woensdag 18 maart 2020

Hartige cakejes met zoete aardappel, spinazie, kaas en pompoenpitten


In een Delicious die ik laatst van de bieb leende stonden een aantal recepten uit het boek Little Green Kitchen. Een daarvan was een recept voor hartige muffins met onder andere spinazie door het beslag zodat ze mooi groen werden. Ik paste het recept enigszins aan en mijn cakejes werden wat minder groen, maar ze waren wel lekker. De pompoenpitten bovenop zijn wel mooi groen.

Hartige cakejes met zoete aardappel, spinazie, kaas en pompoenpitten

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 12 cakejes)
  • 115 gram volkorenmeel
  • 110 gram boekweitmeel
  • 25 gram havermout
  • 1 theelepel gemberpoeder
  • 1/4 theelepel cayennepeper
  • 1/4 theelepel zout
  • 2 theelepels bakpoeder
  • 60 gram diepvriesspinazie, ontdooid (4 blokjes)
  • 2 eieren
  • 200 milliliter yoghurt
  • 100 milliliter zonnebloemolie
  • 175 gram geraspte zoete aardappel
  • 60 gram oude kaas, geraspt (ik sneed 2 plakken in kleine stukjes)
  • 25 gram pompoenpitten
Vet een muffinvorm met 12 holtes in, of zet 12 (siliconen) cupcakevormpjes klaar. 
Meng in een kom volkorenmeel, boekweitmeel, havermout, gemberpoeder, cayennepeper, zout en bakpoeder door elkaar. 
Klop in een andere kom (of gebruik een hoge kom en gebruik de staafmixer) spinazie, eieren, yoghurt en olie door elkaar. 
Zet de oven aan op 175C. 
Meng met een spatel de natte ingrediënten door de droge ingrediënten. 
Meng zoete aardappelrasp en kaas door het beslag. 
Verdeel het deeg over de vormpjes. Verdeel de pompoenpitten over de bovenkant van de hartige cakejes. Bak de cakejes in ± 30 minuten gaar en goudbruin. 

woensdag 11 maart 2020

Kersenkwarktaart


Al weer 2,5 jaar geleden verscheen het zoete bakboek van Ottolenghi, Sweet. Hoewel ik best wel een Ottolenghi-fan ben, staat dit boek (nog?) niet op mijn boekenplank. Ik heb het zelfs nog niet eens proberen te lenen van de bieb. Wel heb ik een flink aantal recepten in diverse kookbladen en blogs voorbij zien komen. En foto's van de eindresultaten. De gestreepte taart met zwarte bessen is een echte blikvanger. Dat leek me wel wat voor kerst, ook al had ik wel een beetje mijn twijfels over de meringue-botercrème. Daar ben ik niet zo'n fan van. Ik liet me vooral inspireren door het Ottolenghi-recept, het idee van de opgerolde cakestroken is natuurlijk breed toepasbaar. Zo'n hoge taart is natuurlijk gaaf om te zien, maar niet zo handig om te snijden, dus ik maakte 'm wat lager en breder. Superstrak werd ie niet, dat is niet mijn sterke kant. En om eerlijk te zijn, vond ik 'm wat zwaar op de maag. Mijn botercrème was iets geschift, maar ook al was die dat niet geweest, dan proefde het nog niet als een frisse vulling. De cake was een tikje massief, maar rolde gelukkig nog wel goed op. Dus al met al is het uiterlijk een goed idee maar over een wat minder zware vulling (die natuurlijk wel verticaal blijft staan) moet ik nog maar eens nadenken. Hoe die versie van de Ottolenghi-stripecake eruit zag kan ik niet meer laten zien. De foto kan ik nergens meer terugvinden. Dat is ook de reden dat deze post heel lang in concept heeft gestaan. 
Omdat ik toch een eigen foto van de streepjescake in deze blogpost wilde hebben, bakte ik nog een keer een gestreepte cake. Ik halveerde voor de cake het oorspronkelijke Ottolenghi-recept en dat leverde voor mij genoeg cake op om een kleine stripecake te maken. Voor de vulling maakte ik een frambozenmousse en ik werkte de buitenkant af met roze chocolade. Ook over deze cake ben ik nog niet enthousiast. We hebben 'm wel opgegeten hoor, maar de zoektocht naar een blikvanger, want dat blijven de streepjes natuurlijk wel, die ook erg lekker is, is nog niet klaar. 



Waarom vertel ik dit verhaal? De streeptaart had ik gemaakt met een kersenpuree uit de diepvries van de Sligro. Dat werkte wel heel handig. Met het restant moest ik altijd nog wat doen. En dat werd deze kersenkwarktaart. Die vond ik beter geslaagd dan de gestreepte taart.

Kersenkwarktaart

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - springvorm 22 centimeter doorsnee)
  • 75 gram boter
  • 75 gram suiker
  • 1 ei
  • 75 gram bloem
  • 500 gram (gezoete) kersenpuree
  • 3 theelepels gelatinepoeder
  • 2 deciliter slagroom
  • 500 gram kwark
  • 35-50 gram suiker
Klem een stuk bakpapier tussen de bodem en rand van de springvorm. 
Klop de boter met de suiker romig. Klop het ei erdoor. Meng de bloem erdoor. Verdeel het beslag over de springvorm en strijk glad. Bak de cakebodem in ± 25 minuten op 175°C gaar. Laat afkoelen. 
Doe het gelatinepoeder met 3 lepels kersenpuree in een kommetje en laat een kwartiertje staan. Breng de rest van de kersenpuree tegen de kook aan. Roer telkens wat hete kersenpuree door het gelatinemengsel tot je het idee hebt dat de gelatine goed is opgelost. Dan kun je alles door elkaar mengen. 
Klop de slagroom stijf. 
Roer kwark en suiker door elkaar. Roer de kersenpuree door de de kwark. Proef of het zoet genoeg is, waarbij je bedenkt dat de (ongezoete) slagroom er nog door moet. Meng eventueel een klein beetje extra suiker door de kwark. Spatel de slagroom erdoor. Verdeel de kersenkwark over de taartbodem en laat minimaal 4 uur opstijven in de koelkast. 

woensdag 4 maart 2020

Kue lapis


Vorig jaar bezocht ik de Tong Tong Fair in Den Haag. Met een groepje andere culinair geïnteresseerden kreeg ik een tour langs allerlei stands. Grote vraag was allereerst wie er verse doerian - de stinkvrucht - durfde te proeven. Ik vond de doerian een beetje boterig smaken en aanvoelen. Verder heel veel soorten sambal, tjendol, erg lekkere sate, en kue lapis. Dat had ik nog nooit eerder geproefd. Natuurlijk heb ik het wel bij de toko zien liggen; het valt wel op met dat knalroze en knalgroen. Omdat het er zo leuk uitziet, zette ik op het mijn "ooit-een-keer-zelf-maken-lijstje". Rijstmeel en tapioacameel kocht ik al een keer bij de toko, kokosmelk en suiker heb ik standaard in huis, en ik heb ook nog een bakje kleurstoffen & smaakstoffen staan. Voor een recept googelde ik een aantal recepten bij elkaar en zette deze onder elkaar. Dat is handig bij recepten met maar een paar ingrediënten. Dan kun je makkelijk vergelijken en doe ik wel vaker als ik iets wil maken waar ik een recept voor nodig heb. De verhouding tussen meel:suiker:vocht varieerde nogal. Ik was dus lekker eigenwijs en maakte mijn eigen recept.



Omdat elk laagje 5 minuten moet stomen, is het maken van kue lapis tijdrovend, maar niet heel moeilijk. En 5 minuten is ook weer niet zo kort dat op het moment dat je net iets anders aan het doen bent je alweer geroepen wordt door de kookwekker. Terwijl de kue lapis stoomde werkte ik ondertussen aan de gerechten van de rijsttafel die deze thuisafgehaald-bij-mij-thuis op tafel kwamen. De kue lapis was het toetje. 





Kue lapis

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - voor ± 5 deciliter beslag - 2 kleine puddingvormen halfvol)

  • 80 gram tapiocameel
  • 80 gram rijstemeel
  • 120 gram suiker
  • 4 deciliter kokosmelk
  • snuf zout
  • roze kleurstof + rozenwater (of al gekleurde rozensmaakstof uit de toko)
  • groene kleurstof + pandanessence (of al gekleurde pandansmaakstof)
  • stoompan
Meng tapiocameel, rijstemeel, suiker, zout in een kom en meng er met een garde beetje bij beetje de kokosmelk door. Vergelijk het met pannenkoekenbeslag maken. 
Doe 1/4 van het beslag in een kleine kom en meng er de rozensmaakstof door. Elk merk is anders dus probeer een beetje uit. Begin echt met een klein beetje. 
Doe 1/4 van het beslag in een kleine kom en meng er de pandansmaakstof door. Hier geldt hetzelfde voor: proef. 
Breng een laag water aan de kook in een stoompan. Wikkel een theedoek om het deksel zodat de condens niet op de kue lapis drupt. 
Wrijf de puddingvorm in met een heel klein beetje olie. Giet een laagje wit beslag in de vorm en stoom 5 minuten. Giet er een laagje groen op en stoom 5 minuten. Maak zo telkens een nieuw laagje tot je groene beslag en de helft van je witte beslag op zijn. Haal de vorm uit de stoompan en laat 5 minuten afkoelen. Begin ondertussen aan je roze kue lapis. 
Wiebel na het afkoelen de kue lapis los uit de vorm en keer om op een bord zodat hij verder kan afkoelen. Serveer in dunne plakjes. 

woensdag 26 februari 2020

Hartige cakejes met mais, paprika en feta + tomatenpaprikasoep


De hoeveelheid soep is groot. Dat komt omdat ik lunch moest verzorgen op kantoor. En een kop zelfgemaakte soep wordt dan wel gewaardeerd. En om het makkelijk te maken aten we de avond ervoor dezelfde soep. Omdat ik enkel soep als avondeten een beetje saai vind, maakte ik er hartige cakejes bij. 

Je kunt de soep prima invriezen, maar het recept halveren kan natuurlijk ook. 

Hartige cakejes met mais, paprika en feta
(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 10-12 cakejes)
  • 125 gram bloem
  • 125 gram maismeel
  • 2 theelepels bakpoeder
  • 1/2 theelepel zout
  • 1 theelepel gemalen komijn
  • 1/4 theelepel chilipoeder
  • 20 gram zonnebloempitten
  • 1 rode puntpaprika (10-12 ringen en rest in stukjes) (± 125 gram in totaal)
  • 50 gram maiskorrels
  • 150 gram feta, in kleine stukjes
  • 2 eieren
  • 100 milliliter zonnebloemolie
  • 100 milliliter yoghurt
Meng bloem, maismeel, bakpoeder, zout, komijn, chilipoeder en zonnebloempitten door elkaar in een kom. 
Klop in een andere kom de eieren met de olie en yoghurt tot een homogeen mengsel. 
Zet de oven aan op 175C. 
Spatel de natte ingrediënten door de droge ingrediënten. 
Meng mais, feta en stukjes paprika door het beslag. 
Verdeel het beslag over de vormpjes en leg een ring paprika op de bovenkant van elk hartige cakeje. 
Bak de hartige cakejes in ± 25 minuten gaar. Lauw tot warm zijn ze het lekkerst. 

Paprika-tomaten-witte bonensoep
(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - ± 7 liter soep)

  • 2 eetlepels koolzaadolie
  • 2 uien, in kwartringen
  • 4 theelepels gemalen komijn
  • 4 theelepels gemalen korianderzaad
  • 4 theelepels paprikapoeder
  • 1/2-1 theelepel cayennepeper
  • 1/2 theelepel gerookt paprikapoeder
  • 2 kilo paprika (rood/geel/oranje), in grove stukken
  • 3 blikken a 400 gram gepelde tomaten (of tomatenblokjes)
  • 1 pak gezeefde tomaten (500 gram)
  • 6 groentebouillonblokjes
  • 1,75 deciliter kokend water
  • 800 gram gare witte bonen
  • eventueel zout, een schepje suiker en nog iets pittigs als srirachasaus

Verhit in een grote soeppan de olie en bak de uien een paar minuten. Zet het vuur niet te hoog want omdat het een gewone pan is brandt het sneller aan dan in een hapjespan. Voeg komijn, koriander, cayennepeper, beide soorten paprikapoeder toe en bak een minuut mee. Voeg dan de paprika toe en schep om. Voeg tomaten, water en bouillonblokjes toe en breng weer aan de kook. Laat 20 minuten zacht koken tot de paprika gaar is. Voeg de witte bonen toe en laat 10 minuten meepruttelen. Pureer de soep grof met de staafmixer. Proef de soep en breng eventueel verder op smaak met zout en/of suiker en/of nog iets pittigs. 

woensdag 19 februari 2020

Chocolade-limoenkoek


Ik maakte weer een keer marmelade van limoenen en citroenen. Dat kan ik natuurlijk op een geroosterde boterham of een beschuitje smeren, maar in iets lekkers voor bij de thee verwerken kan natuurlijk ook. Ik gebruikte het idee van de millionaire square's en maakte ze nog iets chocoladeriger. De combi citrus met chocolade vind ik erg lekker. Natuurlijk kun je ook gekochte marmelade gebruiken. 


Chocolade-limoenkoek

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - vorm ± 18 bij 18 centimeter)
  • 110 gram zelfrijzend bakmeel
  • 20 gram cacao
  • 45 gram witte basterdsuiker
  • 80 gram boter, in kleine blokjes
  • 150 gram limoenmarmelade (of citroen- of sinaasappelmarmelade)
  • 100 gram pure chocolade, grof gehakt
Meng zelfrijzend bakmeel, cacao, basterdsuiker en boter in de keukenmachine (of met de hand) tot een samenhangend deeg. 
Leg een stukje bakpapier op de bodem van de vorm. Duw het deeg over de bodem uit. Prik met een vork een aantal keer in . Bak de bodem ± 20 minuten op 180C tot deze lichtbruin en gaar is. Laat afkoelen.
Verdeel de marmelade over over de bodem.
Doe de chocolade in een hittebestendig kommetje en hang deze boven een pan met een laagje bijna kokend water om de chocolade te laten smelten. Verdeel de gesmolten chocolade over de marmelade.
Snijd in kleine vierkantjes. Waarschijnlijk barst het chocoladelaagje hierbij, maar dat maakt voor de smaak niet uit. 

woensdag 12 februari 2020

Bietensaus met zwarte knoflook


Afgelopen kerst maakte ik een beetje saai eten vond ik zelf. Wel lekker hoor, maar het kerstgezelschap leende zich om diverse redenen niet voor al te creatief koken. Het werd eigenlijk aardappels, groente en vlees. Een stuk runderstaartstuk, slowcooked in de oven en dat was goed gelukt, al zeg ik het zelf. Erbij in de oven geroosterde aardappels, stoofpeertjes, een venkel-rucola-granaatappelpitsalade en spruitjes met champignons. Bij het vlees maakte ik deze saus. Die had ik al een keer eerder gemaakt bij een hasselback-flespompoen en vond ik erg geslaagd. Wij aten 'm dan wel bij een stuk vlees maar doordat er niets van het braadvocht van het vlees in gaat, is hij uitermate geschikt voor een vegetarisch pronkstuk. Bij een hele geroosterde bloemkool, hele knolselderij uit de oven, of bij een gevulde pompoen of iets dergelijks. De zwarte knoflook *1) geeft echt een hartige smaak aan deze dieprode saus. Alleen geen wit tafelkleed op tafel doen ;.)

Overigens vereiste het wel een beetje overredingskracht om de mensen deze saus bij hun vlees te laten proeven. 

Bietensaus met zwarte knoflook

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)
  • 1 theelepel koolzaadolie
  • 1 kleine rode ui, heel dun geschaafd (±75 gram)
  • 2,5 deciliter bietensap *2)
  • 3 teentjes zwarte knoflook, in plakjes
  • 1 theelepel balsamico-azijn
  • eventueel een snuf zout
Doe de ui met de olie in een klein steelpannetje en zet op laag vuur. Laat 10 minuten zacht zweten zodat het ergste rauwe van de ui af is. Voeg het bietensap toe en breng aan de kook. Laat iets inkoken. Voeg de zwarte knoflook en balsamico-azijn toe en laat nog 1 minuut koken. Pureer met de staafmixer. Het is niet erg als er nog wat grove stukjes knoflook en ui in zitten, tenzij je een gladde saus wilt. Dan moet je 'm goed pureren en eventueel door een zeef wrijven. Proef en voeg eventueel nog een snuf zout toe.

*1) de zwarte knoflook (floky) kreeg ik in de #foodybox
*2) ik kocht een grote fles van Zonnatura - de rest vroor ik in voor een andere keer; je kunt er ook mooi roze brood mee bakken. 

woensdag 5 februari 2020

Paprika's gevuld met (linzen)couscous en feta


Couscous wordt gemaakt van tarwemeel. Gemengd met water wordt er een deeg van gemaakt dat weer tot hele kleine korreltjes wordt verwerkt. Eigenlijk is het een vorm van pasta. Van veel producten die van tarwe gemaakt worden verschijnt een glutenvrije variant. De couscous die ik in deze gevulde paprika's gebruik is gemaakt van meel van rode linzen en verwerk je op dezelfde manier als gewone couscous. Vergeleken met tarwe zit er in rode linzen 2 keer zoveel eiwit (globaal 10 gram versus 20 gram per 100 gram*) zodat je door het gebruik van rode linzencouscous minder vlees of kaas nodig hebt om aan je eiwitbehoefte te komen. Natuurlijk weet ik ook wel dat je ook met een volledig plantaardig dieet aan je eiwitten kan komen, maar voor mij werkt het om een deel van vlees of kaas te vervangen door peulvruchten. Deze linzencouscous, die ik kreeg in de foodybox, was een handig product om uit te proberen. Ik vond de couscous wel iets meer klonteren dan gewone couscous; ik kon het iets minder makkelijk weer tot losse korreltjes roeren. 

Paprika's gevuld met (linzen)couscous en feta

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 4 paprika's)
  • 4 grote, rode paprika's (± 225 gram per stuk)
  • 200 gram (linzen)couscous
  • 1/2 theelepel zout
  • 1 eetlepel olijfolie
  • 1 ui, fijngesnipperd
  • 1 theelepel gemalen komijnzaad
  • 1 theelepel gemalen korianderzaad
  • 1 theelepel harissa
  • 1/2 ingelegde citroen, alleen de schil, fijngehakt
  • 1/3 bosje koriander, fijngehakt
  • 1/4 bosje munt, blaadjes fijngehakt
  • 100 gram feta, in kleine blokjes
Was de paprika's. Snijd het kapje er ruim af. Verwijder de zaadlijst en snijd het steeltje uit het kapje. Houd het kapje zo heel mogelijk, want daar wil je gewoon de paprika mee afdekken. Zet de paprika's in een ovenschaal en zet deze in de oven die je op 200C zet. 
Doe de linzencouscous in een kom of pan, bestrooi met het zout en giet er 2 deciliter kokend water over. Laat 5 minuten staan. 
Verhit de olie in een koekenpan en fruit de ui een paar minuten. Bak komijn, koriander en harissa even mee. Blus af met een paar lepels water, zet het vuur uit en meng citroenschil, koriander en munt erdoor. 
Schraap de korrels van de couscous los. Meng het ui-kruidenmengsel erdoor. Haal de paprika's uit de oven en vul ze met een laag couscous, wat feta, weer couscous, rest feta en dek af met nog een beetje couscous. Druk de vulling tussentijds aan. Zet de kapjes op de paprika's, en zet de paprika's nog ± 20 minuten terug in de oven tot ze gaar genoeg zijn. Als je een iets steviger paprika lekkerder vind is korter ook prima, en als je ze superzacht wilt hebben, kunnen ze nog wat langer. Je hebt dan wel een kans dat ze uit elkaar vallen. 

Erbij aten we geroosterde oranje en paarse wortel, ongeveer zoals dit recept, met een sausje van tahin en yoghurt en bestrooid met wat granaatappelpitten.

*) ik heb deze site gebruikt voor de percentages