Koekjes met pindakaas, noten en pinda's

Ineens ging ik koekjes bakken. Naast deze koekjes met pinda's bakte ik de week ervoor ook al Anzac-biscuits. Het bloggen over de koekjes ging niet zo snel, het opeten wel. De koektrommel was zo leeg. Ze waren gewoon allebei goed gelukt

Koekjes met pindakaas, noten en pinda's

(20-24 stuks)

• 60 gram zachte boter
• 40 gram bruine basterdsuiker
• 80 gram kristalsuiker
• 40 gram pindakaas
• 1 ei
• 1 theelepel vanille-extract
• 85 gram volkoren speltmeel (gewone bloem mag ook hoor)
• 75 gram havervlokken
• 1 theelepel bakpoeder
• snuf zout
• 50 gram gemengde noten
• 30 gram pinda's

Meng de boter met beide soorten suiker tot een romig mengsel. Klop er pindakaas, ei en vanille-extract door. Meng er het meel, de havervlokken, het bakpoeder en een snuf zout door. Tot slot meng je er de gehakte noten door. Laat het koekjesdeeg in de koelkast weer wat harder worden. 

Bekleed 2 bakplaten met bakpapier of leg er herbruikbare bakfolie op. Schep met 2 lepels bergjes op de bakplaat. Duw ze een heel klein beetje platter. Houd genoeg ruimte tussen de koekjes want ze worden bij het bakken groter. Bak de koekjes op 180C in 12-14 minuten goudbruin. Laat ze heel even op de bakplaat afkoelen en breng ze dan met een paletmes over op een taartrooster om verder af te koelen. 

Bron: de basis voor deze koekjes is het nutty wintercookies recept van Yvette van Boven uit Homemade. Ik maakte sowieso de helft van het recept, en daar had ik al 2 bakplaten vol mee. Wat denk ik ook goed met dit koekjesdeeg kan, is er een worstje van vormen en dit in plastic folie rollen en dan invriezen. Net als chocolate chip cookies. Van het bevroren deeg snijd je dan plakjes. Die bak je iets langer dan de in het recept aangegeven 12-14 minuten. 

Ovenschotel van linzenbolognese, spruitjes en koolraappuree + recepten met koolraap

Met een restje wijn begon het idee voor deze ovenschotel. Verder was er de input van koud winterweer, dus spruitjes. Als laatste toch weer een beetje in een opwelling gekochte koolraap. Ruim en jaar geleden blogde ik over de koolraap en schreef toen ook al dat dat een groente is die ik zelden koop maar van plan was vaker te gaan kopen. Het is natuurlijk ook best een flinke knol meestal. Budgettair wel goed verantwoord; bij de Lidl is een koolraap een euro dacht ik, en daar zit meer dan een kilo gewicht aan. Ik vind wel dat het een tijdje duurt voordat ie goed gaar is om te kunnen pureren. Knolselderij is wat dat aangaat makkelijker. Koolraap is een groente die je lang kunt bewaren. Dus koop er 1, en dan heb je nog altijd een paar weken om er tegen aan te kijken wat je er mee gaat maken. Een aantal recepten met koolraap heb ik hier voor je op een rijtje gezet:

• een burger gemaakt van koolraap
• cottage pie met onder andere koolraap 
• koolraap samen met wortel, knolselderij in een gratin
• afgelopen zomer verdween er ook koolraap in de curry met kangoeroe
• en Lies van lepeltjeliefde heeft ook een paar lekkere recepten met koolraap op haar blog staan

Lees ook nog even mijn blogje over de groente die er wat naam betreft maar 1 lettertje van verschilt: de knolraap. 

Ovenschotel van linzenbolognese, spruitjes en koolraappuree

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis voor 4 personen)

• 1 eetlepel olijfolie
• 1 kleine ui, gesnipperd
• 1 teentje knoflook, geperst
• 1 takje verse rozemarijn
• 1 theelepel gedroogde oregano
• 1 worteltje, in kleine blokjes (± 75 gram)
• 1 stengel bleekselderij, in blokjes
• 2 deciliter rode wijn
• 1 blik tomatenblokjes
• cayennepeper naar smaak
• 350 gram gare linzen
• 500 gram spruitjes
• 500 gram koolraap, geschild en in kleine blokjes
• 500 gram aardappels, geschild en in schijfjes
• ±1,5 deciliter warme melk
• 1/2 theelepel quatre épices (of een paar snufjes nootmuskaat)
• paar klontjes boter en wat paneermeel

Verhit in een hapjespan de olie. Fruit de ui een paar minuten. Voeg dan knoflook, rozemarijn, oregano, wortel en bleekselderij toe. Laat op laat vuur 10 minuten rustig fruiten. Zet dan het vuur hoger en blus af met de rode wijn. Laat die iets verdampen. Voeg de tomatenblokjes, cayennepeper en wat zout toe. Breng aan de kook en laat 10-15 minuten pruttelen. Proef of de saus goed op smaak is. Vis het takje rozemarijn eruit en roer de linzen erdoor. 

Was de spruitjes, snijd het kontje eraf en verwijder lelijke blaadjes. Doe in een pan met zoveel water dat ze net onderstaan, voeg wat zout toe en breng aan de kook. Laat de spruitjes ± 5 minuten koken tot ze bijna gaar zijn. Giet af. 

Doe de koolraap in een pan met zoveel water dat de blokjes net onderstaan. Voeg wat zout toe en breng aan de kook. Laat de koolraap 10 minuten koken tot ze half gaar is. Als je blokjes wat groter zijn, duurt dat misschien wat langer. Doe dan de aardappel erbij en nog wat kokend water. Breng opnieuw aan de kook en laat nog 10 minuten koken tot de aardappel en de koolraap beiden goed gaar zijn. Giet af en stamp fijn. Meng de warme melk en de quatre épices erdoor en roer tot een smeuiige puree. 

Verdeel de linzenbolognese over een ovenschaal. Schep hierop de spruitjes. Verdeel als laatste de puree erover. Bestrooi met wat paneermeel en verdeel wat klontjes boter erover. Laat de ovenschotel onder de gril in 5-10 minuten een bruin korstje krijgen. Als alles goed heet was, is alleen de grill voldoende. Als de inhoud een beetje was afgekoeld, gebruik dan een combinatie van magnetron of oven met grill. Elke oven werkt weer anders. 

Stoof van pompoen en kikkererwten met olijven en rozijnen (foodblogswap)

De eerste foodblogswap van 2017. Deze maand mocht ik koken van het blog van Marjolein: www.kookeetdeel.nl. Omdat er zoveel lekkere dingen te koken zijn, heb ik voor het avondeten vaak mijn weekmenu alweer volgepland. Voor de foodblogswap kies ik dan meestal iets om te bakken. Dat was deze maand wat lastig, want zoet staat er nauwelijks op. Gelukkig had ik het uitzoeken niet tot het einde van de maand bewaard, dus de pompoenstoof van Marjolein kreeg een plekje in mijn weekmenu. Ik wijzigde wat aan de verhoudingen en voegde nog wat extra specerijen toe. De pit van het pepertje heb je wel nodig vind ik, omdat het anders best een beetje zoet en weeïg wordt. 

Stoof van pompen en kikkererwten met olijven en rozijnen

(4 personen)

• 800 gram flespompoen, in blokjes
• 2+1 eetlepels olijfolie
• 2 uien, in halve ringen
• 1 klein, scherp rood pepertje, fijngehakt (of iets anders dat pit geeft)
• 1 theelepel kaneel
• 1 theelepel kurkuma
• 1 theelepel paprikapoeder
• 1 blik gepelde tomaten (of tomatenblokjes)
• 100 gram rozijnen
• 100 gram zwarte olijven, zonder pit en gehalveerd
• 500 gram gare kikkererwten
• zwarte peper en zout

Meng de pompoen met 2 lepels olie, doe in een grote ovenschaal of schep op een bakplaat, en zet ± 30 minuten in een oven van 180C tot de pompoen bijna gaar is. 
Verhit de andere lepel olie in een grote braad- of hapjespan en fruit hierin de ui en peper even aan. Doe een deksel op de pan en laat op het laagste vuur 5 minuten smoren. Voeg dan kaneel, kurkuma en paprikapoeder toe en bak even mee. Doe dan de tomaten erbij en nog zoveel water als er in het blik past. Breng aan de kook en plet de tomaten. Laat 10 minuten pruttelen. Meng rozijnen, olijven en kikkererwten erdoor en laat deze op laag vuur warm worden. Meng de pompoen erdoor en laat nog ± 10 minuten pruttelen tot de pompoen gaar is en de smaken ingetrokken zijn. Proef en voeg nog een beetje zwarte peper en zout naar smaak toe. 

Quiche met paddenstoelen en pompoen

Veel paddenstoelen had ik gekocht. Dacht ik. Maar toen ik deze quiche maakte vond ik het toch wat weinig. Paddenstoelen slinken namelijk heel erg. Dat kun je ook wel zien aan de dunne sliertjes op de bovenkant van de quiche. Dat waren beukenzwammen en daar blijft dus echt niet veel van over. Om het gebrek aan paddenstoelen op te vangen deed ik er pompoenblokjes bij. Een lekkere combinatie. 

Quiche met paddenstoelen en pompoen

(recept van bijnanetzolekkeralsthuis - quichevorm met losse bodem 22 centimeter doorsnee)

• 100 gram bloem
• 100 gram volkoren (spelt)meel
• 20 gram maanzaad
• 110 gram koude boter, in blokjes
• ± 2 eetlepels ijskoud water
• 350 gram (kabocha)pompoen in blokjes van 0,5 centimeter
• 1 eetlepel olijfolie
• 1 kleine ui, fijngesnipperd
• 1 teentje knoflook
• 350 gram gemengde paddenstoelen (ik had kleine portobello's, oesterzwammen, shiitakes en een paar beukenzwammen voor bovenop)
• peper, zout
• 3 eieren
• 0,5 deciliter slagroom 

Meng bloem, meel, maanzaad en boter in de keukenmachine tot een kruimelig mengsel. Meng er dan de helft van het water door zodat het deeg samenkomt. Voeg nog wat water toe als dat nodig is. Verpak in plastic (of een boterhamzakje) en laat een half uurtje rusten in de koelkast. 

Knip een cirkel van bakpapier en leg die op de bodem van de vorm. Vet de zijkanten in en bestrooi met paneermeel. 

Rol het deeg uit tot een ronde lap van 28 centimeter doorsnee en bekleed de vorm hier mee. Leg een vel bakpapier op het deeg en daarop een blindbakvulling (bv. droge peulvruchten). 

Verwarm de oven op 180C. Bak de deegbodem 20 minuten met de blindbakvulling en daarna nog 10 minuten zonder. 

Kook ondertussen de pompoenblokjes ± 5 minuten half gaar en giet af. Bestrooi met wat zout en peper.

Verhit de olie in een grote koekenpan en fruit de ui een paar minuten. Maak ondertussen de paddenstoelen schoon en snijd in plakken of reepjes. Voeg de paddenstoelen toe aan de ui en bak op hoog vuur tot de paddenstoelen bruin beginnen te worden. Voeg de knoflook toe en bak heel even mee. Bestrooi met peper en zout. 

Klop de eieren los met de slagroom en breng op smaak met peper en zout. Roer de paddenstoelen erdoor. 

Verdeel de pompoenblokjes over de bodem van de taart. Schep het paddenstoelenmengsel erop. Bak de quiche ±30 minuten tot de vulling gestold is. 

De aardappeleters (geen leesvoer maar kijkvoer)

Inmiddels zijn alle 10 afleveringen van De Aardappeleters uitgezonden, maar gelukkig bestaat uitzending gemist. Ik heb er nu 3 bekeken. Babi pangang, spaghetti bolognese (die dus niet bestaat) en couscous. 

De eerste indruk? Trage televisie, sfeerbeelden, culinair nog niet zoveel nieuws voor mij en leuk en interessant genoeg om de rest ook te bekijken. Is Joris misschien een stiekeme fan van Rens Kroes en haar ideeën over modder? 

Babi pangang

Joris staat bij de Chinees maar hoort daar dat babi pangang uit Indonesië komt. Waarom kopen wij het dan bij de Chinees? Omdat onze Chinees nu eenmaal niet enkel Chinees is, maar een Chin. Ind. Rest. zoals het op de gevel vaak zo cryptisch wordt aangeduid. Die saus, ja dat is oorspronkelijk een saus met varkensbloed. Joris eet dat ook zo op Sumatra. Hij laat niet merken wat hij daarvan vindt, of wat dan het verschil is met de saus die wij erbij eten, en hoe die er bij is gekomen. Terug in Nederland maakt hij wel een saus met varkensbloed volgens mij. Ik zou het dan leuk vinden om ook te weten te komen waar hij dat dan vandaan heeft. 

Dat die saus met varkensbloed het niet geworden is in Nederland, dat snap ik wel. Ik denk niet dat dat mijn smaak zou zijn. Ik houd het maar gewone op deze vernederlandste babi pangang. 

Spaghetti bolognese

Dat bestaat niet. Het is tagliatelle al ragù. Dus een andere pastasoort, en gewoon "met saus".  Het verhaal over de bij de kamer van koophandel gedeponeerde exacte lengte van de tagliatelle is leuk. In Nederland is een slager die ter plekke gehakt draait van het stukje vlees naar jouw keuze een zeldzaamheid. De Turkse slager hier doet het soms, maar niet van 300 gram. Op het aanrecht bij de oude dame die de saus urenlang laat pruttelen staan flessen tomatensaus. Daar had ik dan weer een opmerking over verwacht. 

Mijn versie van rode saus voor bij pasta, zoals ik het zelf altijd noem. Met een beetje vlees, heel veel groenten, meer dan peper en zout en natuurlijk tomaat. En die eten wij wel eens bij spaghetti en soms ook bij fusili of penne of elleboogjesmacaroni. Dat is natuurlijk de Italianen onwaardig. Je hebt immers voor elke pastasoort een saussoort. Hoe kun je nu 1 soort saus bij verschillende soorten pasta eten?

Couscous

De scene in de woestijn met Yann is een tikje over de top. Vervolgens gaat Joris zonder zonnebril en hoofdbescherming op een kameel de woestijn door. Hij is blijkbaar niet bang voor een zonnesteek of verbranden. 
Couscous vraagt geduld. Veel geduld zelfs. Ontzag voor de vrouwen die maar korrels blijven rollen en zeven. En dan deze keer niet eens direct mee mogen eten. Eten de vrouwen dan na de mannen van dezelfde schaal? Want die schaal is echt enorm en er blijft nog heel veel over. In veel culturen staat gastvrijheid, dat dan gepaard gaat met een overvloed aan eten, hoog in het vaandel, maar ik vraag me altijd af wat er dan met de rest gebeurt. Ik heb dat in Kazachstan ook gezien, en ik vond dat zelf niet heel aantrekkelijk. 't Zal mijn Hollandse zuinigheid wel zijn, dat ik liever maar een beetje teveel heb en erg blij ben dat ik dat in de koelkast kan bewaren.

Een traditionele couscous klaarmaken staat nog wel op mijn lijstje. Niet het hele proces om zelf couscous te maken van bloem en water, maar wel om in plaats van de kokend water-wachten-met een vork losroeren-methode couscous een keer te stomen. 

En ja, ik heb ook een salade met couscous als basis op mijn blog staan. Lekker met bietjes, sinaasappel en feta. 

Alle gerechten maak ik dus ook op de Nederlandse manier. Voel ik nu een soort gewetensnood door het kijken van de serie? Nee, ik vind het boeiend om te horen of te lezen wat de geschiedenis van een gerecht is en hoe het zich heeft ontwikkeld tot de vorm waarin we het nu eten. Vervolgens voel ik geen urgentie om het dan ook precies op die manier te koken of te eten. 

Wat ik wel jammer vind is dat alle afleveringen in een tijdbestek van 2 weken wordt uitgezonden. Waarom niet elke week 1 of 2? Zo spannend is het ook weer niet, dat je heel erg graag wilt weten hoe het verder gaat. Omdat NPO de neiging heeft om bepaalde programma's ineens achter NPO plus te zetten voel ik mij nu genoodzaakt om ze snel te bekijken. Maar eigenlijk vind ik het veel leuker om ze gedoseerd te kijken. Misschien moet ik toch weer eens uitzoeken hoe ik weer de zenders via de DVD-speler kan bekijken en ze dan weer eens ouderwets opnemen. Enige is dat ik ze dan niet bij de lunch kan bekijken. Onze TV staat namelijk op zolder. 

Cake met ananas, kokos en gember

een zomerse cake in een winters landschap

We hadden zelf pizza gebakken. Lekker met heel veel verschillende ingrediënten erop. Dan houd je dus wat over. Onder andere ananas. Omdat een groot blik ananas net zoveel kost als een klein blikje, koop ik een groot blik en dan verzin ik wel wat met de rest. In dit geval dus een cake. De rest van de ingrediënten zit in mijn basisvoorraad. 

Cake met ananas, kokos en gember

• 100 gram zachte boter
• 100 milliliter yoghurt
• 150 gram suiker
• 60 gram geraspte kokos
• 3 eieren 
• 1 theelepel bakpoeder
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 4 gemberbolletjes, in kleine stukjes
• 3 schijven ananas, in kleine stukjes (blik)

Vet een cakevorm in met boter en bestuif met bloem. Of leg een stukje bakpapier op de bodem en vet alleen de zijkanten in. 

Verwarm de oven voor op 175C. 

Klop de boter, yoghurt en suiker een paar minuten door elkaar. Klop dan de geraspte kokos erdoor. Klop de eieren 1 voor 1 door het beslag. Zeef het bakpoeder en zelfrijzend bakmeel boven de kom en klop dat door de rest. Meng als laatste de gember en de ananas door het beslag. Verdeel het beslag over de cakevorm en bak de cake in ongeveer 50 minuten op 175C gaar.  

Chocoladetaart met gember en gekonfijte citroen

Naast de melk met cola en wit met walnoot en wortel was er nog een derde Tony's Chocolonely limited edition: puur met gember en citroen. Die reep was de inspiratie voor deze chocoladetaart met gember en citroen.

Het konfijten van de citroen moet ik vaker doen. Die plakjes zijn zo mooi om te zien. Daarom ook nog een foto van de gekonfijte citroen.

Chocoladetaart met gember en citroen

(ronde vorm van 22 centimeter doorsnee)
(recept van bijnanetzolekkeralsthuis)

• 2 deciliter water
• 200 gram suiker
• 1 biologische citroen
• 100 gram pure chocolade
• 100 gram boter
• snufje zout
• 2 eieren
• 100 gram bruine basterdsuiker
• 40 gram bloem
• 10 gram versgeraspte gember

Verwarm het water en de suiker in een pan en roer af en toe zodat de suiker oplost. Breng dan aan de kook en laat 2 minuten doorkoken. Snijd de citroen in dunne plakjes. Leg ze in de siroop. Zet het vuur laag en laat de citroen 15-20 minuten heel zacht pruttelen. Laat afkoelen in de siroop. Breng dan nogmaals aan de kook, laat 5 minuten pruttelen en nogmaals afkoelen. Vis de citroenschijfjes uit de siroop, leg ze op een stuk bakpapier en laat een paar uur drogen. Bewaar de siroop. Je heb nog een beetje nodig voor de taart, maar aangemaakt met bronwater is het lekkere citroenlimonade. 

Knip een cirkel bakpapier die een paar centimeter groter is dan de bodem van de vorm. Leg deze in de vorm en vouw het papier tegen de randen. Ik gebruikte mijn boterkoekvorm. Ee springvorm is niet handig omdat het beslag vrij dun is, en dat er tussendoor loopt denk ik. 

Hak de chocolade grof (of gebruik callets of druppels). Snijd de boter in blokjes. Doe de chocolade en de boter in een hittebestendige kom en hang deze boven een pan met daarin een laagje bijna kokend water. Laat de chocolade en boter smelten. 

Verwarm de oven voor op 160C. 

Klop de eieren met zout en suiker los. Dat kan met een vork, want het hoeft niet luchtig te worden. Meng bloem en gember door het eisuikermengsel. Meng als laatste de gesmolten chocolade en boter erdoor. Giet het beslag in de vorm. 

Bak de chocoladecake ± 30 minuten op 160C. Laat afkoelen in de vorm en haal de taart er dan voorzichtig uit. Leg op een mooi bord en verdeel de plakjes citroen erover. Druppel er vlak voor het serveren een beetje van de siroop over.