 gram pinda's

Roer limoensap, gember, suiker, vissaus en sesamolie in een kommetje tot een dressing. Roer goed zodat de suiker oplost. 

Verdeel de waterkers in kleinere stukjes en verwijder hele dikke stengels. Verdeel over een schaal. 

Schil de mango, snijd het vruchtvlees van de pit en snijd in reepje. 

Halveer de paprika, verwijder de zaadlijst en snijd in reepjes. 

Hak de koriander fijn. Of pluk de blaadjes van de steeltjes, maar die ben ik te lui voor. 

Meng de koriander door de waterkers. Verdeel de paprika en mango erover. 

Smelt de boter zachtjes in een pannetje. Voeg de suiker toe en laat karamelliseren. Voeg de fijngehakte peper en pinda's toe en roer goed door elkaar. Pas op dat de karamel niet verbrandt, dus houd het vuur eerst laag. Strooi de gekaramelliseerde pinda's over de salade. 

Salade van bietjes, waterkers en kumquat

Drie smaakvolle ingrediënten vormen deze kleurrijke salade. Kumquats zijn kleine citrusvruchtjes die je met schil en al kunt eten. Let wel op de pitjes. Ze hebben een intense citrussmaak. Net of de smaak van een sinaasappel geconcentreerd is en in een klein vruchtje gestopt is. Waterkers is lekker peperig en bietjes zijn aards en zoet. De dressing kent dan wel weer wat bijzonderder ingrediënten. Maar anders gebruik je honing en citroensap. Dat doe ik ook vaak als een recept een soort azijn of olie voorschrijft die ik niet heb. Gewoon vervangen door iets was ik wel heb. De walnotenolie zou ik er wel inhouden.   

Salade van bietjes, waterkers en kumquat

• 600 gram rauwe bietjes*)
• bosje waterkers (± 100 gram)
• 8-10 kumquats
• 2 theelepels granaatappelsiroop (zure)
• 2 theelepels pekmez
• 1 eetlepel walnootolie
• 1 eetlepel milde olijfolie
• peper, zout

Kook de ongeschilde bietjes in ± 1 uur op laag vuur gaar. Laat iets afkoelen en wrijf dan de schil eraf. Eventueel kun je hierbij handschoenen aandoen als je geen roze handen wilt krijgen. Snijd de bietjes in parten.
Meng de granaatappelsiroop, pekmez, walnootolie, olijfolie en wat peper en zout door elkaar tot een dressing. 

Snijd 2 kumquats in hele kleine stukjes. Roer deze door de dressing. Snijd de rest van de kumquats in dunne plakjes. 

Meng 3/4 van de dressing door de bietjes. Verdeel de helft van de waterkers over een schaal. Verdeel de bietjes en plakjes kumquat erover en dek af met de rest van de waterkers. Besprenkel met de achtergebleven dressing. 

*) Of gebruik voorgekookte bietjes. Deze vind ik zelf wat aan de zachte kant voor in een salade. 

Salade van waterkers, granaatappel en mozzarella

Lekker hoeft niet ingewikkeld te zijn. Dat bewijst deze salade. Wij aten 'm als lunch, maar als voorgerecht doet ie het ook goed. Roze granaatappelpitjes zorgen voor vrolijkheid op tafel.

Salade van waterkers, granaatappel en mozzarella

• 1 bosje waterkers
• 1 kleine granaatappel
• 1 bol buffelmozzarella
• 1 theelepel witte balsamicoazijn
• 2 eetlepels lekkere olijfolie

Was de waterkers, slinger droog, scheur kleiner en verwijder eventuele hele grote en stugge takjes.

Peuter de pitjes uit de granaatappel.

Meng de azijn met de olie. Meng 2/3 van de dressing in een kom door de waterkers. Schik op 2 borden. Breek de mozzarella in stukjes en verdeel over de waterkers. Bestrooi met de granaatappelpitten en sprenkel de rest van de dressing erover. 

Salade met waterkers, granaatappel en feta

En nog maar een salade.

Salade met waterkers, granaatappel, feta

• 1 bosje waterkers
• 1 granaatappel
• 100 gram feta
• 1/2 komkommer
• paar takjes munt (de blaadjes hiervan)
• 2 eetlepels olijfolie
• 1/2 - 1 eetlepel granaatappelsiroop (zuur)
• peper, zout

Maak de waterkers schoon en verwijder erg harde steeltjes. Slinger goed droog.

Peuter de pitjes uit de granaatappel en vang hierbij eventueel sap op. Zorg dat je alleen mooie, rode pitjes zonder witgele vliezen overhoudt.

Halveer de komkommer in de lengte en snijd in plakjes. 

Maak een dressing van de olie, peper, zout, granaatappelsiroop en eventueel opgevangen sap.

Schep de waterkers en muntblaadjes om met de dressing. Verdeel waterkers en komkommer over een schaal. Bestrooi met granaatappelpitjes en verkruimel de feta erboven. 

Serveer direct na het aanmaken want waterkers wordt snel slap. 

Mijn Lidleend - jaargang 2, deel 2

De inspiratie voor dit recept komt uit de Delicious van april. Daar stond een voorpublicatie in van het nieuwste boek van Gordon Ramsay over de Aziatische keuken.

Ik blijf het toch vreemd vinden dat wij weinig met eend doen. Deze salade was erg geslaagd.

Salade met eend " asian style "

• 2 eendenbouten
• 1 theelepel kaneel
• 1 steranijs
• peper, zout
• 2 sinaasappels
• 1 eetlepel honing
• 2 eetlepels hoisinsaus
• ringetjes rode peper naar smaak 
• 2 theelepels vissaus
• 2 teentjes knoflook
• 1 eetlepel geraspte gember
• bb
• 1/2 komkommer
• paar radijsjes
• 75 gram waterkers

Stamp de steranijs fijn in een vijzel tot poeder. Meng kaneel, steranijspoeder, peper en zout en wrijf de bouten hier mee in. 

Verwarm de oven voor op 180C. Leg de bouten op een rooster in de oven en daaronder een braadslee om het vet op te vangen. Rooster de bouten een uur in de oven. 

Laat iets afkoelen en peuter het vlees van de botten en verdeel in kleine stukjes. 

Schil de sinaasappels dik en vang het sap op. Snijd de partjes tussen de vliezen uit. Meng het sap met de hoisinsaus, honing, vissaus, rode peper, gember en pers de teentjes knoflook erboven uit. 

Snijd de komkommer in halve schijfjes. Snipper de radijsjes in kleine stukjes. Meng de partjes sinaasappel met de komkommer en radijs door de waterkers. Schik op een mooie schaal. Verdeel de eend erover. Verhit de dressing en giet over de salade. Serveer direct.