Steak tartare

Hier werd een zeker iemand erg gelukkig van....

Als het op de kaart staat, is steak tartare een favoriete keuze van manlief. Toen ik in de nieuwsbrief van Ecofields las dat ze hier mooi vlees voor in hun assortiment hadden besloot ik dit zelf een keer klaar te maken. Op hun site staat een recept voor steak tartare en ik googelde ook nog wat om een vergelijking te maken. In het commentaar bij dit recept ging het nogal over de (te grote) hoeveelheid tabasco. Ook in het Ecofieldsrecept zijn ze daar royaal mee. Ik was lekker eigenwijs. Een drupje tabasco is lekker, maar steak tartare hoort niet pittig te zijn. Als het goed is, kies je hier mooi vlees voor. Verder eet je het rauw, dus smaakt het ook wat minder vlezig. Ik denk dat het dan erg jammer is om het vlees te laten verdrinken in pittige tabasco. 

Ik gebruikte voor ons drieën het hele stuk vlees van 500 gram. Samen met wat gebakken aardappeltjes en lekker brood was dat ons avondeten. Heel luxe voor doordeweeks. Als je de steak tartare als voorgerecht eet - zeker als je ook nog meer vlees en/of vis in het menu hebt zitten - is deze hoeveelheid voor 8-10 personen. 

Steak tartare

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 500 gram kalfstartaar aan 1 stuk
• 10 gram platte peterselie (2/3 supermarktbakje - gewicht incl. de steeltjes)
• 10 gram bieslook
• 2 theelepels kappertjes
• 5 cornichons 
• 2 hele dunne plakken ui (± 20 gram)
• 2 theelepels (Zaanse) mosterd
• 2-3 theelepels (Japanse) sojasaus (Kikkoman)
• 1 eetlepel ketchup
• 2 theelepels worcestershiresaus
• 1 eetlepel olijfolie
• 1/4-1/2 theelepel tabasco
• eventueel nog zout en/of zwarte peper
• eventueel (kwartel)eidooiers (rauw)

In essentie is het recept voor steak tartare: meng het fijngehakte vlees met de rest van de ingrediënten die je ook allemaal heel fijn hebt gehakt. 

Enige toelichting hierop:

Hak eerst alle smaakmakers heel fijn, en pas daarna het vlees.

Het is het lekkerst om het vlees met de hand heel fijn te snijden/hakken in plaats van een keukenapparaat te gebruiken. Met een scherp mes (en goed mals vlees) kan het prima. Ik sneed 3-4 dunne plakjes, die legde ik op elkaar en sneed dan in hele dunne reepjes. Toen het hele stuk zo in reepjes was gesneden, sneed ik die reepjes in plukjes in blokjes. En op het laatst gebruikte ik nog mijn koksmes om het wat fijner te hakken. 

Gebruik van de peterselie alleen de bovenste stukjes steel en de blaadjes. Ik ben te lui om alle blaadjes eraf te plukken, dus breek meestal het grootste stuk steel eraf en gebruik dus ook de wat dunnere stukjes steel. Hak heel fijn. 

In plaats van een stukje ui kun je ook een sjalotje gebruiken. 

Voeg niet alle sojasaus en tabasco direct toe. Proef na het mengen eerst en besluit dan of je het nog wat pittiger of zouter wilt. Dat verder op smaak brengen kan ook met zout of peper. Het is sowieso het best om te mengen en dan direct te serveren; maar als je zout gebruikt, is dat helemaal wel slim. Anders onttrekt het zout wat vocht uit het vlees en dan krijg je een vies plasje op je bord. 

Serveer de steak tartare in een "burgervorm". Dat was namelijk de conclusie van Q: hij vond het eigenlijk een hamburger die niet gebakken was (en prefereerde de hamburger). Eventueel met een rauwe eidooier in een kuiltje bovenop. De kwarteleitjes zijn dan een mooie optie als je de steak tartare als voorgerecht serveert. 

Vlierbloesemchampagne

Champagne klinkt heel chique en eigenlijk is dit mousserende zomerdrankje dat ook. Het is in elk geval een lekkere, licht-alcoholische bubbel die je niet snel ergens kunt kopen. Dus je moet zelf aan de slag. De vlier bloeit nu nog net, dus het kan nog even. Eenmaal gemaakt, blijft het lang goed. Misschien een leuk idee om tot kerst te bewaren? 

Ik heb nu al een aantal jaar vlierbloesemchampagne gemaakt. De bubbels ontstaan door de gisten die op het stuifmeel zitten. Je moet de vlierschermen dus zeker niet afspoelen. Een tikje uitkloppen om de beestjes te verwijderen is genoeg. Zelfs als je die mee laat gisten en er later uitzeeft, is er niet echt wat aan de hand, maar veel mensen vinden dat een vies idee. Niet elk jaar lukt het even goed en gaat het even snel. Hoe snel de gisting op gang komt, ligt heel erg aan het weer en dus hoe warm het is op de plek waar je de emmer of pan neer zet. Dit jaar ging het heel snel, maar toen was het ook tegen de 30 graden. Ik heb ook wel eens gehad dat ik een fles openmaakte en dat de champagne helemaal dood was. En ook als limonadesiroop was het niet echt lekker, dus dat werd helaas weggooien.

 
In recepten voor vlierbloesemchampangne wordt vaak gewaarschuwd voor de kans op exploderende flessen. Dat heb ik nog nooit meegemaakt, maar voor het geval dat tref ik wel wat maatregelen. Nadat de champagne gebotteld is, controleer ik na 6-7 dagen of er nog steeds druk op staat en laat ik wat gas ontsnappen. Dat doe ik door met mijn ene hand de kurk tegen te houden, met mijn andere hand de beugel open te klikken en zodra ik zie dat de champagne uit de fles dreigt te lopen de beugel weer dicht te klikken. Je moet de flessen ook niet helemaal tot de rand toe vullen, anders loopt het er bij deze controle direct uit. Voor de zekerheid zet ik de fles in de gootsteen zodat in het geval er toch wat uitstroomt, ik niet een heel aanrecht hoef schoon te maken. Als er in deze fase heel veel druk op stond, dan doe ik dit na een week nog een keer. Anders is 1 keer genoeg. De flessen bewaar ik dan in de garage in een kartonnen (wijn)doos, afgedekt met een handdoek. Voor het geval er dan toch een fles ontploft, blijft de ravage beperkt. 

Als basis gebruik ik een recept van Edwin Florès, maar ik maak een wat kleinere hoeveelheid dan hij en een tikje minder suiker. Ik kwam trouwens laatst een ander recept tegen dat verhoudingsgewijs een stuk minder suiker gebruikte. Dus volgend jaar ga ik nog wat minder suiker gebruiken dan dat ik nu opschrijf. 

Vlierbloesemchampagne

(± 3 liter)

• ± 10 vlierbloesemschermen (met veel stuifmeel)
• 2,75 liter water
• 600 gram suiker
• 2 citroenen (schoongeboend; liefst biologisch)

Pluk de vlierbloesem het liefst vroeg in de ochtend. Dan zit er het meeste stuifmeel op.

Verwarm ongeveer de helft van het water met de suiker in een grote pan en roer tot de suiker is opgelost. Het hoeft zeker niet te koken. Roer de rest van het water erdoor en laat afkoelen. Door maar een deel van het water te verwarmen en later koud water toe te voegen, is het mengsel weer sneller afgekoeld.

Pers de citroenen uit. Doe het sap, de uitgeperste schillen en de vlierbloesem in de pan. Roer met een schone lepel. Dek de pan af met een theedoek of zo en zet op een warme plek. Laat 3-6 dagen staan tot het begint te gisten. Soms ontstaat er wat schuim. Een beetje schimmel kun je er voorzichtig met een schone lepel af scheppen. Zeef de vlierbloesemchampagne in wording door een zeef, eventueel bekleed met een stukje kaasdoek. 

Maak beugelflessen (Ikea, Dille&Kamille, lege Grolschbeugelflesjes) goed schoon in een heet sodasopje. Spoel na met kokend water. Giet de champagne in de flessen tot ± 1 centimeter onder de smalle hals. Sluit af en controleer na 7 dagen de druk. Zie mijn opmerking in de intro. 

Voor het drinken goed koud laten worden. Voorzichtig openen want je wilt geen vlierbloesemchampagnefontein in je kamer. 

Shrub - mango/gember, sinaasappel/venkel, framboos/rozemarijn

Ik vroeg me af waar het woord "shrub" voor dit drankje vandaan komt. Toen ik dit namelijk intikte in google kreeg ik ook (een vertaling van) het Engelse wikipedia-lemma te zien. En dan krijg je dit: "in termen van gemengde dranken is struik de naam van ......". Dat klinkt heel cryptisch. Het drankje wordt hier dus ook vertaald. En dan krijg je dus struik. Ik blijf een shrub maar gewoon een shrub noemen. En wat de achtergrond van de shrub is, google zelf maar. Uit hetgeen ik zo snel las, bleken er 2 ontstaanssporen te zijn. 

Maar wat is een shrub? Kort gezegd is het verfrissend drankje van een zuurzoete fruitsiroop aangevuld met koolzuurhoudend mineraalwater. En het zuur komt in dit geval niet van citrussap maar van azijn. 

Een tijdje terug kreeg ik in een #foodybox 3 soorten azijn van Tromp&Rueb. Met alledrie maakte ik een shrub. Het is een beetje wennen aan het zuur. Dus misschien moet je in het begin wat minder azijn gebruiken. Maar als je daar eenmaal door bent zijn shrubs wel een lekkere afwisseling van alleen maar zoete limonadesiroop. Overigens zit er nog wel gewoon suiker in een shrub. 

Elk recept is genoeg voor 6-10 glazen, een beetje afhankelijk van hoe sterk je je shrub wilt. 

Frambozenshrub met rozemarijn

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 150 gram frambozen
• de naaldjes van 1 takje (± 10 centimeter) rozemarijn
• 100 gram suiker
• 50-75 milliliter framboos-kardemom azijn

Doe de frambozen, rozemarijn en suiker in een glazen pot. Stamp een paar keer (met een tonicstamper ofzo) op de frambozen zodat ze iets breken en roer een keer om. Dek af. Laat 1 dag buiten de koelkast staan. Roer de azijn erdoor. Laat 2-4 dagen in de koelkast staan. Roer af en toe. Giet dan door een zeef waarbij je het fruit enigszins door de zeef wrijft. Bewaar in een mooi flesje in de koelkast. Dit moet zeker een week houdbaar zijn. Maak voor het serveren de siroop aan met bruiswater naar smaak. 

Mangoshrub met gember en kurkuma

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 200 gram mango
• 100 gram suiker
• 10 gram verse gember, grof gehakt
• paar dunne schijfjes verse kurkuma
• 50-75 milliliter appelazijn met honing

Hak de mango in kleine stukjes. Het hoeft geen puree te worden; zeg stukjes van zo'n halve centimeter. Meng met suiker, gember en kurkuma in een glazen pot. Dek af. Laat 1 dag buiten de koelkast staan. Voeg de azijn toe. Laat 2-4 dagen in de koelkast staan. Roer af en toe. Giet dan door een zeef, waarbij je het fruit enigszins aandrukt. Niet teveel, want niet al het fruit moet fruitpuree worden. Bewaar in een mooi flesje in de koelkast. Dit moet zeker een week houdbaar zijn. Maak voor het serveren aan met bruiswater naar smaak. 

Sinaasappelshrub met venkel

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 2 sinaasappels
• 1/2 theelepel venkelzaad, grof gevijzeld
• 75 gram suiker
• 50 milliliter water
• 50 milliliter chili-venkelazijn

Schil de sinaasappels dik zodat je het grootste deel van het wit ook meeneemt. Hak het vruchtvlees grof en meng met 25 gram suiker en venkelzaad in een glazen pot.  Dek af. Laat 1 dag buiten de koelkast staan. Kook de 50 milliliter water met de 50 gram suiker een paar minuten tot een lichte siroop. Meng deze suikersiroop op dag 2 met het fruit en de azijn. Laat 2-4 dagen in de koelkast staan. Roer af en toe. Giet dan door een zeef, waarbij je het fruit enigszins aandrukt. Niet teveel, want niet al het fruit moet fruitpuree worden. Bewaar in een mooi flesje in de koelkast. Dit moet zeker een week houdbaar zijn. Maak voor het serveren aan met bruiswater naar smaak. 

Ananaschutney

Wanneer we Indiaas eten komt er ook vaak een potje chutney op tafel. Meestal is dat zelfgemaakte mangochutney. Mangochutney associeer ik met Indiaas eten, en bij gehaktbrood "hoort" pruimen- of perenchutney. Toen ik laatst deze chutney met ananas maakte vroeg ik me af waar we die bij zouden gaan eten. Ik denk dat ie goed combineert met kip, maar uiteindelijk aten we 'm toch bij een bordje Indiaas. Dat was in elk geval lekker. 

Ananaschutney

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 3-4 potjes)

• 600 gram ananas
• 350 gram ui
• 25 gram gember
• 1-2 rode pepers (of 1-2 theelepels sambal)
• 6 pimentbessen
• 6 kruidnagels
• 3 theelepels korianderzaad
• 1/2 theelepel zwarte peperkorrels
• 2 deciliter azijn
• 125 gram suiker

Was lege (jam)potjes en deksel af in een heel heet sodasopje. Spoel na met kokend water en laat omgekeerd uitlekken op een schone theedoek.

Snij (of hak) de ananas in kleine stukjes. Snipper de ui fijn. Rasp de gember. Hak de peper, als je die gebruikt, heel fijn. 

Maal piment, kruidnagel, koriander en zwarte peper in een specerijenmolen tot poeder. 

Doe alle ingrediënten in een pan. Breng aan de kook en laat 30 minuten zacht pruttelen. Afhankelijk van hoe sappig de ananas was gebruik je (een deel van de kooktijd) een deksel. De chutney moet niet heel nat blijven maar hij moet ook niet nu al droogkoken en aanzetten. Zet na de 30 minuten de staafmixer even kort in de ananaschutney en pureer grof. Het moet geen saus worden. Laat eventueel nog iets inkoken. 

Giet de hete chutney in de schone potten. Draai de deksels erop. 

Laat het liefst een weekje staan voordat je de chutney eet. Ongeopend zijn de potten zeker 6 maanden houdbaar, maar de meeste chutney die ik zelf maak is na 2-3 jaar ook nog prima eetbaar. Er verdwijnt wel eens een potje naar de achterkant van de plank. Eenmaal geopend wel in de koelkast bewaren en binnen 2-4 weken opmaken. 

Witlof tarte tatin met geitenkaas en zeekraal

Deze hartige tarte tartin met witlof heeft alles: zoet (karamel, bitter (tenminste als je een beetje goede witlof hebt), zout (zeekraal), friszuur (geitenkaas) en knapperig (bladerdeeg). Er zat weer witlof in de TooGoodToGo-box (de zeekraal zat daar overigens ook in) en ik wilde geen witlof met ham en kaas maken en ook geen witlofsalade. Dus toen werd het dit. 

Tarte tatin met witlof, geitenkaas en zeekraal

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - 2 personen)

• 500 gram witlof
• 25 gram suiker
• 1 theelepel verse tijmblaadjes
• peper, zout
• 4 plakjes bladerdeeg (ontdooid)
• 50 gram zachte geitenkaas 
• 50 gram zeekraal

Snijd een heel dun plakje van het kontje van de witlof. Kook de stronkjes ± 5 minuten in zoveel licht gezouten water dat ze net onderstaan. Giet af en laat heel goed uitlekken. 

Leg een stuk bakpapier op de bodem van een quichevorm/ovenschaal. Gebruik geen vorm met een losse rand want daar lekt alle karamel tussendoor. 

Strooi de suiker in een gelijkmatig laagje in een pannetje met dikke bodem. Bedruppel met een theelepel water en laat even staan zodat het water zich over de suiker verdeelt. Breng op halfhoog vuur aan de kook en laat de suiker rustig karamelliseren. Roer niet. Giet de hete karamel over het bakpapier. 

Snijd de uitgelekte witlof elk in 4-5 stukjes. Verdeel deze in een cirkel over de karamel. Bestrooi met de tijm, wat zout en peper. 

Verwarm de oven op 200C. 

Leg de plakjes bladerdeeg op elkaar en rol iets uit. Smeer/prak de geitenkaas in een cirkel uit over het bladerdeeg. Houd een rand van zo'n 4 centimeter vrij. Vouw het bladerdeeg met de geitenkaaskant naar beneden over de witlof. 

Bak de tarte tatin op 200C in ± 30 minuten goudbruin. Keer voorzichtig (zorg dat de loeihete karamel niet ergens tussenuit lekt) om en plak eventueel achtergebleven stukjes witlof weer terug op zijn plek. Bestrooi met de zeekraal. 

Hazelnootkoffiecake met chocolade

Bij alle 3 de stukken die GZQ van deze taart at merkte hij op dat het een erg lekkere taart was. Ja, dan kan ik niet anders dan het recept ervan bloggen. 

Ik maakte de taart met zonnebloemolie in plaats van boter. De hazelnoten maken de taart snel droog, en door de olie blijft de taart toch smeuïg. 

Hazelnootkoffiecake met chocolade

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - springvorm 20 centimeter)

• 3 eieren
• 120 gram suiker
• 125 milliliter zonnebloemolie
• 2 theelepels oploskoffie (espresso)
• 75 gram hazelnootmeel (je kunt ook zelf hazelnoten fijnmalen)
• 100 gram bloem
• 1 theelepel bakpoeder
• 90 gram pure chocolade (grof gehakt of callets)
• 75 + 25 milliliter slagroom
• 1 eetlepel hazelnoot- of koffielikeur (of gebruik 90 milliliter slagroom)
• 50 gr witte chocolade (grof gehakt of callets)
• 1/2 theelepel oploskoffie
• chocolaatjes 

Klem een stuk bakpapier tussen de bodem en rand van de springvorm. 

Klop de eieren met de suiker een paar minuten tot het een crème is. Klop scheutje voor scheutje de olie erdoor. Meng tot slot de oploskoffie, hazelnootmeel, bloem en bakpoeder door het beslag. Verdeel het beslag over de springvorm en bak de taartbodem op 170C in ± 35 minuten gaar. Laat afkoelen. 

Doe de pure en witte chocolade in 2 aparte hittebestendige kommen. Doe de halve theelepel oploskoffie bij de witte chocolade in de kom. Breng de room net aan de kook en giet 75 milliliter van de hete room over de pure chocolade en de rest over de witte chocolade. Laat de chocolade smelten en roer dan rustig door elkaar. Meng eventueel de likeur door de pure chocolade. Laat de ganache afkoelen. Hij moet nog wel smeerbaar blijven. 

Snijd de taartbodem horizontaal doormidden. Verdeel de pure ganache over de onderste cakelaag en dek af met de bovenste cakelaag. Besmeer de bovenkant van de taart met de witte ganache. Decoreer eventueel met de chocolaatjes. 

Rabarbercrumble met een tropisch tintje

Bij het ophalen van weer een TooGoodToGo-box kreeg ik de vraag of ik 'm met of zonder rabarber wilde. Nou doe maar met, antwoordde ik. Rabarber eet ik (tegenwoordig) wel. Ik maakte er snel een crumble mee, samen met fruitmoes die in een #foodybox zat. Ik moet eerlijk zijn dat ik niet echt een fan van dit soort portieverpakkingen ben. Met de inhoud, het fruit, is niets mis. En ik snap dat het in sommige situaties handig kan zijn om een bakje fruitmoes mee te nemen voor onderweg, maar ik probeer dit soort portieverpakkingen te vermijden. Toen GZQ nog een heel klein mannetje Q was namen we onderweg tijdens een lange wandeling met hem in de rugdrager een bordje, een lepeltje, een vork en een banaan mee. Dat werkt ook prima. 

Rabarbercrumble met een tropisch tintje

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 500 gram rabarber
• 2 bakjes fruitmoesje appel/mango/perzik/passievrucht (à 100 gram)
• 15 + 25 gram rietsuiker
• zaadjes uit 6-8 kardemompeulen, fijngevijzeld
• 25 gram geraspte kokos
• 25 gram havervlokken
• 25 gram boter of plantenmargarine

Was de rabarber, snijd het buitenste stukje eraf en trek dan meteen de buitenste draden mee. Snijd in dunne boogjes. Meng de rabarber met de fruitmoes en 15 gram suiker in een ovenschaal. 

Doe de 25 gram suiker, kardemom, kokos en havervlokken in een kom. Smelt de boter. Meng de gesmolten boter door het haver-kokosmengsel. Verdeel de kruimels over de rabarber. 

Bak de crumble op 200C in ± 30 minuten goudbruin en knapperig.