vrijdag 30 september 2016

Green velvet cake


Red velvet cake begint langzaam door te dringen in Europa. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit een red velvet cake gebakken heb, en volgens mij zelfs nog nooit gegeten heb. Ik begin gewoon direct met de green velvet cake. Ik zag deze mooie groene taart voorbij komen bij Louise van keukenatelier en vond 'm zo niet standaard dat ik 'm ook wilde bakken. 

Ik heb een heel ander recept gemaakt voor de cakebodem en ook de vulling wat aangepast. Maar de credits voor het gebruik van spinazie om groene cake te krijgen zijn voor Louise. Ik had wat afsnijdsels en die proefde ik los, zonder vulling. Daarin proefde ik wel de spinazie terug. Niet dat het vies was. Voor GZQ was het ook geen drempel, want de rest van de afsnijdsels waren binnen no-time verdwenen. 



Voor de spinaziepuree deed ik de spinazie, zonder steeltjes, met wat aanhangend water in de blender. Blijkbaar zat er toch wat meer water op dus ik goot het groene nat nog even door een zeef om een deel van het vocht kwijt te raken. Uiteindelijk gebruikte ik 150 gram spinaziepuree in de cake. Het groene vocht, aangevuld met wat water, gebruikte ik om groene broodjes te bakken, ongeveer volgens dit recept, maar dan met minder zaadjes en in klein formaat. 


Green velvet cake

(springvorm 20 centimeter)
  • 200 gram verse spinazie
  • 3 eieren, gesplitst
  • 100 gram zachte boter
  • 150 gram fijne kristalsuiker
  • 2 theelepels vanille-extract
  • snuf zout
  • 50 gram Griekse yoghurt
  • 50 gram koolzaadolie
  • 1 theelepel baking soda
  • 30 gram maizena
  • 250 gram bloem
  • 125 gram mascarpone
  • 100 gram limoencurd (gebruik 3 limoenen in plaats van 2 citroenen; of gebruik een potje lemoncurd)
  • 125 gram roomkaas
  • 25 gram poedersuiker
Pureer de spinazie zoals hierboven staat en weeg 150 gram af. 
Klem een stuk bakpapier tussen de rand en de bodem van de springvorm. 
Klop het eiwit stijf in een brandschone kom.
Warm de oven voor op 175C.
Klop de boter met de suiker, het vanille-extract en een snuf zout in een kom romig. Klop de eidooiers erdoor. Meng dan de Griekse yoghurt, koolzaadolie en spinaziepuree erdoor. Zeef de baking soda, maizena en bloem boven de kom en meng er snel door. Meng het eiwit door het beslag. Verdeel het beslag over de springvorm en bak de cakebodem in ±40 minuten gaar. 
Laat afkoelen en snijd in 3 horizontale lagen. Bewaar de kruimels en schraap er nog wat extra af. Hiermee versier je later de taart. 
Meng de mascarpone met 75 gram limoencurd. Verdeel de helft onder de onderste cakelaag, leg de middelste cakelaag erop en verdeel de rest van het mascarponemengsel erover. Dek af met de laatste cakelaag. 
Roer de roomkaas los met de poedersuiker en de rest van de limoencurd. Laat weer opstijven in de koelkast. Verdeel dit over de bovenste cakelaag. Bestrooi met de achtergehouden groene kruimels. 

woensdag 28 september 2016

Vakantie-eten - Australië - Anzac-biscuits

Oorlog gaat over grote dingen, maar uiteindelijk gaat het om mensen die de moed hebben om ergens voor te vechten. Die moed kan grote offers vragen. Indrukwekkend was het verhaal van het Australische en Nieuw-Zeelandse leger dat in WO I de grote oversteek maakte om vanuit een soort roeping mee te vechten in Europa. Ze namen onder andere een levende kangoeroe mee als mascotte. Een van de foto's in de expositie is de kangoeroe voor de pyramiden. Dat leger belandde in Gallipoli, in het huidige Turkije en leed enorme verliezen omdat er toch een aantal zaken anders was dan in de voorbereidingen was ingeschat. Uiteindelijk moesten de geallieerden zich terugtrekken. Lees het stuk op wikipedia voor een globaal overzicht, ook al is dat meer vanuit het Europese perspectief geschreven dan vanuit het Australische. 

Wij leerden dit verhaal in het Australian War Memorial in Canberra. Een aanrader als je daar bent. De grote oorlog en het grote oorlogsverhaal bestaan uit allemaal kleine verhalen. Van echte mensen. Zelfs met een vleugje humor.



Toen we weer thuiswaren bladerde ik door de BBC GoodFood van juli. Daarin stond dit recept voor ANZAC-biscuits. Omdat ik nu weet waar die letters voor staan (Australian and New Zealand Army Corps) bakte ik ze als herinnering en eerbetoon aan al die mensen die gevochten hebben voor vrede in Europa.


ANZAC-biscuits

(20 stuks)

  • 90 gram havermout
  • 120 gram bloem
  • 90 gram geraspte kokos
  • 100 gram bruine basterdsuiker
  • 100 gram kristalsuiker
  • 175 gram boter
  • 2 eetlepels golden syrup
  • 1/2 theelepel baking soda
  • 1 eetlepel kokend water

Bekleed 2 bakplaten met bakpapier. Ook al kan het misschien zonder. Er zit zoveel boter in het deeg dat ik denk dat de koekjes niet aanbakken of vastkleven. 
Meng havermout, bloem, kokos en suiker in een beslagkom door elkaar. 
Laat de boter en de golden syrup op laag vuur zachtjes smelten. Roer geregeld. Zodra alles gesmolten is, kan het vuur uit. Roer de baking soda en het water door elkaar en voeg dan aan de boter toe. 
Meng het botermengsel door de droge ingrediënten.
Warm de oven voor op 140C. 
Verdeel met een lepel 20 hoopjes deeg over de bakplaten. Ik duwde met mijn handen het deeg nog iets tegen elkaar aan en maakte mooie platte schijfjes, maar dat hoeft niet per sé. 
Bak de anzac-biscuits in 20-22 minuten goudbruin. Laat ze een paar minuten op de bakplaat afkoelen en daarna op een rooster. 
Bewaar in een luchtdicht afgesloten trommel. 

Ik paste het recept een klein beetje aan. In plaats van de 200 gram lichtbruine basterdsuiker (had ik niet in huis) gebruikte ik 100 gram donkerbruine basterd en 100 gram kristalsuiker. Volgens het recept was het genoeg voor 16 biscuits maar ik maakte er 20 van en die hadden best nog wat kleiner gekund. 

Bron: BBC GoodFood magazine juli 2016

zondag 25 september 2016

Bloemkool, mais, olijven, edamameboontjes met tahindressing

Dit jaar heb ik de verse mais ontdekt. Niet dat ik dat voor het eerst eet. Ik heb mais in mijn moestuin gehad en toen hebben we toch wel een aantal kolven afgekloven. Ook kocht ik wel eens verse maiskolven op de markt. Dat bleef beperkt tot 1-2 keer per seizoen. Dat blik mais is toch een stuk makkelijker. Maar het smaakt wel anders en ook lekker. Dus om nu van de verse maiskolven te genieten een recept met bloemkool, ook goedkoop op het moment. De blikmais komt wel weer in de chili. De edamameboontjes kun je onder andere in de diepvries bij de toko vinden. 




Geroosterde bloemkool, verse mais, olijven, edamameboontjes met tahindressing

  • 1 bloemkool (±750 gram)
  • 1 rode ui, in kwartringen
  • 1 theelepel komijnzaad (ongemalen)
  • 1 theelepel karwijzaad
  • 1 rode peper, in ringetjes
  • 2 eetlepels olijfolie
  • peper, zout
  • 2 verse maiskolven
  • 100 gram zwarte olijven, ontpit
  • 400 gram edamameboontjes (gedopte versie)
  • 2 eetlepels tahin
  • 3 eetlepels yoghurt
  • sap 1/2 citroen
  • 1 volle theelepel honing
  • handvol basilicumblaadjes
Verdeel de bloemkool in 3-4 centimeter grote roosjes. Meng in een ovenschaal met ui, olie, komijn, karwij, peper en peper en zout naar smaak. Rooster de bloemkool in ± 30 minuten op 200C beetgaar. 
Kook de maiskolven 10 minuten. Laat iets afkoelen en snijd de korrels los van de kolf.
Kook de edamameboontjes in een klein laagje water 1-2 minuten, giet af en spoel heel even na met koud water. Ze hoeven niet helemaal koud te worden. 
Roer tahin, yoghurt, citroensap en honing door elkaar en breng op smaak met peper en zout. Voeg eventueel een klein beetje water toe als het heel dik blijft. 
Meng bloemkool, maiskorrels, olijven, edamameboontjes door elkaar. Druppel de tahinsaus erover en bestrooi met de basilicumblaadjes. 

donderdag 22 september 2016

Vakantie-eten- Clubsandwich

Tsja, wat is hier nu zo speciaal aan? Is dit nu echt iets voor de Indonesische keuken? Nou nee, niet echt. Toch is de clubsandwich wel voor ons vakantie-eten. Eigenlijk vooral voor GZQ. Hij is niet zo'n rijsteter, dus hij was blij met de meer westerse elementen in de vorm van bijvoorbeeld een clubsandwich op de kaart. De sandwiches waren in het algemeen prima te eten. Wel met van dat lichte brood, maar soms zat er zelfs een zweempje bruin in. De frietjes erbij is een ander verhaal. Koud, slap, vet waren ze soms. Dus op dat punt was deze clubsandwich thuis natuurlijk veel beter. 




Nog meer vakantie-eten? Kijk hier voor "skippy on the menu". 

Clubsandwich 

(3 stuks)

  • 9 lekkere boterhammen
  • 100 gram gare kipfilet, in kleine blokjes (geen vleeswaren)
  • 50 gram mango, in kleine blokjes
  • 1/3 rode peper, heel fijn gesnipperd of likje sambal
  • 1/4 theelepel kerrie of vadouvan
  • 3 eetlepels mayonaise
  • 2 eetlepels yoghurt
  • 2 eieren, hardgekookt
  • paar sprietjes bieslook
  • 1 augurk, in kleine blokjes
  • 1/2 avocado, in plakken
  • 6 plakjes ontbijtspek
  • 1 tomaat, in dunne schijfjes
  • 12 dunne plakjes komkommer
  • frietjes voor erbij (of chips)
Rooster de boterhammen in de broodrooster. 
Verdeel de mayonaise over 2 kommetjes. Verdeel de yoghurt over dezelfde kommetjes. 
Roer in 1 kommetje de kerrie erdoor. Meng hier de kip, rode peper en mango door. Meng door elkaar tot kipkerriesalade.
Doe de bieslook en augurk in het andere kommetje. Pel de eieren en snijd in kleine stukjes en doe dat ook in dit kommetje. Meng door elkaar tot eiersalade. 
Bak het ontbijtspek uit in een koekenpan tot het knapperig is. Of verhit tussen 2 stukjes keukenrol in de magnetron. 
Leg op 3 bordjes een boterham. Leg op elke boterham 4 plakjes komkommer en wat avocado. Verdeel hierover de kipkerriesalade. Leg hierop een boterham. Leg hierop 2 plakjes ontbijtspek, de eiersalade en plakjes tomaat. Dek af met de laatste boterhammen. 
Serveer met de frietjes (of chips) ernaast. 


maandag 19 september 2016

Vakantie-eten - Australie - Indiase curry met kangoeroe

Tijdens onze zomervakantie zat er 1 ochtend gewoon ijs op de ruiten van de auto. Dat had misschien wel in Nederland kunnen zijn, dat zagen we op een nieuwssite voorbij komen. Maar het was aan de andere kant van de wereld: in de buurt van Canberra, Australië. Een schone zus woont daar tijdelijk. Een mooie gelegenheid om die kant op te gaan. 
Tijdens de rit van het vliegveld in Sydney naar hun huis in de buurt van Canberra zagen we onderweg al heel wat dode kangoeroes langs de kant van de weg liggen. Door hun tuin sprongen ook levende beesten. Erg leuk om te zien. Wel uitkijken bij het oversteken van het gazon in het donker. 


Ook tijdens onze uitstapjes hebben we veel kangoeroes gezien. En ja, ook op ons bord kwam een kangoeroe, of tenminste een stukje ervan, terecht. Dat moet je toch wel proeven als je daar bent. Ik maakte er een Indiase curry mee. Dat is dan weer niet typisch Australisch, maar wel lekker. Wat smaak betreft, zeker op deze manier, vond ik het erg op rundvlees lijken. 
Wil je ook aan de slag met kangoeroevlees, kijk dan even hier. Genoeg ideeën te vinden. 


Wil je ook nog een Australisch toetje erbij maken? Maak dan de crumble met appel en macadamianoten. 

Indiase curry met kangoeroe


  • 2-3 eetlepels zonnebloemolie
  • 1 kilo kangoeroe (stoof)vlees, in blokjes 
  • 1 ui, gesnipperd 
  • 3 teentjes knoflook, fijngehakt 
  • 6 centimeter verse gember, geraspt 
  • 1 groene peper, fijngehakt 
  • 1 theelepel gemalen komijn 
  • 1 theelepel gemalen koriander 
  • 1 theelepel garam masala 
  • 1/4 theelepel gemaken kardemomzaad 
  • 1/4 theelepel gemalen kruidnagel 
  • sap 1/2 limoen
  • 2 deciliter kokosmelk 
  • zout naar smaak 
  • 1 aardappel, in hele kleine blokjes 
  • 300 gram wortel, in halve plakjes 
  • 400 gram zoete aardappel, in blokjes 
  • 200 gram pastinaak, in halve plakjes 
  • 200 gram koolraap, in blokjes 
  • 2 stengels bleekselderij, in boogjes
Laat het kangoeroevlees op kamertemperatuur komen
Verhit de helft van de olie in een grote braadpan en bak het vlees in 2-3 porties aan alle kanten bruin. Voeg bij de 2e en 3e portie nog een klein beetje olie toe. Schep het vlees even in een schaal of op een bord. 
Fruit in het bakvet en een beetje nieuwe olie de ui in 5 minuten lichtbruin. Voeg knoflook, gember, peper en komijn tot en met kruidnagel toe en fruit even mee. Voeg dan het vlees weer toe en roer goed door elkaar. Giet er dan de kokosmelk en het limoensap bij en breng tegen de kook aan. Laat het kangoeroevlees op laag vuur 4 uur pruttelen tot het gaar en mals is. Breng op smaak met zout. 
Bereid de groenten apart. Breng water aan de kook met wat zout. Kook alle groenten na elkaar in ± 5 minuten beetgaar. De ene soort heeft misschien wat meer nodig dan de andere. Schep ze met een schuimspaan uit de pan in een schaal. Eenmaal beetgaar mogen ze wel bij elkaar. 
Schep de groenten door de curry en laat nog even meewarmen. 

vrijdag 16 september 2016

Chutney van ui, tomaat en pruim


We aten een simpele stamppot van aardappel en prei met daarbij een worstje. Worst levert niet echt lekkere jus op, dus maakte ik er chutney bij. Dit is een snelle chutney met een beetje azijn en beetje suiker. Bedoeld om direct te eten of een weekje in de koelkast te bewaren maar niet om echt in te maken. 


Chutney van ui, tomaat en pruim

  • 3 uien, in halve ringen
  • 15 gram boter
  • 1 theelepel sambal
  • 2 teentjes knoflook, in plakjes
  • 2 theelepels gember, vers geraspt
  • 25 gram bruine basterdsuiker
  • 40 milliliter azijn
  • 1 theelepel gemberpoeder
  • 3 tomaten, in blokjes
  • 75 gram gedroogde pruimen, in stukjes
  • zout naar smaak
Verhit de boter in een pan met dikke boter. Fruit op laag vuur de uien 10-15 minuten tot ze beginnen te kleuren en zacht worden. Voeg de overige ingrediënten toe en breng aan de kook. Zet dan het vuur laag en laat nog 10-15 minuten pruttelen. Roer af en toe en voeg een drup water toe als de chutney dreigt aan te branden. 

dinsdag 13 september 2016

Mangosapje met gember en limoen


We zetten de zomer gewoon nog even voort....
Met een lekker drankje van mango, gember en limoen en ijs. Veel ijs. Want dat is wel lekker met deze tropische temperaturen. 
In onze vakantie hebben we veel van deze fruitsapjes gedronken. Watermeloen, ananas, mango, papaja, aardbei, honingmeloen, sinaasappel - variatie genoeg. De lekkerste vond ik die van papaja met gember en limoen. Ook bij herhaling was die goed. Wel is het slim om te vragen of je "no sugar" kunt krijgen, want als je rijp genoeg fruit hebt, is extra suiker niet nodig. 

Mangosapje met gember en limoen

(2 glazen)

  • 1/2 rijpe en zoete mango
  • 2 eetlepels gembersiroop*)
  • sap van ± 1/4 limoen
  • 150 gram ijsblokjes
  • koud water 
  • heel misschien een beetje suiker
*) je kunt kant-en-klare gembersiroop gebruiken; die is misschien wel wat zoeter en minder sterk van smaak. Ik maakte zelf gembersiroop door 1 deciliter water, 50 gram suiker en 50 gram geraspte gember aan de kook te brengen, een minuutje door te laten koken en dan nog een half uur laten staan. Daarna zeefde ik de gember eruit. In de koelkast blijft dat wel een tijdje goed en invriezen (ijsblokjesvorm) kan natuurlijk ook.

Doe mango, gembersiroop, limoensap en ijsblokjes in een blender en maal alles fijn. Voeg wat koud water toe als het nog heel dik is. Proef of je het zoet genoeg vindt. Voeg anders een klein beetje suiker toe.