Aardperen -stamppot zuurkool met aardpeer en sinaasappel

Ongeveer twee weken geleden heb ik al de aardperen die nog in mijn tuin onder de grond zaten geoogst. In november had ik al 2 struiken gedaan, en nu de overige 3. In totaal had ik 5 van deze knollen in de grond gestopt en een afwasteil vol is dus het resultaat van 3 van de aardperen. Er wordt wel gezegd dat aardpeer woekert. Dat is een understatement lijkt me.

Boven de grond groeien stengels die zeker 1,5 meter hoog worden met veel zijscheuten. Aan de stengels zit groen blad en er bloeien gele bloemen aan. De bloemen lijken op kleine zonnebloemen. Van de bloemen zelf heb je ook plezier. Ik heb geregeld een bosje geplukt om thuis in een vaasje te zetten.

Maar de aardperen dus. Ik ben zeker 2 uur bezig geweest om alles schoon te boenen en (deels) te schillen en in te vriezen. Van een deel heb ik soep gemaakt. Niet allemaal dezelfde. Ik had gegoogeld om uit te zoeken waar aardpeer mee combineert. Zuurkool was een spannende vriend. Ik maakte dan ook aardpeersoep met zuurkool erdoor. Ik voegde ook nog sinaasappel toe, en dat bleek een goede combinatie. Feitelijk vond ik de combinatie zo lekker dat ik een paar dagen later ze weer combineerde, deze keer in een stamppot.

Stamppot zuurkool met aardpeer en sinaasappel

(3 personen)

• 500 gram aardperen
  
• 500-700 gram aardappels
• 500 gram zuurkool
• 1 teentje knoflook
• 1 deciliter melk (warm)
• 1 sinaasappel
• rookworst

Boen de aardperen goed schoon en snijd in stukjes. 

Schil de aardappels en snijd in stukken van ongeveer 3 cm. 

Doe aardpeer en aardappels en knoflook bij elkaar in een pan en zet net onder water. Breng aan de kook en kook in + 15 minuten gaar. Giet af en stamp fijn met de warme melk.

Verwarm terwijl de aardperen en aardappels koken de zuurkool. Snijd eventueel iets fijner Stamp de zuurkool door de aardpeer en aardappelmassa. 

Boen de sinaasappel schoon. Rasp de schil er fijn af. Schil het wit er dik af. Snijd de sinaasappel in stukjes. Roer rasp, vruchtvlees en opgevangen sap door de stamppot. Breng op smaak met (cayenne)peper en eventueel zout. 

Serveer met rookworst.

Varkenshaas met appel, hazelnoten en cidersaus

Een tijdje terug nam ik weer eens een kijkje in Ediths keuken waar ik een berichtje las over de niet-cider. Daar reageerde ik op door te schrijven dat ik dat ook min of meer zo noemde en refereerde aan dit gerecht. Ik dacht dat ik dat al lang op mijn blog had staan, want dit is toch wel iets wat elk jaar een keer terug komt. Dat was dus niet het geval. De aanleiding dus om het weer eens klaar te maken en op te schrijven hoe ik dat deed.

Varkenshaas met appel, hazelnoten en cidersaus

(2 personen)

• 20 gram hazelnoten, heel grof gehakt
• 1 appel, in schijfjes
• 1 varkenshaasje (ongeveer 250 gram)
• peper, zout
• boter
• 1/2 ui, gesnipperd
• 250 milliliter cider
• 1 deciliter crème fraîche

Rooster de hazelnoten in een droge braadpan tot ze lichtbruin beginnen te worden. Schep over op een bord en laat afkoelen. 

Verhit een klontje boter in de braadpan en bak de appelschijfjes aan beide kanten lichtbruin. Schep over op een bord en zet even opzij. 

Bestrooi het vlees met peper en zout en doe nog wat boter in de braadpan. Braad het varkenshaasje in een paar minuten rondom bruin. Doe een scheutje water in de pan en doe er een deksel op. Laat het vlees in 15-20 minuten net gaar worden. 

Verhit een klein klontje boter in een ander pannetje en fruit de ui een paar minuten. Voeg dan de cider toe en laat tot de helft inkoken. Roer de crème fraîche erdoor maar laat niet meer koken. (het kan zijn dat het iets schift, dat is jammer voor hoe het eruit ziet, maar je proeft het niet). Breng op smaak met peper en zout. 

Haal het varkenshaasje even uit de braadpan. Doe de saus en de appelpartjes erbij. Schep een keer om en proef nogmaals. Doe het vlees weer terug in de saus en strooi de hazelnoten erover. 

Lekker met gefrituurde aardappelbolletjes en gekarameliseerde witlof. 

Gegrilde pompoen en courgette met zaadjes

Zo'n Ottolenghifeestje is wel goed voor de vulling van mijn blog. Hier is weer een door hem geïnspireerd gerecht. Het idee om groente te bestrooien met een pitten/zaadjesmengsel is een uitvinding. Dat ga ik zeker vaker doen.

Gegrilde pompoen en courgette met zaadjes

• 1 flespompoen
• 2 courgettes
• olijfolie
• peper, zout
• 1,5 eetlepel zwart sesamzaad
• 1,5 eetlepel wit sesamzaad
• 1 eetlepel nigellazaad
• 10 amandelen, gehakt
• 2 eetlepels zonnebloempitten

Schil de pompoen, verwijder de pitten en draden en snijd in plakken. Bestrijk licht met olie, bestrooi met peper en zout en leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat. Bak/rooster de pompoen in 20-30 minuten gaar in een oven van 200C. 

Snijd de courgette in plakken van 1 cm dik en bestrijk licht met olie. Verhit een grillpan en gril de courgette 1-2 minuten aan elke kant. Halveer ze daarna en bestrooi met zout en peper. Eventueel doe je ze daarna nog in de oven bij de pompoen om verder te garen. De grillpan is vooral om de plakken mooie strepen te geven. 

Verhit het sesamzaad in een koekenpan zonder boter of olie 2-3 minuten tot het witte zaad begint te kleuren. Laat afkoelen op een bord. Rooster de zonnebloempitten en nigellazaad op dezelfde manier. Rooster de amandelen in een drup olie. Alle zaadjes kunnen wel na het roosteren op hetzelfde bord. 

Bestrooi de pompoen en courgette met het zaadjesmengsel en serveer. 

Broccoli op de Ottolenghimanier

Manlief noemt broccoli altijd een niet-groente. Ik moest daarom ook wel lachen om wat er bij dit recept in Ottolenghi - het kookboek staat: "Broccoli is eerlijk gezegd een heel saaie groente en u moet een magische handeling verrichten om hem spannend te maken". Manlief was het daar roerend mee eens. Ook was hij het er mee eens dat broccoli op deze manier fantastisch smaakt.

Dit gerecht komt beter tot zijn recht als je alleen de roosjes gebruikt. De stronk is ook prima te eten. Die snijd ik in kleine blokjes, doe ze in een diepvrieszakje en dan in de vriezer en gebruik ze volgende keer als ik lasagnesaus of rode macaronisaus maak.

Broccoli op de Ottolenghimanier

• 500 gram broccoliroosjes
• 6 eetlepels olijfolie
• zout en versgemalen zwarte peper
• 4 tenen knoflook, in dunne plakjes
• 1-2 rode chilipepers, in ringetjes (niet te scherp)

Breng een grote pan water aan de kook. Kook (eventueel in gedeelten) hierin de broccoli 2 minuten. Schep uit de pan en spoel af met koud water. Spreid uit op een schone theedoek zodat de broccoli goed uitlekt en afkoelt.

Meng daarna in een kom de broccoli met 3 lepels olie en flink wat zout en peper.

Verhit een grilpan tot gloeiend heet. Gril de roosjes tot je strepen ziet en doe ze dan in een mooie schaal. 

Verwarm ondertussen in een klein pannetje de overige 3 lepels olie en fruit hierin de knoflook en chili tot de knoflook lichtbruin is. Giet de warme knoflookchili-olie over de gegrilde broccoli. Serveer warm of lauw. 

Aubergine in pittige marinade met munt

Met knoflook, rode peper en wat verse kruiden maak je van een gewone groente iets lekkers. Deze aubergine is daar een voorbeeld van maar de broccoli van morgen is daar helemaal een voorbeeld van.

Aubergine in pittige marinade met munt

• 650 gram aubergine
• 2 + 3 eetlepels olijfolie
• peper, zout
• 1 teentje knoflook
• 1 rode peper, in ringetjes
• 2 eetlepels citroensap
• 4 eetlepels verse munt, fijngehakt

Was de aubergine. Snijd de steelaanzet weg. Snijd in de lengte in vieren en deze stukken onder een verschillende hoek in kleinere stukken zodat je verschillend gevormde stukken aubergine krijgt. 

Bestrooi met wat zout en laat een half uurtje staan. Dep dan het vocht met het zout eraf. 

Verhit een grillpan tot gloeiend heet. Bestrijk de stukken aubergine met wat olie. Gril de stukken aubergine 1-2 minuten aan elke kant zodat je mooie strepen op elk stuk krijgt. Ze hoeven nog niet gaar te zijn want ze gaan nog in de oven. Doe de auberginestukken in een schaal en zet 20 minuten op 220C in de oven om verder gaar te worden. 

Meng ondertussen de 3 lepels olie met een uitgeperst teentje knoflook, de peper, het citroensap en de munt tot een marinade. Schep de marinade door de aubergine als deze uit de oven komt en laat afkoelen. Serveer op kamertemperatuur, of zet nog 15 minuten in een oven van 160C.

(17 mei - Update - ik ging dit opnieuw maken en zocht het recept even op (kookboek ligt bij de buurvrouw). Zie ik dat ik helemaal vergeten te zeggen dat dit uit Ottolenghi - het kookboek komt, of in elk bijna helemaal. Ik kan nu niet controleren wat ik veranderd heb)

Brood met walnoten en cranberries

Dit brood stond ook op tafel tijdens het Ottolenghifeestje. De kersen van Ottolenghi verving ik door cranberries. Verder heb ik vooral mijn eigen manier van brood bakken aangehouden, dus dit hieronder is niet echt meer zijn recept. Het resultaat was erg geslaagd, maar dat was eigenlijk alles wat op tafel stond.

Brood met walnoten en cranberries
(4 broodjes)

• 320 ml lauw water
• 4 theelepels gedroogde gist
• 80 ml sinaasappelsap
• 300 gram volkorenbloem
• 200 gram bloem
• 130 gram boekweitmeel
• 2 theelepels zout
• 50 gram gehakte walnoten
• 75 gram gedroogde cranberries

Doe gist, alle soorten bloem, zout, water en sinaasappelsap in de kom van de broodbakmachine. Laat ongeveer 8 minuten kneden op het deegprogramma. Doe dan de walnoten en cranberries erbij en kneed nog 2 minuten door. 

Vet een grote kom in en leg de deegbal daarin. Dek af met een vochtige theedoek of plastic folie. Laat het deeg op kamertemperatuur een uur of anderhalf rijzen tot het in omvang verdubbeld is. Sla het dan voorzichtig terug en verdeel in vieren. Vorm elk deel tot een langwerpig brood. Leg deze op een met bloem bestrooide bakplaat en dek af met de vochtige theedoek. Laat nogmaals een uur rijzen. Maak met een bebloemd scherp mes in de bovenkant van elk brood 3 schuine sneden. 

Verwarm de oven voor op 220C. Zet een bakje water op de bodem. Bak de broden eerst 20 minuten op 220C. Schakel dan de oven terug naar 190C en bak nog 15-20 minuten. Het brood is goed als het hol klinkt als je op de onderkant klopt. Zet anders nog 5 minuten terug in de oven. 

Laat afkoelen op een rooster. 

Worteltaart

Deze taart vormde het toetje van het Ottolenghifeestje. Hij viel zo goed bij mij in de smaak dat ik m een paar weken later ook voor de verjaardag van manlief maakte. Een deel van de visite vond het maar raar, een worteltaart. Een schone broer vond 'm erg lekker. Omdat die ook een keer jarig was, kreeg hij een worteltaartbakset voor deze taart en voor deze hartige worteltaart. Dat bakken besteedde hij dan wel weer uit, maar wel met succes. Inmiddels heeft die schone zus de taart al een aantal keer gebakken. 
Ik paste het recept wel een beetje aan. Ik voegde een extra dooier toe omdat ik daar anders mee bleef zitten, ik gebruikte minder suiker en ik maakte het glazuur zonder boter.

Worteltaart

(springvorm van 22 cm doorsnee)

• 3 eieren, waarvan 2 gesplitst
• 225 gram rietsuiker
• 200 gram zonnebloemolie
• 1 theelepel kaneel
• snuf gemalen kruidnagel
• 1 theelepel bakpoeder
• 1 theelepel baking soda
• 160 gram bloem
• 135 gram geraspte wortel
• 50 gram gehakte walnoten
• 50 gram geraspte kokos
• 100 gram roomkaas
• 25 gram poedersuiker
• 3 eetlepels kokos

Klop de 2 eiwitten in een schone kom stijf en zet even apart. 

Klop de 2 eidooiers en het hele ei in een grote kom met de suiker in een paar minuten tot een luchtig mengsel. Klop de zonnebloemolie er voorzichtig door. 

Zeef kaneel, kruidnagel, bakpoeder, baking soda en bloem boven het eimengsel en klop dat erdoor. Spatel het stijve eiwit door het mengsel. 

Spatel wortel, walnoten en kokos door het beslag. 

Doe het beslag in een ingevette springvorm en bak de cake in ongeveer een uur op 170C gaar. Laat iets afkoelen en verwijder dan de rand van de springvorm. Laat verder afkoelen.
Meng de roomkaas met de poedersuiker en de kokos. Proef of je het zoet genoeg vindt, doe er anders nog wat meer suiker of kokos door. Verdeel het glazuur over de bovenkant van de taart.